Todos los capítulos de คู่ซี้ทะลุมิติมาเป็นเมียผัวโบ้: Capítulo 61 - Capítulo 70

ชาวบ้านที่นั่งเล่นที่ลานหน้าหมู่บ้านถึงกับตาโตเมื่อเห็นข้าวของที่บรรทุกจนเต็มเกวียน หยางซู่ซู่เดิมทีก็พอใจในรูปร่างหน้าตาเจียงเฟยหรงอยู่แล้ว พอเห็นข้าวของที่เขาซื้อมาก็หันมากระซิบกับอีกคน"ท่านแม่ คุณชายรูปงามคนนั้นดูแล้วร่ำรวยใช่น้อยเลยนะเจ้าคะ""ใช่ หากได้เป็นเขยคงดี แต่ได้ยินว่าเขาพาเมียมาด้วยมิใช่หรือ""เมียกำลังตั้งครรภ์เจ้าค่ะ"นางฝางซึ่งเป็นมารดาของหยางซู่ซู่ยิ้มในใจ เมียกำลังท้องย่อมมีความต้องการแบบชายหนุ่ม และย่อมต้องหาที่ระบาย ซู่ซู่ของนางก็ไม่ได้ขี้เหร่ ก่อนที่หญิงสูงวัยจะเอ่ยบางอย่างข้างหูบุตรสาว หยางซู่ซู่หน้าแดงเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายเมื่อมองไปยังชายหนุ่มที่อยู่บนหลังม้า ไม่ต้องเอ่ยถึงข้าวของเลย แค่ม้าตัวที่เขาขี่ก็น่าจะหลายร้อยตำลึงแล้ว หยางซู่ซู่ลุกจากที่นั่งเดินไปดักหน้า เจียงเฟยหรงดึงบังเหียนให้ม้าหยุด สายตาเขามองลงมายังสตรีที่ยืนอยู่ นางกำลังใช้มือจับปอยผมทัดหูก่อนจะเงยหน้าช้อนสายตามองเขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงชวนขนลุก"พี่ชายท่านนี้เราเจอกันอีกแล้วนะเจ้าคะ เมื่อตอนสายไม่ทันได้ทักทายท่านเท่าไหร่ แนะนำตัวอีกครั้งข้าชื่อหยางซู่ซู่เป็นหลานสาวของสกุลหยาง

หลังจากจัดการกับตัวซิเครทเรียบร้อยแล้วทั้งหมดก็กลับบ้าน หยางหลงที่เพิ่งมาจากข้างนอกเพราะเอาโม่หินไปส่งอีกหมู่บ้านเมื่อได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นเขาก็ตรงไปบ้านของน้องชายทันที เมื่อมาถึงก็เห็นหยางซู่ซู่นั่งร้องไห้ ส่วนนางฝางไม่อยู่แล้วรวมถึงบุตรชายทั้งสองอีกด้วย หยางเฉินเมามายไม่ได้สิตหลังจากตีภรรยาแล้วก็หลับไป ชายชราอนาถใจก่อนจะเอ่ยขึ้น"วันนี้แม่เจ้ากล้าด่าหลานสาวข้าเป็นหญิงสำส่อน นางหายหัวไปไหนแล้ว""ท่านปู่ห้า หลานสาวท่านทำจนพ่อแม่ข้าตีกันวุ่นวาย แม่ข้ากลับบ้านเดิมไปแล้วข้าบ้านแตกสาแหรกขาดท่านยังต้องการอะไรอีก""เสี่ยวจูข้าทำหรือ? ไม่ใช่แม่เจ้าทำตัวเองหรือ สตรีหมู่บ้านเหอซานมีใครบ้างที่เป็นเหมือนเจ้า ถูกมารดาไร้ค่าสั่งสอนออกมาเช่นนี้ต่อไปอย่าบอกใครนะว่าเจ้าเป็นลูกหลานสกุลหยาง""ท่านดีกว่าข้าตรงไหน บุตรชายตัวเองยังไม่กตัญญูทอดทิ้งท่านเลย ถือดีอะไรมาสั่งสอนข้า อ๊า กรี๊ดดด ท่านพ่อปล่อยข้านะ"หยางซู่ซู่หงายหลังเพราะถูกบิดากระชากผมจนหน้าหงาย นางร้องออกมาสุดเสียง ชาวบ้านต่างก็ออกมาดูก่อนจะส่ายหน้า หยางเฉินเอ่ยกับนางด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม"นางลูกชั่วอยากตามแม่เจ้

เจียงเฟยหรงจัดการเรื่องที่ดินเรียบร้อยตอนนี้กำลังคุมการถางที่อยู่ องครักษ์ลับของเขาซุ่มอยู่เจียงเฟยหรงเดินเลี่ยงไปยังด้านตีนเขา เมื่อเจอหน้าจึงเอ่ยถาม"มีเรื่องอะไร""เรียนท่านแม่ทัพ ท่านอ๋องให้คนส่งข่าวมาว่าพระองค์จะเดินทางมาแวะหาท่านแล้วกลับเมืองหลวงพร้อมกันขอรับ""จะให้แวะมาที่นี่ไม่ได้ เว่ยจื่อชวนเองก็มาด้วยหากคุณหนูของพวกเจ้ารู้เข้านางโกรธข้าตายแน่""เช่นนั้นให้ข้าน้อยส่งข่าวกลับไปว่าอย่างไรดีขอรับ""ให้ไปเจอกันที่โรงเตี๊ยมที่ข้าจองไว้ ท่านอ๋องจะมาถึงวันไหน""อีกไม่เกินเจ็ดวันขอรับ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง""ว่ามา"คนที่มาหาเรื่องพระชายาเมื่อวานกำลังวางแผนจะจับนางไปขาย พวกเขาพาเศรษฐีคนหนึ่งที่มีนิสัยประหลาดวิปริตมาดูตัว พอเห็นพระชายาคนๆนั้นให้ราคาถึงสองพันตำลึงขอรับ""ไม่ต้องมารายงานลงมือได้เลย"เจียงเฟยหรงไม่อยากลงมือเองก็แค่มดปลวกเท่านั้น เขายังคงดูแลการถางหญ้าอยู่ เจียงเฟยเย่วเดินมาหาโดยมีเจียงเฟยซินประคอง ท้องของนางเริ่มนูนออกมาแล้ว สายตาแหลมคมของเจียงเฟยเย่วไม่พลาดจากใบหน้าพี่ชาย นางจึงเอ่ยถาม"พี่ใหญ่มีเรื่องอะไรหรือ สีหน้าท่านดูเหมือนกำลังจะเอาชีวิตใครอย่างนั้

เมื่อได้ฟังเรื่องราวจากเจียงเฟยเย่วที่พี่ชายมาเล่าให้ฟังหยางหมิงจูหัวเราะออกมาเสียงดัง ก่อนจะนิ่วหน้าเพราะหัวเราะแรงไปหรือเปล่าไม่แน่ใจมีคนประท้วงนาง"ฮ่าๆๆ ฮ่าๆๆ อ่ะ..ขอมีความสุขหน่อไม่ได้หรือไงจะมาโก่งตัวอะไรตอนนี้เดี๋ยวตีด้วยก้านไม้กวาดเลย นอนนิ่งๆ"มือลูบท้องไปด้วยเอ่ยดุบุตรในครรภ์ไปด้วย นางมีความสุขแต่เจียงเฟยหรงอาเจียนมาสิบรอบแล้วตั้งแต่เช้า พระนางให้เฝ้าดูจนลุล่วงค่อยให้คนไปตามเซิ่งฮูหยินมาดู คนแก่สามคนกับชายพุงพลุ้ยหนึ่งคนเสพสังวาสกัน เขากินอะไรไม่ลงตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ เฉินโหรวโหรวสงสารสามี ท่านย่าจางบอกว่าเขาแพ้ท้องแทนนาง ส่วนหยางหมิงจูรู้สึกผิดเล็กน้อย นางเอ่ยกับเขาเบาๆ"อย่างน้อยก็ไม่ได้ฆ่าคนตาย เอาน่าถือเสียว่าเกิดมาชาตินี้ได้เจอเรื่องแปลกเป็นสีสันชีวิต"ท่านอ๋อง กระหม่อมไม่ไหวแล้ว ขอไว้อาลัยให้พระองค์ก็แล้วกัน ส่วนที่เมื่อคืนวานเมียเขาบอกว่าพระชายานั้นนางน่ากลัว หากไม่ยุ่งกับนางก่อนนางก็จะไม่ยุ่ง ตอนนี้เขาเชื่อเมียแล้วหลังจากจัดการนางฝางและชายชู้เรียบร้อยรวมถึงเศรษฐีเซิ่งหยางหมิงจูก็ไม่มีอะไรให้ทำ นางมีความรู้สึกอยากเข้าตำบลจึงนัดแนะกับเพื่อน

หลังจากกลับมาจากตลาดนัดหยางหมิงจูและเจียงเฟยเย่วก็เริ่มธุุรกิจผลไม้แช่อิ่มเต็มตัว ทั้งสองคนให้ชาวบ้านขึ้นไปเก็บผลไม้บนเขามาให้ สร้างรายได้ให้กับทั้งตำบล เจียงเฟยซินเปิดร้านขายผ้า ซิ่วซิ่วสอนงานปักให้กับหญิงสาวในหมู่บ้าน ส่วนชุ่ยชุ่ยชอบทำเกษตรและเลี้ยงสัตว์ หยางหมิงจูซื้อที่ดินเพิ่มเปิดโรงเลี้ยงไก่และคอกหมูให้นาง อีกทั้งออกแบบโรงเรือนให้นางด้วยตนเองหยางหลงกับหยางตี้รักและหลงหลานสาวมากนัก ยอมถางที่รกร้างด้านปากทางเข้ากว่าสิบหมู่เพื่อสร้างตลาดนัดแบบโต้รุ่งให้ ยามค่ำคืนสว่างไสวไปด้วยโคมไฟและคบเพลิง มีพ่อค้าจากที่อื่นมาเช่าห้องเปิดร้านค้าขาย ส่วนหยางหมิงจูนอนรับเงินอย่างเดียว แค่ร้านผลไม้แช่อิ่มเดือนหนึ่งเกือบห้าร้อยตำลึง ยังได้ค่าเช่าร้านอีกด้วย นางกับเจียงเฟยเย่วลงขันกันจ้างคนถางที่ จ้างคนปลูกสร้าง จ้างแรงงานเก็บกวาดให้ตลาดสะอาดอยู่เสมอ ใช้วิธีของห้างสรรพสินค้าในโลกก่อนมาจัดการความเป็นระเบียบ กระทั่งทางอำเภอมีคนมาก่อกวนในที่สุด ในตลาดตอนนี้กำลังวุ่นวายเพราะมีชายฉกรรจ์มาทุบทำลายข้าวของเพล้ง เพล้ง เพล้ง ถ้วยชามของร้านค้าถูกทำลาย โหลผลไม้แช่อิ่มแตกไปห้าใบ ค