All Chapters of From Maid to Billionaire's Wife: Chapter 101 - Chapter 110

537 Chapters

BATANGENYA 101: Praning

POV: Jamilla"Ano gang pumasok sa isip ng lalaking Lucifer na iyon?" bulong ko sa aking sarili habang mariing nakakapit sa strap ng aking bag.Kasalukuyan akong nakaupo sa likod ng isang taxi, binabagtas ang trapikong daan patungo sa address na ibinigay sa akin ni Tita Selena. Hindi ko talaga maisip kung anong sumagi sa utak ni Angelo at bigla siyang nagpadala ng listahan ng groceries sa kanyang ina na kailangan ko raw dalhin sa bahay niya. At ang mas nakagugulat pa, may iba pa palang tirahan ang taong iyon. Akala ko talaga ay doon lang siya madalas sa mansiyon sa Zambales naglalagi dahil doon siya palagi nauwi.Bago kaya ang bahay na yun? O baka naman...Napakunot ang noo ko at biglang nakaramdam ng matinding inis. Baka mamaya, kapisan na niya sa bahay na iyon ang talanding si Celestine? Hindi kaya doon sila gumagawa ng mga kalandian nila?Jusko po, Rudi! Kapag naaalala ko ang dalawang iyon, nasusura talaga ako. Kumukulo ang dugo ko sa kapangahasan nila. Pero ang mas nagpapabiga

BATANGENYA 102: Kaba

Nang huminto ang taxi sa tapat ng naglalakihang mga puno na nakapaligid sa isang bahay, halos ayaw nang gumalaw ng mga paa ko. Ang tindi ng kabang nararamdaman ko ay abot hanggang sa aking lalamunan. Parang may kung anong malamig na kamay na sumasakal sa akin habang nakatitig ako sa address na nakasulat sa aking cellphone."Nandito na tayo, Ma'am," wika ng driver habang nakatingin sa akin sa rearview mirror.Mabilis kong kinuha ang pitaka ko at binayaran ang metro. Habang nagbibilang ng sukli ang driver, napatingin ako sa masukal ngunit napakagandang paligid. Napapaligiran ng matatayog na puno ang lugar, tahimik, at walang masyadong dumadaang tao o sasakyan. Lalo lamang nadagdagan ang aking paranoia. Kapag sumigaw ako rito, walang makakarinig sa akin. Kapag tinotoo ni Angelo ang paggilit sa leeg ko o ang pagpalo sa akin ng paddle, dito rin ako madaling maililibing sa ilalim ng mga ligaw na halaman."Kuya..." nanginginig ang boses na tawag ko sa driver habang hawak ang pinto ng kotse.

BATANGENYA 103: Pumayag magpakasal

Bumukas ang pintuan nang walang kahirap-hirap. Sa gitna ng nagmamadali kong paghinga, bumungad sa akin ang anyo ni Angelo.Napatigil ako saglit. Basa ang kaniyang buhok na tila ba katatapos laang maligo, at amoy na amoy ko ang mamahaling pabango na humalo sa singaw ng lavender sa paligid. Hapit na hapit ang suot niyang puting polo sa kaniyang dibdib, na bumagay sa suot niyang malambot na pajama. Hindi ko malaman kung inaakit ba niya ako sa ganiyang hitsura, o talagang ganoon laang siya kayabang magdala ng katawan kahit nasa sariling bahay.Pero bago pa man ako tuluyang madala sa kaniyang hitsura, napansin kong wala siyang balak na tulungan ako. Nakita na nga niyang namumula na ang mga daliri ko sa dalawang mabibigat na paper bag ng groceries, pero tumabi laang siya sa gilid at marahas na hinila ang pinto pabukas. Ni hindi man laang niya iniunat ang kaniyang kamay para kunin ang isa sa mga bitbit ko.Huminga ako nang malalim upang pigilan ang aking inis, saka ako naglakad papasok sa lo

BATANGENYA 104: Puputulin ko yan!

"You will regret crossing my path, Jamilla. I will make your life miserable inside my house."Ang kaniyang banta ay puno ng pangako na papahirapan niya ako sa oras na maging asawa niya ako. Ngunit bago pa man siya makahakbang palayo upang iwanan akong nakatulala, mabilis na kumilos ang aking kamay. Sa bilis ng aking reflexes bilang isang babaeng lumaki sa probinsya, mabilis kong hinila at pinilipit ang kaniyang kanang tainga."Ouch! Sh*t! Bitawan mo ako!" daing niya habang napapayuko sa sakit."Hoy, Angelo Graham! Subukan mo laang!" sigaw ko sa kaniyang mukha habang lalong hinihigpitan ang kapit sa kaniyang tainga. "Kung hindi ka nakastigo ng nanay mo noong bata ka, sisiguraduhin kong makakatikim ka ng asbar sa akin kapag nagpatuloy ka sa pagiging ulaga mo! Huwag mo akong maitulad kay Celestine na kaya mong paikutin! Batangueña ang binabangga mo, tandaan mo 'yan!"Binitawan ko ang kaniyang tainga nang may puwersa, dahilan upang mapahawak siya roon habang mamula-mula ito sa sakit at gu

BATANGENYA 105: Ayaing kumain

POV: AngelMariin kong tinakpan ang aking harapan habang nakatingin sa naglalakad na si Jamilla patungo sa aking kusina. Ang aking tainga ay nanginginig pa rin sa tindi ng sakit. Walang hiyang babae iyon! Walang preno ang mga kamay at walang takot sa kaniyang mga pananalita. Ano bang klaseng nilalang ang ipapakasal sa akin ni Mommy? Isa itong delikadong amazona. Kanina lang ay handang handa akong paluhurin siya sa aking harapan at pahirapan. Subalit ngayon...Tiningnan ko ang aking sarili sa salamin sa may sala habang hinihimas ang aking namumulang tainga. Halos maluha ang mga mata ko sa hapdi. Ang balak kong marangya at malamig na pagtanggap upang pasukuin ang kaniyang pride ay tuluyang nauwi sa katatawanan. Nawala ang aking porma. Ang puti kong polo at maayos kong buhok ay mukhang hindi na umubra sa tindi ng kaniyang Batangueñang tapang.At ang huli niyang sinabi—ang senyas ng kaniyang mga daliri na parang gunting—ay nagpadala ng tunay na kilabot sa aking buong pagkalalaki."Hindi

BATANGENYA 106: Bagay tayo

Nakatayo ako sa gilid ng mesa, matamang nakatitig kay Jamilla habang nginunguya niya ang masarap na Italian bread na isinawsaw sa mainit na sabaw. Alam kong hindi niya maitatanggi na masarap akong magluto dahil lasang-lasa ang gatas, manok, at mga herbs na inihanda ko sa kaniya. Pero mukhang nairita siya dahil imbes na umupo ako at kumain din, pinapanood ko lang ang bawat galaw niya. Sinusuri ko ang kaniyang mukha, at napansin ko ang bahagyang pamumula ng kaniyang mga pisngi.Bigla niyang ibinaba ang kaniyang kutsara at marahas akong nilingon. Tinaasan niya ako ng isang kilay habang diretso akong tinitingnan sa mga mata."Hoy, Angelo Graham," sita niya sa akin, pilit na pinatitigas ang kaniyang boses. "Bakit ganyan ka makatingin sa akin? May dumi ba ako sa mukha? O baka naman... nagagandahan ka sa akin, 'no?"Binaligtad ng malditang ito ang mismong linya na ibinato ko sa kaniya kanina sa sala. Kitang-kita ko sa kaniyang mukha ang isang mapang-asar na ngiti, naghihintay kung paano mag

BATANGENYA 107: Walang magawa

Matapos maubos ang huling patak ng Tuscan soup at ang piraso ng Italian bread, marahas na binitiwan ni Jamilla ang kaniyang kutsara at tinidor sa ibabaw ng marangyang mangkok. Lumikha iyon ng matalim na tunog ng metal na tumama sa porselana. Kumuha siya ng isa pang tissue, pinunasan ang kaniyang labi nang may kaswal na ere, at walang pasubaling tumayo mula sa kaniyang upuan.Ni hindi man lang niya sinulyapan ang kaniyang plato, mangkok, at baso. Tinalikuran niya ang mesa at akmang maglalakad na palabas ng aking kusina upang bumalik sa sala, na tila ba isang VIP sa isang marangyang restaurant na tapos nang magbayad ng bill.Napakunot ang noo ko sa kaniyang kawalan ng modo. "Hoy," sita ko sa kaniya, dahilan upang mapatigil siya sa paghakbang ngunit hindi lumingon. Binitiwan ko ang sarili kong kutsara at sumandal sa aking upuan habang pinapasadahan siya ng malamig na tingin. "Saan ka pupunta?"Dahan-dahan siyang lumingon sa akin, ang kaniyang isang kamay ay nakapamewang na naman sa kaniy

BATANGENYA 108: Kapahamakan

POV: JamillaMatapos ang huli kong hirit kay Angelo, hindi ko na hinintay ang susunod niyang banat. Alam kong umuusok na ang tuktok ng lalaking Lucifer na iyon sa tindi ng inis sa akin. Mabilis kong kinuha ang aking bag sa sofa, binuksan ang aking phone, at agad na nag-book ng Grab car. Bahala siya riyan sa kaniyang mamahaling Italian soup at sa kaniyang naglalagablab na kayabangan. Maghugas siya ng plato mag isa.Nang makita kong papasok na ang sasakyan sa subdivision, wala nang lingon-likod akong lumabas ng kaniyang bahay. Naririnig ko pa ang kaniyang mariing pagtawag sa pangalan ko mula sa kusina, ngunit hindi ko siya nilingon. Padarag kong isinara ang kaniyang mabigat na pintong mahogany. Bahala siyang maghugas ng sarili niyang pinagkainan.Pagkarating ko sa tapat ng gate, saktong huminto ang isang kulay pilak na sedan. Agad akong sumakay sa likurang bahagi upang makalayo na sa lugar na iyon. Napasandal ako sa upuan at huminga nang malalim. Ligtas na ako sa mapang-aping presensya

BATANGENYA 109: Ang Tagapagligtas

"Sabi nang huwag kang maingay, eh!"Sa tindi ng galit ng driver, itinaas niya ang kaniyang kamay na may hawak na ice pick at buong lakas na iwinasiwas ito pababa sa aking direksyon. Ipinikit ko ang aking mga mata, itinaas ang aking mga braso upang saluhin ang darating na saksak, at naghanda sa matinding sakit na wawakasan ang aking buhay.“Hoy! Bitawan mo siya!”BAAAANG!!!!!Isang napakalakas at nakabibinging putok ng baril ang umalingawngaw sa buong paligid, bumasag sa katahimikan ng masukal na daan ng Subic. Kasabay niyon ang isang matinis na tunog ng metal na tumama sa semento at ang marahas na daing ng kriminal."Aray! Sh*t! Ang kamay ko!"Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Nakita ko ang holdupper na napaaringkingking sa tindi ng sakit, hawak-hawak ang kaniyang kanang kamay na umaagos na ang dugo. Nabitiwan niya ang kaniyang ice pick na ngayon ay nakahandusay na sa kalsada. Umiikot-ikot siya sa semento habang umiiyak sa hapdi.Napalingon ako sa direksyon kung saan nangg

BATANGENYA 110: Ligtas na si Jamilla

POV: Angelo"Jamilla! Jamilla, gising!"Niyakap ko nang mahigpit ang kaniyang katawan, ngunit tuluyan nang bumagsak ang kaniyang mga talukap at nawalan siya ng malay. Ang kaniyang ulo ay palaylay na sumandal sa aking dibdib. Sa sandaling iyon, ang takot ko ay mabilis na napalitan ng isang nagliliyab at hindi mapigil na galit. Galit na galit ako—hindi lang dahil sa pangahas na kriminal na ito, kundi dahil sa katotohanang muntik nang mawala ang babaeng ito bago ko pa man siya tuluyang maangkin at mapahirapan sa sarili kong mga kamay.Binuhat ko siya nang bridal style, marahas na tumayo mula sa semento, at hinarap ang hepe ng mga pulis na kasalukuyang nagpoproseso sa nahuling kriminal."Siguraduhin ninyong mabubulok sa kulungan ang hayop na iyan!" sigaw ko, ang aking boses ay umalingawngaw sa madilim na daan ng Subic. "Huwag ninyong hahayaang makalabas ang kriminal na iyan kahit magkano pa ang piyansa, dahil kung hindi, ako mismo ang magpapabagsak sa istasyon ninyo!"Hindi na ako nag-

...

9 10 11 12 13

...

SCAN CODE TO READ ON APP