ประตูไม้บานหนาของห้องทำงานถูกผลักเปิดออกดอนนาเทลโลเดินเข้ามา พร้อมกับกลิ่นซิการ์อันเย็นเยียบและแรงกดดันของเมืองทั้งเมืองที่แบกไว้บนบ่า ดวงตาคมลึกของเขากวาดมองมาที่ฉัน น้ำเสียงยังคงราบเรียบเป็นงานเป็นการเหมือนเช่นเคย “มีอะไร?”ฉันพยายามควบคุมลมหายใจให้คงที่ ก่อนจะดึงเอกสารแผ่นหนึ่งออกมาจากปึกรายงานการขนส่งหนาเตอะ“สินค้าที่ท่าเรือหมายเลข 5 มีปัญหาน่ะค่ะ ทางนั้นต้องการลายเซ็นอนุมัติจากคุณด่วนที่สุด” ฉันเลื่อนกระดาษแผ่นนั้นไปตรงหน้าเขา “แค่เซ็นตรงนี้... ที่เหลือฉันจัดการเอง”มันคือหนังสือสัญญาหย่าที่ถูกพรางตาไว้ในรูปแบบของใบตราส่งสินค้าฉันจัดการแบ่งสินสมรสไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งหมดที่เขาต้องทำคือแค่เซ็นชื่อ และในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ฉันก็จะเป็นอิสระทว่าดอนนาเทลโลยังไม่ยอมหยิบปากกาสำหรับผู้ชายที่ตะเกียกตะกายขึ้นสู่จุดสูงสุดด้วยคราบเลือดและห่ากระสุน ความระแวดระวังย่อมฝังลึกเข้าไปในกระดูก เขาเริ่มพลิกหน้ากระดาษกลับไปดูข้อตกลงก่อนหน้าตามสัญชาตญาณเลือดในกายของฉันพลันเย็นเฉียบถ้าเขาพลิกหน้ากระดาษนั้น เขาจะเห็นคำว่า “หนังสือสัญญาหย่า” ตัวหนาเด่นชัดทันที“ดอนนาเทลโลคะ?”น้ำเสียงหว
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
