Se connecterChloe quietly stood right beside our side, holding the rest of the bags."S-Sino... Sino ang batang 'yan, Maya? Anong... anong ibig sabihin ng tinawag ka niyang Mommy?!" nauutal na tanong ni Luna.I just smiled gently at my best friend's chaotic and priceless reaction."Luna... I want you to formally meet my son, Angelo. Angelo, this is your Tita Luna," pormal kong pakilala sa kanilang dalawa.Nananatiling nanlalaki ang mga mata ni Luna sa gulat nang biglang maglahod ng kamay si Angelo sa ere upang makipagkilala."Nice to finally meet you in person... Tita Luna," kaswal na pahayag ng anak ko."T-Teka lang muna..." aniya at nanginginig na inabot ang kamay ni Angelo."Ano ba ito, Maya?! Bakit? Bakit ka may biglang... anak?! Saka..." Mabilis niyang binalingan uli si Angelo ng tingin, "...bakit kamukhang-kamukha niya si Nik—"Bago pa man niya tuluyang mabuo pangalan ng lalaking yon, mabilis na pinutol ng matigas na boses ng aking anak ang kanyang dila."Can we now please leave this place,
I am finally home.Pitong taon mula noong huli akong tumapak sa lupang ito, at sa mga alaala ng aking pagtakas noon, pakiramdam ko ay isang siklo ng tadhana ang tuluyan nang sumabog ngayong araw. Bitbit ko ang aking bagong pagkakakilanlan, subalit ang bawat amoy ng hangin ng Maynila ay pabalik-balik na nagpapaalala sa akin kung sino talaga ako.Nasa mismong likuran ko ngayon si Angelo, tahimik na tinutulungan si Chloe sa pagbubuhat ng iba pa naming kagamitan. Hindi naman masyadong matao ang airport dahil madaling-araw na. Some foreign and local passengers were looking straight at my face as if I looked familiar to their memories, marahil dahil sa nakaraang iskandalo sa media, habang ang iba naman ay walang pakialam. Hindi ko na sila binigyan ng kahit kaunting pansin at mas minabuti na lamang na tahimik na lumakad.Kaso agaran akong napatigil sa aking paglalakad nang makita ko ang tanawin sa unahan ng arrival gate. May malaking puting tarpaulin doon na may malalaking titik na nakasul
Natawa ako nang mahina ngunit may halong pait sa naging lintaya niya. "Your Tita Luna is quite busy with her endless medical duties, Angelo... Habang ang iyong Lola Rita naman..."Hindi ko na natuloy pa ang susunod na sasabihin. Biglang bumara ang laway sa aking lalamunan at unti-unting namamanhid ang aking puso sa sakit habang inaalala ang kalagayan ni Lola.Mas hinigpitan ko na lang ang pagkakayapos ko sa katawan niya."Mommy?" "Hmm? Yes, baby?""Do you really, want to go back there?" tanong niya nang may kaseryosohan sa boses. "I accidentally overheard your conversation with Tita Mommy earlier at the restaurant... Lola Rita is currently in a very bad state, right?"Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi. "Yes, baby... Gustong-gusto siya makita ni Mommy.""Then let's pack our things now, Mommy. We will go," aniya.Mabilis akong napabitaw sa pagkakayakap sa kanya dahil sa gulat sa naging biglaang pagsang-ayon niya. Nananatiling seryoso ang kanyang mukha habang nakatitig nang dir
Parang nakalimutan ko ang espesyal na araw ng anak ko matapos marinig ang bawat salitang binitawan ni Luna. In an instant, I felt completely out of breath. Halos lumabas na sa aking dibdib ang puso ko sa sobrang lakas ng kalabog nito."Tatlong taon na ang nakalipas, Maya... noong bigla na lang namin siyang isinugod sa intensive care unit ng ospital sa Maynila," patuloy ni Luna mula sa kabilang linya, basag ang boses sa pangingiyak. "Inatake siya sa puso dahil walang tigil ang pambubulaslas sa kanya ng mga reporters at media. Araw-araw nilang pinaliligiran ang bahay ninyo sa Puerto Galera; pilit ka nilang hinahanap at pilit nilang ipinaaamin kay Lola Rita kung saan ka nagtatago."Unti-unting nagsipatakan ang mga maiinit na luha mula sa aking mga mata."And, Maya... bago siya tuluyang mawalan ng malay at dalhin sa ospital... Donya Mercilita Sandoval was legally seen stepping out of her luxury car inside your front yard."Napahilot ako sa aking sintido.Kailanman ay hindi pumasok sa imah
"Hello? Hello?! Hello! Aba't binabaan nga talaga ako ng bruhang 'yon..." galit niyang singhal sa kabila.The terrified and pale look on Chloe's face urgently forced me to move. I swallowed the thick lump forming in my dry throat, and with trembling fingers, I slowly reached out and grabbed the cellphone straight from her hand."Walanghiya talaga ang babaeng ito—" "Luna..." I desperately bit my lower lip hard to anchor my cracking voice, letting out a soft, shaking whisper. "Luna... si Maya ito."Napatigil ang paghinga ko. Nagkatinginan kami ni Chloe. The frantic shouting from the other end of the line instantly died down into a suffocating, dead silence. Isang segundo... dalawa... hanggang sa umabot na ng isang buong minuto, pero wala pa ring kahit na anong sagot na nagmumula sa kabila.She hung up on me?I forced a heavy smile on my lips while looking down at the screen. Hindi ko rin naman siya masisisi kung galit siya sa akin ngayon. I just simply vanished without even saying a pr
"What do you exactly mean by that, Mrs. President? He didn't mention a single thing to me," nalilito kong tanong. Pasimple kong sinulyapan ang pwesto ni Angelo sa malayo, at nakitang tahimik itong nakamasid nang seryoso sa pwesto namin habang patuloy pa rin sa pagkuha ng litrato sa kanya si Chloe. "He didn't tell you the reason? Or you didn't explicitly order him to decline the slot, Professor Trinidad?" lito niya ring tanong pabalik sa akin nang mapansin ang gulat ko. Umiling ako. "We told him this morning that for him to prepare for the International level, he will be assigned to a new, highly advanced review coach. However... his assigned elite coach is currently not here in Rome. He is a prominent Filipino professor who currently teaches in Canada, and he was the one who specially offered to handle and coach your son for the finals. But again, due to some urgent personal matters, he is not here; he is currently staying in the Philippines because of a sudden government refer
MAYA'S POV“Go, Kenji! Wooo!”Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang co
“Ano?! Kasal? Nababaliw ka na ba?!”Halos mapasigaw ako sa loob ng kotse. Mabuti na lang at malalim na ang tulog ni Tala kaya hindi siya nagising. Agad kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at dinala ang sarili ko palapit sa pinto ng kotse, palayo kay Nikolai.“You think marriage is ju
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula







