Semua Bab Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Bab 91 - Bab 100

LucasSinabi ko noon na kapag muli kaming magkikita, I would never look at her the same way again, but when I saw her at that moment after 3 years...that thought vanished instantly.Mandy looked so confident when I saw her again after so many years of being apart. The words she told me that day always haunt me. Hindi ko kayang tanggapin. Araw-araw na bumabalik sa akin ang mga katagang iyon. I was so down that Lola had to be with me the whole time dahil lagi akong wala sa aking sarili. May mga pagkakataon pa na halos hindi na ako matapos-tapos sa ginagawa ko sa opisina. I was working the whole time. "Hindi ka na ba uuwi?" "Kailangan ko pa itong tapusin, la. Umuwi na po kayo." Mahinahon kong sinabi sa kanya, pero umiling siya. Tila ba ayaw niyang sundin ako, but I was persistent. Umuwi siya; naiwan ako. Hindi ko alam kung bakit gusto ko lang mag-distract sa sarili ko. Huminga ako nang malalim habang nakatingin sa kawalan. Kapag ganoon, bigla na lang nagpo-pop up si Mandy sa ak

Mandy Isang sandaling katahimikan ang namumuo sa pagitan naming dalawa. Ipinikit ko ang aking mga mata, handa na sa gusto kong sabihin. "Gusto kita," sabay naming sinabi ni Lucas. Natameme ako; siya naman ay hindi makapaniwalang nakatingin sa akin. My heart was thudded into my throat while trying to put in my mind what he just said. Tangina, sinabi niya talaga iyon sa akin? "H-ha?" iyon lang ang nasagot ko dahil wala nang kahit anong salitang lumalabas sa bibig ko. Everything was just too much for me to handle. I mean, how can Lucas suddenly confess to me without a warning? Kailan? Paano? Saan? At higit sa lahat bakit? Nothing's special to me. He licked his lower lip. "When you left me years ago, I thought I was just looking for you because I had to, but no...I've realized because I want you to be with me for the rest of my life." Tangina, para akong nalagutan ng hininga sa bigla niyang concession sa akin. Fvck! Pakiramdam ko ay nagsitaa

Mandy Pagkatapos ng naging usapan namin, hindi na siya mahiwalay sa akin. He kept on staring at me without even blinking, or worse, when he tried to talk to me sweetly, which I wasn't used to. Para akong natatameme tuwing ginagawa niya iyon sa akin. Sobrang bago sa akin iyon, pero hinayaan ko na lang siya dahil gusto ko rin naman. I remember how he hates someone being clingy to him; he hates it that I had to distance myself after we got married. I was presenting the ad promotion I prepared all night. Tinulungan niya akong gawin iyon kahit ayoko namang magpatulong. "Alam kong kayang-kaya mo iyan, pero hayaan mo akong tulungan ka," malambing niyang sinabi. "Lutuan mo na lang ako, Lucas." Bulong ko sa kanya. He nodded and then went to the kitchen to prepare my snacks. Tulog na si Lola; siya naman ay nasa kusina, habang ako ay masakit ang aking mga mata dahil kanina pa ata ako nakatutok sa aking laptop. Nang matapos ang aking presentasyon, nagpalakpakan ang l

LucasKung may isang tao man ako na gusto kong pasalamatan, it would be my Lola. After she did everything para mapunta sa akin ang yaman ng pamilya na pinaghirapan nila ni Lolo at ni Papa ko. Siguro ay kung nanahimik na lamang siya, my aunties would love to have it for themselves dahil ganoon naman sila—gusto nilang mang-angkin nang hindi naman sa kanila. Ewan ko nga kung bakit ko ba sila naging kapamilya kung wala naman silang ginawang tama when in fact my grandparents had a good heart at all. I still remember how they insulted Mandy and how she was sitting there silently because she didn't have anything. So I had to stand up for her behind her back because ayoko nang inaagrabyado ang isang tao dahil lang wala silang laban. "You're picking that maid's side?" one of my tita asked sarcastically. "Mas gugustuhin ko pang kumampi sa taong walang laban kaysa sa inyo, na wala namang ibang ginawa kundi manakit lang sa iba." I spat as it would never come out of my mouth. Pero ewan ko ba

Mandy Simula nang nag-propose siya sa akin, naging maayos na ang buhay namin. He stayed in my house because I couldn't leave the property that I only have. Lucas didn't complain and obeyed what I wanted without even questioning me at all; even si Lola Janette ay walang sinabi tungkol dito. Mas masaya nga siya kapag magkasama kami ni Lucas. Gusto na sanang magpakasal si Lucas, pero ayokong ikulong ang sarili ko sa kasal. Ewan ko ba, kahit handa naman ako, parang may pumipigil sa akin sa kasalan na huwag muna akong pumasok doon. Lucas understands it. Hindi ko alam kung naiintindihan niya iyon o kung kailangan niya lang talagang intindihin ako. May company dinner sila kaya late siyang umuwi. Hinawakan ko ang singsing na ibinigay niya sa akin noong nag-propose siya. He knelt and asked for my acceptance. Sa tuwing maiisip ko iyon, hindi ko mapigilang mapangiti. Hindi ko akalain na sa pagkakataong ito, wala nang dahilan kung bakit kami magpapakasal. Talagang m