FAZER LOGINCompartilhar
8. Part : จำยอม
Data de publicação:
2026-06-14 20:46:46[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : จำยอม -------------------------------------------------------------------------- หลังจากที่นิเฌอแน่ใจว่าชายชั่วเสพร่างกายของเธอจนพอใจ เธอก็รีบดันตัวขึ้นและใส่เสื้อผ้ากลับเข้าที่ให้เรียบร้อย เพื่อจะรีบออกไปหาเด็กน้อยของเธอที่เวลานี้ยังคงส่งเสียงร้องไห้ดังอยู่ไม่หยุด “เดี๋ยว...” โจดินเรียกหยุดสาวที่กำลังรีบร้อนจะเดินออกจากห้องของเขาให้หยุดเพื่อฟังคำเตือน “รอคนของฉันติดต่อไป แล้วถ้าเบี้ยวงานแต่งรู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น” “...” เธอเพียงแค่หยุดฟังให้เขาพูดจนจบ ก่อนจะปาดน้ำตาเปิดประตูออกจากห้องไป แก๊ก! ภาพแรกที่เห็นในทันทีที่นิเฌอเปิดประตูออก เด็กสาวร่างเล็กนั่งแบะขาร้องไห้หน้าแดงอยู่ที่พื้นห้องด้านหน้าประตู และมีชายร่างสูงใหญ่หนึ่งคนล็อคต้นแขนเล็กของเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว “ฮือ! พี่นิเฌอ” “ปล่อยสิวะ!” ผลัก! เธอผลักชายร่างสูงนั้นให้ออกห่างจากคนอ่อนแอ และย่อตัวลงเพื่อกอดปลอบคนที่ร้องไห้น้ำตาเป็นสายให้หยุดร้อง เพราะเรื่องเลวร้ายที่จะเกิดกับเธอนั้นสิ้นสุดลงแล้ว “พี่นิเฌอ ยูมิกลัว ฮือ!” “ไม่ต้องร้องนะคะเด็กดี” คนอ่อนแอทำได้เพียงแค่ร้องไห้ เพราะเธอไม่รู้จะช่วยแฟนของเธออย่างไร “ฮึก เขาทำอะไรพี่นิเฌอหรือเปล่า แค่ก ๆ!” “ไม่ค่ะ...เรากลับบ้านกันเถอะนะคะ” เธอไม่อยากพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นภายในห้องนั้นให้ยูมิฟัง เพราะคิดว่าเธอจะปวดใจไม่ต่างกันกับที่เธอรู้สึกอยู่ ความเจ็บปวดที่เจอเธอพอทนรับมันได้ แต่หากเป็นยูมิเธอคงรับมันไม่ไหว บนรถระหว่างขับกลับบ้าน... ตลอดทางที่นั่งรถมา ยูมิพอรับรู้ได้ว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับแฟนของเธอ เพราะท่าทางที่ดูเหม่อลอยเหมือนมีเรื่องให้นิเฌอคิดไม่ตก... “ข้างหน้าไฟแดงนะคะพี่นิเฌอ” เสียงของยูมิเรียกสติของนิเฌอกลับมา ทำให้เธอต้องเหยียบเบรกกระทันหัน และโชคดีที่ไม่เกิดอุบัติเหตุขึ้น เอี๊ยด! “..!” เธอตั้งสติก่อนจะหันไปขอโทษแฟนสาวที่นั่งอยู่เบาะข้าง “พี่ขอโทษนะคะยูมิ เป็นอะไรหรือเปล่า?” “ฮึก ยูมิไม่เป็นไรค่ะ” ถึงแม้น้ำตาของเธอจะไหลออกมาอย่างพลั่งพลู แต่ยูมิก็พยายามหันหน้าไปอีกทางเพื่อไม่ให้นิเฌอเห็นน้ำตาพวกนั้น พร้อมกับเงียบเสียงร้องน่ารำคาญของตัวเองไว้ เพราะกลัวว่านิเฌอจะเอาแต่เป็นห่วงเธอในตอนที่ขับรถอยู่ ซึ่งมันอันตรายมากหากว่าคนขับไม่มีสติอยู่กับตัวแบบนี้ “...” บริษัทโจดิน เวลาต่อมา... หลังจากที่นิเฌอกลับไป โจดินก็ให้ลูกน้องสืบประวัติเกี่ยวกับเธอทั้งหมด จนได้รู้ว่าเธออาศัยอยู่กับพ่อแม่ที่เป็นหมอด้วยกันทั้งคู่ อีกทั้งยังทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ในค่ายเพลงที่เขาถือหุ้นอยู่ด้วย เขาถูกใจเธอยิ่งขึ้นในตอนที่ได้ยินเธอพูดว่าสืบประวัติของเขาก่อนจะมาที่นี่ ซึ่งเธอก็น่าจะรู้ว่าเขาสามารถไล่เธอออกจากงานที่ทำอยู่ได้ง่าย ๆ แต่ก็ยังหอบความกล้าที่มีมาต่อรองกับเขา “นิเฌอเหรอ...” บ้านของนิเฌอ... ระหว่างทางกลับบ้านฉันพยายามเรียกสติตัวเองกลับมา และกำลังคิดว่าจะบอกเรื่องงานแต่งนั่นกับยูมิยังไงดี เพราะสิ่งที่ฉันคิดไว้ตอนแรกมันกลับตาลปัตรไปหมด ตอนนี้กลายเป็นว่าฉันต้องไปแต่งงานกับไอมาเฟียนั่นแทนยูมิแล้ว “พี่ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ” “ค่ะ..” หลังจากที่นิเฌอเข้าไปอาบน้ำ ยูมิก็นั่งรอเธออยู่ที่เตียง พรางคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ว่าคนใจร้ายทำอะไรกับแฟนของเธอในห้องนั้น และได้แต่ภาวนาว่ามันคงไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอย่างที่เธอไม่อยากให้เกิดขึ้น ครืดด~ จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ของนิเฌอก็ดังขึ้น และเบอร์ที่โทรเข้ามาก็เป็นเบอร์แปลกที่ไม่ได้เมมเบอร์ไว้ สาวน้อยคิดว่านั่นอาจจะเป็นเบอร์โทรของพ่อเธอ เธอจึงกดรับสายเพื่อที่จะเจรจากับผู้เป็นพ่อด้วยตัวเอง “ฮัลโหลค่ะ?” เมื่อได้ยินเสียงของยูมิ ปลายสายก็รู้ได้ทันทีว่านั่นเป็นเด็กขี้แย “...เมียฉันอยู่ไหน?” “คุณโทรมาผิดเบอร์แล้วค่ะ” “ไปเรียกนิเฌอมารับสาย” “...” ยูมินิ่งไปเพราะเริ่มรู้สึกคุ้นเสียงและคำพูดของเขา ราวกับเพิ่งได้ยินเมื่อไม่กี่นาทีนี้ “คุณเป็นใคร?” “ฉันเป็นผัวนิเฌอ ยัยนั่นยังไม่ได้บอกเหรอว่าจะต้องแต่งงานกับฉันแทนเธอ...” “...แกพูดบ้าอะไร ฮะ! อย่ามายุ่งกับพี่นิเฌอของฉันนะ ฮือ!” “ยูมิคุยกับใครคะ?” นิเฌอได้ยินเสียงยูมิตะโกนเสียงดังจึงรีบวิ่งออกจากห้องน้ำมาดู แล้วก็เห็นว่าเธอคุยสายกับใครอยู่ แถมยังร้องไห้อีกแล้ว “ฮือ พี่นิเฌอ” ยูมิเอนตัวไปซบกอดนิเฌอด้วยความใจสลาย เพราะคำที่ผู้ชายใจร้ายเรียกแฟนของเธอแบบนั้น มันสอดคล้องกับเรื่องในหัวของเธอที่กลัวว่ามันจะเกิดขึ้น “ฮาโหล นั่นใคร?” “ผัวเธอไง จำได้หรือยัง...” พอได้ยินเสียงของปลายสายและคำที่มันพูดออกมา ก็รู้ได้ในทันทีว่ามันคือใคร “โทรมาทำไม?” “ยังไม่ได้บอกเมียเธออีกเหรอ ว่าเธอต้องแต่งงานกับฉันแทนเด็กนั่น...” “ให้เวลาฉันหน่อยได้ไหม!” “ได้ แต่พรุ่งนี้ไม่ต้องไปทำงาน เดี๋ยวฉันให้คนไปรับที่บ้าน” พอบอกข่าวกับเธอเสร็จเขาก็ตัดสายทิ้งในทันที “ฮาโหล ฮาโหล ไอ้เวรเอ้ย” หลังจากที่ไอ้เวรนั้นตัดสายไป ฉันก็เดินลงมานั่งที่เตียงก่อนจะดึงยูมิตามลงมานั่งที่ตักของฉัน เพราะคิดว่าตอนนี้คงเป็นเวลาที่ฉันต้องบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องนั้นแล้ว “ฮึก ๆ” “ยูมิคะ...” “ไม่ได้นะคะ ฮือ! อย่าทำแบบนี้นะ” เธอรู้ว่าแฟนของเธอกำลังจะเสียสละรับความอัปยศนั้นไว้ ซึ่งเธอรับไม่ได้หากว่าเรื่องมันจะต้องเป็นแบบนี้ “พี่ขอโทษนะคะ แต่พี่ยอมให้ยูมิไปแต่งงานกับไอ้มาเฟียใจร้ายนั่นไม่ได้จริง ๆ” “แล้วยูมิจะปล่อยให้พี่นิเฌอเป็นของเขาได้ยังไง ฮือ! เพราะยูมิคนเดียวเลย ยูมิมันตัวปัญหา ฮือ!” “ไม่พูดแบบนั้นนะคะ ยูมิไม่ได้เป็นตัวปัญหาสำหรับพี่นะ...” นิเฌอพูดพร้อมกับลูบหัวปลอบใจสาวขี้แย ถึงแม้ว่าจะต้องแต่งงานกับชายโหดเหี้ยมคนนั้นแทนยูมิ เธอก็คิดว่ามันเป็นทางออกที่ดีกว่าการให้ยูมิไปเจอเรื่องเลวร้ายนั้นด้วยตัวเอง “พี่รักยูมิมากรู้ไหมคะ พี่ยอมทุกอย่างที่จะไม่ให้ยูมิเจ็บปวดกับผู้ชายชั่ว ๆ แบบนั้น ให้เวลาพี่อีกหน่อยได้หาทางแก้ไขเรื่องนี้นะคะ พี่สัญญาว่าจะจบเรื่องบ้า ๆ นี้...” ฉันไม่มีทางให้ยูมิเจอเรื่องชั่ว ๆ แบบที่ฉันเจอในวันนี้แน่นอน ไม่มีทาง... -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds
Último capítulo
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 40. Part : END.
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 39. Part : ร่วมยินดี
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ร่วมยินดี--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...วันนี้เป็นวันหยุดของโจดิน เขาจึงพานิเฌอมาเยี่ยมยูมิที่บ้าน เพราะเห็นเธอบ่นคิดถึงยูมิอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีเวลาว่างพามา“เป็นไงบ้างคะ โอเคขึ้นหรือยัง”สีหน้าของยูมิเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างไปจากวันงานศพของพ่อเธอเท่าไหร่ เพราะยังดูเรียบนิ่งและเลื่อนลอยอยู่ เหมือนว่าการได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวของเธอ จะไม่ได้ทำให้จิตใจดีขึ้นเลย“ก็ ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ”“แล้วตัดสินใจได้หรือยัง ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่บ้าน” โจดินเอ่ยถามกับยูมิถึงเรื่องที่เคยคุยกันไว้ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องอยู่ที่นี่ลำพังแม้ว่าที่นี่จะมีบอดี้การ์ดและคนใช้คอยอยู่ดูแล แต่ก็ไม่ดีเท่าการมีครอบครัวให้เป็นที่พึ่งพา ซึ่งเขาและคุณฮารุก็พร้อมรับเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างที่พูดไว้กับพ่อของเธอ ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป“ยูมิตัดสินใจแล้วค่ะ ยูมิจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อ พี่โจดินช่วยยูมิหน่อยได้ไหมคะ” ฉันคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน แล้วก็เห็นใจลูกน้องข
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 38. Part : คุณแม่เลือดร้อน
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 37. Part : ติดใจคุณสามี NC
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ติดใจคุณสามี NC--------------------------------------------------------------------------ลิ้นของเธอกำลังให้ความสำคัญกับส่วนหัวของมัน ตรงส่วนปลายที่มีน้ำใสไหลออกมาเยิ้มรู และเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป่งจนเจ้าของลำโตต้องขยับสะโพกหนี“อ่าส์ พอก่อน”“ทำไมคะ”“มันเสียวน่ะสิ ฉันว่าจะทำให้เธอบ้าง แล้วเราค่อยมาออกแรงช่วยกันทีหลังดีไหม?” ว่าแล้วโจดินก็ปรับเปลี่ยนท่าลากขาเรียวสวยของภรรยาเข้าหา และจับถ่างขาของเธอออกกว้าง เพื่อให้ง่ายต่อการหมอบหน้าเข้าไปซดดื่มความสาวของคุณแม่ท้องอ่อน“ไหนว่าเหนื่อยไงคะ”แผล็บ~“อ๊ะ อ๊ะ”“เหนื่อย แต่ก็อยากเอา” โจดินพูดตอบคำถามของภรรยาเสร็จก็ตวัดเลียกลีบตูมตรงหน้าอย่างมูมมาม เขาชอบใจที่จะเห็นส่วนนั้นของเธอชุ่มแฉะไปด้วยน้ำลายของเขา แผล็บ~“อ่าส์ อื้ออ”ทุกครั้งที่โจดินทำสิ่งนั้นให้กับเธอ มันไม่เพียงแค่ทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันยังทำให้เธอติดใจทั้งสามีและการกระทำสุดจะเสียวซ่านนี้ของเขา และการมีเซ็กส์กับโจดินมันก็ทำให้เธอเผลอลืมไปว่าครั้งที่มีเซ็กส์กับยูมินั้นมันเสียวแค่ไหน เพราะเขาทำได้ดีมากกว่านั้น ดีจนเธอลืมไปแล้วว่
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 36. Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจากนี้ เธอจะมีอารมณ์เช่นไร“กุ้งเผา!”จู่ ๆ นิเฌอก็พูดขึ้นเสียงดัง เมื่อรถขับผ่านหน้าร้านกุ้งเผา ที่แค่เพียงได้เห็นป้ายหน้าร้านก็ทำเธอน้ำลายสอ“อยากกินเหรอ?”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ และมองตามร้านกุ้งเผาที่พวกเขาขับรถผ่านมา“กลับรถ...” แน่นอนว่าแค่เธอบอกอยากกิน เขาก็พร้อมจะสั่งลูกน้องให้กลับรถ แม้เวลานั้นจะไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร แต่เมื่อเมียอยากกินก็พร้อมตามใจร้านบุฟเฟต์กุ้งเผา...ร้านนี้เป็นร้านธรรมดาที่ตั้งอยู่ริมทาง ร้านแนวที่นิเฌอเข้าใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง แต่สำหรับโจดินแล้วเขาไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่สามารถนั่งกินข้าวได้ เพราะคิดว่ามันคงไม่สะอาดเท่ากับทานอาหารปรุงสุกที่บ้าน หรือทานในภัตตาคารหรู“ไปกินร้านอื่นดีกว่าไหมนิเฌอ ที่นี่ดูไม่ค่อยสะอาดเลย...”“...” เธอยืนมองหน้าโจดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย น
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 35. Part : ถึงวันต้องจากลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงวันต้องจากลา--------------------------------------------------------------------------วันส่งศพพ่อยูมิ...ปี๊น!!!ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ยูมิปวดใจมากที่สุด เสียงนี้ที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อตอนยังเด็กในงานศพของผู้เป็นแม่ วันนี้มันดังขึ้นอีกครั้งในเวลานี้เสียงแตรรถที่ถูกบีบค้างไว้เป็นเวลาสิบวินาทีเพื่อประกาศว่าผู้เสียชีวิตกำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพ่อของเธอ กำลังจะออกเดินทางไปไกลแสนไกล พร้อมกับรถลีมูซีนสีดำคันนั้นแล้วจริง ๆเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณของพิธีสุดท้ายดังขึ้น นิเฌอที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็สวมกอดยูมิไว้ เพื่อให้ยูมินั้นรู้และสัมผัสได้ว่ายังมีเธออยู่ตรงนี้เสมอและหลังจากเสร็จสิ้นพิธีกรรมทุกอย่าง ยูมิรวมทั้งโจดินและนิเฌอก็นั่งรถกลับมาที่บ้านของยูมิพร้อมกัน ซึ่งอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ยูมิก็จะต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญอีกเรื่อง คือเธอจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อของเธอ หรือจะล้มเลิกทุกอย่างและส่งลูกน้องให้ไปอยู่แก๊งอื่นแทน“พี่นิเฌอกับบ้านเลยก็ได้นะคะ”“แล้วยูมิล่ะไม่กลับด้วยกันเหรอ...”“ยูมิอยากอยู่คนเ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 30. Part : เคลียร์ความรู้สึก
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เคลียร์ความรู้สึก--------------------------------------------------------------------------ห้องน้ำด้านนอกที่จัดงาน...“แหวะ!” พรวด!“แหวะ! แค่ก!”“แฮ่ก ๆ”เสียงอาเจียนของนิเฌอดังอยู่ภายในห้องน้ำนอกที่จัดงาน เธอรู้สึกเวียนหัวตั้งแต่ตื่นเช้า แ
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 29. Part : ไม่ทันได้เตรียมใจ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ไม่ทันได้เตรียมใจ--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...หลังจากที่พ่อของยูมิให้คีโมเสร็จ เขาก็เดินทางกลับมาพักอยู่ที่บ้าน รวมถึงตัวยูมิเองก็ตามกลับมาดูแลพ่อของเธอที่นี่ไม่ห่าง ส่วนโจดินนั้นก็คอย
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 28. Part : วันเกิดแสนเศร้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : วันเกิดแสนเศร้า--------------------------------------------------------------------------ห้องพักฟื้น วีวีไอพี...“เข้าไปสิ...” โจดินเปิดประตูให้ยูมิเข้าไปด้านในห้อง โดยที่เขาไม่ได้พูดบอกอะไรกับเธอก่อน ถึงเหตุผลที่พาเธอมาที่นี่ ส่วนเขาก็อยู่ร
ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู 27. Part : วันสำคัญ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : วันสำคัญ--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ...โจดินเปลี่ยนเส้นทางจากบริษัทมาที่บ้านของคุณฮารุ หรือบ้านหลังเก่าที่เขาเคยอยู่กับแม่และพี่น้อง เพราะคนเข้มแข็งรู้สึกเหมือนต้องการจะกลับมาที่จุ
Você também pode gostar
เด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก
Davide21.7K visualizaçõesคู่หมั้นทายาทมาเฟีย
มายาตรี7.9K visualizaçõesบ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+)
เนตรกวี / Natekavees25.3K visualizaçõesพันธะลับนายมาเฟีย
Leonella7.7K visualizaçõesเสี่ยเถื่อน(วายร้าย)
Tiwa97 visualizaçõesสยบรักละลายใจ (Hate To Love)
แอกกี้แอนด์ครีม/จิ่วจือป๋ายเฉียน454 visualizaçõesของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน10.5K visualizaçõesSin บาปทรพี
NsNsnam872 visualizações
