تسجيل الدخول[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : พ่อใจร้าย -------------------------------------------------------------------------- “ฮือ แล้วแบบนี้ยูมิจะทำยังไง จะต้องเสียพี่นิเฌอให้เขาไปเหรอ ฮือ!” “พี่จะไม่ทิ้งยูมิแน่นอน ยูมิเชื่อใจพี่นะคะ” “เพราะยูมิทำให้พี่นิเฌอต้องเจอเรื่องแบบนั้น” ปุก! ปุก! “ยูมิไม่ทำแบบนี้นะคะ” เธอรีบหยุดมือน้อยที่กำลังทุบตีตัวเอง “อย่าโทษตัวเองสิ ไม่ทำร้ายตัวเองแบบนี้นะคะ” “ฮือ!” ชุดคลุมอาบน้ำที่นิเฌอใส่อยู่มันเลื่อนหลุดออกจนเห็นว่ามีรอยช้ำจ้ำใหญ่เกิดขึ้นที่เต้าขาวอวบและเนินอกของนิเฌอ รอยที่เธอไม่ได้เป็นคนสร้างมันขึ้น แต่เธอรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร “ไอ้ชั่ว ไอ้เลว มันทำกับแฟนยูมิแบบนี้ได้ยังไง ไอ้เลว ฮือ!” “พอแล้วค่ะยูมิ ไม่ร้องแล้วนะ” นิเฌอที่เห็นว่าแฟนสาวผู้อ่อนแอของเธอร้องไห้แทบขาดใจ เธอก็ทนมองอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ นิเฌอกอดปลอบเด็กขี้แยให้เธอหยุดร้อง และหากว่าเธอยังร้องไห้แทบขาดใจอยู่แบบนี้นิเฌอคงจะร้องไห้ออกมาตาม เพราะภายในของเธอเวลานี้ก็อ่อนแอเช่นกัน แต่ยังคงแสร้งว่าเข้มแข็งเพื่อต้องการจะปกป้องคนที่เธอรัก “ฮือ! ยูมิเกลียด เกลียดผู้ชายนิสัยไม่ดีทุกคนที่พยามทำลายความรักของเรา ยูมิเกลียดพ่อ! ยูมิเกลียดไอ้มาเฟียนั่น! ฮือ!” “ลืมมันไปเถอะนะยูมิ ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก...พี่รักยูมินะคะ” เธอไม่อยากอธิบายอะไรต่อกับรอยช้ำบนร่างกาย เพราะคิดว่ายูมิไม่ได้เด็กเกินที่จะไม่รู้ว่ารอยพวกนี้เกิดขึ้นเพราะอะไร และถึงรู้เธอก็อยากให้เรื่องชั่วๆ ทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น เป็นเพียงเรื่องไม่น่าจดจำที่ผ่านไปแล้ว และจะไม่พูดเพื่อให้ค่ากับมันอีก เช้าวันรุ่งขึ้น... นิเฌอลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกว่าแสงสว่างด้านนอกส่องผ่านช่องผ้าม่านเข้ามา ทำให้รู้ว่าเริ่มเช้าวันใหม่แล้วหลังจากที่เธอนอนไม่หลับอยู่ทั้งคืนกับเรื่องที่คิดวนเวียนอยู่ภายในหัว ส่วนแฟนสาวของเธอก็นอนหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของเธอ ซึ่งยูมิเองก็เพิ่งจะได้หลับพักผ่อนไปไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าที่ฟ้าจะสว่าง “เฮ้อ...” ฉันไม่รู้ว่าวันนี้ตัวเองจะต้องเจอเรื่องอะไรบ้าง ไม่รู้ว่าไอ้มาเฟียนั้นมันจะทำอะไรกับฉันอีก แต่ก็ขอให้ทุกอย่างมันจบแค่ที่ฉันคนเดียวก็พอ ช่วงนี้ยูมิต้องหยุดเรียนไปสักพักเพราะเธอยังไม่พร้อมที่จะกลับบ้านไปเจอผู้เป็นพ่อ อีกทั้งเรื่องทั้งหมดยังไม่ลงตัวมากพอที่จะทำให้สบายใจเรื่องนั้นได้ วันนี้นิเฌอเลยคิดว่าจะพาเธอไปฝากไว้กับรุ่นน้องที่บริษัท และจะออกไปคุยธุระกับโจดินเพียงลำพัง ถึงข้อตกลงกับเรื่องงานแต่งให้ชัดเจนและเข้าใจตรงกัน ห้องนั่งเล่นที่อยู่ติดกับบาร์ครัวกลางบ้าน... “ลูกสะใภ้พ่อกินข้าวเช้าอะไรดีครับ เดี๋ยวพ่อทำให้?” พ่อของนิเฌอแสดงความน่ารักกับยูมิเสมอ ทว่าวันนี้เธอดูไม่สดใสเหมือนเธอที่เป็นอยู่ทุกวัน รอมยิ้มบนใบหน้าของเธอเวลานี้ก็ไม่มีให้เห็นเลย “ยูมิ” “...คะ?” “อยากกินอะไรไหม พ่อถาม?” “อ๋อ ยูมิยังไม่หิวค่ะคุณพ่อ” “งั้น ไว้เย็นนี้พ่อจะทำข้าวหมูโชกุนกับไข่หวานของโปรดยูมิให้กินดีไหมครับ” ความอบอุ่นของทั้งครอบครัวนี้ทำให้ยูมิรู้สึกว่าที่นี่เป็นบ้านมากกว่าอีกที่ ที่เธอเกิดและโตที่นั่น “ไว้เย็นนี้ยูมิจะกลับมากินนะคะ” ยูมิฝืนยิ้มตอบกลับเพื่อแทนคำขอบคุณที่ทุกคนใส่ใจและใจดีกับเธอเสมอมา เธอจึงไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วงเพียงเพราะว่ารอยยิ้มของเธอหายไป เพราะแค่นี้นิเฌอก็มีเรื่องเคลียดเพราะเธอมากแล้ว “ดีมาก ต้องยิ้มแบบนี้สิลูกสะใภ้พ่อ” “^^” “งั้นหนูไปทำงานก่อนนะคะพ่อ” บนรถระหว่างทางไปบริษัท... เมื่อยูมิรู้ว่านิเฌอต้องออกไปคุยงานแต่จะส่งเธอไว้ที่บริษัทกับรุ่นน้อง ไม่ได้พาไปด้วย เธอก็ไม่ได้แสดงท่าทางงอแงแต่อย่างใด และพยายามจะเข้าใจเพราะไม่อยากที่จะทำให้นิเฌอเหนื่อยกับเธอไปมากกว่านี้ “พี่นิเฌอจะรีบกลับใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ เดี๋ยวพี่คุยธุระเสร็จแล้วพี่รีบกลับ อยู่กับไอบีทไปก่อนนะคะ...” จังหวะที่รถของนิเฌอจะขับข้ามสี่แยกไฟแดง จู่ ๆ รถคันข้างหน้าก็เบรกกะทันหันทั้งที่ไฟยังเขียวอยู่ ก่อนที่เธอจะรู้สึกถึงความผิดปกติ เพราะไม่เพียงแค่รถคันหน้าที่จอด ยังมีรถเก๋งสีดำคล้าย ๆ กันจอดประกบรถของเธอไว้ทั้งซ้ายขวาหน้าหลัง “ลูกน้องคุณพ่อ ทำยังไงดีคะ?” เมื่อยูมิเห็นว่ามีคนลงจากรถคันข้างหน้าและคันด้านข้าง เธอก็จำได้ทันทีว่าคนพวกนี้คือลูกน้องของพ่อเธอ ปึง! ปึง! “เปิดประตู!!” “เปิดประตู!!” เวลานี้ชายร่างสูงใหญ่สี่ห้าคนกำลังยืนล้อมรถของนิเฌออยู่ และพยายามทุบรถข่มขู่ให้เธอเปิดประตู เพื่อส่งตัวคุณหนูคืนให้กับนายของพวกเขา “โอโต้ซัง ฮือ พี่นิเฌอทำยังไงดี” เมื่อยูมิเห็นว่าผู้เป็นพ่อมาที่นี่ด้วยเธอก็ยิ่งหวาดกลัว กลัวว่านิเฌอจะเป็นอันตรายเพราะพ่อใจร้ายของเธอ ชายใส่สูทผู้น่าเกรงขามเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหน้าฝากระโปรงรถ ก่อนจะคำรามเสียงดังออกมาอย่างสุดจะทน พร้อมกับทุบสองมือลงไปที่กระโปรงรถเต็มแรง ปุก! “ลงมา!!” “ฮือ! พี่นิเฌอทำไงดี” เมื่อเห็นว่าพ่อของเธอแสดงท่าทางดุร้ายออกมานั่นยิ่งทำให้ยูมิสติแตกและหวาดกลัวผู้เป็นพ่อ “ฮือ!” “ยูมิใจเย็นๆ ก่อนนะคะ ตั้งสติก่อน...” หลังจากที่ฉันนั่งรวบรวมสติคิดแก้ปัญหา ตอนนี้ก็มีทางเดียวที่ต้องทำ “กลับบ้านไปกับพ่อก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่ไปรับนะ” “ฮือ ไม่นะยูมิไม่กลับ” “เชื่อพี่นะคะ พี่จะไปรับยูมิแน่นอนพี่สัญญา” ตอนนี้ฉันคิดว่ามีคนนึงที่พอจะช่วยฉันจัดการเรื่องพ่อของยูมิได้ ซึ่งการให้ยูมิกลับไปกับพ่อในตอนนี้คงเป็นทางที่ดีที่สุดแล้วที่ฉันจะทำได้ “นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่พี่คืนยูมิให้กับพ่อ แล้วพี่จะไปรับยูมิมาอยู่ด้วยนะ ต่อไปเราจะได้ไม่ต้องแยกกันอีก ดีไหมคะ?” เธอพูดให้คำมั่นเพื่อให้ยูมิเชื่อในคำพูดของเธอ “ฮืออ! พี่นิเฌอ” ถึงเธอจะรู้ว่าสิ่งที่นิเฌอพูดมันจะเป็นไปได้ยาก ถึงมันจะมีโอกาสน้อยมากที่พ่อของเธอจะยอมรับ แต่ทุกคำสัญญาของนิเฌอเธอเชื่อว่าแฟนของเธอไม่ได้แค่พูดมันไปอย่างนั้น แต่นิเฌอคงจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อให้มันเกิดขึ้นจริง “เชื่อใจพี่นะคะยูมิ” “ฮึก ๆ ค่ะ ฮือยูมิจะรอนะ รีบมารับยูมินะคะ ฮือ!” “ค่ะ พี่จะรีบไปรับนะ” หลังจากที่นิเฌอตกลงกับยูมิเสร็จ ไม่นานสองสาวก็เปิดประตูลงรถมาและยูมิก็ถูกลูกน้องพ่อของเธอจับหิ้วตัวขึ้นรถทันที ส่วนนิเฌอก็ยืนประจันหน้ากับคนที่อยากจะฆ่าเธอใจจะขาด เวลานี้การจราจรติดขัด แต่คนใช้รถบนท้องถนนกลับไม่มีใครกล้าบีบแตรไล่รถของกลุ่มคนอันธพาลเลย “อย่ามายุ่งกับลูกฉันอีก จำใส่หัวไว้นังเด็กบ้า ไม่งั้นแกได้เจอดีแน่...” เขายื่นคำขาดกับนิเฌอเสียงเข้มดุ ก่อนจะเดินกลับขึ้นรถไป แต่คำพูดของนิเฌอก็ปลุกอารมณ์โมโหของเขาให้เดือดขึ้นอีกครั้ง “ฝากยูมิไว้ก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูจะรีบไปรับเธอ...” นิเฌอพูดบอกพ่อของยูมิกลับด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง และไม่ได้มีท่าทางว่าจะเกรงกลัวต่อเขาเลยแม้แต่น้อย “ถ้าแกแน่จริงก็ขับรถเข้าไปรับลูกสาวฉันที่บ้านสิ ฉันรับรองว่าแกจะไม่ได้กลับออกมาแน่” เขาพูดขู่หญิงสาวผู้ที่เขาจงเกลียดจงชัง เพียงเพราะคิดว่าเธอสร้างเรื่องความรักบ้า ๆ นั้นขึ้นมาหลอกลวงลูกสาวของตน -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ร่วมยินดี--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...วันนี้เป็นวันหยุดของโจดิน เขาจึงพานิเฌอมาเยี่ยมยูมิที่บ้าน เพราะเห็นเธอบ่นคิดถึงยูมิอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีเวลาว่างพามา“เป็นไงบ้างคะ โอเคขึ้นหรือยัง”สีหน้าของยูมิเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างไปจากวันงานศพของพ่อเธอเท่าไหร่ เพราะยังดูเรียบนิ่งและเลื่อนลอยอยู่ เหมือนว่าการได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวของเธอ จะไม่ได้ทำให้จิตใจดีขึ้นเลย“ก็ ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ”“แล้วตัดสินใจได้หรือยัง ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่บ้าน” โจดินเอ่ยถามกับยูมิถึงเรื่องที่เคยคุยกันไว้ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องอยู่ที่นี่ลำพังแม้ว่าที่นี่จะมีบอดี้การ์ดและคนใช้คอยอยู่ดูแล แต่ก็ไม่ดีเท่าการมีครอบครัวให้เป็นที่พึ่งพา ซึ่งเขาและคุณฮารุก็พร้อมรับเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างที่พูดไว้กับพ่อของเธอ ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป“ยูมิตัดสินใจแล้วค่ะ ยูมิจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อ พี่โจดินช่วยยูมิหน่อยได้ไหมคะ” ฉันคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน แล้วก็เห็นใจลูกน้องข
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ติดใจคุณสามี NC--------------------------------------------------------------------------ลิ้นของเธอกำลังให้ความสำคัญกับส่วนหัวของมัน ตรงส่วนปลายที่มีน้ำใสไหลออกมาเยิ้มรู และเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป่งจนเจ้าของลำโตต้องขยับสะโพกหนี“อ่าส์ พอก่อน”“ทำไมคะ”“มันเสียวน่ะสิ ฉันว่าจะทำให้เธอบ้าง แล้วเราค่อยมาออกแรงช่วยกันทีหลังดีไหม?” ว่าแล้วโจดินก็ปรับเปลี่ยนท่าลากขาเรียวสวยของภรรยาเข้าหา และจับถ่างขาของเธอออกกว้าง เพื่อให้ง่ายต่อการหมอบหน้าเข้าไปซดดื่มความสาวของคุณแม่ท้องอ่อน“ไหนว่าเหนื่อยไงคะ”แผล็บ~“อ๊ะ อ๊ะ”“เหนื่อย แต่ก็อยากเอา” โจดินพูดตอบคำถามของภรรยาเสร็จก็ตวัดเลียกลีบตูมตรงหน้าอย่างมูมมาม เขาชอบใจที่จะเห็นส่วนนั้นของเธอชุ่มแฉะไปด้วยน้ำลายของเขา แผล็บ~“อ่าส์ อื้ออ”ทุกครั้งที่โจดินทำสิ่งนั้นให้กับเธอ มันไม่เพียงแค่ทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันยังทำให้เธอติดใจทั้งสามีและการกระทำสุดจะเสียวซ่านนี้ของเขา และการมีเซ็กส์กับโจดินมันก็ทำให้เธอเผลอลืมไปว่าครั้งที่มีเซ็กส์กับยูมินั้นมันเสียวแค่ไหน เพราะเขาทำได้ดีมากกว่านั้น ดีจนเธอลืมไปแล้วว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจากนี้ เธอจะมีอารมณ์เช่นไร“กุ้งเผา!”จู่ ๆ นิเฌอก็พูดขึ้นเสียงดัง เมื่อรถขับผ่านหน้าร้านกุ้งเผา ที่แค่เพียงได้เห็นป้ายหน้าร้านก็ทำเธอน้ำลายสอ“อยากกินเหรอ?”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ และมองตามร้านกุ้งเผาที่พวกเขาขับรถผ่านมา“กลับรถ...” แน่นอนว่าแค่เธอบอกอยากกิน เขาก็พร้อมจะสั่งลูกน้องให้กลับรถ แม้เวลานั้นจะไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร แต่เมื่อเมียอยากกินก็พร้อมตามใจร้านบุฟเฟต์กุ้งเผา...ร้านนี้เป็นร้านธรรมดาที่ตั้งอยู่ริมทาง ร้านแนวที่นิเฌอเข้าใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง แต่สำหรับโจดินแล้วเขาไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่สามารถนั่งกินข้าวได้ เพราะคิดว่ามันคงไม่สะอาดเท่ากับทานอาหารปรุงสุกที่บ้าน หรือทานในภัตตาคารหรู“ไปกินร้านอื่นดีกว่าไหมนิเฌอ ที่นี่ดูไม่ค่อยสะอาดเลย...”“...” เธอยืนมองหน้าโจดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย น
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงวันต้องจากลา--------------------------------------------------------------------------วันส่งศพพ่อยูมิ...ปี๊น!!!ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ยูมิปวดใจมากที่สุด เสียงนี้ที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อตอนยังเด็กในงานศพของผู้เป็นแม่ วันนี้มันดังขึ้นอีกครั้งในเวลานี้เสียงแตรรถที่ถูกบีบค้างไว้เป็นเวลาสิบวินาทีเพื่อประกาศว่าผู้เสียชีวิตกำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพ่อของเธอ กำลังจะออกเดินทางไปไกลแสนไกล พร้อมกับรถลีมูซีนสีดำคันนั้นแล้วจริง ๆเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณของพิธีสุดท้ายดังขึ้น นิเฌอที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็สวมกอดยูมิไว้ เพื่อให้ยูมินั้นรู้และสัมผัสได้ว่ายังมีเธออยู่ตรงนี้เสมอและหลังจากเสร็จสิ้นพิธีกรรมทุกอย่าง ยูมิรวมทั้งโจดินและนิเฌอก็นั่งรถกลับมาที่บ้านของยูมิพร้อมกัน ซึ่งอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ยูมิก็จะต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญอีกเรื่อง คือเธอจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อของเธอ หรือจะล้มเลิกทุกอย่างและส่งลูกน้องให้ไปอยู่แก๊งอื่นแทน“พี่นิเฌอกับบ้านเลยก็ได้นะคะ”“แล้วยูมิล่ะไม่กลับด้วยกันเหรอ...”“ยูมิอยากอยู่คนเ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : บุคคลอันตราย--------------------------------------------------------------------------“หมายความว่า แฟนของพี่เป็นคู่หมั้นของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทเรางั้นเหรอ” บีทถามด้วยสีหน้าตกใจและมึนงงสุด ๆ กับสถานะที่ดูยุ่งเหยิงนี้“คือว่า...พ่อยูมิเข
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เรื่องหนักใจ--------------------------------------------------------------------------บ้านของยูมิ...เมื่อกลับมาถึงที่บ้าน ยูมิก็ได้แต่นอนร้องไห้ซมซานอยู่บนที่นอน เวลานี้เธอไม่อยากที่จะมองหน้าผู้เป็นพ่ออีกต่อไป ไม่อยากแม้แต่จะอยู่ร่วมบ้านกับ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คู่หมั้น--------------------------------------------------------------------------ภายในบ้านของยูมิ...ยูมิเดินเข้าบ้านของเธออย่างระวัง เพื่อไม่ให้เจอหน้าผู้เป็นพ่อ ทว่าเธอยังไม่ทันเดินพ้นประตูเข้าบ้านก็มีเสียงเข้มดุเรียกหยุดเธอไว้“เดี๋ยว! ไ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : สองสาวเล่นเสียว G-nc--------------------------------------------------------------------------สาวร่างเล็กที่มีความสูงเพียงแค่ร้อยห้าสิบห้าเซ็น เวลานี้เธอกำลังจับขาเล็กสองข้างของตัวเองถ่างออกกว้างเพื่อยั่วยวนแฟนสาวเท่ห์ของเธอ และโชว์ความแฉะให







![เลขาสุดแซ่บ [NC25+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)