Lahat ng Kabanata ng ผัวเถื่อน: Kabanata 31 - Kabanata 40

@บ้านพี่ภูมิ “พี่จะให้น้องจูนผ่ากระสุนออกให้พี่จริง ๆ เหรอ” ฉันถามย้ำอีกครั้ง พลางมองอุปกรณ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าหนักใจ “อืม” พี่ภูมิตอบสั้น ๆ เหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ “มึงจะให้กูผ่าออกเองหรือไง” “...” ตอนนี้น้องจูนกำลังจะทำแผลให้พี่ภูมิ และประเด็นสำคัญก็คือ... พี่ภูมิมันจะให้น้องจูนผ่ากระสุนออกให้แบบสด ๆ! ยาสลบไม่มียาชาไม่ต้องพูดถึง อุปกรณ์ทางการแพทย์ก็มีเท่าที่หาได้ในบ้าน ส่วนของที่พอจะใช้ฆ่าเชื้อก็มีแค่แอลกอฮอล์ล้างแผลกับเหล้า ถ้าจะให้พี่ภูมิกินเหล้าเพื่อให้เมา ฉันว่าคงต้องฟาดไปหลายขวดกว่าจะเมา เพราะคนอย่างเขาน่ะถึกยิ่งกว่าควาย! “มึงจะนั่งดูให้กระสุนมันลอยออกมาเองหรือไง” ฉันหันไปถามอย่างหงุดหงิด “ถ้าน้องจูนผ่าโดนไส้ติ่งพี่จะทำไง” “ไส้ติ่งควายอะไรของมึง!” พี่ภูมิสวนกลับทันที “มึงไปเอาเหล้ามาให้กูสักสองสามขวด” “แค่สองสามขวดจะพอเหรอ” ฉันกวาดตามองสภาพคนตรงหน้า “พี่ถึกกว่าควายอีก จัดไปเลยสักห้าขวด!” “แดกเองเถอะมึง” “ชิ!” ฉันจิ๊ปากใส่ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหยิบเหล้ามาให้มัน พอกลับมา ฉันก็ยื่นขวดเหล้าให้ พี่ภูมิรับไปเปิดทันที ก่อนจะกระดกเข้าปากรวดเ

#โรงพยาบาล บนรถ "อ๊ะๆ! พี่ภูมิจะดูดทำไมเนี่ยมันเจ็บ!! เบาๆ หน่อยสิ!" ไอ้ที่ร้องโวยวายไม่ใช่อะไรหรอก ก็พี่ภูมิมันล่ะสิ จับฉันกดดูดคอจนขึ้นรอยแดงเป็นจ้ำๆ ไปหมด! เมื่อวานก็จัดให้ไปตั้งห้าดอกเน้นๆ อย่างงามแล้วนะ ยังไม่พอใจอีก คนสวยล่ะเซ็ง! "เอียงคอข้างนั้นมานี่" "ไม่เอา! ดูดแค่นี้ก็พอแล้ว จะดูดอะไรเยอะแยะ!" ฉันหยิบกระจกขึ้นมาส่อง หึ้ย!! รอยชัดมากแม่! รอยเก่ายังไม่ทันหาย รอยใหม่ก็มาเสริมทัพอีกแล้ว! "ทำไม! ดูดนิดดูดหน่อยไม่ได้หรือไง!" เสียงห้าวเริ่มใส่อารมณ์ "มันนิดตรงไหน พี่ภูมิดูสิเนี่ย มันเป็นรอยแดงรอบคอเลยนะ!" "แล้วไง" "แล้วพี่ไม่คิดว่าฉันจะอายคนอื่นหรือไง ทั้งคอทั้งตัวมีแต่รอยดูดเนี่ย!" ถามจริงนะ มันจำเป็นต้องประกาศให้ชาวบ้านรู้ขนาดนี้ด้วยเหรอ ทำรอยสักจุดสองจุดก็พอปะ แต่นี่พี่แกเล่นฝากรอยไว้รอบคอ ลามไปยันแขนยันหน้าอก! ฉันต้องเอาแป้งพัฟมากดทับๆ ตรงรอยให้มันซอฟต์ลงหน่อย เพราะฉันเป็นคนผิวขาว แล้วรอยพวกนี้มันเด่นหรามาก! "หึ! มึงอายเพราะมีผัวรึไง!" "ถ้าพี่จะหวงฉันขนาดนี้ ทำไมไม่เอามีดมาปาดหอยฉันไปแขวนคอเลยล่ะ!" "มึงอย่าท้ากูนะอีจูน! กูไม่ปาดหรอกหอยมึง แต่กูจะแท

“อีจูน!” ควันออกหูอีกแล้วแต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยเคลียร์ด้วยน้องหอย“ไปก่อนนะจ๊ะสุดหล่อ เดี๋ยวน้องจูนแวะมาเปย์ใหม่นะ”พนักงาน: “มาเร็วๆ นะครับผมคิดถึง”“คิดถึงพ่องมึงสิ! ไอ้สัส ไป! อีแรด ขึ้นรถกลับสวนสัตว์อย่างไวเลยมึง”พี่ภูมิลากแขนฉันเดินออกจากเซเว่นไปที่รถ พร้อมเปิดประตูแล้วดันฉันเข้ารถทันที ระหว่างทางฉันก็โดนพี่ภูมิบ่น ทั้งบ่นทั้งด่า ส่วนมากเน้นด่ามากกว่าบ่น ฮ่าๆ ฉันเถียงเขาแค่สองสามคำ นอกนั้นเขาฟาดเรียบ ด่าฉันตลอดทางจนถึงบ้าน==== ตัดมาที่บ้านพี่ภูมิพอมาถึงบ้าน ฉันก็ค้นของลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้านทันที ส่วนพี่ภูมิก็บ่นตามหลังฉันมาติดๆ เฮ้อ! เหนื่อยใจกับผัวเด้“ที่กูพูดมึงได้ฟังกูบ้างไหมอีมึน”“ได้ยินและได้ฟังค่ะ” ฉันวางของทั้งหมดลงบนโต๊ะ แล้วหยิบพวกข้าวกล่อง โจ๊ก และไส้กรอกไปเวฟในครัว“บ้านตั้งใหญ่ รวยก็รวย แต่คนรับใช้สักคนก็ไม่มี” ฉันนั่งรอข้าวที่กำลังเวฟอยู่พร้อมถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ ระหว่างรอ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งไลน์หานางเปรี้ยวน้องสาวของฉัน ไลน์ไปถามว่ามันไปถึงโรงพยาบาลหรือยัง ไม่นานมันก็ไลน์ตอบกลับมาว่าอยู่โรงพยาบาลแล้วของที่ฉันเวฟเสร็จเรียบร้อยพร้อมกินได้เลยไม่ต้องเสีย

#หลายวันต่อมา ณ ห้างแห่งหนึ่ง ร้านไอศกรีม? ...งับ!! งับ! อร่อย วันนี้วันดีเป็นวันช้อปแหลกแจกกระจาย แจกทิปให้ผู้น้อย ส่วนพี่ภูมินางไม่ได้มาด้วยหรอก วันนี้น้องจูนมาคนเดียว ฉายเดี่ยวดีกว่าเยอะ จะได้มองหนุ่มๆ ได้อย่างเต็มที่ ผัวไม่อยู่น้องหนูร่าเริง คิกๆ หนุ่มวัยรุ่นเด็ก ม.ปลาย เอ๊าะๆ อยู่ที่ร้านไอศกรีมเต็มเลย มีแต่หล่อๆ ทั้งนั้น “คนนั้นก็หล่อ คนนี้ก็น่าโดน" พึ่บ!! "โดนลูกปืนผัวเหรออีหนู" ฉันสะดุ้งตกใจรีบหันไปมองเจ้าของเสียงนั้นทันที “เสี่ย" ใช่แล้ว เจ้าของเสียงที่พูดเมื่อกี้ก็คือเสี่ยดาร์ก “ว่าไงอีหนู! ไม่เจอกันหลายวันนมใหญ่ขึ้นเป็นกอง สงสัยโดนผัวคั้นหนัก" เสี่ยเหล่ตามองที่หน้าอกฉัน เพราะฉันใส่เสื้อสายเดี่ยวแต่มีเสื้อแขนยาวใส่ทับที่ด้านนอก “ตกใจหมดเลยเสี่ย คิดว่าผัวมา" "มึงแม่งโคตรใจร้าย ไปเยี่ยมกูแค่วันเดียวแล้วหายหัวไปเลยนะอีหอยหลอด" “แหม!! เสี่ยก็ เสี่ยก็รู้ๆ อยู่ว่าผัวฉันดุยิ่งกว่าหมากกอีก" “แล้วนี่ผัวมึงไปไหนแล้วล่ะ ถึงได้ปล่อยเมียมาแรดได้” “เขาก็มีงานมีการให้ทำ ไม่เหมือนคนบางคนเที่ยวเปย์สาวไปทั่ว” “หึ!! หึ!! มึงก็ไม่ได้น้อยเลยนะอีจูน กูเห็นนะว่ามึงแจกทิปเด็กเสิร์ฟเ

@ภูมิ "...พี่ภูมิ!!!!" อีมึนวิ่งยิ้มหน้าบานพร้อมตะโกนเรียกผมเสียงดังลั่นบ้าน พอมันวิ่งมาใกล้ๆ ผม มันก็กระโดดกอดคอผมทันทีพร้อมเอาขากอดเอวผมอีก "คิดถึงจังเลย" "วันนี้มึงไปแรดไหนมา" "น้องจูนไม่ไปแรดที่ไหนเลย ไปแค่ซื้อของที่ร้านค้าปากซอยแค่นั้นเอง" "สงสัยร้านค้าปากซอยมึงมันคงจะรวย วันนี้ไถเงินกูไปหลายบาท มึงไปแรดไหนมาบอกกูซะดีๆ ก่อนกูจะลงโทษมึง" ผมเอามือบีบที่ก้นของเธอ "งื้อ! น้องจูนอยากโดนลงโทษจังเลย" "คืนนี้มึงโดนแน่ไม่ต้องห่วง กูมีของเล่นชิ้นใหม่เพื่อลงโทษคนมึนๆ อย่างมึงโดยเฉพาะ" "งั้นพี่ภูมิก็รีบไปอาบน้ำแล้วมากินข้าว เสร็จแล้วจะได้ออกกำลังกายกันต่อ" ออกกำลังกายที่เธอว่าก็คงไม่พ้นเรื่องอย่างว่าบนเตียง ผมยื่นกล่องขนมเค้กของโปรดให้มัน "ว้าววว!! พี่ซื้อมาให้น้องจูนเหรอ" "กูซื้อมาให้หมามั้ง" จุ๊บ! มันเขย่งเท้าจุ๊บปากผม "ขอบคุณนะคะ :)" "..." ใจผมมันเต้นแรงทุกครั้งเมื่อเห็นรอยยิ้มหวานปรากฏอยู่บนใบหน้ามัน "พี่ภูมิเป็นอะไรหรอ ทำไมหน้าแดงๆ หรือว่าพี่ภูมิเขินน้องจูนใช่ม่ะ!" "เขินอะไรมึง" "ไม่เขินจริงหย๋ออ! ทำไมแก้มน้องนางถึงได้แดงจังเลย" พูดแล้วทำหน้าทะเล้นใส่ "กูจะไปอาบน้ำ ค