All Chapters of คู่ซี้ทะลุมิติมาเป็นเมียผัวโบ้: Chapter 71 - Chapter 80

เสียงเกือกม้ากระทบพื้นดินดังลั่น จากนั้นก็มีทหารในชุดมือปราบกรูเข้ามา ชาวบ้านต่างตื่นตระหนก ชายสูงวัยแต่งกายด้วยอาภรณ์ชั้นดีสวมหมวกขุนนางลงมาจากรถม้า เขาโบกมือเบาๆมือปราบกลุ่มนั้นก้ล้อมกลุ่มของนายอำเภอหลินและเถ้าแก่เฉียวเอวไว้ ชายในชุดขุนนางเดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยถาม"ใครคือผู้นำหมู่บ้านเหอซาน"หยางตี้เดินขึ้นหน้าก่อนจะคำนับเขา"เป็นข้าน้อยเองขอรับ ข้าน้อยคือหลี่เจิ้งของที่นี่""อืม....ข้าคือเซี่ยเหิง รักษาการเจ้าเมืองอยู่ตอนนี้ มีคนไปแจ้งข้าว่าหมู่บ้านเจ้ามีการเปิดตลาดการค้า และมีคนอยากทำลายตลาดรังแกราษฎรเพื่อไม่ให้กระทบกิจการของตนข้าจึงมาดู ส่วนคนเหล่านี้ที่มาก่อกวนข้าจะจัดการเอง ว่าแต่การจัดรูปแบบตลาดและร้านค้านั้นข้าดูแล้วน่าสนในและน่าส่งเสริมให้ที่อื่นมีเช่นกัน เจ้าสามารถวางแผนออกมาให้ข้าได้หรือไม่"หยางตี้มองไปทางหลานสาว หยางหมิงจูพยักหน้าให้เขา หยางตี้จึงรับปาก"ได้ขอรับ แต่คงต้องรอสักหน่อย หลานสาวข้าน้อยกับสหายพวกนางเป็นคนคิดขึ้นมาทั้งหมด ยามนี้นางใกล้คลอดแล้วหลังจากออกเดือนข้าน้อยจะเร่งให้ขอรับ"หยางหมิงจูลุกขึ้นเอ่ยกับเซี่ยเหิง"ใต้เท้าเพียงแค่ท่านเตรีย

หลังจากนั้นบ้านก็ตกอยู่ในความเงียบ ท่านย่าเหลียนจัดการเสร็จก็ยามห้ายไปแล้ว หยางหมิงจูขอให้นางค้างที่นี่ ปกติหมอตำแยไปทำคลอดจะเผื่อเวลาอยู่แล้วว่าอาจต้องค้างบ้านคนท้อง เพราะบางคนคลอดยาก จากนั้นทุกคนก็เข้านอน พรุ่งนี้มีอีกหนึ่งชีวิตเพิ่มให้ดูแลแล้ว เจียงเฟยวินนอนกับพี่สาว ชุ่ยชุ่ยนอนกับเฉินโหรวโหรวด้วยฐานะนางพิเศษการหาสาวใช้ส่วนตัวอาจนำมาซึ่งอันตราย ส่วนหยางหมิงจูนอนกับท่านย่าของนาง บ้านที่เจียงเฟยหรงปลูกมีสิบสองห้องย่อมเหลือเฟือยามเหม่าเสียงไก่ที่เลี้ยงไว้ขันดังมา บวกกับไก่ในหมู่บ้านอีกด้วย หยางหมิงจูตื่นขึ้นก่อนแต่ก็ยังไม่ทันท่านย่าอยู่ดี ร่างอุ้ยอ้ายเดินไปในครัวเห็นชุ่ยชุ่ยกำลังใส่ฟืนในเตา ท่านย่าของนางต้มนมวัวเพื่อบำรุงให้นางอยู่ หยางหมิงจูน้ำตาคลอ อย่างน้อยชาติใหม่นี้ก็มีครอบครัวอบอุ่นไม่ต่างจากชาติก่อน ชุ่ยชุ่ยหันมาเห็นนางจึงเดินมาหาประคองให้นางนั่งลง ท่านย่าเอ่ยถาม"เพิ่งจะยามเหม่าจะรีบตื่นมาทำไมกัน ในนี้ไม่มีอะไรให้หลานทำหรอก""หลานมานั่งเป็นกำลังใจให้ท่านย่ากับน้องสาวไงเจ้าคะ""เจ้าเด็กปากหวานคนนี้นี่ เอาล่ะๆชุ่ยชุ่ย พาพี่สาวเจ้าไปนั่งด้านนอกเถอะ ในคร

เมืองหลวงมู่หรงเยี่ยนกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ ช่วงนี้เวินอี้โหรวคนนั้นมาหาเขาบ่อยขึ้น เสนาบดีเฉินเองก็อยู่ห้องหนังสือที่จวนทุกวันทำให้นางไม่มีโอกาสลงมือ กระทั่งวันก่อนเสนาบดีเฉินบอกว่าเขาย้ายที่ซ่อนของแล้ว แต่เดิมป้ายคำสั่งนั้นไม่มีค่าหรือไม่สามารถใช้ได้อีก กองทัพราชวงศ์เซี่ยที่นางเพ้อฝันไม่มีอยู่แล้ว เพราะราชวงศ์เก่าโหดเหี้ยมและทารุณ เหล่าทหารไม่มีใครอยากรับใช้ เมื่อล่มสลายจึงไม่มีใครอยากจะกลับไปอีกแต่ป้ายคำสั่งนี้กลับใช้ได้กับองค์ชายห้า เพราะมันจะเป็นตัวการสำคัญในการที่จะทำให้เขาหางโผล่ออกมา ฮั่วหย่งฉีที่เพิ่งเดินเข้ามาเห็นเจ้านายนั่งอ่านหนังสืออยู่จึงไม่กล้ารายงาน มู่หรงเยี่ยนเอ่ยโดยที่สายตายังไล่ตามตัวอักษรอยู่"ว่าอย่างไรอาฉี""ได้เรื่องแล้วพ่ะย่ะค่ะ หยางหมิงบ้านเดิมอยู่เหอหยวนแต่ส่วนอยู่ตำบลใด อำเภอไหน หมู่บ้านอะไรยังต้องตามสืบต่อพ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋องแน่ใจหรือไม่ว่าพระชายาจะทรงเสด็จไปที่นั่น""นางเป็นคนชนบท หากไม่กลับบ้านเกิดนางจะไปที่ใดได้ นางไม่คุ้นชินกับการใช้ชีวิตที่อื่น อีกอย่าง ไม่ว่าจะตัวจริงหรือปู่ย่าบุญธรรม ในคำพูดนางเหมือนจะห่วงพวกเขามา""หากพร

เมืองหลวงจวนสกุลเฉินเฉินโหรวโหรวยกถ้วยยาเข้ามาด้านในตามเช่นเคย เฉินหลงกำลังนั่งอ่านหนังสือราชการอยู่ เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองหลานสาว ทว่ากลับส่งเสียงไอออกมาหนักๆ"แค่ก! แค่ก! แค่ก!" ชายชรายกมือขึ้นกุมหน้าอกตนเองด้วยสีหน้าทรมานเฉินโหรวโหรวเดินตรงเข้ามาหา วางถ้วยยาลงด้านข้าง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อนอ่อนหวาน"ท่านปู่ สุขภาพท่านไม่ค่อยดี หลานต้มยาบำรุงมาให้... ท่านดื่มยาสักหน่อยเถอะเจ้าค่ะ"เฉินหลงเงยหน้าขึ้น ที่มุมปากมีหยาดเลือดสีเข้มซึมออกมาเล็กน้อย เฉินโหรวโหรวทำท่าทางตกใจตระหนกตกใจ ก่อนจะเอ่ยกับชายชราเสียงลนลาน"ท่านปู่!! ท่านเป็นอะไรไปเจ้าคะ เหตุใดจึงไอจนมีเลือดออกเช่นนี้ เดี๋ยวหลานจะรีบไปตามหมอประจำจวนมาตรวจอาการท่านนะเจ้าคะ"เฉินโหรวโหรวแสร้งทำท่าทางตกใจก่อนจะตะโกนเรียกคนรับใช้ด้านนอกให้ไปตามหมอ ทว่าเฉินหลงเทียนกลับเดินเข้ามาเสียก่อน พร้อมกับชายชราในชุดสีเทาผู้หนึ่ง ชายชราผู้นั้นสะพายล่วมยาเดินตามเข้ามาติดๆ ก่อนที่เฉินหลงเทียนจะเอ่ยขึ้น"ไม่ต้องลำบากเจ้าหรอกโหรวเอ๋อร์ ข้าบังเอิญพบกับหมอเทวดาเสิ่นพอดีช่วงนี้อาการของท่านปู่ไม่ค่อยดี นอนหลับยากและไม่เจริญอาหาร ข้าจึงขอร้

หลินอี้เหมี่ยนเอ่ยอย่างเจ็บแค้น ความเคียดแค้นนี้นางเก็บมานานถึงเจ็ดปีหลังจากที่หมอตำแยมาสารภาพก่อนตาย ก่อนจะเอ่ยต่อ"หลินเว่ยฉี เพราะมารดาข้างดงามจนทำให้มารดาเจ้าอิจฉาที่ท่านพ่อโปรดปรานนาง เจ้าเกรงว่าเพราะหน้าตาของข้าที่คล้ายท่านแม่จะได้การแต่งงานที่ดีกว่าเจ้ารับไม่ได้ที่ท่านพ่อจะส่งข้าเข้าวัง เจ้าอาศัยความเป็นบุตรภรรยาเอกบังคับแต่งข้ามาเป็นสินเดิมเพื่อเหยียบย่ำข้าใต้ฝ่าเท้าเจ้า เจ้ากับมารดาเจ้ามันไม่ใช่คน นางงูพิษ"หลินอี้เหมี่ยบนหัวเราะออกมาก่อนจะเอ่ยต่อด้วยอารมณ์ที่ต้องการระบาย "เจ้ารู้หรือไม่เจียงเฟยซินทำไมถึงได้เกิดมา ก็เพราะยาแท้งบุตรที่เจ้าให้มาข้าเปลี่ยนเป็นยาบำรุงให้อนุสวี ฮูหยินผู้เฒ่ารู้มานานแล้วว่าเจ้ามันอำมหิตนางถึงไม่ยอมให้เจ้าดูแลอนุสวี นางเป็นสาวใช้ขั้นหนึ่งของฮูหยินผู้เฒ่า ในเมื่อไม่อาจจัดการสันดานเจ้าชู้ของบุตรชายได้ แต่ปกป้องนางกับเด็กในท้องมิใช่ไม่ได้"หลินเว่ยฉีหน้ายิ่งซีด เจียงเฉิงโยนกระดาษลงไปให้ ในนั้นคือปลดนางออกจากภรรยาและขับไล่ออกจากตระกูล ส่วนเจียงเฟยเฟยและเจียงเฟยหยางถูกถอดออกจากผังตระกูล เจียงปู่หยวนเอ่ยกับน้องชายที่นั่งหน้าแดงสลับเขียวมอ