Semua Bab โฉมงามกับสามสามี: Bab 91 - Bab 95

95 Bab

อาบน้ำกับสามสามี

"โม่เอ๋อร์... เจ้าเพิ่งกรีดหัวใจกำจัดพิษกู่ออกไปได้ไม่นาน ควรจะถนอมร่างกายให้มาก ข้าจะพาเจ้ากลับไปพักผ่อนเดี๋ยวนี้"ยังไม่ทันที่หลินโม่จะได้เอ่ยตอบ สือถงก็ก้าวพรวดเข้ามาแทรกตรงกลาง มือหนาของเขายื่นไปโอบประคองเอวบางของนางไว้อย่างถือดี ชิงเอ่ยตัดหน้าเซี่ยเว่ยด้วยเหตุผลที่มีน้ำหนักมากกว่า"คืนนี้ ผู้ที่ทำหน้าที่สามีของนางตามลำดับ ย่อมต้องเป็นข้า"เมื่อจินฝานเห็นสามีร่วมภรรยาอีกสองคน เริ่มแสดงพฤติกรรมที่ส่อเจตนาไม่ดี หมายจะรังแกสตรีผู้บอบบาง ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าถิ่นมีหรือจะยอมเสียเปรียบ "พวกเจ้าทั้งสองเป็นแขกของที่นี่ ข้าจะดูแลนางเอง"หลินโม่ถูกแรงกดดันจากความหึงหวงและความต้องการที่จะครอบครองของสามีทั้งสามรุมเร้าจนคิดอะไรไม่ออก ความรู้สึกเจ็บแปลบในอกที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ก่อน ถูกความวุ่นวายและกลิ่นไอเสน่หาตรงหน้ากลบกลืนไปจนสิ้นสือถง เซี่ยเว่ย และจินฝาน ไม่มีใครยอมถอยให้ใครแม้แต่ก้าวเดียว กระทั่งยามที่นางจะชำระร่างกาย พวกเขายังชิงเปลื้องผ้าและลงไปแช่กายรออยู่ในสระน้ำก่อนแล้ว"พวกท่านนี่มัน..."หลินโม่ถอนหายใจอย่างขบขันกึ่งเอือมระอา ไม่น่าเชื่อว่าบุรุษผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดในใต้หล้าทั้งสามคน
Baca selengkapnya

รับมือกับสามสามีกลัดมัน

“โม่เอ๋อร์... ตรงนี้ของเจ้าเปียกเยิ้มเป็นบ่อน้ำผึ้งแล้ว”เซี่ยเว่ยจ่อหัวมังกรแดงถูไถรอยแยกอ่อนนุ่มของหญิงสาวด้วยความกระสัน ชายหนุ่มคำรามฮึ่มในลำคอด้วยความขัดใจที่ถูกสามีอีกสองคนของนางขัดจังหวะการสอดประสานหยินหยาง เขาลุกพรวดขึ้น จับร่างของหลินโม่นอนเกยขอบสระ ถ่างเรียวขาขาวออกกว้าง แล้วเสือกกายเข้าสู่ช่องทางรักจากทางด้านหลังพรวดเดียว"อร๊าา...!"หลินโม่อ้าปากค้าง ดวงตาพร่ามัวไปหมดเมื่อช่องทางสวาทถูกเซี่ยเว่ยกระแทกกระทั้นตอกเสยเข้ามาจนมิดรากฐาน ขณะเดียวกัน สือถงและจินฝานก็ก้าวมาด้านหน้า ฝ่ามือหนาบีบเค้นสองเต้าเต่งตั้งแล้วจ่อท่อนเอ็นเนื้อหนา อีกสองบ้องแนบชิดเรียวปากอวบอิ่มของนาง เพื่อให้หลินโม่ดูดเลียปลอบประโลมอาการปูดบวมจนแทบระเบิดของพวกเขาสลับกันไปมาเสียงเนื้อหวดเนื้อสอดประสานกับเสียงน้ำในสระไหลกระฉอกดัง ซ่า... ซ่า...เซี่ยเว่ยขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นซอยเสยรัวถี่จากเบื้องหลัง สือถงและจินฝานผลัดกันดันแก่นกายเข้าออกในโพรงปากของนางอย่างป่าเถื่อนหลินโม่ดวงตาพร่ามัวเริ่มมีน้ำตาคลอ ปทุมถันขาวอวบและเนินเนื้อสามเหลี่ยมถูกฝ่ามือหนาสามคู่บีบขยำบดขยี้ บั้นท้ายกลมกลึงถูกปะทะอย่างต่อเนื่อง เสียงด
Baca selengkapnya

ความหฤหรรษ์ไร้ที่สิ้นสุด

เมื่อราชันมังกรถอดถอนองคชาตออก เจ้าสำนักเซียนกระบี่หนุ่มก็เสือกกายสอดแทรกท่อนเอ็นยักษ์ที่ชูชันร้อนผ่าวเข้ามารับช่วงต่อในทันทีจินฝานหวดสะโพกบดซอยเนินเนื้ออวบอูมอย่างดุดันดิบเถื่อน ฝ่ามือหนาตะโบมขยำสองเต้ากลมโตอย่างเมามัน หลินโม่ใช้เรียวขาทั้งสองข้างโอบรัดเอวสอบของเขาไว้แน่น ร้องครวญครางไม่หยุดปากนางถูกเคี่ยวกรำเน้นย้ำที่จุดอ่อนไหวจนพุ่งทะยานขึ้นสู่สวรรค์ชั้นฟ้าครั้งแล้วครั้งเล่า เผชิญหน้ากับความสุขเฉียดตายเช่นนั้นซ้ำ ๆ บัดนี้จมดิ่งอยู่ในห้วงทะเลแห่งราคะ ไม่อาจถอนตัวขึ้นมาได้ร่างอ้อนแอ้นบิดเอวแอ่นสะโพก เด้งรับทวนรักอย่างยั่วยวน รสชาตินี้ทำให้นางเคลิ้มคลั่ง อารมณ์ตัณหาพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด“ท่านพี่... ระ เร็ว ๆ อ๊ะ ! อ๊า...” หลินโม่สะบัดหน้าที่ฝาดสีเลือดไปมาทั่วร่างมีหยาดเหงื่อผุดพรายพราวระยับ ดวงตาดอกท้อคู่งามเบิกกว้างเมื่อชายหนุ่มเร่งจังหวะตามที่นางร้องขอ“ซี๊ดดด... โม่เอ๋อร์ !”จินฝานแผดเสียงครางดังลั่น เขาโถมทับลงบนร่างนุ่มนิ่มเหมือนก้อนแป้งของหลินโม่ ตะบันกายเข้าออกอย่างเอาเอาตาย แผงอกแกร่งบดเบียดสองเต้ากลมโตจนหยุ่นยวบผิดรูปหัวหน่าวแข็งขึงและเนินเนื้อสามเหลี่ยมปะทะกันเสียง
Baca selengkapnya

วาสนาและเภทภัยดุจเงาตามตัว

"นังแพศยา! นังหญิงสารเลว! เหตุใดทุกคนต้องไปยกยอมันถึงเพียงนั้น!" นางกรีดร้องพลางหอบหายใจถี่กระชั้น น้ำตาแห่งความเจ็บแค้นรินไหลเปรอะเปื้อนพวงแก้มเสี่ยวอวี้รีบก้าวเข้ามาในห้อง มองสภาพข้าวของที่พังยับเยินด้วยสายตาเรียบเฉยชั่วครู่ ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นความห่วงใย ชายหนุ่มก้าวเข้าไปชิดร่างที่กำลังสั่นเทา รวบฝ่ามือบางของหลิวหรูเยียนไว้อย่างนุ่มมนวลแล้วเอ่ยปลอบประโลม"ศิษย์พี่หญิง... ใจเย็นลงหน่อยเถิด ทำลายข้าวของเช่นนี้มีแต่จะทำให้ท่านเจ็บตัวเสียเปล่าๆ""จะให้ข้าใจเย็นได้อย่างไร!"หลิวหรูเยียนสะบัดมือออกอย่างแรง ก่อนจะตะคอกด่าใส่หน้าเขาด้วยความเกรี้ยวกราด นัยน์ตาแดงฉานดุจสุนัขบ้า"นังแพศยาหลินโม่มันแทบจะขึ้นมาเหยียบหัวข้าอยู่แล้ว! คนทั้งสำนักมองมันเป็นเทพธิดา ส่วนข้ากลายเป็นเพียงเศษขยะที่ไม่มีใครเห็นคุณค่า!"เสี่ยวอวี้ยืนนิ่ง มองดูสตรีตรงหน้าที่กำลังตกอยู่ในกับดักแห่งความแค้นจนขาดสติ รอยยิ้มลึกล้ำซ่อนรอยเหี้ยมเกรียมจุดประกายขึ้นที่มุมปาก ก่อนที่เขาจะขยับเข้าไปใกล้ แนบใบหน้าลงข้างหูนาง แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความหยามหยันที่กระตุ้นจิตใจฝ่ายมารของนาง"ต่อให้เป็นเช่นนั้น... ท่านก็ไม่จำเ
Baca selengkapnya

ทางลงของสตรีหยิ่งยโส

"หลิวหรูเยียนน่ะหรือ?" หลินโม่ทอดถอนใจเบา ๆ "ข้าไม่ได้ติดใจคำพูดของคนเมา... เจ้าไปบอกให้นางสบายใจเถิด""ฮูหยินช่างมีจิตใจโอบอ้อมอารีย์... ทว่าศิษย์พี่หญิงหลิวกลับไม่อาจยกโทษให้ตนเองได้เลยขอรับ"เสี่ยวอวี้ช้อนสายตาขึ้นสบตากับหลินโม่ ดวงตาที่ละม้ายคล้ายคลึงกับจินฝานคู่นั้นฉายแววเว้าวอนอย่างน่าสงสารจนผู้คนต้องรู้สึกสะเทือนใจ"ฮูหยินคงทราบดีว่า ศิษย์พี่หญิงเป็นคนแข็งนอกอ่อนใน นางมีนิสัยเย่อหยิ่งในศักดิ์ศรี ยามนี้คนทั้งสำนักต่างติฉินนินทาและมองนางด้วยสายตาเหยียดหยาม นางรู้สึกละอายใจจนแทบไม่กล้าสู้หน้าใครได้... นางอยากจะกล่าวคำขอโทษและปรับความเข้าใจกับฮูหยินอย่างเปิดอกสักครั้ง""หากนางต้องการขอโทษ เหตุใดจึงไม่มาพบข้าด้วยตนเองเล่า?"หลินโม่เอ่ยถามด้วยความรู้สึกเคลือบแคลงเสี่ยวอวี้ประสานมือเอ่ยด้วยน้ำเสียงนอบน้อม"ศิษย์พี่หญิงเกรงว่าหากเดินทางมาที่เรือนสดับลม ย่อมตกเป็นเป้าสายตาให้ผู้คนนำไปเล่าลือเสีย ๆ หาย ๆ อีกขอรับ นางจึงรอฮูหยินอยู่ที่ลานฝึกกระบี่ป่าไผ่เขียว นอกเขตค่ายกลทางทิศตะวันออก หวังเพียงได้เอ่ยคำขอโทษจากใจจริงในสถานที่ลับตาคน"
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
5678910
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status