Todos los capítulos de His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog): Capítulo 111 - Capítulo 120

Kabanata 112Nakatayo pa ring bukas ang pinto ng opisina ni Calvin nang marinig ang mga hakbang mula sa labas. Nakatayo pa rin si Camelia nang walang galaw sa kanyang kinalalagyan at nakatitig sa pinto na pinaglahuan ni Calvin ilang sandali lang ang nakalilipas. Ang kanyang mga salita ay patuloy na umaalingawngaw nang napakalinaw sa kanyang ulo."Magiging masaya ka ba kung papakawalan na kita?"Ang sagot ni Camelia kanina ay napakagaan pakinggan nang bigkasin niya ito. Sobrang gaan... hanggang sa ngayon ay napakabigat na ng dagok nito sa kanyang sariling dibdib.May mahinang kumatok sa pinto.Lumingon si Camelia. "Pasok."Lumalabas si Ronal mula sa likod ng pinto, ang ekspresyon ng kanyang mukha ay kalmado muli tulad ng karaniwan. Ngunit sa ilang dahilan, iba ang kanyang tayo ngayon. Mas pormal. Mas malayo."Binibining Camelia," magalang niyang sabi.Huminto si Camelia nang isang segundo. Binibini? Karaniwan ay tinatawag siya nitong... Misis. Ngunit pinalampas na lamang niya ito. Mara

Kapitel 114Malalim na ang gabi nang pumarada ang sasakyan ni Calvin sa parking lot ng kanyang apartment complex. Sa malayo, kumikinang ang mga ilaw ng lungsod, ngunit sa kanyang ulo ay mas malaki pang gulo ang umiikot.Pagkasara na pagkasara ng pinto ng kanyang silid sa likod niya, maluwag at inis niyang tinanggal ang kanyang kurbata. Ang suit na perpektong nakasuot pa rin ay biglang naging hindi makatwirang sikip sa kanyang katawan.Naglakad siya nang may mabibigat na hakbang patungo sa sala at bumagsak sa sofa nang may malalim na buntong-hininga.Inihilig niya ang kanyang ulo patalikod at tinitigan ang kisame. Ang mga salita ng kanyang Lola ay patuloy na tumutunog nang napakalakas sa kanyang mga tainga."Kung hindi mo ako mabibigyan ng apo sa tuhod, ititigil ko ang lahat ng aking paggamot."Bumuntong-hininga nang malalim at malutong si Calvin."Bakit ko ba pinapahirapan ang sarili ko sa pag-iisip nito..." mahina niyang bulong.Hinaplos niya ang kanyang mukha sa labis na pagkabigo.

Kabanata 116Mabagal na sumapit ang umaga, kasabay ng pagsikat ng mga unang sinag ng araw na dumaan sa siwang ng mga kurtina sa silid-tulugan. Ang malambing na liwanag ay direktang tumama sa mukha ni Camelia, dahilan para gumalaw nang bahagya ang kanyang mga talukap bago tuluyang nagbukas.Sa loob ng ilang segundo, nakatitig lamang siya nang blangko sa kisame.Pagkatapos, doon na nagsimulang maramdaman ang epekto. Ang kanyang ulo ay parang binagsakan ng tingga, mabigat na parang may nagtutulak na bigat mula sa loob. Ang mapurol na pagpupukpok sa kanyang mga sinturon ay unti-unting lumilinaw habang sinusubukan niyang iangat ang kanyang ulo mula sa unan. Ang kanyang lalamunan ay tuyo, ang kanyang mga labi ay medyo naninigas, at ang kanyang katawan ay sobrang hina na parang ubusan ng lakas.Ilang beses na kumurap si Camelia.“Aray…” daing niya nang mahina.Itinaas niya ang kanyang kamay at mariing idiniin sa kanyang sinturon upang maibsan ang sumasakit na ulo. Ang kanyang tiyan ay hindi

Kapitel 118Um viertel nach elf Uhr morgens.Camelia hatte gerade den letzten Entwurf auf ihrem Computerbildschirm beendet, als ihr Blick unwillkürlich zum Hauptaufzug glitt. Seit einiger Zeit störte eine seltsame Sache ununterbrochen ihren Geist.Calvin tauchte nicht auf.Es gab keine festen Schritte im Korridor, kein Geräusch von Ronal, der sonst immer Akten hin und her trug, und selbst das Büro des Geschäftsführers im oberen Stockwerk blieb auffallend ruhig.Aus irgendeinem Grund machte sein Fehlen Camelia nur noch unruhiger.„Gut“, murmelte sie leise und zwang sich, sich auf den Bildschirm zu konzentrieren. „Es ist ruhiger, wenn er nicht hier ist.“Doch diese Worte fühlten sich wie eine kleine Lüge an sich selbst an.Denn das, was sie tatsächlich fühlte, war eine beunruhigende Neugierde.War das Gerücht von heute Morgen etwa wahr?War Calvin tatsächlich auf einem Blind Date?Eine Stimme unterbrach ihren Gedankengang.„Camelia.“Sie wandte den Kopf. Revan stand mit einem warmen Läc

Kabanata 120Tumayo si Calvin nang ilang segundo sa parking area, pinapanood ang taxi na sinasakyan ni Camelia habang papalayo ito hanggang sa maglaho ang mga taillight nito sa kanto. Isang bahagyang ngiti ang nanatili sa kanyang mukha. Sa unang pagkakataon mula nang pirmahan ang mga divorce papers, gumaan nang husto ang pakiramdam ng kanyang dibdib. Ang pag-amin ni Camelia kanina ay paulit-ulit na umaalingawngaw sa kanyang isipan—na mahal pa rin siya nito, na nananatili pa rin ang parehong damdamin mula noon hanggang ngayon. Huminga nang malalim si Calvin, saka tumalikod at naglakad pabalik sa loob ng restawran.Pagbukas ng pinto ng restawran, agad siyang sinalubong ng malamig na simoy mula sa aircon. Kalmado ang kanyang mga hakbang, at may aura ng tagumpay na mahirap itago mula sa kanyang mga mata. Sa mesa malapit sa bintana, nakatayo pa rin si Revan na may bakas ng inis, habang si Raina naman ay nakaupo lang nang kaswal, nilalaro ang baso ng tubig sa kanyang kamay.Agad na binigyan