ตอนพิเศษ รู้ความจริง (1)ต้นยามซวี ณ เรือนนอนหลังใหญ่ภายในจวนสกุลเสิ่น แปดเดือนผ่านไป…ทุกวันนี้ไป๋เจียหลีกลายเป็นสตรีท้องโตใกล้คลอด ตอนนี้เจียหลีกำลังยืนมองจันทราดวงเสี้ยวจากบานหน้าต่างในเรือนนอน แววตาคู่สวยของนางเหลียวมองไปบนฟากฟ้าก็จริง แต่ทว่าสีหน้าของนางกลับเหม่อลอยไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงฝีเท้าของผู้มาเยือนวะว้ายยย!เจียหลีตกใจร้องเสียงหลง พลางสะดุ้งโหยงไหล่ห่อคอหด เมื่อถูกเรียวแขนของใครคนหนึ่งสวมกอดจากทางด้านหลัง “ท่านพี่เองหรอกหรือ เหตุใดมาไม่ให้สุ้มให้เสียง ลืมไปแล้วหรือไร ว่าข้ากำลังท้องกำลังไส้ เกิดลื่นล้มขึ้นมา จะทำอย่างไรได้” ไป๋เจียหลีเอ็ดสามีเสียงขุ่น“ข้าเอ่ยเรียกเจ้าตั้งหลายครั้ง เจ้าไม่ได้ยินเลยงั้นหรือ?” ตวนหนิงยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง พลางใช้เรียวแขนแกร่งกอดประสานไว้ใต้สะดือของภรรยา เขาทำเช่นนี้ก็เพื่อแบ่งเบาความหนักอึ้งของสตรีท้องแก่ หากอุ้มท้องแทนภรรยาได้ เขาคงทำไปแล้ว“อ้อ… เช่นนั้นเองหรอกหรือ?” เจียหลีเอ่ยสั้น ๆ พลางผ่อนลมหายใจออกมา
Read more