Semua Bab Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Bab 81 - Bab 90

Mandy I was having a beauty rest because I deserved it after a long, tiring week when a sudden call woke me. I groaned. Hinayaan kong mag-ring at gusto ko lang matulog, pero muli na namang tumawag kaya nag-stretch ako at kinapa ang aking cellphone kung saan ito nanggagaling. Tangina, nasaan ba kasi iyon? "Hello?" sagot ko sa tumawag sa akin habang humihikab. "Is this Miss Mandy D. Mapagkakatiwalaan?" pormal niyang tanong. Kinusot ko ang aking mga mata at agad na bumangon upang tingnan kung sino ang tumatawag. Shet! Sino 'to? Tumikhim ako, "Yes, speaking." "Great, Miss Mapagkakatiwalaan." Narinig kong nag-ingay ang background tapos sandaling tumahimik. "We know you're a busy person and you just had your fan meeting yesterday, but we would like to offer you a very good deal." "Deal? For what?"

MandyHindi naman ako sekretarya o assistant. Akala ko ba artist ang inaplayan ko, pero parang daig ko pa ang utusan sa nangyayari sa buhay ko. He was calling me at 5 in the morning, saying that I have work to do, kaya bumangon ako at dumiretso sa opisina, pero wala pala. Ni hindi pa bukas ang building! Hindi ko naman siya namumura-mura nang personal gaya ng dati dahil siya na ang nagpapasuweldo sa akin. Pero, in fairness din kay Lucas, kapag nasa trabaho kami...Talagang seryoso siya; wala iyong pagiging makulit at papansin na ugali niya. Everything was just too serious na halos hindi ko na siya makilala. Hindi ko akalain na may ganito pala siyang ugali; akala ko kasi maluluto lang siya at palaging galit. "I want it to be a perfect team, so you have to cooperate." Matigas niyang sinabi. Sumama ako sa meeting dahil napag-usapan din ang mga gagawin kong format at kung sino ang ipipinta ko bilang kanilang ambassadors. Pumalakpak siya, "The meeting's done, go to your area now exc

MandyAt heto ako ngayon, hindi ako makapag-concentrate habang pinipinta siya. Hindi ako na-distract sa kanyang dibdib, kundi sa singsing na suot niya pa rin hanggang ngayon. Tangina naman oh! Paano ba iyon iwasan? Eh doon agad nagma-magnet ang mga mata ko.Dapat hindi ko na lang iyan nakita. Bakit ko pa kasi narinig ang babaeng iyon? Kasalanan ni Sansha 'to.I raised my hand. "Puwede bang time out muna?" Everyone looked at me, then to Lucas, whom I couldn't look at properly. Hindi ko talaga maiwasang isipin at itanong kung bakit kailangan pa niyang isuot iyan. "I just need to freshen up my mind, Mr. Vergara; just 10 minutes will do." Halos tumigil ang paghinga ng bawat isa doon, para bang wala pang kahit sinuman ang nakapag-request kay Mr. Vergara nang ganoon. "Okay," he replied. Naramdaman ko kung paano napasinghap ang iba sa kanyang sagot at nalaglag ang panga ng iba naman habang nagpaalam lang ako at lumabas saglit. Nagtungo ako sa powder room. Mabuti na lang at walang

Mandy Ang matanda ay tumingin sa gawi ko. Agad kong pinunasan ang aking luha sapagkat ayokong makita niya akong naging mahina na. Napatawad ko na siya, pero hindi pa rin nawala ang sakit sa akin dahil sa nangyari. But isn't it what you want, Mandy? That the world will be healed and finally choose to forgive. Na minsan lang tayong maging tao, kaya piliin natin ang magpatawad? Huminga ako nang malalim; ganoon din si Lola, na diretso ang tingin sa akin. Tiningnan ko ang kanyang kabuuan. Bumalik na ang sigla sa kanyang katawan at mukha—hindi na siya kagaya ng dati na malamya at parang may pinagdadaanan lagi. Binalik ko ang tingin ko kay Lucas, "You did a good job on taking care of her." Halos pabulong kong sinabi, mabuti na lang at hindi nabasag ang boses ko. "May isang tao raw kasi siyang gustong pasalamatan at hingin ang tawad sa lahat, kaya kailangan kong alagaan siya nang mabuti." Mahinang boses na sagot ni Lucas sa akin. Sa totoo lang, hindi ko akalain na darat

Mandy   Narinig ko ang matinis na boses ni Lola, at kulang na lang ay magtatalon siya nang marinig ang sinabi ni Lucas sa harap ko.   I was speechless for a minute; halos hindi maproseso ng utak ko ang sinabi niyang iyon, kaya mabilis kong binuksan ang pinto ng kotse ko at pumasok.  Damn, baka bigla akong matumba dahil nagsimula na naman matumba ang tuhod ko.  Tanginang buhay 'to.  Napalingon si Lola sa akin, tapos kay Lucas. Sinenyasan niya si Lucas, gayong medyo tulala siya at hindi niya alam kung an