"โม่เอ๋อร์... เจ้าเพิ่งกรีดหัวใจกำจัดพิษกู่ออกไปได้ไม่นาน ควรจะถนอมร่างกายให้มาก ข้าจะพาเจ้ากลับไปพักผ่อนเดี๋ยวนี้"ยังไม่ทันที่หลินโม่จะได้เอ่ยตอบ สือถงก็ก้าวพรวดเข้ามาแทรกตรงกลาง มือหนาของเขายื่นไปโอบประคองเอวบางของนางไว้อย่างถือดี ชิงเอ่ยตัดหน้าเซี่ยเว่ยด้วยเหตุผลที่มีน้ำหนักมากกว่า"คืนนี้ ผู้ที่ทำหน้าที่สามีของนางตามลำดับ ย่อมต้องเป็นข้า"เมื่อจินฝานเห็นสามีร่วมภรรยาอีกสองคน เริ่มแสดงพฤติกรรมที่ส่อเจตนาไม่ดี หมายจะรังแกสตรีผู้บอบบาง ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าถิ่นมีหรือจะยอมเสียเปรียบ "พวกเจ้าทั้งสองเป็นแขกของที่นี่ ข้าจะดูแลนางเอง"หลินโม่ถูกแรงกดดันจากความหึงหวงและความต้องการที่จะครอบครองของสามีทั้งสามรุมเร้าจนคิดอะไรไม่ออก ความรู้สึกเจ็บแปลบในอกที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ก่อน ถูกความวุ่นวายและกลิ่นไอเสน่หาตรงหน้ากลบกลืนไปจนสิ้นสือถง เซี่ยเว่ย และจินฝาน ไม่มีใครยอมถอยให้ใครแม้แต่ก้าวเดียว กระทั่งยามที่นางจะชำระร่างกาย พวกเขายังชิงเปลื้องผ้าและลงไปแช่กายรออยู่ในสระน้ำก่อนแล้ว"พวกท่านนี่มัน..."หลินโม่ถอนหายใจอย่างขบขันกึ่งเอือมระอา ไม่น่าเชื่อว่าบุรุษผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดในใต้หล้าทั้งสามคน
Baca selengkapnya