All Chapters of ตราบาปนางบำเรอ: Chapter 81 - Chapter 90

...........บทที่ 13ซ้อนแผน...........“ขอโทษเอลิซเถอะแองจี้ ถ้าเธอยังพอมีหัวใจ”นิลอรตัวแข็งทื่อ แขนขาชาดิกไร้ความรู้สึก สามีที่รักเอ่ยออกมาแบบนี้แสดงว่าเขาตัดสินไปแล้วว่าใครเป็นคนผิด ช่างน่าขันนักที่เรื่องความเชื่อใจกำลังมีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้อีกแล้ว “ถ้าฉันบอกว่าไม่มีละคะโจนาธาน ตอนนี้หัวใจฉันถูกคำพูดของคุณทำลายจนหมดสิ้นแล้ว เอลิซทำยังไงนะ เธอถึงทำให้คุณเชื่อได้ว่าฉันเป็นคนผิด ทั้งๆ ที่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย” นิลอรตีหน้าเศร้าลงอีกเท่าตัว จ้องมองเอลิซด้วยดวงตาที่กำลังจะปลดปล่อยหยดน้ำตา แม่ม่ายพราวเสน่ห์หรี่ตามองนิลอรอย่างใช้ความคิด อยากรู้นักว่านิลอรจะแก้เกมหนนี้อย่างไร โจนาธานไม่มีวันเชื่อหรอกว่าภรรยาของเขาไม่ผิดในเมื่อสิ่งที่เขาเห็นและสิ่งที่เธอใส่ไคล้เข้าไปสามารถช่วยให้เขาเดาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ในทันที และเขาก็กล่าวหาภรรยาของเขาในทันทีเช่นกัน“อย่า! พยายามโยนความผิดให้กับเจ้าทุกข์ที่นั่งเปียกซ่กอยู่ต่อหน้าเธอเลยแองจี้ เห็นๆ กันอยู่ว่าเอลิซเกือบจะจมน้ำในขณะที่เธอนั่งดูอยู่เฉยๆ” โจนาธานเหวี่ยงผ้าเช็ดตัวลงพื้น การได้รับรู้ว่าภรรยาที่รักเป็นสตรีที่ใจไม้ไส้ระกำกระทำต่อเพื่อนมน

ชาร์ลส์ก่นด่าตัวเองอยู่อีกหลายประโยค ไม่ได้สังเกตเลยว่าบัดนี้ไม่ได้ยืนอยู่เพียงลำพัง นาทีนี้อรุณฉัตรมั่นใจแล้วว่าสตรีที่อยู่ในหัวใจของพ่อเทพบุตรรูปงามที่แท้ก็คือศรีภรรยาของโจนาธานนี่เอง น่าสงสารเขาเหลือเกินที่ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ เขาคงอึดอัดและทรมานอย่างหาที่เปรียบมิได้ เธอเข้าใจดีว่ามันทรมานแค่ไหนกับการหลงรักคนที่เขามิได้มีใจ แต่ชาร์ลส์คงทรมานมากกว่าเธอหลายเท่า เมื่อต้องเฝ้ามองเจ้านายที่เคารพทั้งสองหมั่นแสดงความรักต่อกันให้เขาได้เห็น จะพูดออกมาก็คงไม่ได้ จะทำร้ายเจ้านายที่เคารพด้วยการแย่งนายสาวมาครอบครองก็คงไม่สมควร น่าเวทนาแท้ๆ“คุณน่าจะเช็ดตัวสักหน่อย หรือไม่ก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า นี่มันจะค่ำแล้วนะคะ ฝนก็ทำท่าว่าจะตก เดี๋ยวจะไม่สบาย”อรุณฉัตรเอ่ยกับแผ่นหลังกว้างอยู่เบื้องหน้า มันเปียกชุ่มด้วยหยาดธาราเพราะเขาเพิ่งลงไปช่วยนายสาวขึ้นมาจากสระกระมัง เมื่อครู่นี้เธอเดินสวนกับโจนาธานและแองจี้ที่โถงทางเดิน โจนาธานบอกว่าให้เธอช่วยเรียกคุณหมอมาให้ด้วยเพราะคุณแองจี้จมน้ำ นาทีนั้นเธอตกใจจนกายสั่นเทิ้ม ยิ่งเห็นวงหน้าสีน้ำผึ้งนวลเนียนในวงแขนของผู้เป็นเจ้านายซีดเผือด เธอก็ยิ่งหวั่นกลัว แต่เมื่อโจนาธา

“นายรักแองจี้หรือชาร์ลส์” เอ่ยถามตรงๆ ยังผลให้ชาร์ลส์ตัวแข็งทื่อ นัยน์ตาสีเทาแสนเซ็กซี่กวาดไปรอบๆ บริเวณชานระเบียงที่นั่งอยู่ และเขาก็ประหลาดใจนักที่เวลานี้ไม่มีแสงอาทิตย์ให้เห็น นี่เขานั่งดื่มมานานแค่ไหนแล้วนะ“ชาร์ลส์...อย่าทำเป็นนิ่งหน่อยเลยน่า ถ้ารักแองจี้จริงๆ ฉันมีทางช่วยนะ” เอลิซเปิดทางพร้อมๆ กับรินบรั่นดีที่เหลือเพียงค่อนขวดให้ชายหนุ่ม ใบหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อใต้แสงไฟสลัวทำให้ใบหน้าของชาร์ลส์ยิ่งดูน่ามอง น่าเสียดายนักที่วันนี้ไม่อาจพาชายหนุ่มคนนี้ไปเริงรักบนเตียงตามที่ใจปรารถนา ด้วยว่าวันนี้มีงานใหญ่ที่สำคัญกว่าเรื่องนั้น รอท่าอยู่“หึๆ ช่วยเหรอ ไม่มีทางหรอก แองจี้รักโจนาธาน และผมคงไม่มีวันหักหลังเขาอย่างเด็ดขาด” ชาร์ลส์ตอบ แม้ว่าเสียงจะฟังเหมือนเยาะเย้ยตัวเอง แต่เขาก็มั่นใจในคำพูดของตน เขาคงดึงแองจี้ที่รักมาแนบชิดไม่ได้หากว่าโจนาธานยังอยู่ข้างๆ หล่อน“ฉันก็ไม่ได้บอกให้หักหลังเขานี่นา ฉันแค่อยากให้เธอหาความสุขใส่ตัว ตอนนี้โจนาธานไม่อยู่ และแองจี้ก็นอนอยู่คนเดียวบนตึก ฉันว่าผู้หญิงที่ยังสาวและสวยอย่างแองจี้คงไม่ปฏิเสธหนุ่มๆ รูปหล่ออย่างนายหรอกชาร์ลส์ นายก็รู้ดีนี่นาว่าโจนาธานอ

...........บทที่ 14สู่จุดเริ่มต้น...........ชั่วโมงถัดมา ภายใต้แสงสลัวที่คลี่คลุมอยู่รอบกาย หญิงสาวร่างอรชรนอนนิ่งในอ้อมแขนของพ่อเทพบุตรรูปงาม เธอปวดร้าวไปทั่งร่างเมื่อชาร์ลส์ตีตรารอยจุมพิตจนถ้วนทั่ว ไม่มีซอกหลืบไหนในเรือนกายที่เป็นความลับสำหรับชายที่ชื่อชาร์ลส์อีกต่อไป“ฉันขอโทษ...แองจี้ ฉันขอโทษ...”ชาร์ลส์พึมพำชิดกลุ่มผมมันลื่นที่อยู่ใต้คางเหลี่ยมได้รูปของตน เมื่อชั่วโมงที่แล้ว เขาสาดซัดพายุเสน่หาใส่เจ้าหล่อนจนแทบสำลักความสุข ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะกล้าทำเรื่องน่าละอายเช่นนี้ ทั้งหมดทั้งมวลจะโทษใครดี โทษเอลิซงั้นหรือ แน่นอนละนะ เพราะเจ้าหล่อนต้องเป็นคนวางแผนเรื่องนี้แน่ๆ เขาแน่ใจว่าสามารถควบคุมอารมณ์ปรารถนาได้ดีเสมอ แม้ว่าจะดื่มบรั่นดีเป็นลังก็เถอะ แต่เมื่อชั่วโมงที่แล้วมันผิดกันลิบลับ เขาไม่สามารถควบคุมความต้องการในร่างได้ เหมือนมีอะไรสักอย่างคอยสะกิดให้มันพร้อมอยู่ตลอดเวลา เอลิซต้องวางยาปลุกเซ็กซ์เขาแน่นอน! คนในอ้อมแขนแกร่งขยับร่างเล็กน้อย ใจหายวูบเมื่อได้ยินเสียงพึมพำของบุรุษที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีทางพฤตินัย เธออยากเข้าห้องน้ำ แต่ชาร์ลส์กลับรั้งเอวกันเอาไว้“นอนเถอะที่รัก พรุ่ง

ขณะที่สองเท้าของหนุ่มใหญ่ตรงดิ่งไปยังประตูบ้านพักของผู้ช่วยหนุ่ม ด้านในห้องนอนของบ้านหลังเดียวกันนั้น ชาร์ลส์เพิ่งรู้สึกตัวตื่น ผู้ช่วยหนุ่มจำได้ชัดเจนว่าเมื่อคืนทำอะไรลงไปบ้าง แต่เขาชักไม่แน่ใจว่าคนที่อยู่บนเตียงกับเขาเมื่อคืนจะเป็นนิลอร แม้ว่าตอนนี้เจ้าหล่อนจะนอนอยู่อีกฝั่งของเตียงก็ตาม อะไรบางอย่างที่ชัดเจนจนสามารถฝ่าด่านความหน้ามืดตามัวมากระจ่างแจ้งในสมองทำให้เขาคลางแคลงใจ มันไม่น่าจะเป็นไปได้แต่มันก็เป็นไปแล้วชาร์ลส์อยากเอ่ยถามคนที่นอนอยู่ข้างๆ แต่เสียงปึงปังในวินาทีต่อมาทำให้เขาต้องลุกมาหากางเกงสวม ใครมาพังบ้านของเขาแต่เช้านะ แค่ปัญหาที่รุมเร้าเขาก็อยากจะบ้าตายอยู่แล้ว ฟุ่บ!บานประตูหน้าบ้านเปิดออกอย่างรวดเร็วด้วยแรงคมกระสุน ปืนเก็บเสียงของโจนาธานได้เบิกทางแทนกุญแจบ้าน นาทีนี้เขาแทบจะกระโจนเข้าห้องนอนของชาร์ลส์ได้เลย วันนี้เขากะว่าจะรีบขึ้นเครื่องลัดฟ้ากลับมาหาภรรยาที่รักด้วยความคิดถึง แต่พอเอลิซโทรไปบอกว่าเมียรักกับเด็กในปกครองกระทำการหยามน้ำใจเขาเช่นนี้ ความรีบเร่งที่ตั้งใจไว้ก่อนหน้ามันจึงเพิ่มมากขึ้นเป็นร้อยเท่าพันทวี แน่นอนว่ามันพ่วงด้วยความโกรธจนแทบคลั่งเอาไว้ด้วยประตูห