4

"Hoy Luciana ano ba kaya mo yan."

Nanginginig ako at napahagulgol nang marinig ko ang tunog ng sasakyan ni Travis na umaalis palayo. Luha ko ang walang tigil na tumutulo habang nakatingin sa pintuan na kanina pa niyang sinara nang padabog. Parang dugo ang bawat hikbi ko dahil sa sakit na iniwan niya. Nilinis ko ang nagkalat na kape sa sahig gamit ang basahan kahit basa na basa ang damit ko at puno ng mantsa sa dibdib at hita. Mukha akong literal na basahan na iniwan sa gilid ng kusina.

"Ano ba itong buhay ko Travis bakit ganito na lang lagi," sabi ko sa sarili ko habang patuloy sa pagpupunas ng sahig. Mainit pa rin ang balat ko mula sa kape na ibinuga niya kanina pero mas masakit ang dibdib ko. Galit siya sa simpleng kape na walang init daw at tabang. Ako na naman ang walang kwenta sa paningin niya.

Biglang tumunog ang telepono sa mesa. Kinuha ko ito at nakita si Maia na tumatawag. Pinilit kong punasan ang mukha ko bago sagutin para hindi niya maramdaman ang iyak ko.

"Maia salamat sa pagtawag. Okay lang ako dito sa bahay," sabi ko habang pinipilit patawanin ang boses ko kahit namumugto na ang mga mata ko sa kakaiyak. Ayaw kong mag alala siya sa akin. Best friend ko siya pero hindi ko kayang ikwento sa kanya ang sinapit ko sa unang gabi na ginamit niya ako habang iniisip si Bianca at ang sipa niya sa couch kanina.

"Luciana bakit parang ang lakas ng boses mo pero parang may something ka? Kamusta ang buhay may asawa na?" tanong niya sa kabilang linya. Ramdam ko ang excitement niya pero pinilit kong itago ang lahat.

"Masaya naman. Busy lang si Travis sa office kaya ako na ang nag aayos dito sa bahay. Ikaw ba ano ang balita sa work mo? May bagong project ka ba?" sagot ko habang patuloy sa paglilinis ng kusina. Hinugasan ko ang mga baso at plato na ginamit niya para magmukhang normal ang lahat. Habang kausap siya iniisip ko kung paano ko siya mapoprotektahan sa mga problema ko.

"Grabe Luciana parang hindi ka talaga convincing eh. Sabihin mo nga sa akin kung may problema. Nandito ako lagi para sa iyo," sabi niya ulit na may pag aalala. Gusto kong umiyak at sabihin sa kanya na parang alipin ako dito na inuutusan at iniiwanan. Pero pinigilan ko. "Talaga Maia excited ako sa future namin. May plano na akong mag aral tungkol sa cosmetics para magka sarili akong negosyo. Imagine mo yun bestie ko na may sariling brand."

Habang kausap ko siya biglang may narinig akong sasakyan na huminto sa harapan ng bahay. Nanlaki ang mga mata ko at tumayo ako mula sa pagkakayuko. Sino ito? Si Travis ba ang bumalik para saktan ako ulit? O si Bianca na? Hindi ko mapigilan ang pagtulo ng luha ko habang sumisilip sa bintana.

"Maia teka lang may dumating ata. Tawagan na lang kita ulit," sabi ko sa telepono pero hindi ko pa napuputol nang tuluyan. Bago pa ako makagalaw bumukas ang pintuan nang malakas at pumasok si Mama na mukhang handang magalit agad. Ang maldita niyang tingin agad na tumama sa akin na basa at puno ng mantsa.

"Luciana ano ba yan itsura mo parang pulubi ka sa mansyon ng asawa mo," sigaw niya habang inilalapag ang bag niya sa mesa. Hindi man lang niya ako niyakap o tinanong kung okay ako. Diretso sa pagpuna agad. Hinawakan niya ang braso ko nang mahigpit at hinila palapit.

"Mama bakit ka nandito bigla? Umalis na si Travis papunta sa office kanina," sagot ko habang sinusubukang alisin ang kamay niya. Patuloy pa rin ang luha ko na tumutulo sa damit ko.

"Huwag kang magsinungaling sa akin anak. Narinig ko sa mga kapitbahay na galit na galit si Travis sa iyo. Ano ba talagang nangyari sa unang gabi niyo? Tinakasan ka na ba tulad ni Bianca?" tanong niya na puno ng galit. Ramdam ko ang hapdi sa braso ko sa pagkakahawak niya.

"Mama pinilit niyo ako na pumalit. Ngayon parang katulong lang ako dito. Ibinuga niya ang kape sa mukha ko kanina dahil daw walang kwenta ang luto ko. Paano ko ito tatagalan Mama?" sabi ko habang nanginginig ang boses ko sa iyak. Ito ang unang beses na inamin ko sa kanya ang nangyari kahit papano.

Tumawa si Mama nang mapait at binitawan ang braso ko. "Dapat magtiis ka Luciana. Ikaw ang may utang na loob sa pamilya natin dahil ikaw ang nagdulot ng problema noon. Alagaan mo si Travis nang maayos at baka sakaling magbago siya. May balita ako na babalik na si Bianca soon para kunin ang lahat."

Ang balitang iyon ang parang kutsilyo na muling sumaksak sa puso ko. Bagong revelation na si Bianca talaga ang babalik. Nagdesisyon ako sa sarili ko na hindi na ako magpapakita ng kahinaan. Tumayo ako nang tuwid kahit basa at puno ng mantsa ang damit ko. Kumuha ako ng bagong basahan at nagpatuloy sa paglilinis ng kusina habang nanonood siya.

"Hindi na ako magpapahina pa Mama. Kung babalik si Bianca harapin ko siya. Pero hindi ko na hahayaan na ganito na lang ako," sabi ko habang nagpupunas ng mesa. Ito ang decisive action ko ngayon. Hindi na ako magiging mahina sa harap nila.

"Harapin mo si Bianca? Ikaw na walang kwenta mula pa noon? Tingnan mo ang sarili mo basang basa at umiiyak pa rin. Si Travis ay para kay Bianca lang at ikaw ay kapalit na puwedeng itapon kapag ayaw na," sabi niya habang tumatawa ulit. Galit na galit ako pero ginamit ko iyon para maging mas malakas.

"Sige Mama aalagaan ko siya. Pero kapag bumalik si Bianca sasabihin ko sa kanya ang totoo. Na ako ang nagligtas kay Travis noon sa bagyo sa La Union hindi siya," sagot ko habang tinitigan siya nang diretso. Ito ang power shift sa loob ko. Hindi na ako magtatago ng katotohanan.

Nanlaki ang mga mata ni Mama sa galit at hinawakan ulit ang braso ko nang mas mahigpit. "Huwag mong subukan Luciana. Kung sinabi mo iyon sisiguraduhin kong ikaw ang mawawala dito hindi si Bianca. Isipin mo ang pamilya natin. Kung mawawala si Travis dahil sa iyo lahat tayo madadamay."

Umalis siya pagkatapos ng banta na iyon at narinig ko ang sasakyan niya na umaalis. Naiwan ako mag isa sa kusina na basa at puno ng luha. Nagpatuloy ako sa paglilinis habang hinahawakan ang tiyan ko nang palihim. Baka may anak na kami ni Travis mula sa unang gabi. Ito ang moral conflict ko. Itatago ko ba o sasabihin ko?

Maya maya pa may kumatok sa pintuan. Bago ko mabuksan narinig ko ang boses mula sa labas na nagpatigil sa lahat ng galaw ko.

"Luciana buksan mo ang pinto. Si Bianca ito at babalik na ako para kunin si Travis mula sa iyo."

Ang boses na iyon ang nagpatumba sa akin ulit. Humarap ako sa pintuan na nanginginig habang hinahanda ang sarili ko. "Bianca ano ang ginagawa mo dito? Umalis ka na bago pa dumating si Travis," sigaw ko habang puno ng takot at galit ang boses ko.