Todos los capítulos de His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog): Capítulo 121 - Capítulo 130

122Kakasara pa lamang ng pinto ng Design Department nang agad na umalingawngaw ang masiglang mga bulungan sa kanilang likuran. Naririnig pa rin ni Camelia ang ilan sa mga empleyadong hindi pa tapos pag-usapan ang biglaang anunsyo ni Calvin. Ngunit higit sa lahat, ramdam niya ang matalim na titig ni Luna.Hindi kalayuan sa mesa ni Camelia ay nakatayo ang babae, mahigpit na nakakapit sa folder hanggang sa pumuti ang mga buko ng kanyang mga daliri. Ang propesyonal na ngiting pilit niyang ipinakita kanina ay tuluyan nang naglaho. Nanigas ang kanyang panga, habang mabilis na umaangat at bumababa ang kanyang dibdib sa pagpipigil sa mga emosyong malinaw na hindi maliit."Sampung taon..." mahinang bulong ni Luna, halos para bang umuungol siya sa sarili.Nanatiling nakapako ang kanyang mga mata sa pintuang katatapos lamang daanan nina Calvin at Camelia."Kalokohan ito..." patuloy niya sa pigil na tinig. "Sampung taon nang kasal at ngayon lang nila ipinaalam sa lahat?"Malakas niyang ibinagsak

5Kabanata 124Condon na ang araw patungong kanluran nang sa wakas ay lumabas sina Calvin at Camelia sa gusali ng opisina na may bahagyang nagmamadaling mga hakbang. Matapos ang napakahabang panahon ng pagkababad sa init ng pagmamahal na minsan nang nawala sa pagitan nila, pareho nilang napagtanto na mas mabilis palang lumipas ang oras kaysa sa kanilang inaasahan.Sa sandaling huminto ang kotse ni Calvin sa harap ng civil registry office, agad na humarap si Camelia upang tingnan ang maliit na orasan sa dashboard.Alas tres kuwarenta ng hapon.Agad na lumaki ang kanyang mga mata."Diyos ko!" bigla niyang naibulalas habang mabilis na binuksan ang pinto ng kotse.Halos patakbo na siya patungo sa pasukan ng gusali, ngunit agad ding huminto ang kanyang mga hakbang.Ang malaking pinto na salamin ay mahigpit nang nakasara. Ang ilan sa mga ilaw sa loob ay nakapatay na rin. Isang security officer na lamang ang nag-aayos ng mga upuan sa harapan.Nakatitig lang nang walang kaimik-imik si Camelia

Kabanata 126Ang gabi sa apartment ay mas mainit kaysa sa karaniwan. Matapos ang hapunan na iniluto ni Calvin nang may matinding sigla—na naging dahilan upang medyo magulo ang kusina dahil "tumulong" din sina Aurora at Daven—ang kapaligiran ay naging kalmado na ngayon. Ang mga ilaw sa silid-panganan ay bahagyang pinadilim, na nag-iiwan lamang ng malambot na sinag mula sa nakabitin na ilaw at sa lampara sa sulok ng sofa.Si Aurora ay nakaupo nang de-kuwatro sa sofa habang yakap ang kanyang paboritong boneka na kuneho, habang si Daven naman ay kalahating nakahiga na sa kandungan ni Camelia na may mga matang nagsisimula nang antukin.Ngunit tulad ng karaniwan, bago matulog, ang dalawang bata ay palaging may kahilingan."Tito Calvin!" tawag ni Aurora na may nagniningning na mga mata.Si Calvin, na nag-aayos ng mga baso ng gatas sa mesa, ay humarap na may ngiti. "Ano 'yon, aking maliit na prinsesa?"Agad na inangat ni Aurora ang kanyang maliit na kamay. "Gusto naming basahan mo kami ng kuw

Kabanata 128Ang umaga sa apartment ni Camelia ay naramdamang mas busy kaysa sa karaniwan. Ang pagdating ni Lola Sarah ay talagang nagdala ng bagong kulay sa kapaligiran. Sa wakas ay tumayo ang matandang babae mula sa sofa sa tulong ng kanyang tungkod, habang ang ngiti sa kanyang mukha ay hindi man lang nabawasan simula nang makita sina Aurora at Daven."Naku, ang dalawang batang ito ay talagang napakakyut," sabi ni Sarah habang maingat na hinahaplos ang ulo ni Aurora. "Babalik ulit si Lola sa tuhod, ha? Baka nga madalas pa akong pumunta rito."Agad na pumakpakan si Aurora nang may kasabikan. "Talaga po? Babalik ulit si Lola sa tuhod?""Siyempre," sagot ni Sarah na may malambot na tawa. "Baka nga mapagod ka kapag napakadalas ng punta ni Lola."Si Daven, na yakap-yakap pa rin ang kanyang boneka na dinosauro, ay mabilis na umiling. "Hindi po! Gusto iyon ni Daven!"Si Camelia, na nakatayo sa tabi ni Calvin, ay nakapangiti na lamang habang pinagmamasdan ang warmth sa pagitan nila. Maging

Kabanata 130Ang mga hakbang ni Camelia ay mabilis at hindi pantay habang naglalakad siya palabas ng restawran. Ang mga takong ng kanyang sapatos ay tumataginting sa marmol na sahig ng hànhgang patungo sa parking area, kasabay ng mabilis na tibok ng kanyang puso na hindi pa rin kumakalma. Ang mga salita ni Revan mula sa nakalipas na ilang minuto ay patuloy na umiikot sa kanyang isip, paulit-ulit na tulad ng isang boses na ayaw siyang iwanan.Sigurado ka ba talaga na tapat si Calvin?Nagpakawala si Camelia ng isang mahabang hininga, sinusubukang itulak ang mga salitang iyon palabas ng kanyang kaisipan. Ngunit habang lalo niyang sinusubukang balewalain ang mga ito, lalo namang tila tumatagos nang malalim sa kanya."Bakit ba nararamdaman ng lahat na may karapatan silang kontrolin ang buhay ko..." mahina niyang ibinulong habang hawak ang tali ng kanyang bag sa kanyang balikat.Nagpatuloy siya sa paglalakad patungo sa basement parking area, habang nakatungo nang kaunti ang kanyang mukha. A