บทที่ 25 ประสานรอยร้าว (1)เช้าวันรุ่งขึ้น ยามเฉิน (07.00 น.) จุ้ก จิ้ก จุ้ก จิ้ก ~เสียงเจ้านกน้อยโผบินมาเกาะบนก้านกิ่งไม้ พวกมันคอยส่งเสียงร้องจุกจิกจอแจ พาให้คนที่นอนหลับใหลไปหลายวัน พลันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยอาการสับสนมึนงง ใช่แล้วล่ะ… ซ่งจิ่นเหอคนเดิมกลับมาแล้ว เสี้ยววิญญาณที่หลุดลอยออกไปท่องเที่ยวในมิติต่าง ๆ ถูกดึงรั้งให้กลับเข้าสู่กายหยาบของตน เป็นผลให้ซ่งจิ่นเหอที่หลับใหลไปหลายวันได้กลับมาปรือตาตื่น ทั้งสามารถขยับเขยื้อนร่างกายได้อีกครั้ง‘อ่า... ในที่สุดก็ได้กลับเข้าร่างแล้วสินะ จิ่นเหอเอ๋ยจิ่นเหอ นึกว่าจะได้กลายเป็นคนร่างโปร่งแสงไปตลอดซะอีก’ เสียงเล็ก ๆ รำพึงรำพันแผ่วเบาในลำคอ ครั้นรวบรวมสติสัมปชัญญะได้ครบถ้วนแล้ว สิ่งแรกที่จิ่นเหอนึกถึงก็คือ อยากเจอหน้ากู้เจิ้งหยวนอีกครั้ง และอยากปรับความเข้าใจกับเขาให้เร็วที่สุดก่อนหน้านี้จิ่นเหอนึกว่ามีแต่ตัวนางคนเดียวเสียอีกที่มีโอกาสได้ย้อนกลับมาในอดีต แต่ทว่าหลังจากได้ล่องลอยไปเห็นเหตุการณ์ต่าง ๆ ด้วยตาตัวเอง และได้รับรู้ว่าหลังจากที
Read more
LOGIN
