คู่ซี้ทะลุมิติมาเป็นเมียผัวโบ้

คู่ซี้ทะลุมิติมาเป็นเมียผัวโบ้

last updateDernière mise à jour : 2026-08-02
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
10
4 Notes. 4 commentaires
76Chapitres
1.3KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เมื่อเพื่อนรักสองคนดันรถคว่ำแล้วตุยจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคู่ซี้กลายมาเป็นเมียอ๋องเย็นชากับราชครูเฮงซวย "เจ้าคือเจียงเฟยเย่ว" "เพคะ... เป็นหม่อมฉันเอง" "เหตุใด... ข้าถึงได้รู้สึกคุ้นเคยเจ้านัก" "หม่อมฉันคงหน้าโหลมั้งเพคะ" คำตอบกวนประสาทนั้นทำเอาหยางหมิงจูสะอึก นางเด้งตัวลุกพรวดขยับมานั่งคุกเข่าจ้องหน้าเจียงเฟยเย่วตาเขม็ง ก่อนจะเอ่ยบางอย่างขึ้นมาเสียงสั่น "ผู้ใหญ่หาผ้าใหม่..." ทว่ายังไม่ทันที่นางจะต่อประโยคให้จบ เจียงเฟยเย่วก็โพล่งสวนขึ้นมา "ไข่หนึ่งใบสามบาทห้าสิบ!" เอมี่ในร่างหยางหมิงจูอยากเช็คให้ชัวร์ว่าคนตรงหน้าคือคนที่เธอกำลังคิดว่าใช่แน่ๆ จึงเอ่ยต่อ "ไฮ แอม เอมี่ แอม ฟอร์ม ไทยแลนด์ วอท ยัวร์ แหนม" เจียงเฟยเย่วอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน ตอบกลับไปน้ำเสียงตื่นเต้น "แอม มินนี่ แอมฟอร์มไชน่า และไม่กินแหนมเพราะมันเปรี้ยว" เจียงเฟยเย่วเงยหน้าสบตากับคนที่คุกเขาอยู่ หยางหมิงจูน้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม ทันใดนั้นทั้งสองสาวก็ระเบิดเสียงกรี๊ดลั่นพร้อมกัน "ฮัลโหลสาว!! นั่นแกใช่ไหมเพื่อน! ฮือ ๆ ๆ ๆ ฉันคิดถึงแกจะบ้าตายอยู่แล้ว!"

Voir plus

Chapitre 1

เจ้ายังไม่ตายเสแสร้งให้ใครดูกัน

บรื้นนนนนน  เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มท้องถนน  เอมี่สาวไทยใจเกินร้อยกับมินนี่สาวจีนเพื่อนเลิฟที่เรียนมาด้วยกันเพราะเอมี่ไปเรียนที่จีนตั้งแต่จบมัธยมต้น  ตอนนี้ทั้งสองเป็นวิศกรของบริษัทรถยนต์แบรนด์ดังแบรนหนึ่ง  วันนี้ทั้งคู่ต้องมาทดสอบสมรรถนะของรถรุ่นใหม่ที่จะออกสู่ตลาด

เอมี่เป็นคนขับส่วนมินนี่นั่งข้างๆ  ขับผ่านโค้งแรกก็ไม่มีอะไร  ผ่านไปหลายๆโค้งก็ไม่มีปัญหากระทั่งโค้งหักศอกสุดท้าย  อยู่ๆยางรถยนต์ที่ให้กองเรียงเพื่อเป็นบังเกอร์กลับมีล้อหนึ่งกระเด็นกลิ้งลงมากลางทาง  ถึงจะเป็นสนามทดสอบแต่ก็ขับมา120ทำให้เอมี่หักหลบ  แต่บริเวณที่หักหลบกลับไม่ใช่ล้อรถยนต์ที่เรียงไว้แต่มันคือแท่งปูน     มินนี่ร้องเตือนเสียงดัง

"เฮ้ย   เอมี่ระวัง"

"ไม่ทันแล้วเพื่อน  อ๊ายยย"

"กรี๊ดดดด"

เอี๊ยดดดด!!!  โครม!!!  เสียงเบรกจนล้อฟรีกระทั่งเสียงโครมดังตามมา  ไฟลุกท่วมรถเจ้าหน้าที่สนามและฝ่ายป้องกันภัยรีบเข้ามาพร้อมถังดับเพลิงแต่ไม่ทันจะถึงรถเกิดระเบิดขึ้นก่อน  บึ้ม!!  ลูกไฟขนาดใหญ่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและมีเสียงระเบิดตามมาอีกสามสี่ครั้ง  ทุกคนต่างส่ายหน้าและถอนหายใจ   ดูแล้วทั้งคู่คงไม่รอด  ยางรถยนต์หลุดมาขวางถนนได้ยังไง  แล้วนี่เป็นการถ่ายทอดสดการทดสอบรถรุ่นนี้ด้วย    เรื่องนี้ต้องพิสูจน์เพื่อให้ความเป็นธรรมกับวิศวกรของบริษัทเพิ่งจากไป    ความเสียหายมันมากกว่าเรื่องหุ้น   เพราะตกสองคนนั้นคือหัวกะทิที่กว่าจะปั้นขึ้นมาได้ไม่ง่ายเลย

ตูม!!! แรงระเบิดมหาศาลพรากสติและความเจ็บปวดไปในเสี้ยววินาที...ในความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง จิตวิญญาณของสองวิศวกรสาวคู่หูอย่างเอมี่  และ มินนี่ ลอยคว้างอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน ไม่มีเหลือแล้วทั้งเสียงเครื่องยนต์ที่เคยหลงใหล หรือเปลวไฟที่แผดเผา มีเพียงสายใยความผูกพันของเพื่อนแท้ที่ดึงรั้งจิตของทั้งคู่ให้ยังเกาะเกี่ยวกันไว้แน่น

"มินนี่เธออยู่ไหน"

 เสียงสะท้อนในความทรงจำของกรีดร้อง

 "ฉันอยู่นี่... เราตายแล้วใช่ไหม?"

แต่ก่อนที่ความกลัวจะกัดกิน ความรู้สึกหน่วงหนักอย่างประหลาดก็ดึงรั้งจิตของทั้งสองดิ่งวูบลง

แคว้นเจียงหนาน

"ฮือๆๆพระชายาท่านทรงฟื้นสิเพคะ  อย่าทรงล้อเล่นกับบ่าวเช่นนี้เลยฮือๆๆ"

"ร้องให้ตายนางก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก  สตรีอสรพิษจิตใจช่างอำมหิตยิ่งนัก  ในเมื่อนางชอบราชครูเว่ยเพียงนั้นจะมาแต่งงานกับท่านอ๋องทำไม  ไปตบตีกับฮูหยินของเขาจนตกน้ำตกท่า  จมน้ำตายก็สมควรแล้ว"

"หุบปากนะ..เจ้าก็แค่บ่าวคนหนึ่งอวดดีอย่างไรกล้าแช่งพระชายากัน"

"เพ้ย  พระชายาที่ตอนนี้กลายเป็นเพียงศพเย็นนะหรือ  ตอนยังไม่ตายท่านอ๋องยังไม่ชายตามอง  ถึงกับวางยาสามีตนเองเพื่อได้ร่วมหลับนอน  น่ารังเกียจยิ่งนัก"

ชุ่ยชุ่ยกำมือแน่นลุกไปเพื่อจะสั่งสองบ่าวที่อวดดีแต่ทว่าท่านอ๋องกลับเดินเข้ามาเสียก่อน  เสียงทรงอำนาจเอ่ยขึ้น

"ทำไม  จะลงมือกับบ่าวจวนข้าหรือ  นายเป็นเช่นไรบ่าวเป็นเช่นนั้นเสียจริงๆนะ"

ชุ่ยชุ่ยคุกเข่าลง   ฉินอ๋องทรงพระทัยร้ายนัก  พระชายานอนสลบตั้งแต่ขึ้นจากน้ำมาสามวันแล้วเพิ่งจะเสด็จมา   เสียงเขาเอ่ยอีกครั้ง

"ถ้าฟื้นก็ไล่ไปอยู่เรือนหลัง  ถ้าตายก็เอาเสื่อฟางห่อไปโยนทิ้งเสีย  มิต้องจัดงานไว้อาลัยให้สิ้นเปลือง"

มู่หรงเยี่ยนเอ่ยจบก็มีเสียงไอดังมาจากร่างที่สลบมาแล้วสามวัน 

"แค่ก แค่ก แค่ก  โอ๊ย  มินนี่อยู่ไหนอ่ะส่งเสียงหน่อย   อืมกลิ่นธูปมาจากไหนเนี่ย   คลุ้งขนาดนี้จุดดับกลิ่นศพหรือไงวะ"

พรวด!!  สาวใช้และคนงานต่างถอยหนีทันที  นี่มันผีหลอกหรือ  มิใช่พระชายาตายแล้วหรือ   มู่หรงเยียนเห็นว่านางรู้สึกตัวจึงสาวเท้ามา  เมื่อเดินมาถึงก็คว้าข้อมือเล็กกระชากเข้าหาตัวเอ่ยเสียงแข็ง

"เจ้ายังไม่ตายเสแสร้งให้คนมาดูใจทำไม"

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentaires

warangkana.prim
warangkana.prim
รอตอนต่อนะคะสนุกมากเลยค่ะอัพเมื่อไหร่ค่ะ
2026-08-11 10:51:34
0
0
Chonthicha Chomprasob
Chonthicha Chomprasob
อัพตอนใหม่ตอนไหนคะ รออ่านค่ะ
2026-06-10 18:56:31
0
0
sakunaa1977
sakunaa1977
สนุกมากๆ อ่านแล้วคลายเครียด แนะนำอย่าอ่านในที่สาธารณะ เดี๋ยวจะโดนมองว่าเป็นคนบ้า 🥹🥹🥹
2026-06-08 21:05:55
0
0
pitpimol pitanilaphalin
pitpimol pitanilaphalin
ขอบคุณที่มาพบกันอีกค่ะ
2026-06-08 20:07:53
0
0
76
เจ้ายังไม่ตายเสแสร้งให้ใครดูกัน
บรื้นนนนนน เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มท้องถนน เอมี่สาวไทยใจเกินร้อยกับมินนี่สาวจีนเพื่อนเลิฟที่เรียนมาด้วยกันเพราะเอมี่ไปเรียนที่จีนตั้งแต่จบมัธยมต้น ตอนนี้ทั้งสองเป็นวิศกรของบริษัทรถยนต์แบรนด์ดังแบรนหนึ่ง วันนี้ทั้งคู่ต้องมาทดสอบสมรรถนะของรถรุ่นใหม่ที่จะออกสู่ตลาดเอมี่เป็นคนขับส่วนมินนี่นั่งข้างๆ ขับผ่านโค้งแรกก็ไม่มีอะไร ผ่านไปหลายๆโค้งก็ไม่มีปัญหากระทั่งโค้งหักศอกสุดท้าย อยู่ๆยางรถยนต์ที่ให้กองเรียงเพื่อเป็นบังเกอร์กลับมีล้อหนึ่งกระเด็นกลิ้งลงมากลางทาง ถึงจะเป็นสนามทดสอบแต่ก็ขับมา120ทำให้เอมี่หักหลบ แต่บริเวณที่หักหลบกลับไม่ใช่ล้อรถยนต์ที่เรียงไว้แต่มันคือแท่งปูน มินนี่ร้องเตือนเสียงดัง"เฮ้ย เอมี่ระวัง""ไม่ทันแล้วเพื่อน อ๊ายยย""กรี๊ดดดด"เอี๊ยดดดด!!! โครม!!! เสียงเบรกจนล้อฟรีกระทั่งเสียงโครมดังตามมา ไฟลุกท่วมรถเจ้าหน้าที่สนามและฝ่ายป้องกันภัยรีบเข้ามาพร้อมถังดับเพลิงแต่ไม่ทันจะถึงรถเกิดระเบิดขึ้นก่อน บึ้ม!! ลูกไฟขนาดใหญ่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและมีเสียงระเบิดตามมาอีกสามสี่ครั้ง ทุกคนต่างส่ายหน้าและถอนหายใจ ดูแล้วทั้งคู่คงไม่รอด ยางรถยนต์หลุดมาขวางถนนได้ยัง
Read More
ที่เจ้าตบมันหน้า
เอมี่พยายามหยีตาก่อนจะปรับโฟกัส ทำไมมีแต่คนสวมชุดจีนถ่ายละครเหรอ ไม่สิเธออยู่ในสนามทดสอบรถและกำลังไลฟ์สดไปด้วย ก่อนจะหันซ้ายหันขวาหาเพื่อนสาว "มินนี่อยู่ไหนอ่ะ แค่กๆๆ เฮ้ย...ทำไมฉันพูดภาษาจีนล่ะ เดี๋ยวนะ"สายตามองไปรอบๆ ยกมือตัวเองขึ้นมาดู เอมี่ลุกไปหาที่ส่องดูตนเอง กระทั่งชักเอากระบี่จากองครักษ์คนหนึ่งมาแล้วส่องเงาสะท้อนในนั้น เมื่อเห็นตัวเองก็นั่งลงทันทีเอ่ยพึมพำ"ไม่น่ะไม่ใช่แบบนี้ มินนี่เธออยู่ไหนอย่าทำฉันกลัวนะ"มู่หรงเยี่ยนเห็นนางไม่สนใจเขา ร่างสูงจึงเดินมากระชากแขนนางให้สบตาอีกครั้ง"อย่ามาแกล้งบ้า ตอบมาเจ้าทำไมถึงได้ผลักฮูหยินราชครูเว่ยลงสระบัว"เอมี่มองหน้าเขาก่อนจะรับเอาความทรงจำบางคนเข้ามา สองมือกุมขมับทันที"อื้อ ปวดหัวจังยายนี่ใครเนี่ย พอแล้วไม่ไหวแล้ว"มู่หรงเยี่ยนที่บีบแขนนางอยู่ก็คลายออกเหมือนนางไม่ได้เสแสร้งเจ็บปวด แต่เขาไม่วางใจสตรีคนนี้ยิ่งกว่างูพิษ หยาบคายไร้เมตตาต่อบ่าวไพร่และคนในเรือน ส่วนเอมี่เมื่อรับความทรงจำเข้ามาจนหมดเพื่อควงามแน่ใจก็ยกมือตบหน้าทันที เพี๊ยะ!!"ไม่เจ็บสักนิด...แปลว่าฉันฝันอยู่แน่ๆ ลองอีกทีสิ"เพี๊ยะ!! ฝ่ามือแหวกอา
Read More
สตรีเช่นเจ้าสมควรถูกหย่า
จวนสกุลเว่ยเสียงอื้ออึงในเรือนทำเอามินนี่นอนอุดหูอยู่ในห้องถึงกับต้องลุกขึ้นมา เธอตื่นมาในร่างนี้ได้สองวันแล้ว จากความทรงจำยายนี่ตบตีกับผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนจะมีตำแหน่งเป็นพระชายาอ๋องคนหนึ่ง ทั้งสองคนตีกันจนตกน้ำตกท่า เดิมหยางหมิงจูคนนั้นต้องแต่งกับเว่ยจื่อชวนราชครูเย็นชาคนนี้ แต่ไม่รู้ทำอีท่าไหนนางถึงได้ไปแต่งกับมู่หรงเยียนไอ้อ๋องปีศาจนั่นแทน ส่วนร่างนี้ดันไปชอบสามีชาวบ้านเขา หยางหมิงจูอะไรนั่นก็เหมือนจะชอบราชครูเว่ยสามีเฮงซวยของร่างเดิมคนนี้ ผู้หญิงสองคนเป็นศัตรูกันเพราะแต่งงานสลับคู่ แต่ผู้ชายสองคนกลับไม่ได้มีใครชอบยายจอมวายร้ายทั้งสองอย่างคุณหนูหยางกับคุณหนูเจียงสักนิด เพราะว่าไอ้อ๋องนั่นกับไอ้ราชครูเฮงซวยนี่ชอบผู้หญิงคนเดียวกันคือ เฉินโหรวโหรว บุตรสาวคนเดียวของเสนาบดีเฉิน กำลังคิดอะไรเพลินๆเสียงประตูห้องเปิดออก ร่างสูงในชุดขุนนางเดินเข้ามาก่อนจะเอ่ยเสียงแข็ง"ถ้ายังไม่ตายก็เตรียมตัว ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องไปตำหนักฉินอ๋องเพื่อขอโทษพระชายาหยางของพระองค์""นางเป็นคนลงมือตีข้าก่อนทำไมข้าต้องไปด้วย""เจ้าเป็นเพียงฮูหยินราชครู อีกอย่างที่เจ้าแต่งเข้ามาก็เพราะใช
Read More
ถ้าจวนอ๋องสั่งสอนไม่ได้หม่อมฉันยินดีสอนให้
เรือนร้างหลังตำหนักยามนี้เอมี่ยอมรับว่าตัวเองคือหยางหมิงจู คุณหนูใหญ่สกุลหยาง บุตรสาวที่บารังเกียจ มารดาไม่ใส่ใจนางรักเพียงบุตรสาวคนรองและบุตรชายคนเล็ก เพราะยามนั้นหยางหมิงยังเป็นเพียงบัณฑิตยากจน เขากับหลิวกุ้ยเหลียนดิ้นรนกว่าจะเดินทางมาสอบได้ทิ้งหยางหมิงจูเอาไว้ที่ชนบทกับท่านปู่ท่านย่า กว่าจะไปรับนางมาก็เกือบจะถึงวัยปักปิ่น มาถึงก็มีแต่คนรังเกียจเพราะความที่นางมาจากบ้านนอก สามปีมาแล้วนางยังคงไม่ได้รับความรักจากบิดามารดา จนในที่สุดก็เริ่มสร้างตัวตนทำตัวร้ายกาจจนเลื่องลือไปทั่วว่าบุตรสาวเจ้ากรมคลังเป็นสตรีหยาบกระด้างและเมื่อนางกับฉินอ๋องอยู่บนเตียงเดียวกันทุกคนยิ่งปักใจว่านางเป็นคนก่อเรื่องงามหน้าทั้งหมด เอมี่ในร่างหยางหมิงจูนั่งขัดสมาธิอยู่ที่กลางลานบ้านก่อนจะเอ่ยถามสาวใช้ที่เพิ่งวกลับมาจากไปโรงครัว“ชุ่ยชุ่ย...ข้าร้ายกาจเพียงนี้เหตุใดเจ้ายังจงรักภักดี”“ตอนที่อยู่ชนบทมีเพียงพระนางที่ดีต่อหม่อมฉันเพคะ”หยางหมิงจูหันมาเพื่อจะพูดคุยต่อ แต่กลับเห็นใบหน้าที่บวมเปล่งของสาวใช้ร่างเดิมก็เอ่ยเสียงเข้ม“ฝีมือใคร”“ไม่มีเพคะ”ชุ่ยชุ่ยรีบก้มหน้าซ่อนใบหน้าที่บวมช้ำ หยางหมิงจูลุกขึ้นเอ่ยเสีย
Read More
นักโทษยังต้องกินอิ่มก่อนตาย
เมื่อสั่งคนของตนเรียบร้อยมู่หรงเยียนก็สะบัดแขนเสื้อจากไป แต่ทว่าบ่าวไพร่กับยิ้มเย้ยที่นางมาเองก็ไม่ได้อะไรติดมือกลับไป ส่วนหยางหมิงจูมองไปยังบ่อน้ำที่ถีบสาวใช้ลงไปยิ้มมุมปากเงียบๆ“ชุ่ยชุ่ยกลับเถอะ”“หม่อมฉันไร้ความสามารถไม่อาจหาข้าวสักคำให้พระนางได้”“เด็กโง่ เมื่อไหร่กันที่เจ้าต้องมาเลี้ยงดูข้า กลับเถอะข้ามีทางหาอาหารเองน่ะ”หย่งฉีให้คนถือถ่านและชุดไฟเดินตาม หยางหมิงจูเห็นว่าองครักษ์คนนี้ไม่ได้เป็นพวกนายว่าขี้ข้าพลอยจึงเอ่ยกับเขา“อยากได้เกลือสักหน่อย แล้วก็มีดดีๆ สักเล่มเรือนร้างมีหัวเผือกเถามันให้ข้าพอจะย่างกินได้”“หัวเผือกเถามันคืออะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”“หัวที่อยู่ในดินน่ะ ข้าอยากได้มีดมาขุดแซะดิน”หย่งฉีพยักหน้าก่อนจะให้ลูกน้องไปเอามีดมาให้พระชายา เมื่อคนกลับไปแล้วฟ้าเริ่มเหลืองเป็นสัญญาณว่าใกล้ค่ำ หยางหมิงจูหากิ่งไม้มาเหลาจนแหลมจากนั้นก็ก่อไฟเอาไว้ ตนเองเดินไปยังลำธารที่สร้างเลียนแบบธรรมชาติ ไม่นานก็กลับมาพร้อมปลาสองตัว มีสัตว์ปีกสีขาวบินผ่านไปนางคว้าก้อนหินดีดไปหนึ่งทีก็ร่วงลงมา ก่อนจะดีดอีกทีก็ได้นกพิราบมาสองตัวสองนายบ่าวย่างนกและปลากินอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนจดหมายที่ผูกติดกับขานก
Read More
เจ๊ไม่สวยแต่รวยมากนะ
หยางหมิงจูที่กินอิ่มนอนหลังอยู่ๆก็ถูกปลุกขึ้นมา ร่างสูงนั่งลงก่อนจะบีบแก้มนางดึงไปมาเพื่อให้ตื่น คนตัวเล็กหงุดหงิดที่ถูกกวนตอนนอนและจำไม่ได้ว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในร่างคนอื่นจึงยกเท้าถีบเข้าเต็มแรง มู่หรงเยี่ยนถึงกับตกเตียงลงไปก้นจ้ำเบ้า ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำก่อนจะลุกขึ้นยืนเดินไปที่เตียงแล้วจับไหล่นางยกขึ้นมาให้นั่งเอ่ยเสียงเข้ม"หยางหมิงจู เจ้ากล้ายิ่งนักวันนี้ทำเรื่องสมควรตายกี่ครั้งแล้ว"ร่างบางหัวสั่นหัวคลอนเมื่อถูกเขย่าตัวก่อนจะงัวเงียลืมตาขึ้นมา สายตาเห็นชายหนุ่มรูปร่างหล่อเหลา สองมือยกขึ้นลูบไล้ก่อนจะเอาแขนคล้องคอ ใบหน้าหวานยื่นไปจุ๊บปากหนาได้รูปก่อนจะผละออกมามองหน้าแล้วเอ่ย"พ่อรูปหล่อของเจ๊ วันนี้แต่คอสเพลย์หรือจ๊ะ ลุคนี้ขยี้ใจมาก ว่าแต่วันนี้สวมบทท่านอ๋องหรือท่านโหวกันล่ะ หรือว่าแม่ทัพเย็นชา ชุดก็ไฮโซปักดิ้นทองซะด้วยลงทุนมาก เหมาทั้งคืนคิดเท่าไหร่เจ๊ไม่สวยแต่รวยมากนะ อืมจุ๊บ!!"มู่หรงเยี่ยนหน้าแดงจนเขียวเมื่อถูกสตรีน่ารังเกียจสัมผัสไปถึงสองครั้ง เขาบีบไหล่นางอย่างแรงจนหยางหมิงจูนิ่วหน้าหายจากอาการงัวเงียทันที"โอ๊ย..เจ็บนะโว้ย อยากตายเหรอหาเรื่องเจ๊เ
Read More
สบตากันครั้งแรก
กระทั่งยามเฉินชุ่ยชุ่ยมาปลุกนาง เช้านี้มีอาหารดีๆสามอย่างจากห้องครัวชุ่ยชุ่ยดีใจยิ่งนัก นางไม่รู้ว่าเมื่อคืนมู่หรงเยี่ยนมาค้างที่เรือนทรุดโทรมแห่งนี้ หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จหยางหมิงจูไม่มีอะไรทำ ต้นหลิวข้างกำแพงนั้นสูงใหญ่หากปีนขึ้นไปอาจได้เห็นนอกกำแพง ไวเท่าความคิดเมื่อกินข้าวเสร็จนางก็เอาขนมยัดใส่แขนเสื้อพร้อมกับน้ำเต้าใส่น้ำ ด้วยชาติก่อนเวลาว่างมักจะไปปีนเขาเล่นกันเรื่องปีนต้นไม้จึงไม่ยาก หยางหมิงจูปีนมาถึงคบไม้ท่อนใหญ่ที่ยื่นออกไปนอกกำแพง ด้านล่างเป็นถนนมองทอดยาวไปเห็นร้านค้าไม่ไกลนัก ตลาดแลดูคึกคัก นางกินขนมไปด้วยดูวิวไปด้วย ส่วนชุ่ยชุ่ยก็ใจหายใจคว่ำ ถึงก่อนจะมาอยู่เมืองหลวงคุณหนูปีนป่ายเก่งก็เถอะ แต่ยามนี้เป็นถึงพระชายา หากมีคนอย่าให้ร้ายว่าไม่สำรวมอาจถูกลงโทษอีก เพิ่งจะได้กินดีมื้อแรกเองนะเพคะฮือๆๆ ได้ยินเสียงใบไม้เขย่าจึงหันไปดูก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งปีนต้นไม้ที่อยู่จวนข้างๆเช่นกัน นางนั่งทอดสายตาราวกับคนมีเรื่องในใจ เจียงเฟยเย่วรู้สึกเหมือนถูกจ้องก็หันกลับมามอง สายตาทั้งคู่ประสานกัน แล้วภาพความทรงจำก่อนๆก็เข้ามาต่างฝ่ายต่างจำได้ว่าทั้งคู่เป็นอริกัน เ
Read More
นั่นมันจูบแรกข้าเลยนะ
จวนสกุลเว่ยหลังจากปีนลงมาจากต้นไม้ เจียงเฟยเย่ว ก็ตรงดิ่งไปยังห้องครัวทันที ในใจยังคงนึกถึงภาพสตรีที่สบตากันเมื่อครู่... นางรู้สึกคุ้นเคยกับหยางหมิงจูคนนั้นอย่างประหลาด ช่างเถอะ! กะอีแค่ไปเจอหน้าสักครั้งจะกลัวอะไร อย่างมากหากพูดไม่เข้าหูก็ตบกันอีกรอบ ตบมาตบกลับไม่โกง ตัวแม่จะแคร์เพื่อ! ชายาอ๋องแล้วอย่างไร? ไอ้คนแซ่เว่ยนี่ก็อีกคน ต้องหาทางหย่าขาดจากกันให้ได้ เมืองหลวงเฮงซวยนี่มันน่าอยู่ตรงไหนกัน ศิวิไลซ์ตรงไหนกันเมื่อนางมาถึงห้องครัว บ่าวไพร่ต่างพากันกระโดดหลบไปอีกทางด้วยความหวาดกลัว ด้วยว่าฮูหยินน้อยคนนี้จิตใจชั่วร้ายชอบทุบตีด่าทอยิ่งนัก ทว่าเจียงเฟยเย่วหาได้สนใจสายตาใคร นางลงมือนวดแป้งเพื่อทำขนมเปี๊ยะทันที พลางสั่งให้ ซิ่วซิ่ว ไปหาซื้อถั่วเหลืองมากวนทำไส้ นางอยากทำขนมชนิดนี้เพราะว่ามันคือของโปรดของ 'เอมี่' เพื่อนรักในชาติก่อนของนาง ยามนี้คิดถึงเพื่อนเหลือเกิน จึงอยากทำออกมาเพื่อคลายความเหงาเจียงเฟยเย่วอบขนมไปหลายเตาจนส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ กระทั่งกลิ่นหอมหวานนั้นลอยข้ามกำแพงไปยังจวนอ๋องข้าง ๆ ... ทำเอาหยางหมิงจูที่กำลังนอนหลับอยู่ ถึงกับนอนฝันหวานว่าตัวเองกำ
Read More
มาเพื่อขอโทษ
ปลายยามเว่ย เจียงเฟยเย่วได้รับข้อความจากสาวใช้ส่งตรงมาจากจวนสกุลเจียง ว่าพรุ่งนี้เจียงฮูหยินมีคำสั่งให้นางกลับบ้านเดิมด่วนเพื่อพูดคุยธุระสำคัญ ครั้นเมื่อคนส่งสารจากจวนเจียงคล้อยหลังไป ซิ่วซิ่ว ก็ยืนหน้างอ เอ่ยปากอย่างไม่พอใจทันที"ให้ฮูหยินน้อยกลับไปบ้านเดิมงั้นหรือ หึ คุณหนูรองคงต้องการจะแย่งชิงอะไรจากท่านอีกกระมังเจ้าคะ ไหนว่าองค์ชายใหญ่มีใจให้นางอย่างไรเล่า แต่บ่าวเห็นนางคอยจ้องมองท่านเขยตาเป็นมันทุกครั้ง ครั้งนี้คิดจะอาศัยมือของฮูหยินมาแย่งสามีพี่สาวอีกหรืออย่างไร"เจียงเฟยเย่วยกมือขึ้นขยับปิ่นปักผมเบา ๆ ท่าทางไม่ได้ทุกข์ร้อน ยามว่างนางพยายามทบทวนความทรงจำเพื่อหาตัวการที่ลากร่างเดิมไปสู่สถานการณ์ร่วมเตียงกับเว่ยจื่อชวนในงานชมบุปผาของพระชายาชินอ๋อง บัดนี้นางมีคำตอบในใจแนบชิดแล้ว ก่อนจะเอ่ยกับสาวใช้เสียงเรียบ"ต่อให้มารดาของข้าอยากได้ลูกเขยคนโตไปประเคนให้ลูกสาวคนรอง ก็ต้องดูว่าเว่ยจื่อชวนเขาจะทนความสะอิดสะเอียนในการใช้ผู้หญิงร่วมกับพี่น้องร่วมสายเลือดได้หรือไม่ แต่ที่แน่ ๆ ... หากเขารับได้ข้าจะขอหย่าทันที ต่อให้เขาไม่ยอมหย่าข้าก็ไม่อยู่ แค่ต้องใช้สามีร่วมกับคนอื่นก็ขยะแขยงจะแย่แล้ว
Read More
พวกนางดูแปลกไป
เจียงเฟยเย่วมองหน้าเขาก่อนจะนึกได้ว่ายายนี่ชอบฉินอ๋องคนนี้ แต่ในความทรงจำยายนี่ไม่เคยเจอหน้าฉินอ๋องมาก่อนแล้วจะชอบได้อย่างไร ดูเหมือนข่าวลือคุณหนูใหญ่เจียงคลั่งไคล้ฉินอ๋องคงมีคนจงใจปล่อยข่าวสินะ จากนั้นก็ยิ้มแล้วทำความเคารพแบบซีรีส์ตั้งที่เคยดู"หม่อมฉันถวายพระพรฉินอ๋องเพคะ""เว่ยฮูหยินตามสบาย ว่าแต่ราชครูเว่ยมีธุระสำคัญหารือกับเราหรือ""หามิได้พ่ะย่ะค่ะ..ฮูหยินของกระหม่อมสำนึกในความผิดที่นางก่อขึ้นจึงอยากมาขอพระราชทานอภัยโทษจากท่านอ๋องกับพระชายาพ่ะย่ะค่ะ"มู่หรงเยี่ยนพยักหน้าให้อย่างเข้าใจก่อนจะเอ่ยเรียบๆ"หยางหมิงจูเองก็มิใช่ว่าไร้ความผิด เอาล่ะท่านพาฮูหยินท่านตามข้ามาเถอะ นางพักผ่อนอยู่เรือนหลังน่ะ"เว่ยจื่อชวนเดินตามมู่หรงเยี่ยนไป เจียงเฟยเย่วเอ่ยพึมพำกับตัวเอง"สำนึกในความผิดบรรพบุรุษเจ้าสิ คนเขานั่งอยู่ดีๆ ก็มีใครไม่รู้มาผลักข้าก็แค่ตกใจเผลอคว้ามือนางที่อยู่ใกล้ๆ ลงไปด้วย เอาตาข้างไหนมองว่าไปตบตีกันจนตกน้ำ คนหนึ่งเป็นแม่ทัพอีกคนเป็นราชครู โง่ขนาดนี้ได้ตำแหน่งมาได้ยังไง ง่อยปวกเปียกยังกับไก่ป่วยเป็นไข้หวัดนก"ทั้งสองคนหันไปมองหน้ากัน มู่หรงเยี่ยนรู้สึกว่าคำพูดของฮูหยินเว่ยจื่อชวน
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status