ตำหนักใหญ่ที่โอ่อ่า บัดนี้กลายเป็นที่พำนักใหม่ของพระสนมเอกไป๋หลินเยว่และลูกทั้งสอง ภายใต้รัชศกที่สิบเจ็ดนี้ ธรรมเนียมการคัดเลือกสนมที่สืบทอดมานับร้อยปีถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการด้วยอำนาจบารมีของอี้จื่อเซวียนค่ำคืนแรกในตำหนักใหม่ อี้เหวินหยางและอี้หว่านหรง ถูกแม่นมและนางกำนัลพาแยกไปนอนที่ห้องบรรทมด้านข้างเพื่อให้เด็กๆ ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ทิ้งให้ห้องบรรทมใหญ่เหลือเพียงความเงียบสงบที่แฝงไปด้วยความประหม่าอี้จื่อเซวียนก้าวเข้ามาในห้องบรรทมด้วยท่าทางเกรงใจพระสนมรัก เขาเปลี่ยนจากชุดมังกรเต็มยศมาเป็นเพียงฉลองพระองค์ผ้าไหมสีขาวเรียบง่าย สายตาที่มองไป๋หลินเยว่เต็มไปด้วยความโหยหาและหลงใหลทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยสิ่งใด ร่างอรชรที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบและเด็ดขาด“ฝ่าบาท หม่อมฉันยอมย้ายมาที่นี่ ยอมรับตำแหน่งพระสนมเอก และยอมให้อภัยในสิ่งที่ผ่านมา นั่นไม่ได้หมายความว่าหม่อมฉันยินยอมจะร่วมหลับนอนกับพระองค์เหมือนแต่ก่อนนะเพคะ”อี้จื่อเซวียนชะงักฝ่าเท้าลงทันที“ที่หม่อมฉันยอมรับฐานะนี้ เพราะเห็นแก่ความมั่นคงของลูกแ
Read more