Todos los capítulos de ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ: Capítulo 41 - Capítulo 50

เซียวจิ้งเฉินชะงักมือ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นขวับ นัยน์ตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าสตรีที่ยืนถือกล่องอาหารอยู่ตรงหน้าคือภรรยาตัวน้อยที่เขาสั่งนักสั่งหนาว่าให้อยู่แต่ในจวน“อวี้หลาน เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร” เขาผุดลุกขึ้นยืน คว้าเสื้อคลุมมาสวมทับอย่างลวกๆ แสร้งปั้นหน้าดุและเอ่ยเสียงเข้ม“ข้าเพิ่งส่งคนไปบอกให้เจ้าอยู่แต่ในจวน ด้านนอกกำลังวุ่นวายตามล่าพวกตงหู เจ้าดื้อรั้นฝืนคำสั่งข้าอย่างนั้นหรือ!”แม้ปากจะเอ่ยดุ แต่ส่วนลึกในดวงตาของเขากลับไม่อาจปิดบังประกายความยินดีและพึงพอใจ ที่เต้นเร่าอยู่ภายในได้เลย หัวใจของแม่ทัพหนุ่มที่ด้านชามาทั้งคืน พลันพองโตเมื่อเห็นใบหน้างดงามที่เขานึกถึงอยู่ตลอดเวลามาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า นางมาหาเขา แสดงว่านางเองก็เป็นห่วงเขาเช่นกันหวังอวี้หลานวางกล่องอาหารลงบนโต๊ะ เดินเข้าไปหาเขาอย่างไม่เกรงกลัวท่าทีถมึงทึงนั้นเลยแม้แต่น้อย นางแย้มยิ้มบางๆ พลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงใสซื่อ“ข้าไม่ได้ฝ่าฝืนคำสั่งท่านพี่เสียหน่อย ท่านห้ามข้าออกไปเที่ยวเล่น แต่ข้ามาที่นี่เพื่อส่งเสบียงให้สามีของข้าที่กำลังเหน็ดเหนื่อยและบ

หัวหน้าองครักษ์ตะโกนลั่น พร้อมชักกระบี่ออกจากฝักแต่ยังไม่ทันที่เหล่าทหารจะได้จัดกระบวนทัพ ท่อนซุงขนาดใหญ่ก็ถูกกลิ้งตกลงมาจากหน้าผา ปิดกั้นเส้นทางเดินรถทั้งด้านหน้าและด้านหลังอย่างสมบูรณ์แบบ ขังพวกเขาไว้ในตรอกมรณะ ท่ามกลางความวุ่นวาย เงาร่างทะมึนสองสายกระโจนลงมาจากชะง่อนผา พุ่งเข้าประหัตประหารเหล่าองครักษ์ด้วยความเร็วและความเหี้ยมโหดที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชนเสียงเหล็กกระทบกันดังกึกก้องผสานกับเสียงกรีดร้องของม้า ภายในรถม้า หวังอวี้หลานถูกแรงเหวี่ยงกระแทกจนล้มกลิ้งไปกองกับพื้น ชุนเถาสาวใช้คนสนิทหวีดร้องด้วยความหวาดกลัว รีบโผเข้ามาคว้าตัวนายหญิงไว้แน่น“ฮูหยิน! เกิดอันตรายขึ้นแล้วเจ้าค่ะ!” ชุนเถาร้องไห้สะอึกสะอื้น“ชุนเถา หมอบต่ำเข้าไว้” หวังอวี้หลานพยายามตั้งสติ แม้หัวใจจะเต้นระรัวจนแทบทะลุออกจากอก นางรีบคว้า ปิ่นเงินปลายแหลมที่เซียวจิ้งเฉินมอบให้ออกจากมวยผม มากำไว้แน่นด้วยมือที่สั่นเทาภายนอกรถม้า การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด แม้องครักษ์จะมีจำนวนมากกว่า กระนั้นด้วยพื้นที่คับแคบและความมืดที่บดบังทัศนวิสัย ทำให้การรับมือกับสายลับ

ความรู้สึกอึดอัดจนแทบขาดใจ ความหนาวเหน็บที่กัดกินลึกถึงกระดูก และความโดดเดี่ยวที่ไร้ผู้ใดเหลียวแล ความรู้สึกเหล่านี้ช่างคล้ายคลึงกับช่วงวาระสุดท้ายในชาติก่อนของนางเสียเหลือเกิน ในชาตินั้นนางถูกจองจำอยู่ในเรือนซอมซ่อ ถูกทอดทิ้งให้หิวโหยและหนาวตายอย่างโดดเดี่ยว ไร้ซึ่งเงาของผู้ใดมาแยแสบัดนี้ ภาพฝันร้ายเหล่านั้นกำลังหวนกลับมาทับซ้อนกับความเป็นจริงอีกครั้ง‘ชาตินี้... ข้าก็ยังต้องพบจุดจบเช่นเดิมอีกหรือ’หญิงสาวสะอื้นไห้อยู่ในใจอย่างรันทด โชคชะตาช่างเล่นตลก นางอุตส่าห์ได้โอกาสกลับมามีชีวิตเป็นครั้งที่สอง พยายามดิ้นรนแก้ไขทุกสิ่ง  ทำความดีเพื่อหวังจะเปลี่ยนชะตากรรมของตนเอง แต่สุดท้ายสวรรค์กลับขีดเส้นทางให้นางต้องมานอนรอความตายอย่างเวทนาอยู่ในป่าลึก ที่ไร้ซึ่งผู้คนเช่นนี้ ช่างเป็นชีวิตที่สองที่ไร้ค่าและว่างเปล่ายิ่งนักมือเล็กที่สั่นสะท้านพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย กำสิ่งของเพียงชิ้นเดียวที่อยู่ในมือไว้แน่น... ปิ่นเงินปลายแหลม ปิ่นเรียบง่ายที่บุรุษผู้เป็นสามีมอบให้นาง มันเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เป็นตัวแทนของเขา

เมื่อก้าวเข้ามาถึงภายในห้องนอนที่คุ้นเคย...เซียวจิ้งเฉินค่อยๆ วางร่างที่ไม่ได้สติของหวังอวี้หลานลงบนเตียงกว้างอย่างเบามือที่สุด เขาสั่งให้สาวใช้สองสามคนรีบไปเตรียมน้ำอุ่นและผ้าสะอาดมาเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นาง เนื่องจากชุนเถาสาวใช้คนสนิทของหวังอวี้หลานได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการตกลาดเขาและกำลังได้รับการรักษาอยู่อีกเรือนหนึ่ง เขาจึงให้สาวใช้รุ่นราวคราวเดียวกันที่ดูหน่วยก้านฉลาดเฉลียวให้เข้ามาปรนนิบัติดูแลข้างเตียงแทนกระโปรงสีฟ้าซึ่งขาดวิ่นชุ่มด้วยเลือด ทำให้หัวใจของแม่ทัพหนุ่มปวดร้าวราวกับถูกคีมเหล็กบีบรัด เขาก้าวถอยหลังออกมาปล่อยให้เหล่าสาวใช้จัดการทำความสะอาดร่างกายและเปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ให้นางระหว่างที่รอคอยท่านหมอ ภาพเหตุการณ์เมื่อช่วงหัวค่ำยังคงตามหลอกหลอนอยู่ในห้วงความคิดของเซียวจิ้งเฉิน มือหนาที่เปื้อนคราบเลือดของนางกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนหากมิใช่เพราะความภักดีของชุนเถาและองครักษ์ผู้หนึ่งที่รอดตายจากการถูกซุ่มโจมตี ทั้งสองคนตะเกียกตะกายฝืนสังขารที่เต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ กลับมาแจ้งข่าวร้ายที่ค่ายทหารได้ทันเวลา เขาคงไม่มีว

เมื่อเห็นว่าแม่ทัพหนุ่มเอาแต่บ่ายเบี่ยง ข้าหลวงหลี่ผู้เฒ่าจึงใช้แผนมัดมือชก อาศัยข้ออ้างเรื่องงานราชการ จัดฉากให้บุตรีของตนได้พบปะและคอยปรนนิบัติชงชาให้เซียวจิ้งเฉินอยู่บ่อยครั้ง ข่าวลือถูกกระพือโหมไปทั่วเมืองว่าคุณหนูหลี่คือว่าที่นายหญิงแห่งจวนแม่ทัพ ข้าหลวงหลี่ถึงขั้นตระเตรียมการเพื่อปูทางให้บุตรีอย่างออกหน้าออกตาและเพื่อเป็นการตอกย้ำสิทธิ์ขาดนั้น เขาได้ส่งชุยเอ๋อร์ สาวใช้คนสนิทที่รู้ใจบุตรีที่สุด ให้ล่วงหน้าเข้ามาอยู่ในจวนแม่ทัพในฐานะสาวใช้ห้องข้าง เพื่อคอยปรนนิบัติเรื่องบนเตียงและดูแลความเรียบร้อยก่อนที่คุณหนูหลี่จะแต่งเข้ามาเซียวจิ้งเฉินที่ไม่อยากหักหน้าข้าหลวงมณฑลจนเสียการใหญ่ จึงต้องจำใจรับชุยเอ๋อร์เข้ามาไว้ในจวนอย่างเสียมิได้ แต่เขาไม่เคยเรียกใช้นางให้มาปรนนิบัติบนเตียงเลยสักครั้งทุกอย่างดำเนินไปตามหมากที่ข้าหลวงหลี่วางไว้ คุณหนูหลี่เฝ้ารอวันที่จะได้สวมชุดมงคลสีแดง นั่งเกี้ยวแปดคนหามเข้าจวนแม่ทัพอย่างสมเกียรติทว่าความฝันอันแสนหวานกลับถูกทุบจนแหลกสลายไม่มีชิ้นดี!เมื่อจู่ๆ ราชโองการจากเมืองหลวงก็ถูกส่งมาอย่างเร่ง