All Chapters of ท่านโปรดตัดใจ เราไม่มีเยื่อใยต่อกันแล้ว: Chapter 71 - Chapter 77

77 Chapters

ตอนที่ 70 งานฉลองครบปี

ตำหนักใหญ่ที่โอ่อ่า บัดนี้กลายเป็นที่พำนักใหม่ของพระสนมเอกไป๋หลินเยว่และลูกทั้งสอง ภายใต้รัชศกที่สิบเจ็ดนี้ ธรรมเนียมการคัดเลือกสนมที่สืบทอดมานับร้อยปีถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการด้วยอำนาจบารมีของอี้จื่อเซวียนค่ำคืนแรกในตำหนักใหม่ อี้เหวินหยางและอี้หว่านหรง ถูกแม่นมและนางกำนัลพาแยกไปนอนที่ห้องบรรทมด้านข้างเพื่อให้เด็กๆ ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ทิ้งให้ห้องบรรทมใหญ่เหลือเพียงความเงียบสงบที่แฝงไปด้วยความประหม่าอี้จื่อเซวียนก้าวเข้ามาในห้องบรรทมด้วยท่าทางเกรงใจพระสนมรัก เขาเปลี่ยนจากชุดมังกรเต็มยศมาเป็นเพียงฉลองพระองค์ผ้าไหมสีขาวเรียบง่าย สายตาที่มองไป๋หลินเยว่เต็มไปด้วยความโหยหาและหลงใหลทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยสิ่งใด ร่างอรชรที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบและเด็ดขาด“ฝ่าบาท หม่อมฉันยอมย้ายมาที่นี่ ยอมรับตำแหน่งพระสนมเอก และยอมให้อภัยในสิ่งที่ผ่านมา นั่นไม่ได้หมายความว่าหม่อมฉันยินยอมจะร่วมหลับนอนกับพระองค์เหมือนแต่ก่อนนะเพคะ”อี้จื่อเซวียนชะงักฝ่าเท้าลงทันที“ที่หม่อมฉันยอมรับฐานะนี้ เพราะเห็นแก่ความมั่นคงของลูกแ
Read more

ตอนที่ 71 เยือนแคว้นบ้านเกิด

ขบวนเสด็จอันยิ่งใหญ่เคลื่อนเข้าสู่เขตพระราชฐานแคว้นต้าฉู่ ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ท้องพระโรง ฮ่องเต้จ้าวเทียนเลี่ยและฮองเฮาอี้อวี่หนิงก็ก้าวลงมาจากบัลลังก์ด้านบนอี้จื่อเซวียนเตรียมยืดอกรอให้พี่เขยเข้ามาสวมกอดทักทายอย่างทุกครั้ง หากแต่ครั้งนี้จ้าวเทียนเลี่ยทรงรีบเข้ามาอุ้มรัชทายาทน้อยแคว้นอี้ขึ้นแนบอกด้วยความเห่อสุดขีด ในขณะที่อี้อวี่หนิงก็ประคององค์หญิงน้อยอี้หว่านหรงไว้ในอ้อมแขนพลางหอมแก้มยุ้ยๆ ของหลานสาวไม่หยุด“แฝดมังกรหงส์คู่นี้ช่างน่าชังนัก... เด็กๆ นำของที่เตรียมไว้ออกมา” อี้อวี่หนิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื้นตัน ก่อนจะสั่งให้เหล่านางกำนัลขนหีบสมบัติล้ำค่า มามอบเป็นของรับขวัญหลานทั้งสองจนเต็มห้องโถงไป๋หลินเยว่ยืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจ นางเห็นสายตาที่จ้าวเทียนเลี่ยใช้มองอี้อวี่หนิง สายตาที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนและรักใคร่อย่างไม่เสื่อมคลาย ความรู้สึกผิดที่เคยเกาะกินใจในอดีตชาติพลันมลายหายไปจนสิ้น‘ดีเหลือเกิน ที่แผนการร้ายของข้าในชาตินั้นไม่อาจทำลายวาสนารักของพวกท่านได้’ นางคิดด้วยความโล่งอก ความแค้นที่จ้าวเทียนเ
Read more

ตอนที่ 72 คนโง่เขลา

ยามเช้ารถม้าจากพระราชวังเคลื่อนมาหยุดลงที่หน้าจวนหย่วนหนิงกง ทันทีที่ไป๋หลินเยว่และอี้ฮ่องเต้ก้าวลงจากรถม้า หย่วนหนิงกงและสวี่มั่วหลานที่มารออยู่นานแล้วก็ไม่อาจเก็บกั้นความรู้สึกได้อีกต่อไป ทั้งสองปรี่เข้าไปสวมกอดบุตรีแน่นด้วยความรักและคิดถึงอย่างสุดหัวใจ ลืมฐานะพระสนมเอกของนางไปชั่วขณะเมื่อนึกขึ้นได้ ทั้งคู่ก็รีบผละออกเพื่อถวายคำนับอี้จื่อเซวียนที่ยืนยิ้มอยู่ข้างๆ ทว่าเขากลับรีบเข้าไปประคองมือของท่านกงไว้ทันที“ตามสบายเถิด ไม่ต้องมากพิธี วันนี้ข้ามาในฐานะลูกเขยที่พาลูกเมียกลับมาเยี่ยมบ้าน ไม่ใช่ฮ่องเต้แคว้นเพื่อนบ้านแต่อย่างใด โปรดทำตัวตามปกติเถิด” อี้จื่อเซวียนเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยนเมื่อได้รับอนุญาต สวี่มั่วหลานก็รีบหันไปหาเป่าหยางและเป่าเปาที่อยู่ในอ้อมแขนของแม่นม เด็กน้อยวัยขวบเศษทั้งสองส่งเสียงเจื้อยแจ้วและคว้าหมับเข้าที่ชายเสื้อของท่านยายราวกับรู้ความ“หลานยาย” สวี่มั่วหลานอุ้มเป่าเปาขึ้นมาแนบอกพลางลูบแก้มใส น้ำตาแห่งความปีติไหลอาบแก้ม นางมองเห็นความสดใสในดวงตาของลูกสาว และมองเห็นสายตาที่อี้จื่อเซวียนใช้มองไป๋หลินเยว่ที่เต็มไป
Read more

ตอนที่ 73 ความเหน็บหนาว

เช้าวันรุ่งขึ้น ณ อุทยานหลวงแคว้นต้าฉู่ ไป๋หลินเยว่ในชุดลำลองสีกลีบบัวดูอ่อนเยาว์และงดงามราวกับย้อนวัยกลับไปเป็นดรุณีน้อยอีกครั้ง นางกำลังประคองอี้เหวินหยาง และอี้หว่านหรงให้หัดก้าวเดินบนสนามหญ้าที่อ่อนนุ่ม โดยมีสวี่มั่วหลานผู้เป็นมารดาคอยส่งเสียงหัวเราะและหยอกเย้าหลานๆ ด้วยความรักใคร่ภาพคนทั้งสามวัยที่หยอกล้อกันอย่างมีความสุขควรจะทำให้คนมองรู้สึกแช่มชื่นใจ หากแต่บุรุษที่ยืนแอบมองอยู่ไกลๆ อย่างอี้จื่อเซวียน กลับมีสีหน้าตรงกันข้าม คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ใบหน้าหล่อเหลาดูร้อนรนและเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจ เขาเฝ้ามองแผ่นหลังของสนมรักด้วยความหวาดระแวง ราวกับกลัวว่านางจะหันมาส่งสายตาเย็นชาใส่เขาเหมือนเมื่อคืนอีก“เป็นอะไรไปจื่อเซวียน สีหน้าดูไม่ดีเลย” เสียงใสของ อี้อวี่หนิงดังขึ้นข้างกาย นางก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มประดับใบหน้าพลางมองดูท่าทางลนลานของน้องชาย“พี่หญิง ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าไปทำอะไรให้เยว่เอ๋อร์โกรธอีกแล้ว” อี้จื่อเซวียนรีบหันไปฟ้องพี่สาวทันที“เมื่อวานที่จวนหย่วนหนิงกง นางยังพูดจาอ่อนหวาน และยังบอกว่าบรรยากาศดีอย่างนั้นอย่างน
Read more

ตอนที่ 74 ความสุข

หลังจากผ่านพ้นค่ำคืนที่แสนหวานและการเยือนแคว้นบ้านเกิดที่แสนอบอุ่น ขบวนเสด็จก็เคลื่อนกลับสู่แคว้นอี้อย่างสง่างาม ไป๋หลินเยว่ในยามนี้ดูอิ่มเอิบและมีความสุขขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความรักที่กลับมาเติมเต็มทำให้หัวใจของนางปรารถนาจะหยิบยื่นความสุขให้แก่ผู้อื่นเช่นกันในบ่ายวันหนึ่ง พระสนมเอกแห่งแคว้นเรียกหลิงเยว่และเซี่ยชิงสุ่ยเข้ามาพบ นางจ้องมองสตรีผู้ซื่อสัตย์ทั้งสองที่คอยดูแลนางและลูกๆ ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันตลอดหลายเดือนด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความเมตตา“หลิงเยว่ เจ้าอยู่เคียงข้างข้ามานาน ช่วยชีวิตข้าและลูกๆ ไว้ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง” ไป๋หลินเยว่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ข้าดูออกว่าสายตาของเจ้ายามที่มองออกไปนอกกำแพงวังนั้นโหยหาความอิสระเพียงใด เจ้ามีวิชาแพทย์ที่สูงส่ง หัวใจของเจ้าอยู่ที่การรักษาชาวบ้านที่ยากไร้ ไม่ใช่การติดอยู่ในนี้เพื่อรับใช้ข้าไปตลอดชีวิต”หลิงเยว่ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาเริ่มสั่นคลอนด้วยความซาบซึ้งที่อีกฝ่ายนั้นเดาความต้องการของนางออก“ข้าจะให้เจ้าเลือกเอง เจ้าอยากจะอยู่ที่นี่ต่อ หรืออยากจะออกไปใช้ชีวิตใน
Read more

ตอนที่ 75 เห็นใจพระสวามี

ข่าวการตั้งครรภ์ของพระสนมเอกกระจายไปทั่วทั้งวังหลวง หลังจากที่คู่แฝดมังกรหงส์อี้เหวินหยางและอี้หว่านหรงเติบโตจนเริ่มวิ่งซนได้ การมาถึงของสายเลือดมังกรอีกหนึ่งพระองค์ยิ่งทำให้สถานะของนางมั่นคงจนไม่มีใครกล้าสั่นคลอนอี้จื่อเซวียนแทบจะทิ้งงานราชกิจทั้งหมดมาประคบประหงมพระสนมเอกด้วยพระองค์เอง เขาถึงขั้นสั่งรื้อถอนบันไดที่ดูชันเกินไปในตำหนัก จัดวางพรมขนสัตว์นุ่มหนาทุกย่างก้าวที่นางจะเดินผ่าน และทุกมื้ออาหารจะต้องผ่านการตรวจสอบจากหมอหลวงก่อนจะถึงนางเสมออย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความยินดีนั้น นางกำนัลนามว่าจิ่นซีที่คอยรับใช้ในเขตพระราชฐานชั้นนอก เริ่มแสดงท่าทีอาจเอื้อมต่อองค์จักรพรรดิ นางมักจะแสร้งทำเป็นเดินผ่านยามอี้จื่อเซวียนเสด็จผ่าน หรือพยายามส่งสายตาหวานเชื่อมที่ปิดไม่มิดยามสบโอกาสไป๋หลินเยว่ผู้ผ่านโลกมาสองชาติภพมีหรือจะดูไม่ออก นางจึงให้เสี่ยวฉุยจับตาดูพฤติกรรมอย่างใกล้ชิด“พระสนมเพคะ นางกำนัลจิ่นซีผู้นั้นเริ่มแผนการชั่วร้ายแล้วเพคะ คืนนี้ฝ่าบาทเสด็จสรงน้ำที่ห้องสรงส่วนพระองค์ นางแอบติดสินบนขันทีเฝ้าประตูเพื่อจะเข้าไปถวายงานรับใช้ปรนนิบัติเพคะ” เสี
Read more

ตอนที่ 76 ตอนจบ

ท่ามกลางความมืดมิดรอบตัว ไป๋หลินเยว่รู้สึกเหมือนตนเองกำลังเดินอยู่อย่างไร้จุดหมาย เสียงฝีเท้าของนางก้องกังวานในความเงียบสงัด จนกระทั่งเงาร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า สตรีที่สวมชุดสีขาวบริสุทธิ์มีใบหน้าและดวงตาพิมพ์เดียวกับนางทุกประการนางคือไป๋หลินเยว่ สตรีผู้จมปลักอยู่กับความรักและตรอมใจจนสิ้นลมทว่าในยามนี้ ใบหน้าของไป๋หลินเยว่ผู้นั้นกลับไร้ซึ่งร่องรอยของความเศร้า นางยิ้มแย้ม แววตาเปี่ยมไปด้วยความสงบสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน“ขอบคุณเจ้ามากนะ หลิวเสวี่ยเหมย ขอบคุณที่ช่วยใช้ชีวิตแทนข้า ขอบคุณที่เลือกทางเดินใหม่ ทำให้ข้าได้รู้ว่าความรักแท้ในโลกนี้มีอยู่จริง ไม่ใช่เพียงแค่ความฝันที่จับต้องไม่ได้” ร่างนั้นเอ่ยเสียงนุ่มนวลราวกับเสียงกระซิบหลิวเสวี่ยเหมยที่เกือบจะลืมตัวตนของตัวเองไปแล้วนิ่งอึ้ง น้ำตาเอ่อคลอในดวงตาเมื่อเห็นเจ้าของร่างที่แท้จริงกำลังยืนอยู่ตรงหน้า“เจ้าในนามของไป๋หลินเยว่มีความสุข ข้าก็หมดห่วงแล้ว ถึงเวลาที่ข้าต้องจากไปตลอดกาลเสียที” ร่างในชุดขาวค่อยๆ พร่าเลือนและจางหายไปกับความมืดมิด ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกเ
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status