Todos los capítulos de คู่ซี้ทะลุมิติมาเป็นเมียผัวโบ้: Capítulo 31 - Capítulo 40

เรือนหลัก มู่หรงเยี่ยนที่กำลังปวดหัวกับคนเมา นางรั้งเขามานอนกอดก่าย ละเมอคำพูดแปลกๆที่บางคำเขาไม่เข้าใจ ยังมีภาษาต่างถิ่นอีกยิ่งทำให้งุนงงเข้าไปกันใหญ่"หยางหมิงจูอย่าดิ้นนอนดีๆ""อืมมม หนวกหูจังโว้ย ร้อนๆ"หยางหมิงจูรั้งเสื้อพยายามจะถอด ในที่สุดก็สำเร็จ นางลุกมานั่นถอดเสื้อคลุมออกแล้วโยนลงข้างเตียง สองมือถอดรองเท้าเหวี่ยงข้ามหัวของเขาไป จากนั้นก็ทิ้งตัวกางแขนกางขา บ่นงึมงำเมื่อมู่หรงเยี่ยนจับแขนขานางให้เข้าที่ สองเรียวยกมาถีบเขาจนจุก"อย่ากวนดิ ไอ้ตี๋..เจ่เจ้บอกว่าไง บอกแล้วใช่ไหมอย่ากวนตอนนอนเดี๋ยวเตะแม่งเลย""หยางหมิงจู เจ้าพูดภาษาอะไรกันลุกขึ้นมา อีกอย่างเจ้าถีบข้าไปสามรอบแล้วนะ""โว้ย ไอ้น้องเวรจะปลุกทำไมนักหนา ขอแต่เงินนะมึงน่ะ"คนหนึ่งจับเมียที่นอนดิ้นไปมาพูดจาไม่รู้เรื่อง อีกคนกำลังคิดว่าน้องชายมาปลุกเพื่อไถเงินไปโรงเรียน แต่นรกของจริงกำลังจะมาเพราะเวลาเมาเอมี่คือนางเอกละครเจ้าน้ำตา มู่หรงเยี่ยนที่ลชะงักไปชั่วขณะเมื่ออยู่ๆหยางหมิงจูก็ลุกขึ้นมานั่งร้องไห้"ฮือๆๆๆ ชีวิตทำไมเป็นอย่างนี้ ยังไม่ได้ใช้ชีวิตก็ต้องมาตุย ส่วนสวรรค์ก้ไม่ได้เรื่องไ

ปลายยามเซินชุ่ยชุ่ยก็มาหาเพื่อแต่งตัวให้กับนาง ก่อนจะบอกว่าเว่ยฮูหยินให้ซิ่วซิ่วมาถามว่าคืนนี้นางไปงานด้วยหรือไม่ ชุ่ยชุ่ยบอกไปแล้วว่าไม่แน่ใจเพราะมีพระเสาวนีย์ลงมาห้ามนางไปงานคืนนี้ แต่ไม่รู้ว่าท่านอ๋องจะว่าอย่างไรหยางหมิงจูรับรู้ก่อนจะนั่งให้ชุ่ยชุ่ยทำผมต่อ เมื่อถึงยามโหย่วรถม้าหรูหราก็มาจอดรอที่ลานด้านหน้าเรียบร้อยแล้ว หยางหมิงจูในชุดสีชมพูหวาน ประดับด้วยปิ่นและเครื่องประดับที่เป็นหยกมันแพะสีขาว แกะสลักเป็นรูปผีเสื้อเข้าชุดกันทั้งปิ่น สร้อยคอและต่างหู นางก้าวมาถึงเรือนหน้าทำเอาบ่าวในจวนถึงกับตะลึง พระชายาทรงงามเพียงนี้เชียวหรือ มู่หรงเยี่ยนเองก็อดไม่ได้ที่จะมองนางไม่วางตา ร่างอรชรเดินมาหาเขาก่อนจะเอ่ย "ค่าตัวออกงานห้าร้อยตำลึง ค่าตัวเมื่อเช้าสามพันตำลึง ค่าเยียวยาจิตใจหนึ่งพันห้าร้อยตำลึง ทั้งหมดห้าพันตำลึงจ่ายสดห้ามติดเบื่อทวง"มู่หรงเยี่ยน"..............." เด็กอะไรหายใจเข้าก็เงินหายใจออกก็เงิน นอนกับเขายังเรียกสามพันตำลึง ยังมีค่าเยียวยาจิตใจอะไรนั่นอีก นอนกับเมียแต่ละครั้งแพงเพียงนี้เชียว นี่นางเป็นเมียหรือเป็นเจ้าหนี้ข้ากันแน่ สงสัยต้องทำกำไรห

หยางหมิงจูหันไปทางเฉินโหรวโหรวกับฉินรั่วรั่วและฮูหยินทั้งหลายก่อนจะเอ่ยต่อ"พวกท่านกินข้าวมื้อละสามสี่ร้อยตำลึง อาภรณ์ที่แต่งมาประชันกันชุดหนึ่งบางชุดราคาถึงห้าพันตำลึง โดยเฉพาะเจ้าคุณหนูเฉิน ท่านปู่เจ้าเป็นถึงเสนาบดี เพื่อให้ราษฎรมีกินอยู่เย็นเป็นสุขเขาต้องช่วยฝ่าบาททำงานจนเหน็ดเหนื่อยผมขาวไปกี่เส้นเจ้ารู้หรือไม่ แต่ว่าหลานสาวกลับเอาแต่โอ้อวดความร่ำรวยของตน ส่วนเจ้าคุณหนูฉิน บิดาเจ้าแค่ขุนนางเล็กๆจะมีเงินให้เจ้าใช้สอยอย่างมือเติบได้อย่างไร เงินเดือนเพียงนิดกลับต้องมาถมในบ่อไร้ก้นของลูกเมีย มีบุตรสาวอย่างเจ้าช่างโชคร้ายไปแปดชั่วคนจริงๆ"เมื่อเอ่ยจบหยางหมิงจูก็นั่งลง บรรดาฮูหยินกับคุณหนูจวนต่างๆถึงกับนั่งอึ้งไม่อาจโต้แย้งนางได้ ฮ่องเต้เดินเข้ามาพร้อมกับพระสรวลด้วยพระสุรเสียงกังวาน"ฮ่าๆๆๆๆ พูดได้ดี พระชายาฉินอ๋องเจ้าเห็นความทุกข์ยากของราษฎรช่างน่ายินดียิ่งนัก""ถวายพระพรฝ่าบาทขอทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆปี"ทุกคนลุกขึ้นทำความเคารพ ทั้งสองคนพูดคุยกันเป็นภาษาไทยแบบกระซิบ"มึง..อยู่ถึงหมื่นปีเหนื่อยตายห่า ขุนนางอ้วนเอาอ้วนเอา ฮ่องเต้แม่งยังกับยาจก""เช่นนั้นเราต้องรีบชิ

หยางหมิงจูตื่นมาอีกทีก็ยามอู่แล้ว ชุ่ยชุ่ยล้างหน้าแต่งตัวให้นางก่อนจะเอ่ยถาม"ท่านอ๋องทรงเริ่มเปิดใจให้พระชายาแล้ว เช่นนั้นเรายังต้องไปอีกหรือไม่เพคะ""เปิดจงเปิดใจอะไร ที่เขาทำอยู่ก็แค่เรียกร้องสิทธิ์คนเป็นสามีเท่านั้น"ชุ่ยชุ่ยไม่เอ่ยสิ่งใดต่อ ส่วนหยางหมิงจูก็มีแผนในใจ("แม่หนู ข้าสัญญาว่าจะกลับไปดูแลปู่กับย่าของเจ้า ให้พวกท่านมีชีวิตที่ดีไม่ลำบากอีก เจ้าวางใจเถอะหากเจ้าพอมีกำลังหลงเหลือก็ให้ข้าราบรื่นในการหย่า")จากนั้นหยางหมิงจูก็ออกมาเพื่อกินข้าว วันนี้อาหารเต็มโต๊ะเลยเชียว ชุ่ยชุ่ยบอกว่าท่านอ๋องจะทรงเสวยมื้อเที่ยงกับนาง แต่หยางหมิงจูไม่สนใจฟังเพราะว่านางหิวจนกินวัวได้ทั้งตัวแล้ว เมื่อคืนกินได้นิดเดียว ยายคุณหนูสองคนนั้นไม่ให้คนได้กินข้าวดีๆเลย เอาแต่เห่าหอนน่ารำคาญ มู่หรงเยี่ยนมมาถึงเห็นนางกินข้าวไม่รอก็หน้างอเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยอย่างหัวเสีย"เจ้ามิรอกระทั่งสามี หิวมากนักหรือ""เมื่อก่อนตอนยังไม่แต่งงานกันพระองค์ยังกินเองได้ อย่าเรื่องมากน่าคนยิ่งหิวๆอยู่"ร่างสูงนั่งลงคีบอาหารเข้าปากไปได้สามคำหย่งฉีก็มาถึงและเอ่ยรายงาน"ท่านอ๋อง..คุณหนูเฉินนางไม่สบาย หลังกลับม

เฉินโหรวโหรวร้องไห้ออกมาอย่างตัดพ้อทันที"ฮือๆๆ พระชายาเหตุใดถึงกล่าวหาหม่อมฉันเช่นนี้เพคะ หม่อมฉันพาทุกคนแค่มาเยี่ยมท่านอ๋องเท่านั้น พวกเราหวังดีเหตุใดพระชายาถึงได้บิดเบือนทำลายชื่อเสียงหม่อมฉัน ทั้งที่เป็นสตรีด้วยกันแท้ๆ""นั่นน่ะสิ หยางหมิงจูต่อให้เจ้าเข้าสู่ราชวงศ์แล้วก็มิอาจทำตัวกร่างเช่นนี้ได้นะ ทุกคนมาเพราะหวังดี อย่าคิดว่าข้าจะยอมรับเจ้าเป็นพี่สะใภ้"หยางหมิงจูมองหน้าองค์ชายห้าลูกพี่ลูกน้องมู่หรงเยี่ยนที่ชี้หน้านาง"เป็นญาติกับสมองหมูเช่นเจ้า นี่องค์ชายห้าที่จวนมีกระจกหรือไม่ ถ้าไม่มีพอดีข้ามีโถฉี่ไม่ได้ใช้แล้วอยู่หนึ่งอันจะเอาไปส่องสันดานเอ๊ยหนังหน้าตัวเองก่อนไหม ให้ข้านับญาติกับคนโง่ ข้าคงต้องโง่มากกว่าเจ้าถึงทำลงไป" จากนั้นก็กวาดสายตาไปที่บรรดาคุณหนู แหม่ชุดไม่เทาก็ขาว ได้ยินว่าแต่จะจวนทำตัวเรียบง่ายเหลือเกิน เสแสร้งให้ใครดูไอ้พวกเปลืองงบหลวง หยางหมิงจูเดินเลยเจียงเฟยเย่วไปหยูดต่อหน้าฮั่วหย่งฉีก่อนจะเอ่ย"ได้จองโลงศพหรือยังองครักษ์ฮั่ว""อะ เอ่อ ยังพ่ะย่ะค่ะ ว่าแต่เราจะจองทำไมหรือพ่ะย่ะค่ะ""ไม่เห็นหรือ แต่ละคนแต่งชุดไว้ทุกข์มาทั้งนั้น ไม่รู้ว่าท