บทที่ 2 คิดทบทวน (2)ด้านชายหนุ่มที่อ้างตัวว่าเป็นเจ้าบ่าวป้ายแดงของเจียหลี พอได้เห็นท่าทางพิลึกกึกกือของสตรีตรงหน้า เขาก็ตีความเป็นอื่นไปไม่ได้ เว้นเสียแต่ว่า… เพื่อไล่ให้เขารีบออกไปจากที่นี่ นางจึงประชดประชันและกดดันฝ่ายตรงข้าม ด้วยการทำร้ายร่างกายตัวเองเช่นนี้เพื่อไม่ให้นางทำร้ายตัวเองมากไปกว่านี้ เขาจึงเอ่ยออกไปว่า...“ก็ได้… ข้าจะให้เจ้าอยู่คนเดียวก็ได้ อย่างนั้น...คืนนี้ข้าจะไปนอนที่ห้องตำรา ส่วนข้อเท้าของเจ้าที่บวมแดงเพราะหกล้ม ข้าจะสั่งให้ตันหยางเข้ามาทายาให้เจ้า ส่วนเวินเฉิง… เจ้าจงไปบอกพวกนางเล็ก ๆ ให้ต้มยาสลายพิษกำหนัดให้ข้า เสร็จแล้วให้เจ้าเป็นคนยกมาให้ข้าที่ห้องตำรา ระยะสามจั้งห้ามมิให้สตรีคนใดเดินผ่านห้องตำราของข้าเด็ดขาด คนเดียวก็มิได้ ครั้นผู้ใดขัดคำสั่งให้จับไปโบยสามสิบไม้”ประโยคหน้าเขาหันไปพูดกับนางด้วยน้ำเสียงสุภาพนิ่มนวล แต่ทว่าประโยคหลังหันไปพูดกับเวินเฉิงด้วยน้ำเสียงหนักแน่นชายหนุ่มที่ยังอยู่ในห้องหอพลันถอนหายใจออกมาพรูหนึ่งอย่างอ่อนอกอ่อนใจ เขาคิดโทษตัวเองที่ก่อนหน้านี้เขาข
Read more