2 นิยายจีนโบราณ ที่พระเอกคลั่งรักสุด ๆ

2 นิยายจีนโบราณ ที่พระเอกคลั่งรักสุด ๆ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-18
โดย:  หวงตี้nyอัปเดตเมื่อครู่นี้
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
85บท
1.1Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

1.คนที่นางรักคือเขา คนที่สังหารนางก็คือเขา เช่นนั้นได้หวนกลับมาครานี้ นางจะตัดวาสนาให้สิ้นซาก แต่งกับชายอื่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่เหตุไฉนเขาถึงได้กลายเป็นหมาหวงก้าง คอยเทียวไล้เทียวขื่อไม่เลิกเช่นนี้? 2.ไป๋เจียหลีกลายเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง หนำซ้ำยังต้องอยู่ในฐานะภรรยาของเสิ่นโหว ลำพังแค่รับมือกับเรื่องไม่คาดฝันในแต่ละวันก็เหนื่อยจะแย่ เพราะฉะนั้นถ้านางเอกกับพระเอกจะรักกัน ก็ช่างหัวพวกเขาเถิด!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ข้อมูลเรื่อง

ZARA

I woke up before the sun rose, took a bath, got ready, and picked up my bow and arrows to go for my rounds. Other warriors of my pack start at noon but, I am there at the boundary as early as five every day, making sure that everything is in order and no lycan is trespassing into our territory.

I relaxed a bit when I checked all around and realized that I was alone. I walked to the river not far off from where I stood and bent down to drink some water when I caught a sound. I listened intently and heard footsteps but they were not familiar. My battle instincts kicked in and I jumped into the water. I took out a few of the arrows stacked at my back and looked around warily, ready to plunge the heart of whoever the intruder was, I wouldn't put it past the evil lycans.

ANDERS

I ran into the woods to exercise my body and do what I did best; keep watch over the lycan territory. This was the life I loved and lived for.

My name is Anders and I am the most highly respected gamma in my pack, for now, until I assume my position as the alpha. I don't have a mate, never got one when I turned eighteen and I didn't consider it a big deal because not everyone gets a mate. Girls would queue up if I as much as bat an eyelid at them but I'm not interested. The alpha's daughter claims to be in love with me though, but I'm yet to decide if she is worthy of my attention.

Some would say I am arrogant but I like to believe that I am straightforward and a go-getter. I let nothing stand in my way and this has been my life's motto for as long as I can remember.

I feel excited each time I recall that I'm going to be the next alpha of my pack, it is the utmost honor for me and rightly deserved since I earned it. I could still remember the best moment of my life when I won the alpha contest. I defeated fifty strong lycans in a day and that's how I qualified for the alpha position. They didn't stand a chance against me though because my strength is unique.

I was still thinking about my moment of glory when I heard a disturbance in the river and felt a presence. Someone was trying to cross over to our grounds. Those darn werewolves, I am not sparing any of them.

I quickly hurried to the river and saw a werewolf in the middle of it. I briefly looked around and jumped into the river without second thoughts. This werewolf who had her back to me turned and aimed her arrow at me but I quickly caught it. Didn't these werewolves know that an arrow was nothing in front of a lycan?

I threw the arrow into the river and charged at her just as she charged toward me. I knew that her life was going to be over in a matter of seconds and I had no intention of stopping without achieving that. She seemed fearless and brave and in my opinion, stupid. Shouldn't she know better than to fight a lycan?

Werewolves could only shift during a full moon but lycans could shift at any time and were way bigger and stronger. Although werewolves were faster and more skilled than lycans, they still did not stand a chance against them, especially ones like me.

I was so close to getting to her and ripping her head off when the strangest thing happened; an undertow. It threw the both of us off balance and into the water and for some unknown reason, the water became greatly disturbed.

I tried to hold on to whatever my hands could find but the water tossed us about and I could tell that the werewolf fared badly. Her bow and the arrows she earlier held in her hands were gone and she was now struggling for her life.

The water pushed us further at an unbelievable speed and we both ended up falling from the top and plunging into a much bigger river which was surprisingly calm. We fell into the river at the same time and began to swim to the bank. She turned out to be a better swimmer than me as she moved more quickly but stopped when two crocodiles showed their ugly heads and began to advance toward us.

I quickly turned my back on the crocodiles and began swimming toward the far end of the river. Apparently, she did the same but the crocodiles turned out to be faster. I heard her scream and I turned to see that a crocodile had caught one of her legs and the other one was aiming for her hand. It couldn't be more obvious that she was a goner. Serves her right for daring to challenge a lycan such as me.

I turned and continued swimming but I heard another blood-curdling scream. It was still her voice and it gnawed at me, as though leaving her to her fate was the worst thing I could possibly do. I wasn't softhearted or empathetic, no. I was used to only doing things that benefited me but for the first time in my life, I felt compelled to risk my life for an enemy.

I tried to fight this sudden urge to run to her aid but I couldn't, it was more than I could fathom and eventually, I gave in. I turned and began swimming back but I could no longer see her or the crocodiles. The area where she was had turned red and I believed her blood had changed the color of the water. Those crocodiles must have bitten the life out of her and now they were probably coming for me, or so I thought.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
85
ข้อมูลเรื่อง
**เซ็ทนิยายจีนโบราณที่พระเอกคลั่งรักสุด ๆ มี 2 เรื่องค่ะ**ประกอบด้วย1.เรื่อง : ฮูหยินตัวร้ายของข้า เจ้าช่างงดงามยิ่งนัก 2.เรื่อง : เกิดใหม่ครานี้ ข้าไม่ขอเป็นสตรีร้ายกาจ----------------------------------------------------------1.เรื่อง : ฮูหยินตัวร้ายของข้า เจ้าช่างงดงามยิ่งนักคำโปรยคนที่นางรักคือเขา คนที่สังหารนางก็คือเขา เช่นนั้นได้หวนกลับมาครานี้ นางจะตัดวาสนาให้สิ้นซาก แต่งกับชายอื่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่เหตุไฉนเขาถึงได้กลายเป็นหมาหวงก้าง คอยเทียวไล้เทียวขื่อไม่เลิกเช่นนี้?*************************แนะนำเรื่องคัทซีน!!! 1"กู้เจิ้งหยวน! ข้าพูดไปชัดเจนแล้ว ว่าระหว่างข้ากับท่าน ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกันอีก เหตุไฉนท่านยังตามมาคะคานข้าไม่เลิกเช่นนี้ ท่านต้องการอะไรจากคนอย่างข้ากันแน่!"ทันทีที่นางเอ่ยชื่อแซ่ของเขาจนเต็มยศ ชายผู้นั้นก็ปรากฏตัวขึ้น เขาเดินเหยียบพรมสีแดงสดด้วยท่าทางสง่าผ่าเผย ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายพังงานแต่งงานของผู้อื่นแท้ ๆ แต่ทว่าสีหน้าท่าทางกลับไม่มีความสลดเลยแม้แต่น้อย หนำซ้ำแววตาของเขายังเพ่งเล็งไปที่เจ้าสาวของคนอื่นอย่างหน้าไม่อาย"ข้าต้องการแต่งกับเจ้า""แต่ข้า
อ่านเพิ่มเติม
แนะนำตัวละคร
แนะนำตัวละคร1.กู้เจิ้งหยวน (พระเอก) อายุ 29 ย่าง 30 ปี มียศในตำแหน่งโหว เขาเชี่ยวชาญด้านลอบสังหาร กระทั่งได้ฉายาว่า ‘มือสังหารอันดับหนึ่งของต้าเหลียง’ ครั้งหนึ่งเขาเคยวางแผนลอบสังหารกลุ่มกองโจรเถื่อน ที่เป็นปัญหาเรื้อรังในเมืองเสียนอู่มานาน ทำให้ปัญหาปากท้องของประชาชนในเมืองนั้นได้รับการแก้ไข ประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น 2.เซี่ยติงหลัว (เพื่อนสนิทของพระเอก) เป็นคู่กัดที่อยู่ด้วยกันทีไรก็มักมีเรื่องให้เถียงกันตลอด แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นมิตรภาพของทั้งคู่แน่นแฟ้นมาก เซี่ยติงหลัวมีอาชีพเป็นมือปราบ คนส่วนใหญ่มักเรียกเขาว่าใต้เท้าเซี่ย เขาสำเร็จวรยุทธ์ระดับสูง ร่ำเรียนวิชาปราบปีศาจมาจากหุบเขาเจี้ยนฝู ความตั้งใจอันสูงสุดของเขาคือ แคว้นต้าเหลียงจะต้องปราศจากปีศาจร้าย หลายปีให้หลัง เซี่ยติงหลัว มีชื่อเสียงด้านปราบปีศาจมากขึ้นเรื่อย ๆ และเขาคืนความสุขให้ประชาชนชาวต้าเหลียงได้สำเร็จ นับว่ามีความดีความชอบ ดังนั้นเขาจึงได้รับแต่งตั้งให้อยู่ในตำแหน่งขุนนางระดับป๋อ แม้ต่ำกว่าตำแหน่งโหวหนึ่งขั้น แต่คนส่วนใหญ่เกรงใจเขามาก นั่นก็เพราะคำนึงว่าเขาเป็นสหายรักของกู้เจิ้งหยวน ยามก่อเรื่องไว้ทีไร เซี่ย
อ่านเพิ่มเติม
บทนำ ข้ามิยินยอม
บทนำ ข้ามิยินยอม“ใครหน้าไหนกล้าแต่งกับนาง! ให้ข้ามศพข้าไปก่อน!” น้ำเสียงเข้มเหี้ยมดังสะท้านเข้ามาพร้อมกับลูกธนูหัวเงิน ทันทีที่ปลายแหลมของมันเฉียดปิ่นเกล้าผมของฝ่ายเจ้าบ่าว แสงสีเงินจากหัวธนูก็สว่างวาบสะท้อนเข้าตาฝ่ายเจ้าสาวเช่นเดียวกัน ยามนี้แขกในงานล้วนตื่นตระหนกตกใจไปตาม ๆ กันขนาดชายปริศนาผู้นั้นยังมิได้ปรากฏตัว รัศมีโดยรอบยังอบอวลไปด้วยอายสังหารจนชวนขนหัวลุก“เด็ก ๆ ล้อมเจ้าสาวไว้ ปกป้องคุ้มครองนางให้ดี” ทันทีที่เสียงเจ้าบ่าวดังขึ้น คมธนูดอกที่สอง สาม สี่ ก็สวนเข้ามาแสกมวยผมคนที่ยืนล้อมเจ้าสาวไว้แบบเรียงตัว การกระทำที่อุกอาจเช่นนี้สร้างความประหลาดใจให้บัณฑิตหนุ่มในชุดสีแดงสด นาม ‘เผยหนิงหวัง’ เป็นอย่างมากเขามั่นใจยิ่งนัก ว่าตลอดช่วงอายุ 25 ปีที่เกิดมา เขาไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับผู้ใดมาก่อน แล้วเหตุไฉนคนผู้นั้นถึงได้ใจกล้าเข้ามาขัดขวางงานมงคลของเขาเช่นนี้!?“จิ่นเหอ! ข้ามิยินยอมให้เจ้าแต่งกับผู้ใดทั้งนั้น”ไม่รอให้เขาปรากฏตัว ซ่งจิ่นเหอที่จำน้ำเสียงของคนผู้นั้นได้ขึ้นใจ ก็รีบผลักคนคุ้มกันให้หลบออกห่างตัว ส่วนนางรีบก้าวขายาว ๆ มายืนขวางหน้าคนเป็นเจ้าบ่าวไว้ทันที นางทำเช่นนี้ก็เ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 ท่านไม่คู่ควรกับความรักของข้า (1)
บทที่ 1 ท่านไม่คู่ควรกับความรักของข้า (1)ยามซื่อสามเค่อ ณ จวนสกุลซ่ง“โชคดีที่คุณชายกู้มาขัดขวางได้ทันเวลา มิเช่นนั้นคุณหนูของจวงเถาคงได้กลายเป็นฮูหยินน้อยของตระกูลพ่อค้าไปเสียแล้ว” ‘จวงเถา’ เป็นสาวใช้คนสนิทที่เติบโตมาพร้อมกันกับซ่งจิ่นเหอ คุณหนูของนางทั้งงดงามและเกิดในตระกูลขุนนางใหญ่เช่นนี้ หากจะแต่งงานทั้งที ก็ควรแต่งกับหนึ่งในขุนนางหนุ่มผู้มีชื่อเสียง หรือไม่ก็ควรแต่งเข้าไปเป็นสะใภ้ในราชวงศ์ นั่นถึงจะคู่ควรกับคุณหนูของนาง บัณฑิตหนุ่มหน้าตาบ้าน ๆ อย่างเผยหนิงหวัง ทั้งยังเกิดในตระกูลพ่อค้า ไหนเลยจะคู่ควรกับคุณหนูของนางถึงแม้ว่าจวงเถาจะไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจที่หุนหันพลันแล่นของคุณหนูเพียงใด แต่นางก็มิอาจแทรกแซงการตัดสินใจของคุณหนูได้ เห็นเป็นเช่นนี้จวงเถาจึงแอบไปที่สำนักโคมลอย จ้างวานให้ผู้อื่นเขียนอักษรตามสิ่งที่นางพูด จากนั้นจวงเถาจึงส่งจดหมายฉบับนี้ไปที่เมืองเสียนอู่ กำชับให้นำส่งถึงมือท่านโหวเจิ้งหยวนโดยเร็วที่สุด“จวงเถา ตกลงว่าเจ้าเป็นสาวใช้ของข้า หรือเป็นคนของกู้เจิ้งหยวนกันแน่” ซ่งจิ่นเหอเหลือบหางตามองสาวใช้คนสนิท ซึ่งขณะนี้กำลังช่วยปลดชุดเจ้าสาวออกจากเรือนร่างให้นางอย่
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1  ท่านไม่คู่ควรกับความรักของข้า (2) 
บทที่ 1 ท่านไม่คู่ควรกับความรักของข้า (2) “กู้เจิ้งหยวน! ท่านไม่คู่ควรกับความรักของข้า”ซ่งจิ่นเหอหรี่เปลือกตาแคบและทอดมองกลีบดอกเหมยกุ้ยที่ลอยละล่องอยู่บนหน้าน้ำด้วยแววตาเจ็บแค้นฝังใจ เวลานี้ในหัวของนางอัดแน่นไปด้วยความทรงจำที่หลากหลาย ความทรงจำเหล่านั้นมันผสมปนเปกันไปทั่ว ราวกับคลื่นน้ำวนที่ไหลแรงและเชี่ยวกรากในสายตาของผู้อื่น ตัวนางในเวลานี้อาจจะเป็นแค่คุณหนูผู้งดงามวัยละอ่อน แต่ใครไหนเลยจะรู้ว่า… แท้จริงแล้วนางคือซ่งจิ่นเหอที่ย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างของตัวเอง เพราะฉะนั้นจึงไม่แปลกเลย ที่จู่ ๆ นางจะตัดสินใจแต่งกับเผยหนิงหวังราวกับสายฟ้าแลบตอนนี้เผยหนิงหวังอาจจะเป็นแค่บัณฑิตหนุ่มหางแถว ทว่าภายภาคหน้าเขาจะกลายเป็นขุนนางหนุ่มผู้ทรงธรรม แม้ไม่ได้โดดเด่นเท่าขุนนางระดับสูง แต่ก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ นอกจากนี้น้องชายของเขาจะเป็นคนทำให้กิจการค้าขายของตระกูลเผยมั่งคั่งอย่างก้าวกระโดด ในเวลาแค่ไม่กี่ปีตระกูลพ่อค้าจวนเผยจะกลายเป็นตระกูลคหบดีที่ยิ่งใหญ่ของต้าเหลียงที่ว่ามานี้...ล้วนต่างจากตระกูลกู้โดยสิ้นเชิง ภายภาคหน้ากู้เจิ้งหยวนจะคิดคดทรยศต่อแผ่นดิน ตลอดจนตั้งตัวเป็นกบฏ ร่วมมือกับองค์ชา
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เวรกรรมตามสนอง (1)
บทที่ 2 เวรกรรมตามสนอง (1)หลังจัดฉากให้ตนได้เสียกับกู้เจิ้งหยวนแล้ว ย่อมเป็นไปดังคาด! ความสัมพันธ์ของกู้เจิ้งหยวนและเฉียวเฟิงหลันเริ่มสั่นคลอน งานมงคลคู่ที่ตั้งเค้าว่าจะจัดขึ้นในเร็ววันพลันหยุดชะงัก แม้ได้กินเต้าหู้ของนางแล้ว แต่ในใจของเจิ้งหยวนก็ไม่มีสตรีตัวร้ายอย่างซ่งจิ่นเหอเลยแม้แต่น้อย ทว่าเห็นแก่หน้าผู้อาวุโสซ่งอู๋เฉินผู้เป็นบิดาของซ่งจิ่นเหอ ด้วยเหตุนี้เจิ้งหยวนจึงไม่อาจปัดความรับผิดชอบ สุดท้ายก็ต้องจนใจยอมแต่งจิ่นเหอเข้ามาเป็นภรรยาเอกของจวนโหวหลังแต่งงานกับนางแล้ว กู้เจิ้งหยวนลั่นวาจาขอสาบานกับฟ้าดิน! ว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป เขาจะมอบฝันร้ายให้นาง เขาจะสั่งสอนฮูหยินตัวร้ายให้หลาบจำ เขาจะทำทุกวิถีทางให้นางได้รู้ซึ้ง ว่ามิควรแทรกแซงความรักของผู้อื่น ยิ่งไปกว่านั้น! เขาจะทำให้นางได้รู้ว่า การไม่สมหวังในความรักมันเป็นเช่นไรลั่นวาจากับฟ้าดินไว้แล้ว กู้เจิ้งหยวนก็มิเคยทำให้ฟ้าดินต้องผิดหวัง!ทุกครั้งที่หลับนอนด้วยกัน ไม่มีครั้งไหนที่เขาจะครวญครางเป็นชื่อของนาง เขามักครวญครางกระเส่าเป็นชื่อของเฟิงหลันอยู่ร่ำไป หนำซ้ำยังกระแทกกระทั้นอย่างบ้าบิ่น มิเคยอ่อนโยน ยิ่งมิเคยคิดถนอมบุปผาเลยส
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เวรกรรมตามสนอง (2)
บทที่ 2 เวรกรรมตามสนอง (2)ณ จวนสกุลกู้“หะเห้ย! อะไรของเจ้าเนี่ย เอามือออกไปให้ห่าง ๆ หน้าข้าเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นข้าจะตัดนิ้วของเจ้าทิ้งเสีย”เมื่อได้ยินเสียงร้องโอดโอยของสหายคนสนิท เซี่ยติงหลัวเอาแต่หัวเราะหัวสั่นหัวครอนแทบเป็นแทบตาย ไม่คิดว่าโหวหนุ่มแซ่กู้ ผู้ที่เชี่ยวชาญด้านลอบสังหารบุคคลอื่น บัดนี้จะถูกสตรีตบหน้าจนแก้มขึ้นสี รู้ถึงไหนคงอายถึงนั่น“เห๊อะ จิ้มนิดจิ้มหน่อยทำเป็นหวงตัวไปได้ ไม่สมกับเป็นเจ้าเลยสักนิด”เซี่ยติงหลัวลากเบาะฟูกมานั่งข้าง ๆ สหายคนสนิท ซึ่งยามนี้เจิ้งหยวนกำลังยกผ้าขาวประคบแก้มตนเองด้วยสีหน้าจืดเจื่อนเหม่อลอย แต่ถึงกระนั้นเจ้าตัวก็มิวายเฉี่ยวหางตามามองดุ แล้วพ่นเสียงต่อล้อต่อเถียงพอเป็นพิธีออกไปว่า“หวงตัวบ้านเจ้าสิ คนกำลังประคบร้อนอยู่ เจ้าไม่เห็นหรือไง”“คนอย่างเจ้า ตายยาก นรกสวรรค์ไม่ต้อนรับ แค่โดนฝ่ามือไปฉาดเดียว ทำเป็นตื่นตัวไปได้”“แล้วนี่…เจ้าเสนอหน้ามาทำอะไรที่จวนของข้า มิใช่ว่าไปจับปีศาจที่เมืองนอกด่านหรอกหรือ?”“ข้ากลับเมืองหลวงมาสามวันแล้ว วันนี้ได้ยินข่าวว่าเจ้ากลับจากไปว่าราชการจากต่างเมือง ข้าเลยตั้งใจซื้อสุรามาดื่มกับเจ้าโดยเฉพาะ”ทันทีที่ได้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 ฝันร้าย (1)
บทที่ 3 ฝันร้าย (1)ยามเฉินสี่เค่อ ณ จวนสกุลซ่ง“คุณหนูเจ้าคะ…” จวงเถาเปิดประตูบานเฉลียงเข้ามาหาเจ้านายสาวด้วยอาการหอบเหนื่อย“แม่สื่อของตระกูลกู้มาขอเจรจาเรื่องแต่งงานอีกแล้ว ใช่หรือไม่?”จิ่นเหอดูไม่สะทกสะท้านกับเสียงเรียกของจวงเถาเลยแม้แต่น้อย นั่นก็เพราะนางพอจะเดาได้ว่า คนมาขอพบ น่าจะเป็นแม่สื่อของตระกูลกู้อีกตามเคย สามวันมาแล้วที่สตรีวัยกลางคนผู้นั้นมาขอพบ นางเบื่อหน่ายเหลือเกินที่ต้องพูดปฏิเสธซ้ำ ๆ“มิใช่เจ้าค่ะ ครั้งนี้เป็นคุณชายกู้ที่มาด้วยตัวเอง”“เช่นนั้น… เจ้าก็ไปบอกว่าข้าป่วยไข้เป็นโรคร้ายแรง ซ้ำร้ายยังพะอืดพะอม เวียนหัว อาเจียนตลอดเวลา ไม่สะดวกพบใครทั้งนั้น”“คุณหนูเจ้าคะ แต่ว่า… คุณชายกู้มิใช่คนโง่ คิดว่าคำโกหกทำนองนี้ จะใช้ได้ผลหรือเจ้าคะ”“หึ้ย… ได้ผลหรือไม่ได้ผล หาใช่สาระสำคัญ ที่สำคัญคือ… ข้าไม่อยากเจอหน้าเขาต่างหาก”“เจ้าค่ะคุณหนู” ในเมื่อเจ้านายสาวยืนยันเสียงแข็งถึงเพียงนั้น จวงเถาจึงทำได้เพียงตอบรับอย่างจนใจ ตึก ๆ ตึก ตึก!!!เสียงฝีเท้าของจวงเถาวิ่งกลับมารายงานอย่างรีบร้อน ทั้งที่เพิ่งจากไปได้ไม่นานแท้ ๆ “คุณหนูเจ้าคะ! คุณชายกู้ไม่อยู่แล้วเจ้าค่ะ แต่ทว่ารถม้ายัง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 ฝันร้าย (2)
บทที่ 3 ฝันร้าย (2)อื่อ! อื้อ!!!แม้จิ่นเหอกลืนยาพวกนั้นลงท้องไปหมดแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ยอมละริมฝีปากบ้า ๆ นั่นออกไปจากริมฝีปากของนางเสียที หนำซ้ำยังดุนปลายลิ้นเข้ามากวัดเลียอยู่ในโพรงปากของนางอย่างบ้าบิ่น!นางพยายามเม้มริมฝีปากแน่น ทั้งออกเสียงอื้ออึงในลำคอ ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ปล่อยนางให้เป็นอิสระเสียที ยิ่งนางต่อต้านเขามากเท่าไหร่ ก็คล้ายว่าเขาต้องการจะเอาชนะมากขึ้นเท่านั้น เวลานี้ต่อให้นางใช้ฝ่าเท้าถีบถอง เขาก็ไม่สะทกสะท้าน สุดท้ายแล้ว! ฝ่ามือเล็กก็คว้าเชิงเทียนไว้แน่น จากนั้นทุบกระแทกเข้าที่ขมับซ้ายของเขาอย่างเต็มแรงโอ๊ย!!โหวหนุ่มสะดุ้งโหยงอย่างลืมตัว เปิดทางให้จิ่นเหอเป็นอิสระจากริมฝีปากร้ายของเขาโดยง่าย“กู้เจิ้งหยวน! ท่านมาทางไหน ไสหัวออกไปทางนั้นเดี๋ยวนี้!”นางกรรโชกเสียงขับไล่อย่างไม่ไว้หน้า ในเมื่อเขาไม่ไว้หน้านาง กล้าเข้ามาล่วงเกินนางถึงในเรือนนอน หนำซ้ำยังปล้นจูบนางอย่างหน้าไม่อาย เช่นนั้นนางก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าเขา“นี่ท่าน! หยุดเดี๋ยวนี้! นั่นมันยารักษาอาการฝันร้ายของข้า ห้ามกินนะ”นอกจากไล่ไม่ไป เขายังมีหน้ามาซดยาของนางจนหมดเกลี้ยงเขาทำเช่นนี้! หมายความว่าต้องการยั่
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 เกลียดสิ่งใดมักได้สิ่งนั้น (1)
บทที่ 4 เกลียดสิ่งใดมักได้สิ่งนั้น (1)“หากข้าบอกว่า… ข้ารักเจ้าเล่า? เจ้าจะยอมแต่งเป็นฮูหยินให้ข้าได้หรือไม่?”“หึ!” จิ่นเหอเค้นเสียงเย้ยหยันขึ้นปลายจมูก ครั้นได้ยินคำว่า 'รัก' หลุดออกมาจากปากของอีกฝ่าย ริมฝีปากของนางถึงขั้นกระตุกเกร็งริก ๆ ดั่งไม่อยากเชื่อคำหวานเหล่านั้น “เพียงแค่ต้องการเอาชนะสตรีตัวเล็ก ๆ เช่นข้า ท่านถึงขั้นยอมพูดปดมดเท็จเชียวหรือ? สตรีที่ท่านควรบอกรัก หาใช่ข้า! แต่เป็นเฉียวเฟิงหลันต่างหาก!” ขณะต่อต้านเสียงแข็ง ม่านตาสีอ่อนของหญิงสาวเริ่มหดแคบ ภาพบุรุษเบื้องหน้าค่อย ๆ เลือนรางลงช้า ๆ พาให้จิ่นเหอต้องยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาขยี้เปลือกตาตัวเองรัว ๆ หวังปรับม่านตาให้กลับมามองเห็นได้ชัดเจนดังเดิม“ข้าไม่ได้เสน่หาในตัวเฉียวเฟิงหลัน ในใจข้าไม่มีที่ว่างให้นางแม้แต่น้อย จิ่นเหอ… ต้องให้ข้าทำอย่างไร เจ้าถึงจะเชื่อว่าข้ารักเจ้าจริง ๆ” โหวหนุ่มยังคงยืนยันคำเดิม เมื่อเห็นว่าจิ่นเหอเริ่มซวนเซสูญเสียการทรงตัว ชายหนุ่มจึงค่อย ๆ ย่องเบาเข้าไปหาคนงามทีละนิด... ทีละนิด... ดั่งกำลังต้อนลูกกระต่ายน้อยให้ตกลงไปในหลุมพราง“หุบปาก! หยุดพูดคำพวกนั้นเสียที แล้วช่วยถอยออกไปให้ห่าง ๆ ข้าด้วย ม
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status