All Chapters of You're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด : Chapter 61 - Chapter 63

63 Chapters

ตอนที่ 61 นักรบในความมืด

"คุณพ่อ คุณแม่" ภิณเด้งตัวจากเก้าอี้โยกเมื่อเห็นคนเป็นพ่อเป็นแม่เดินเข้ามาหาขณะที่เธอกำลังเอนหลังพักผ่อนอยู่ที่ศาลาริมทะเลสาบบริเวณข้างบ้านรัณย์สั่งทำเก้าอี้โยกแสนนุ่มตัวนี้มาเพื่อให้เธอนั่งได้สบายที่สุดมาวางไว้ให้ เพราะเธอชอบมานั่งรับลมที่นี่ โดยจะมีรัณย์อยู่ข้างกายไม่ห่างแต่ตอนนี้เขาเข้าไปเอายาบำรุงกับหาของกินมาให้เธอ สามเดือนแล้วที่เธอไม่ได้กอดคุณพ่อคุณแม่ ได้แต่เพียงพูดคุยผ่านเครื่องมือสื่อสารเท่านั้น เพราะช่วงนี้เป็นช่วงปิดไตรมาสทำให้ทุกคนต้องจัดการงาน ส่วนรัณย์เขาจะให้นิคเอางานกลับมาให้ที่บ้าน และให้ธนากรกับมาร์ลีนจัดการงานอย่างเต็มตัวไปก่อนระหว่างที่เธออุ้มท้อง เพราะภิณท้องใหญ่มาก จะลุก จะนั่ง เดินเหินก็ไม่สะดวก ต้องมีคนคอยประคอง แม้แต่อาบน้ำเองยังอาบไม่ได้"ภิณไม่ต้องลุกมาลูก" เอรินรีบร้องห้ามลูกสาวที่ตั้งท่าจะลุกมาหาเธอกับภู"คุณแม่มาไม่เห็นบอกภิณก่อนเลย คิดถึงคุณแม่ที่สุดเลยค่ะ" ภิณกางแขนให้คนเป็นแม่กอด"แม่ก็คิดถึงภิณลูก" เอรินสวมกอดลูกสาวผู้เป็นที่รักด้วยความรักความคิดถึงสุดหัวใจ ก่อนจะค่อยๆ ผละกอดแล้วหอมแก้มนุ่มซ้ายขวา"คุณพ่อ" น้ำเสียงใสสั่นเครือพร้อมหยาดน้ำตารินไหลด้วย
Read more

ตอนที่ 62 The End

รัณย์มองดูภิณให้นมลูกด้วยความสุข ตั้งแต่เกิดมาวันนี้เป็นวันที่เขามีความสุขมากๆ อีกวันหนึ่ง ดีที่เด็กๆ ผลัดกันร้องหิวนม ทำให้ลูกน้อยทั้งสามสามารถผลัดกันเข้าเต้าได้ พี่สาวทั้งสองกินไม่ทันไรก็อิ่มและนอนหลับไป ทุกคนจึงได้โอกาสตั้งวงล้อมเข้ามาเชยชมในยามหลับใหล ถึงแม้จะไม่ได้อุ้ม ไม่ได้สัมผัส แต่แค่นี้ก็มีความสุขกันแล้ว"กินเยอะจังเลยคริสต์ กลัวโตไม่ทันพี่แคลร์กับพี่เคทหรือไง หืม?" รัณย์ทำเสียงเล็กเสียงน้อยคุยกับลูกชายที่ดูดนมไม่ยอมปล่อยสักที ตามความคิดของเขาคงเป็นเพราะคริสต์ตัวเล็กกว่าพี่สาวทั้งสองมากเลยต้องกินให้เยอะๆ เพื่อจะได้ตัวโตทันพี่ พลางใช้นิ้วลูบแก้มน้อยเพลินมือ"ตัวผมเล็ก ผมต้องกินเยอะๆ ครับ" ภิณก้มหน้าพูดกับลูกชายตัวน้อยที่กำลังดูดนมจากเต้า ทำเลียนเสียงว่าตัวเองเป็นคริสต์ตอบรัณย์"ภิณว่าคริสต์เหมือนพี่ไหม" รัณย์อ้อมมานังซ้อนหลัง วางคางไว้บนไหล่เล็กของภิณ เขาก้มมองลูกชาย บางทีก็หอมแก้มนวลบ้างสลับกันไป"เหมือน เหมือนจนภิณตกใจเลยล่ะ แต่ขอให้เหมือนแค่หน้าตานะ อย่าดุเหมือนพ่อ" ภิณตอบเหน็บแนมคนเป็นสามีอย่างไม่จริงจังนักเมื่อนึกถึงสมัยตอนที่เธออายุสิบสอง แต่ตอนนี้ความดุลดน้อยลงไปเยอะมา
Read more

SPECIAL...My Child

SPECIAL...Christ"คุณย่าครับ คริสต์มีของมาฝากคุณย่าด้วยครับ" คริสต์วิ่งเข้ามาในบ้าน ในมือเล็กกำบางอย่างไว้"ของอะไรคะ ย่าตื่นเต้นจังเลย" มาร์ลีนทำท่าทำทางตื่นเต้นไปกับของฝากจากหลานชาย"คุณย่าแบมือแล้วก็หลับตาด้วยครับ""ได้ค่ะ คริสต์จะให้อะไรย่าน๊าาาา" มาร์ลีนแบมือมาตรงหน้าหลานชาย แล้วหลับตาลง"คุณย่าอย่าลืมตาจนกว่าคริสต์จะบอกให้ลืมนะครับ" คริสต์บอกแล้วค่อยๆ เอาสิ่งที่อยู่ในมือตัวเองใส่มือของคนเป็นย่า มาร์ลีนรู้สึกถึงความชื้น ลื่นๆ แล้วมันก็ขยับได้ด้วย แต่ก็ไม่ยอมลืมตา เธอคิดว่ามันอาจจะเป็นของเล่นบางอย่างที่เธอเคยเห็นหลานเล่น"คริสต์ ย่าลืมตาได้ยังลูก" มาร์ลีนเริ่มใจไม่ดี อยากจะลืมตาขึ้นดูจะแย่แล้วว่าสิ่งที่อยู่ในมือคืออะไร เพราะขนอ่อนตามร่างกายเริ่มลุกชันขึ้นทั้งตัวแล้ว โดยไม่รู้เลยว่าหลานชายได้ค่อยๆ ย่องห่างเธอไปเรื่อยๆ"คุณย่าลืมตาได้แล้วครับ...อุ้ย! ตายละหว่า" คริสต์ตะโกนบอกคนเป็นย่า แล้วกลับหลังหันเตรียมวิ่ง แต่ก็เจอคนเป็นพ่อเป็นแม่เสียก่อน จึงตั้งท่าแล้วออกตัววิ่งอย่างเร็ว รัณย์กับภิณมองท่าทางแปลกๆ ของลูกชาย ตั้งท่าจะเดินตามไปดู แต่เสียงกรีดร้องของมาร์ลีนก็ดังขึ้นเสียก่อน"กรี๊ดด
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status