Semua Bab Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Bab 101 - Bab 110

Mandy Nilingon ko kung sino iyon. Nalula ako nang makita kong si Lucas pala ang nakasandal sa doorframe. Kumunot ang aking noo. Agad na tumayo upang puntahan siya. Madilim ang tingin niya sa lalaking kasama ko. Kaya medyo kabado ako kung paano niya tinitingnan ang lalaki, kasi alam ko naman kung ano ang iniisip niya. “Mali ang iniisip mo, Lucas.” Mabilis kong paliwanag. What I hate about him is that he always jumps to conclusions about what he sees and then never tries to at least listen to my words—Kaya kailangan kong mag-ingat sa lahat ng kilos ko. Kung ano ang gusto niyang paniwalaan, iyon na ang gusto niyang paniwalaan. Kinagat ko ang aking pang-ibabang labi habang nakatingin kay Lucas, tapos kay Mr. Flores na prenteng nakaupo sa sofa. "Lucas, he's my client." "And I am your fiancé," May diin niyang sinabi. Narinig kong tumawa si Mr. Flores, tapos ang kanyang mga yabag na papalapit sa amin. Nakatingin lang ako kay Lucas na ngayon ay kumukuyom na ang ka

Mandy Nakalayo ako sa kanila, pero naka-lock ako sa comfort room ng mga babae. Shit! Anong gagawin ko dito? Dito na ba ako mag-stay buong magdamag? Marami pa akong tatapusin na nga plates! I put my ears out at the door, but they were still shouting at me while telling me to talk to them about it. Mabilis kong kinuha ang aking cellphone upang tingnan kung ano bang nangyayari dahil sigurado akong viral ako ngayon sa T*****r. I scroll down. Hindi nga ako nagkamali. Nakatakip ako sa bibig ko nang makita ko ang mukha ko at ang mukha ni Mr. Flores. So siya pala si Matthias? Tangina, paano ako nadawit sa ganitong usapan? Dapat talaga ay magpaka-housewife na lang ako at hindi iyong ganito na kung kani-kanino pa ako magkaka-link. Anong nangyayari? Bakit sa akin napunta ang tungkol sa lalaki? Dahil ba sa pag-uusap namin? Kapag nagsalita ako tungkol sa kung ano ang napag-usapan namin, sigurado akong may iba na namang patutunguhan ang lahat. Kapag naman nanahimik ako,

Mandy Akala ko ay tatabi siya sa akin at makikipag-usap tungkol sa bagay na iyon dahil gusto niyang pag-usapan namin at ayaw niyang matulog kaming magkaaway, pero wala. Narinig ko ang kaluskos. Mukhang kinuha niya lang ang mga unan at kumot niya dahil narinig ko muli ang mga yabag niya palayo at ang pagsara ng p***o. Bumagsak ang aking katawan nang hindi ko inaasahan na iyon ang gagawin ng lalaking minsan ko nang minahal. Talaga bang… ganoon na lang para sa kanya ang lahat? Na hahayaan na lang ako dito? Ang bilis ng tibok ng puso ko. Kung puwede lang umiyak nang malakas, ginawa ko na, pero pinilit ko pa rin na iwasang gawin iyon dahil magre-respeto pa naman ako sa sarili ko. Huminga ako nang malalim at nagpakatatag dahil kung hindi ko gagawin iyon, sino ang gagawa? Sarili ko lang ang kakampi ko sa panahong ito. Lucas never tried to comfort me even after that day; wala siyang ibang ginawa kundi hayaan na lamang ako. Kahit pa sa mga sumunod na araw—na para bang wala kaming d

Mandy Ibinigay niya sa akin ang bouquet. "Pasensya ka na sa lahat. Pasensya kung naging matigas ako at hindi ko alam kung paano ka susuyuin." Panimula niya, ibinigay niya sa sakin ang bouquet at tinanggap ko iyon. Nakasimangot pa rin ang mukha ko, pero deep inside, gusto nang magwala ang puso ko. Paano ko ba sasabihin sa kanya na gustong-gusto ko ang ginagawa niya nang hindi talaga sinasabi? God, please guide me with this karupukan of mine. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko sa pagkakataong ito. Pero pinigilan ko ang aking sarili habang nakatingin kay Lucas na ngayon ay hinihintay ang aking sasabihin. Maliwanag ang paligid. Nagsiliparan ang mga petal sa paligid habang nakatingin kami sa isa't isa. Mahal ko siya, mahal niya ako at alam ko naman na kaunting misunderstanding lang ang nangyari sa amin. Magiging maayos din kaming dalawa dahil ganoon naman talaga dapat. Ngumuso ako, hindi pa rin nagsalita dahil hindi ko mapigilang mapangiti habang nakikita siya

Tristan "Simula noong magkaaway tayo, hindi ka na matanggal sa isip ko." Panimula ko habang pinapasok ang singsing sa kanyang kamay. "Hindi ko alam kung paano ito sasabihin, Mandy, but I don't deserve you yet. Here I am, trying my best to be at least one of the men that you're always with. Gagawin ko ang lahat upang hindi mo pagsisihan na ako ang pinili mo." Napangiti siya. "Kaya tanggapin mo ang pagmamahal ko sa'yo, na tanging sa'yo ko lang ipapadama, kahit na anuman ang mangyari." Bulong ko, pero dahil may microphone, naririnig pa rin nila. Everyone clapped their hands. Mandy already said everything she wanted, at pakiramdam ko ay kanina pa ako nasa alapaap. At kung puwede lang na sa honeymoon na agad kami, kanina ko pa ginawa, pero dahil nandito ang mga matatanda, kumalma lang ako. Huminga ako nang malalim habang hinihintay na matapos ang lahat, pero heto na naman kami sa kanilang reception na halos nga bisita lang naman ang naging masaya. I asked my board members and s