Chapter 1

Hotel.

Ang nakasisilaw na sikat ng araw ay tumagos mula sa malalaking bintana, na nagpuyat kay Adler nang tumunog ang kanyang telepono.

"Adler, nakabalik na ako sa Apex, sunduin mo ako!"

Hinaplos ni Adler ang kanyang ulo na bahagyang sumasakit, saka tumingin sa magandang babae sa malaking higaan na unti-unti nang nagmumulat ng mga mata. Napangiti siya nang mapait at sumagot, "Ate, hindi ako pwede ngayon."

"Ang kapal ng mukha mo! Ano ba ang mas mahalaga kaysa sa pagsundo sa iyong ate!"

"May mga bagay... medyo masalimuot ito."

Ang matinis na sigaw ng babae ay nakasakit na sa kanyang mga tainga. Pinihit niya ang telepono sa kanyang kamay at naiwasan ang unan na ibinato niya rito.

Habang nagpapaliwanag pa lamang sana si Adler, sinipa siya nito nang malakas napakalakas kaya hindi niya naiwasan at napadapa siya sa sahig.

Hinaplos ang kanyang puwitan, tumingala si Adler at sinalubong ang magagandang mata ng babae na puno ng galit.

"Sino ka?"

"Ate, huwag kang magalit, mabuti akong tao."

"Mabuting tao?" Tumawa nang mapang-asar ang babae.

Nagising siya sa isang kwarto ng hotel. Wala na ang mga damit na suot niya kahapon, at ang natira na lamang ay isang itim na damit na panloob at lila niyang panty.

Nakasandal sa tabi niya ang isang binata habang nakikipag-usap sa telepono.

Isang lalaki at isang babae lamang ang nandoon. Lasing na lasing ang babae at dinala sa isang hotel, at sinabi ng lalaki na mabuti siyang tao.

Sino ba ang maniniwala niyan?

Tumingin ang babae kay Adler na nakataas ang tingin, at puno ng galit ang kanyang mga mata. "Nasaan ang mga damit ko?!"

"Nilabhan ko para sa inyo."

"Nilabhan?" Nanikip ang mga mata ng babae. Nakatuon ang kanyang magagandang tingin kay Adler, at nagyelo ang kanyang tono. "Hinubad mo ang lahat ng damit ko, at sasabihin mo pang mabuti ka?"

Nagkunwari ng pagdududa si Adler. "Pero may natira namang dalawa, 'di ba?"

"Tungkol sa iba pang damit ang tinatanong ko sa'yo!"

Napagtanto ng babae na napaligaw lang siya, kaya tumigil siya sa pagsasalita nang malamig.

Itinuro ni Adler ang kahoy na panlaban ng mga damit sa sulok ng kwarto. Doon nakasabit ang mga damit niya pati na rin ang mga gamit ng babae. Paliwanag niya, "Lasing ka kagabi at nagsuka ka sa akin, kaya nadumihan ang mga damit nating dalawa. Hinubad ko lang ang mga iyon at pinaghugasan. Walang anuman po."

"Salamat?"

"Wala 'yun. Gawain ko lang naman 'yun." Ngumiti si Adler nang mainit at masigla, saka sinulyapan ang buong pagkatao niya.

Ang mahaba at itim na buhok ng babae ay humahagod sa kanyang mga balikat na parang talon ng tubig. Pinong-pino ang kanyang mga katangian, maputi ang balat na parang niyebe, ngunit may taglay itong alindog ng isang ganap na babae na tila hindi tugma sa kanyang murang edad.

Dahan-dahang bumaba ang kanyang tingin, at tumigil ang mga mata ni Adler sa kanyang puting dibdib na halos sumabog na sa laki. Lumawak nang bahagya ang kanyang mga mata, na parang pinapahalagahan ang pinakamagandang kayamanan sa buong mundo.

Halos nagngangalit ang mga ngipin ng babae habang sinabi, "Maganda ba?!"

"Napakaganda. Hindi pa ako nakakita ng ganoon kalaki at kaputi pang dibdib. Napakaganda ng pangangatawan mo, Ate."

Tumango si Adler at sumagot nang tapat.

Lumitaw ang galit sa mukha ng babae. Tumakbo siya papunta sa gilid ng higaan at itinaas ang kamay upang parusahan ang lalaking nagdala sa kanya sa kwarto ng hotel, ngunit hinawakan ito ni Adler sa kanyang manipis na pulso at pinigilan bago pa man ito makababa.

"Ate, paano mo naman nagagantihan ng masama ang kabutihan? Lasing ka kagabi, at may mga taong nagbabalak na samantalahin ka. Kung hindi kita dinala dito nang may mabuting layunin, nasa panganib ka na sana kagabi."

Kinuha ng babae ang unan sa tabi niya gamit ang kabilang kamay at ibinato ito nang malakas kay Adler.

"Sa tingin ko ikaw ang may masamang balak!"

Itinaas ni Adler ang kanyang mga kamay bilang panangga at nagkunwaring walang malay sa nangyayari. "Ate, makatuwiran ka naman po ba? Hindi ba't sa mga kwento, binabayaran ng mga tao ang nagligtas sa kanila sa pamamagitan ng pag-aalay ng sarili nila?"

Dahil wala siyang masabing masagot, tumalikod ang babae at itinuon ang kanyang tingin sa malayo.

Naging tahimik ang buong kwarto.

Binitawan ni Adler ang kamay niya, at doon nakita na nakasuot lamang ito ng maikling pantalon na halatang tumuturo at nagpapakita ng kanyang katawan.

Dahan-dahan siyang lumapit sa kahoy na panlaban ng mga damit, kinuha ang sarili niyang mga gamit at isinuot ito nang dahan-dahan. Pagkatapos ay kinuha niya ang blusa ng babae at inilapag ito sa kanyang ilong upang naamoy nang bahagya.

"Huwag mo 'yang aamuyin, kadiri ka! Ibalik mo sa akin ang mga damit ko!"

Humarap si Adler sa babae sa higaan na parang nagniningas ang mga mata sa galit, at lumapit dito habang hawak ang blusa.

"Huwag kang mag-alala, Ate, marunong akong mag-alaga. Tiningnan ko lang kanina at malinis naman ito, walang ibang amoy."

Mabilis na inabot ng babae ang blusa, itinago ito sa ilalim ng kumot, at saka itinuro ang pinto.

"Lumabas ka rito!"

Parang hindi narinig ni Adler ang sinabi niya. Nagkuyom siya ng bibig at nag-inat, saka umupo sa gilid ng higaan at tumingin sa kanya.

"Ate, napagod mo talaga ako kagabi. Aalis lang tayo sa hotel sa tanghali, bakit hindi na lang tayo matulog nang kaunti pa?"

Pagkasabi nito, binunot ni Adler ang kumot at sinubukang sumilip sa ilalim nito.

Pilit siyang itinulak palayo ng babae gamit ang dalawang kamay, at sinipa pa ito mula sa likuran.

Nagkunwari ng pagkawalang magawa si Adler at hinaplos ang kanyang likod. "Ate, bakit ang init ng ulo mo pagkagising mo? Mabuti naman ang pag-uugali mo kagabi, walang ginawang masama."

Nang marinig iyon, namula ang magandang mukha ng babae, bagama't nananatili pa ring malamig ang kanyang tingin habang nakatingin sa kanya.

Lumakad si Adler patungo sa banyo, at walang pag-aalinlangang iniwan ang mga salitang. "Magbihis ka na. Hindi ako titingin. Hindi rin naman ako nakakita sa'yo kagabi..."

Bago pa man niya matapos ang pagsasalita, may ibinagong unan na tumama sa kanyang likod at bumagsak sa sahig.

"Kadiri ka!"

Nang lumabas si Adler mula sa banyo matapos maghilamos at magsipilyo,

naka-bihis na ang babae at nakatayo na sa tabi ng higaan.

Nakasuot siya ng puting blusang seda at itim na palda na akma sa kanyang katawan, at kapansin-pansin ang kanyang mahahaba at tuwid na mga binti. Nakasuot din siya ng itim na sapatos na may mataas na takong.

Dahil pagod na pagod si Adler kagabi, wala siyang naging isipang tingnang mabuti ang kanyang anyo.