บททั้งหมดของ You're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด : บทที่ 51 - บทที่ 60

63

ตอนที่ 51 ไร้ตัวตน

"พี่นิค ทางนี้ค่าาาา โอ๊ย!" เสียงใสๆ ของภิณดังขึ้นทันทีที่เห็นร่างสูงของนิคเดินออกมาจากช่องทางของผู้โดยสาร พลางโบกมือไปมา ริมฝีปากเรียวนุ่มระบายยิ้มกว้าง ก่อนจะร้องด้วยความเจ็บตึงด้วยกระเทือนแผลที่ฝังยาคุมกำเนิดมา"แขนยังไม่หายเจ็บระวังหน่อยสิ" รัณย์ว่าเสียงดุ คิ้วขมวดกันเป็นปมด้วยความเป็นห่วง"ดุจริงๆ เลย แล้วคิ้วเนี่ยขมวดทำไมนักหนา หน้าปกติก็ดุอยู่แล้ว ยังจะขมวดให้ดูดุไปอีก" ภิณหันมาว่าปากยู่ เขย่งปลายเท้า เอื้อมมือใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งแยกคิ้วที่ขมวดเป็นปมออกจากกัน รัณย์โอบหลังเธอไว้ด้วยกลัวว่าเธอจะล้มหงายหลัง"ปากเล็กๆ นี่ก็เถียงเก่ง" รัณย์ยื่นมือมาดึงริมฝีปากบนของภิณยืดออกมา ก่อนจะปล่อยตัวเธอเมื่อนิคเดินมาถึง"ตัวเล็ก ทำให้คนแก่หัวร้อนอีกหรือไงถึงโดนมันแกล้งเอา" นิคทักทาย วางมือบนศีรษะเล็กโยกคลอนเบาๆ"สวัสดีค่ะพี่นิค" ภิณทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส ยิ้มจนตาหยี"เถียงเก่งไง แล้วพ่อกับแม่กูล่ะ" รัณย์ว่าพลางกอดคอคนตัวเล็กแล้วใช้มือข้างนั้นบีบคางมนเบาๆ ก่อนจะเอ่ยถามเมื่อไม่เห็นคนเป็นพ่อเป็นแม่เดินออกมาพร้อมกัน"เจอคนรู้จัก เดี๋ยวก็มา" ยังไม่สิ้นเสียงของนิคดี เสียงของมาร์ลีนก็ดังขึ้นมาแต่ไกล
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 52 ดื้อตาใส

"เบาๆ สิ หนังคนนะ ถลอกหมดแล้ว" ภิณแหวใส่คนตัวสูงที่ขัดถูผิวเนื้อที่เลอะคราบปูนจนเป็นรอยแดง"หนังเด็กดื้อจอมแสบก็ต้องขัดแรงๆ" รัณย์ว่าพลางออกแรงขัดเข้าไปอีก"อื้อออ...เบาๆ แล้วภิณดื้ออะไร""ดื้อที่ลืมผัวไง""มันเกี่ยวกันไหมเนี่ย แล้วภิณไปลืมพี่รัณย์ตั้งแต่เมื่อไหร่""ยัง ยังไม่รู้ตัว แล้วที่คุยกับพ่อแม่พี่จนไม่รู้ว่าพี่หายออกมาจากห้องนี่ไม่เรียกว่าลืมแล้วเรียกว่าอะไร""ก็มันเพลิน" ภิณยิ้มแหย ทำเสียงอ่อย"หึ เพลิน เพลินเหรอ" รัณย์ออกแรงขัดถูแขนเรียวเล็ก แต่ก็ไม่ได้แรงอย่างที่เธอโวยวาย ด้วยรู้ดีว่าผิวของเธอขาวเนียนบอบบาง โดนอะไรนิดๆ หน่อยๆ ก็เป็นรอยแดงแล้ว"โอ๊ยยยย!!!" ภิณแสร้งร้องด้วยความเจ็บปวดเสียงดังลั่น"พี่ไม่ได้ทำแรงขนาดนั้นไม่ต้องมาทำสำออย""ปากร้าย" ภิณเบ้ปากใส่ ยืนนิ่งให้เขาล้างเนื้อล้างตัวเธอ"แล้วมาได้ยังไง" รัณย์ยังคงถามเสียงขุ่น"ให้พี่นิคมาส่ง พี่นิคจะไปหาพี่มายด์พอดี""ไปอ้อนมันมาล่ะสิ มันบอกจะไปหามายด์ตอนเย็น""หว่าาาา เบื่อคนรู้ทัน ตาภิณถามพี่รัณย์มั่ง""ถามอะไร""ทำไมพี่รัณย์ถึงพายัยป้าแพรมาที่นี่" คราวนี้กลายเป็นภิณที่ถามเสียงขุ่นเคือง"พี่ไม่ได้พามา เธอมาของเธอเอง""
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 53 พูดคุยทาบทาม

"เบบี้น้อยมากินอาหารเช้าก่อนไปเรียนนะลูก" เสียงของมาร์ลีนดังขึ้นเมื่อภิณที่อยู่ในชุดนักศึกษาเดินออกมาจากห้องนอนกับรัณย์"นี่พ่อกับแม่เข้ามาห้องผมได้ยังไง" คิ้วหนาขมวดกันเป็นปมเอ่ยถามคนเป็นพ่อเป็นแม่อย่างสงสัย เพราะเขาไม่เคยให้คีย์การ์ดกับทั้งสองคน"ภิณเอาให้คุณพ่อคุณแม่เอง แล้วภิณก็ไปขอที่นิติบุคคลมาอีกอัน หอมจังเลยค่ะคุณแม่" ภิณตอบก่อนจะเดินไปดูอาหารบนเคาน์เตอร์ที่มาร์ลีนทำใส่จานวางไว้ โดยมีธนากรที่นั่งชิมอาหารฝีมือของภรรยาอยู่ด้วย"ไม่ได้หอมอย่างเดียวนะ อร่อยมากๆ ด้วยนะเบบี้น้อย""ผมอยากให้พ่อกับแม่ไปพบกับครอบครัวภิณ" รัณย์หย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างๆ คนเป็นพ่อ"ฉันกับแม่แกต้องไปอยู่แล้ว ก็แกเล่นเอาลูกสาวเขามาอยู่ด้วยขนาดนี้ ...ภิณนัดครอบครัวภิณทานข้าวกันด้วยนะลูก" ธนากรตอบลูกชายเสียงแข็ง แต่พอคุยกับภิณน้ำเสียงกลับแปรเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล จนคนเป็นลูกแท้ๆ ถึงกับกลอกตาไปมาในความสองมาตรฐานของคนเป็นพ่อ"ค่ะคุณพ่อ เป็นวันไหนดีคะ""ช่วงนี้พ่อกับแม่ว่าง ภิณคุยกับครอบครัวได้เลยลูก วันไหนก็ได้""ผมก็นึกว่าพ่อกับแม่จะมาช่วยงานผมซะอีก""ฉันพาแม่แกมาหาลูกสะใภ้กับพักผ่อน งานแก แกก็ต้องทำเอง ภิณไปเที่
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 54 หมั้นหมาย

รัณย์ยืนมองภิณที่นั่งเล่นกับสตีฟ บราวนี่ และคุกกี้อยู่สนามหญ้าหน้าบ้าน มีเสื่อปูรองนั่งอีกทีกับหมอนใบเล็กสามใบ มือเล็กประคองหน้าสตีฟ ประทับริมฝีปากลงไป แล้วโอบกอดสตีฟไว้ มือเล็กลูบสัมผัสขนนุ่มของมันแผ่วเบา ส่วนบราวนี่กับคุกกี้ก็วิ่งเล่นไปตามประสาหมาเด็กรัณย์เดินเข้าไปหาภิณ หยิบหมอนมาวางบนตักเธอแล้วล้มตัวลงนอนซบศีรษะลงบนหมอนตรงตักอุ่นๆ ของเธอโฮ่งๆ"อะไรของแก ตักนี่เป็นของฉัน แกไปนอนกับเมียแกนู่น...เฮ้ยๆ ไอ้หมาเถื่อน" รัณย์ว่าหลังจากที่ถูกสตีฟเห่าใส่หน้า เพราะเขาทำให้ภิณละอ้อมกอดไปจากมัน ก่อนจะร้องโวยวายเมื่อสตีฟงับแขนเสื้อของเขาแล้วดึงเขาให้ออกจากตัก จนเขาต้องลุกขึ้นแต่สตีฟก็ยังไม่ยอมปล่อย"สตีฟพอแล้ว" ภิณร้องห้าม สตีฟจึงยอมปล่อยแต่โดยดีแล้วมาล้มตัวลงนอนแทนที่รัณย์"ไอ้หมาขี้อิจฉา" รัณย์ว่าแต่สตีฟก็ทำเป็นไม่สนใจ รัณย์จึงแกล้งดึงหูมันเบาๆ"คุณพ่อคุณแม่พี่รัณย์ล่ะ" รัณย์ยื่นมือมาปัดปอยผมที่ร่วงลงมาปรกหน้าไปทัดใบหูเล็ก ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะลูบสัมผัสแก้มนุ่มอย่างเบาๆ"คุยอยู่กับทุกคนเรื่องงานหมั้นของเรา ภิณไม่อยากไปอยู่แคนาดาเหรอ" รัณย์ตอบ ก่อนจะเอ่ยถามเธอไปตามตรง เพราะตั้งแต่ที่พ่อของเขาบอ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 55 กรรม

ข่าวการหมั้นหมายของรัณย์กับภิณเป็นข่าวใหญ่โตโด่งดังไปทั่วทั้งแวดวงธุรกิจเรียกได้ว่าดังระดับโลกเลยก็ว่าได้ ที่ลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าแม่แห่งวงการอัญมณีเข้าพิธีหมั้นหมายกับหญิงสาวชาวไทย หลานสาวเจ้าของกาสิโนที่ใหญ่ติดอันดับโลก"นังเด็กเมื่อวานซืน ฉันอยากจะรู้นักว่าถ้าแกเสียโฉม รัณย์จะยังรักยังหลงแกอยู่อีกไหม" แพรเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธแค้นชิงชัง ไฟริษยาลุกโชน มือเรียวกำ iPad ในมือแน่นจนทั้งเส้นเลือดทั้งเส้นเอ็นปูดขึ้นมา"ยัยแพร...ยัยแพร!" สุชาติเรียกลูกสาวที่นั่งมองหน้าจอ iPad ด้วยสายตาเครียดแค้นนิ่งไม่ไหวติง ก่อนน้ำเสียงจะแปรเปลี่ยนเป็นตะโกนจนคนถูกเรียกตกใจปล่อย iPad หลุดมือตกลงไปยังพื้นพรม"คุณพ่อ...คุณพ่อจะเสียงดังทำไมคะ แพรตกอกตกใจหมด" แพรเอ่ยว่าคนเป็นพ่อพลางก้มลงไปหมายจะหยิบ iPad ที่ตกพื้น แต่ก็ไม่ทันผู้เป็นพ่อที่คว้าขึ้นไปดูด้วยความสงสัยว่าลูกสาวของตนกำลังให้ความสนใจอะไรอยู่ถึงได้มีท่าทีเช่นนี้"นี่แกยังไม่เลิกยุ่งกับสองคนนี้อีกเหรอ ที่ฉันพูดที่ฉันบอกมันไม่เข้าไปในสมองของแกเลยหรือไง แกจะไม่ได้ตายคนเดียว แต่จะลากฉันไปตายกับแกด้วย""แพรก็แค่บังเอิญเปิดเจอ ไม่ได้ตั้งใจดูซะ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 56 กำเนิดหลานๆ

"พี่รัณย์!!!" เสียงภิณร้องเรียกคนตัวสูงดังลั่น"ภิณเป็นอะไร" รัณย์ตาลีตาเหลือกวิ่งออกมาจากห้องน้ำทั้งที่ศีรษะยังมีฟองแชมพูอยู่เต็ม หยดน้ำเกาะพราวไปทั่วร่างกายกำยำ มือหนาพันปมผ้าขนหนูที่เอวสอบอย่างลวกๆ ถามด้วยความร้อนใจกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป"พี่รัณย์เห็นข่าวยัยป้าแพรยัง" ภิณถามเสียงตื่น"ที่เรียกพี่เสียงดังลั่นอย่างกับเป็นอะไรนี่คือจะเรียกพี่มาถามเรื่องข่าว" รัณย์เท้าเอวกลอกตาไปมาเมื่อรู้สาเหตุที่เธอร้องเรียกเขาเสียงดังลั่น"ก็ใช่ไง พี่รัณย์ดูสิยัยป้าแพรถูกสาดน้ำกรด นี่ๆ มีรูปด้วย จับคนทำได้แล้วด้วยนะ ในข่าวบอกว่ายัยป้าแพรไปยุ่งกับสามีของลูกรัฐมนตรีจนทั้งคู่หย่าร้างกัน ผู้หญิงเลยแค้นมาดักสาดน้ำกรด แล้วกร่อนผมหมดเลย ตัดชุดจนขาดด้วย พี่รัณย์ดูสิ น่ากลัวอ่ะ" ภิณเดินมายืนข้างๆ คนตัวสูงเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ให้เขาดูภาพข่าวของแพรกับคู่กรณี"แค่นี้ใช่ไหม พี่จะได้ไปอาบน้ำต่อ ไอ้เราก็นึกว่าเป็นอะไร" รัณย์บอกอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับเสียงบ่นงึมงำ"พี่รัณย์ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ ความเห็นอ่ะมีไหม" ภิณเดินตามรัณย์เข้าไปในห้องน้ำเอ่ยถามเขาไม่หยุด"ไม่รู้สึกและก็ไม่มีความเห็นอะ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 57 งานเปิดตัว

"เสร็จเรียบร้อยสวยงามมากเลยค่ะ สมกับเป็นหวานใจของคุณอารัณย์จริงๆ""ใช่ๆ สวยจริงๆ งดงามมากๆ แทบไม่ต้องทำอะไรมาก เพราะน้องสวยอยู่แล้ว คุณอารัณย์มาเห็นต้องตกตะลึงแน่ๆ เลยค่ะ"ทีมช่างแต่งหน้าทำผมเอ่ยชมไม่ขาดปากหลังจากใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงในการเปลี่ยนโฉมสาวน้อยหน้าหวานให้สวยโดดเด่นตามคำบัญชาของชายหนุ่มผู้ว่าจ้าง ภิณยิ้มเขิน แม้จะรู้ว่าพวกเธอชมจนเว่อเกินไป แต่ก็ยังอดที่จะเขินอายไม่ได้อยู่ดีสาวสวยร่างเล็กในชุดราตรีสีชมพูพิงค์โกลด์ที่ถูกดีไซน์อย่างพิถีพิถันด้วยเนื้อผ้าชั้นเลิศตั้งแต่ท่อนบน เผยคอระหงและเนินอกอย่างหน้าดึงดูดแต่ซ่อนเร้นเสน่ห์หญิงสาวไว้อย่างชาญฉลาด จนถึงท่อนล่างที่ออกแบบไปจนถึงซับในทุกชั้นด้วยเทคนิคพิเศษที่ทำให้กระโปรงฟูฟ่องอย่างเจ้าหญิงเปล่งประกายสะกดทุกสายตาให้จับจ้องมาที่เธอกระจกเงาสะท้อนร่างงดงามตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่เธอกลับไม่สนใจความงามโดดเด่นของชุดที่สวมใส่ และใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างสวยงาม แม้แต่ทรงผมที่รวบเข้าทรงอย่างโก้หรูเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตจับจ้องอยู่กับเครื่องประดับเพียงชิ้นเดียวที่มีคุณค่าทางจิตใจของเธอ ที่เธอเลือกใส่เพื่อคำคืนพิเศษคืนนี้ มือเล็ก
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 58 วันสำคัญ

"รักหนูภิณที่สุด หนูภิณของลุงรัณย์" รัณย์สวมกอดภิณจากด้านหลัง จูบเบาๆ ที่แก้มนวล เอ่ยบอกคำหวานหลังจากลงจากรถซุปเปอร์คาร์คันโก้เมื่อกลับมาถึงบ้าน ก่อนจะช้อนตัวร่างเล็กที่ยังอยู่ในชุดราตรีแสนสวยอุ้มขึ้นแนบอก มือเล็กคล้องคอแกร่งไว้ ขายาวๆ ก้าวเดินขึ้นไปบนบ้าน"ปากหวานแบบนี้อยากให้ภิณขึ้นให้ล่ะสิ" น้ำเสียงหวานปนทะเล้นเอ่ยกระเซ้าร่างสูงขณะก้าวเดินขึ้นบันไดของตัวบ้าน"ทะลึ่งใหญ่แล้ว พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นซะหน่อย แค่อยากบอกรักแทนคำขอบคุณที่ภิณอยู่เคียงข้างพี่ต่างหาก วันนี้ภิณเก่งมากเลยนะ มีแต่คนชมภิณทั้งงาน ทั้งภาษาที่ใช้สื่อสาร ความรู้ด้านอัญมณีก็ดีเยี่ยม เมียพี่เก่งจัง แต่จะว่าไปถ้าแรงมันเหลือพี่ก็ไม่เกี่ยงนะถ้าภิณจะขึ้นให้" รัณย์เอ่ยว่าอย่างไม่จริงจังนัก และชมเธอจากใจจริง"เห็นม่ะก็มีแอบคิด แต่วันนี้งดก่อนเนอะ ภิณปวดขามากเลย ไม่เคยใส่รองเท้าส้นสูงนานขนาดนี้""งั้นอาบน้ำเสร็จแช่เท้าสักหน่อยจะได้รู้สึกดีขึ้น""ค่ะ My darling" รัณย์ยกยิ้มอย่างพอใจในถ้อยคำที่ภิณเอื้อนเอ่ยออกมาจนอดใจไม่ได้ที่จะโน้มใบหน้าลงไปประทับจูบลงหว่างคิ้วของเธอหลังจากที่อาบน้ำเสร็จ รัณย์ก็จัดการผสมน้ำร้อนกับน้ำอุณหภูมิปกติ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 59 สาบานรัก

สามเดือนต่อมา ในที่สุดก็ถึงวันที่รัณย์รอคอยมานานแสนนาน หลังจากที่ภิณรับปริญญาเสร็จ รัณย์ก็เริ่มจัดเตรียมงานแต่งทันที และที่ลืมไม่ได้เลยคือพาภิณไปเอายาฝังคุมกำเนิดออก และปรึกษาหมอปฏิบัติการทำลูกแฝดทันทีวันนี้ภิณอยู่ในชุดแต่งงานสีขาวที่ใช้ผ้าลูกไม้ทอลายแสนหวาน แขนยาว คอปิด ดูเรียบร้อยเป็นทางการตามธรรมเนียมแบบคริสต์ พร้อมซ้อนดีเทลความขบถเล็กๆ ด้วยงานปักเลื่อมลายทางจากชายกระโปรงที่ค่อยๆ ไล่ระดับเห็นเป็นแสงประกายระยิบตา พร้อมคลุมด้วยเวลล์เจ้าสาวปล่อยชายยาวที่ถูกฉลุตกแต่งด้วยลวดลายผ้าลูกไม้แสนวิจิตรอ่อนหวาน สะท้อนถึงตัวตน ความฝันของเจ้าสาวคนสวยได้เป็นอย่างดี ส่วนรัณย์อยูในชุดสูทสี Light Gray ให้ความรู้สึกสมาร์ท ได้ลุคคูล ดูเท่โก้ตามหนุ่มมีรสนิยมในการแต่งตัวเสียงระฆังดังก้องไปทั่วโบสถ์ เสียงเพลงงานแต่งยังคงเปิดคลอรอเจ้าสาวมาถึง ทุกคนก็มารอกันที่โบสถ์เพื่อรอเห็นหน้าเจ้าสาวป้ายแดงตอนนี้บาทหลวง และเจ้าบ่าวยืนรออยู่ที่แท่นพิธี เสียงเพลงงานแต่งได้หยุดลง แทนด้วยเสียงเพลงจากเปียโนเล่นไปตามเพลง รอเวลาเท่านั้นในไม่ช้า บานประตูบานใหญ่หน้าโบสถ์ก็ได้เปิดออก ทุกคนที่อยู่ในโบสถ์ยืนขึ้นต้อนรับเจ้าสาว
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 60 ขี้อวด ขี้เห่อ

หลังออกจากโรงแรมรัณย์พาภิณไปพบหมอยังโรงพยาบาลทันทีเพื่อตรวจอายุครรภ์ และความแข็งแรงของร่างกายของว่าที่คุณแม่ เพราะจะต้องนั่งเครื่องบินเป็นเวลานานหลายชั่วโมงเพื่อเดินทางไปยังแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า"...........ผมจะรู้เลยไหมหมอว่าลูกผมเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย แล้วผมจะได้แฝดไหม ผมทำตามที่หมอแนะนำหมดทุกอย่างเลยนะ ทุกท่าเลยด้วยทั้ง Rear entry Style, Leg on Shoulders Style, The Anvil Sex Style ทั้ง..........." ทันทีที่ได้คิวพบหมอและเห็นหน้าหมอคำถามมากมายก็พรั่งพรูออกมาจากปากของว่าที่คุณพ่อมือใหม่ จนเสียงหวานๆ ดังขึ้นเขาจึงจำใจต้องหยุด"พี่รัณย์หยุด คุณหมอยังไม่ได้ตรวจภิณเลย พี่รัณย์จะถามอะไรนักหนา แล้วไม่ต้องบอกคุณหมอทุกอย่างขนาดนั้นก็ได้ ช่วยคีพลุคหน่อยค่ะคุณอารัณย์ แล้วก็นั่งเฉยๆ ฟังคุณหมอ" ภิณหน้าเป็นสีแดงระเรื่อเมื่อคนเป็นสามีเล่นบอกว่าจัดท่าเซ็กส์ทุกท่าที่คุณหมอแนะนำ พร้อมทั้งยิ้มเจื่อนๆ ให้คุณหมอ มือเล็กตีไปที่แขนแกร่งให้เขาหยุดพูด เมื่อเห็นเขาตั้งท่าอ้าปากจะพูดอีก รัณย์ลูบแขนตัวเองป่อยๆ"ไม่เป็นไรค่ะหมอเข้าใจ เป็นใครก็ต้องตื่นเต้นกันทั้งนั้น ถ้าคุณอารัณย์อยากทราบว
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234567
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status