ใช้เวลาครึ่งเดือนก็มาถึงหมู่บ้านเหอซาน ชุ่ยชุ่ยขับเกวียนเข้าปากทางหมู่บ้าน ผ่านลานหน้าหมู่บ้านก็มีคนแก่และชาวบ้านนั่งอยู่ ยามนี้ตะวันตรงหัวแล้ว ทุกคนจึงหยุดงานในมือมานั่งหลบร้อน เมื่อมีเกวียนลาเข้ามาต่างก็แปลกใจ พอได้เห็นหน้าและจำได้ก็ตรงมาหาทันที"ชุ่ยชุ่ย เป็นเจ้าจริงๆด้วย เจ้ามาได้อย่างไร แล้วอาจูล่ะนางมาด้วยหรือเปล่า"หยางหมิงจูหัววิ้งๆก่อนจะลุกมานั่ง นางพยายามหาความทรงจำร่างเดิมก่อนจะทักทาย"ท่านย่ารอง ท่านย่าสาม ท่านป้าหก ท่านน้าทุกท่านอาจูกลับมาแล้วเจ้าค่ะ"เจียงเฟยเย่วกับซิ่วซิ่วก็พยายามลุกโดยมีเจียงเฟยซินประคองขึ้นมา ชุ่ยชุ่ยทักทายทุกคน"ทุกคนข้ากับพี่หมิงจูกลับมาแล้วเจ้าค่ะ ยังพาเพื่อนมากด้วยอีกสามคน""เจ้าไปเมืองหลวงเสียนานกลับมาครั้งนี้จะอยู่กี่วัน"เมื่อมีคนถามหยางหมิงจูจึงดราม่าดึงน้ำตาออกมา"ไม่กลับแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อกับท่านแม่มีลูกใหม่ชายหญิง ที่นั่นไม่มีที่ให้ข้ากับน้องสาวอีกแล้ว""ห๊า..หยางหมิงกับนางหลิวเหตุใดใจดำเช่นนี้ ไหนตอนมารับบอกว่าจะให้เจ้าไปเป็นบุตรสาวขุนนางและจะกลับมารับลุงหยางกับป้าจางไปอยู่ด้วย""อย่าเอ่ยอีกเลยเจ้าค่ะ ว่าแต่ท่านปู่ข้
Read more