กลิ่นเลือดคละคลุ้งไปทั่วเรือนใหญ่ ลมหนาวพัดผ่านประตูไม้ที่เปิดอ้า เสียงเอี๊ยดอ๊าดดังราวกับเสียงคร่ำครวญแทนผู้คนที่ล้มตาย เด็กชายตัวผอมบางคลานอยู่บนพื้นหินเย็นเฉียบ เลือดไหลเป็นทางยาวจากขาข้างหนึ่งที่บิดผิดรูป กระดูกหักแทงเนื้อจนเสื้อผ้าเปื้อนชุ่ม“ท่านแม่… ท่านแม่!” เสียงเล็กสั่นเครือ เขาพยายามลากร่างเข้าไปใกล้สตรีที่นอนแน่นิ่งอยู่กลางห้อง มือเล็กสั่นเทาเอื้อมไปแตะใบหน้าที่เคยอ่อนโยน แต่บัดนี้เย็นชืดไร้ลมหายใจ“ท่านแม่… ตื่นเถิด… อย่าทิ้งข้า…” เขากอดร่างนั้นไว้แน่น ราวกับกลัวว่าหากปล่อยเพียงนิดเดียว นางจะหายไปตลอดกาล หยดน้ำตาไหลอาบแก้มเล็กไม่ขาดสายทันใดนั้นปัง!เสียงประตูถูกถีบเปิดออก เงาร่างสูงในชุดขุนนางก้าวเข้ามาอย่างไม่รีบร้อนเบื้องหลังเขาคือสตรีในอาภรณ์หรูหรายืนแย้มยิ้มชั่วร้าย ดวงตาของนางเย็นชาและเด็กชายอีกคนยืนซ่อนอยู่ด้านหลัง ชะโงกออกมามองอย่างสะใจ มุมปากบิดขึ้นอย่างดูแคลน ดวงตาของหลินอวี้เฉินสั่นไหวเขาจำได้ดี คนพวกนี้คือคนที่ฆ่าแม่ของเขาคนหนึ่งคือพ่ออกตัญญู อีกคนคือเมียน้อยและลูกติดของนาง“ยังไม่ตายอีกหรือ” บุรุษผู้นั้นเอ่ยเสียงเรียบ น้ำเสียงเย็นชาราวกับกำลังพูดถึงสิ่งไร
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-15 อ่านเพิ่มเติม