جميع فصول : الفصل -الفصل 20

SHALLY MARIE Tahimik. Iyon ang unang bagay na napansin ko nang magmulat ako ng mga mata. Hindi ko alam kung anong oras na, pero kakaiba ang katahimikan ng buong mansiyon. Walang maririnig na boses ng mga kasambahay na nag-uusap habang naglilinis. Wala ring mahinang paghuni ni Mommy habang naghahanda ng almusal sa kusina—isang bagay na nakasanayan ko nang marinig tuwing umaga. Parang... lahat ay nagkukunwaring walang nangyari kagabi. Na para bang hindi sumabog ang lahat ng matagal nang kinikimkim ng ate ko. Napabuntong-hininga ako bago bumaling sa alarm clock sa bedside table. 6:03 A.M. Napabalikwas ako ng bangon. "Naku!" May exam kami sa first subject ngayong araw, at alas-siyete y medya ang simula ng klase. Plano ko pa namang mag-review muna sa library bago pumasok. Dali-dali akong pumasok sa banyo. Karaniwan, inaabot ako ng tatlumpung minuto sa paliligo. Pero ngayon, wala pang dalawampung minuto ay tapos na ako. Mabilis kong isinuot ang uniform ko, nagsuklay ng buhok, at i

SHANAIA ISABELLEToday's the day.The day everyone had been preparing for. The day everyone kept calling the happiest day of my life. Ironically...It was also the day I would lose the freedom I had spent years protecting.Everything happened too fast.Parang kahapon lang... Nakikipag-away pa ako kay mommy. Mariin ko pang tinatanggihan ang kasal na ito..Pilit kong kinukumbinsi ang sarili kong may iba pang paraan.And now... Nandito na ako. Suot ang isang wedding gown. A black one.Amoy hairspray at sariwang bulaklak ang buong silid. Mula sa labas ng hotel room, dinig ko ang mahihinang yabag ng mga taong abala sa paghahanda, ang mga staff na nagtatawag ng pangalan ng isa't isa, at ang paminsan-minsang tawanan ng mga bisitang unti-unti nang dumarating sa beach venue.Lahat sila... Masaya. Habang dito sa loob... Napakatahimik. Parang mismong oras ang tumigil para hintayin akong tuluyang mawala sa sarili kong buhay."Ate..." Mahina ang boses ni Shally mula sa likuran ko.Naroon siya, maing

ETHAN GREYUnang umaga bilang mag-asawa.Sikat ng araw ang marahang tumama sa mukha ko dahilan para magising ako. Ilang segundo akong nakatitig lang sa kisame ng presidential suite bago tuluyang bumangon.Tahimik. Napakatahimik. Hindi ko na kailangang lumingon para malaman na ako lang ang natulog sa kama. Expected ko na iyon.Mula nang iwan ko si Shanaia sa balcony kahapon at bumalik sa reception, hindi ko na siya nakita. Hindi rin siya bumalik sa suite buong gabi.At wala naman talaga akong pakialam...Siguro.Napailing ako sa sarili bago dumiretso sa banyo. Naghilamos, nagsipilyo, at inayos ang sarili. Balak ko sanang dumiretso sa mini kitchen para kumuha ng maiinom. Pero natigilan ako paglabas ko ng kuwarto.Nandoon siya. Tahimik na nakaupo sa sofa sa living area. Naka-cross arms. Naka-cross din ang mga paa sa ibabaw ng center table. Nakapikit. Parang walang anumang nangyari kahapon.Napatingin ako sa sofa. Don't tell me... Diyan siya natulog? Sa gano'ng posisyon?Dahan-dahan akong

SHALLY MARIEMatapos naming ayusin ni Ate ang lahat ng wedding gifts at ubusin ang pagkaing ipinadeliver niya, nagyaya siyang mag-grocery."Ayoko nang araw-araw na nagpapadeliver ng pagkain," sabi niya habang kinukuha ang susi ng kotse. "Marunong naman akong magluto." Dagdag niya pa.Kaya heto kami ngayon... Magkatabing nagtutulak ng push cart sa loob ng grocery. Tahimik. Komportable. Para lang kaming bumalik sa dati.Paminsan-minsan ay may inilalagay si Ate sa cart—bigas, de-lata, gulay, karne, condiments, frozen food. Halatang pang-isang linggong stock ang binibili niya.Samantalang ako... Dalawang pakete lang ng snacks ang laman ng cart ko.Napansin agad iyon ni Ate. "Wala ka bang bibilhin bukod diyan?" tanong niya habang nakatingin sa dalawang snacks na hawak ko.Ngumiti ako. "Okay na 'to."Itutulak ko na sana ulit ang cart nang marahan niyang hinawakan ang braso ko. "Midnight snack mo lang 'yan. Kumuha ka pa."Napailing ako. "Okay na talaga.""Shally." Mahinahon ang boses niya. P

SHANAIA ISABELLENagising akong mag-isa sa kama. Bahagyang gusot pa ang kumot sa kabilang bahagi—patunay na kanina lang umalis si Shally. Wala rin siya sa banyo.Siguradong nasa kusina na.Tahimik akong bumangon at inayos muna ang kama. Pagkatapos maghilamos, mag-toothbrush at magpalit ng damit, tinipon ko ang buhok ko sa isang simpleng ponytail. Isang oversized shirt at maong shorts lang ang suot ko nang lumabas ako ng kuwarto.Pagbaba ko ng hagdan, agad kong napansin ang attache case ni Ethan na nakapatong sa sofa.Alas otso na. Nandito pa rin siya?Hindi ko na lang iyon pinansin.Papunta na sana ako sa kusina nang marinig ko ang boses niya."Nasa'n si Eris?"Huminto ako sa labas ng pinto. Tahimik."Nasa'n siya?" ulit niya.Narinig kong nagtataka si Shally. "Eris?""Oo. Anak ni Kyler ng ate mo."Sumikip ang dibdib ko. Hindi pa rin ako pumasok."I... I'm just curious," dugtong niya. "Wala kasi akong nakitang batang kasama si Kyler ever since. Kahit noong bumalik ang ate mo..."Tahi