جميع فصول : الفصل -الفصل 110

Nang huminto ang taxi sa tapat ng naglalakihang mga puno na nakapaligid sa isang bahay, halos ayaw nang gumalaw ng mga paa ko. Ang tindi ng kabang nararamdaman ko ay abot hanggang sa aking lalamunan. Parang may kung anong malamig na kamay na sumasakal sa akin habang nakatitig ako sa address na nakasulat sa aking cellphone."Nandito na tayo, Ma'am," wika ng driver habang nakatingin sa akin sa rearview mirror.Mabilis kong kinuha ang pitaka ko at binayaran ang metro. Habang nagbibilang ng sukli ang driver, napatingin ako sa masukal ngunit napakagandang paligid. Napapaligiran ng matatayog na puno ang lugar, tahimik, at walang masyadong dumadaang tao o sasakyan. Lalo lamang nadagdagan ang aking paranoia. Kapag sumigaw ako rito, walang makakarinig sa akin. Kapag tinotoo ni Angelo ang paggilit sa leeg ko o ang pagpalo sa akin ng paddle, dito rin ako madaling maililibing sa ilalim ng mga ligaw na halaman."Kuya..." nanginginig ang boses na tawag ko sa driver habang hawak ang pinto ng kotse.

"You will regret crossing my path, Jamilla. I will make your life miserable inside my house."Ang kaniyang banta ay puno ng pangako na papahirapan niya ako sa oras na maging asawa niya ako. Ngunit bago pa man siya makahakbang palayo upang iwanan akong nakatulala, mabilis na kumilos ang aking kamay. Sa bilis ng aking reflexes bilang isang babaeng lumaki sa probinsya, mabilis kong hinila at pinilipit ang kaniyang kanang tainga."Ouch! Sh*t! Bitawan mo ako!" daing niya habang napapayuko sa sakit."Hoy, Angelo Graham! Subukan mo laang!" sigaw ko sa kaniyang mukha habang lalong hinihigpitan ang kapit sa kaniyang tainga. "Kung hindi ka nakastigo ng nanay mo noong bata ka, sisiguraduhin kong makakatikim ka ng asbar sa akin kapag nagpatuloy ka sa pagiging ulaga mo! Huwag mo akong maitulad kay Celestine na kaya mong paikutin! Batangueña ang binabangga mo, tandaan mo 'yan!"Binitawan ko ang kaniyang tainga nang may puwersa, dahilan upang mapahawak siya roon habang mamula-mula ito sa sakit at gu

Nakatayo ako sa gilid ng mesa, matamang nakatitig kay Jamilla habang nginunguya niya ang masarap na Italian bread na isinawsaw sa mainit na sabaw. Alam kong hindi niya maitatanggi na masarap akong magluto dahil lasang-lasa ang gatas, manok, at mga herbs na inihanda ko sa kaniya. Pero mukhang nairita siya dahil imbes na umupo ako at kumain din, pinapanood ko lang ang bawat galaw niya. Sinusuri ko ang kaniyang mukha, at napansin ko ang bahagyang pamumula ng kaniyang mga pisngi.Bigla niyang ibinaba ang kaniyang kutsara at marahas akong nilingon. Tinaasan niya ako ng isang kilay habang diretso akong tinitingnan sa mga mata."Hoy, Angelo Graham," sita niya sa akin, pilit na pinatitigas ang kaniyang boses. "Bakit ganyan ka makatingin sa akin? May dumi ba ako sa mukha? O baka naman... nagagandahan ka sa akin, 'no?"Binaligtad ng malditang ito ang mismong linya na ibinato ko sa kaniya kanina sa sala. Kitang-kita ko sa kaniyang mukha ang isang mapang-asar na ngiti, naghihintay kung paano mag

POV: JamillaMatapos ang huli kong hirit kay Angelo, hindi ko na hinintay ang susunod niyang banat. Alam kong umuusok na ang tuktok ng lalaking Lucifer na iyon sa tindi ng inis sa akin. Mabilis kong kinuha ang aking bag sa sofa, binuksan ang aking phone, at agad na nag-book ng Grab car. Bahala siya riyan sa kaniyang mamahaling Italian soup at sa kaniyang naglalagablab na kayabangan. Maghugas siya ng plato mag isa.Nang makita kong papasok na ang sasakyan sa subdivision, wala nang lingon-likod akong lumabas ng kaniyang bahay. Naririnig ko pa ang kaniyang mariing pagtawag sa pangalan ko mula sa kusina, ngunit hindi ko siya nilingon. Padarag kong isinara ang kaniyang mabigat na pintong mahogany. Bahala siyang maghugas ng sarili niyang pinagkainan.Pagkarating ko sa tapat ng gate, saktong huminto ang isang kulay pilak na sedan. Agad akong sumakay sa likurang bahagi upang makalayo na sa lugar na iyon. Napasandal ako sa upuan at huminga nang malalim. Ligtas na ako sa mapang-aping presensya

POV: Angelo"Jamilla! Jamilla, gising!"Niyakap ko nang mahigpit ang kaniyang katawan, ngunit tuluyan nang bumagsak ang kaniyang mga talukap at nawalan siya ng malay. Ang kaniyang ulo ay palaylay na sumandal sa aking dibdib. Sa sandaling iyon, ang takot ko ay mabilis na napalitan ng isang nagliliyab at hindi mapigil na galit. Galit na galit ako—hindi lang dahil sa pangahas na kriminal na ito, kundi dahil sa katotohanang muntik nang mawala ang babaeng ito bago ko pa man siya tuluyang maangkin at mapahirapan sa sarili kong mga kamay.Binuhat ko siya nang bridal style, marahas na tumayo mula sa semento, at hinarap ang hepe ng mga pulis na kasalukuyang nagpoproseso sa nahuling kriminal."Siguraduhin ninyong mabubulok sa kulungan ang hayop na iyan!" sigaw ko, ang aking boses ay umalingawngaw sa madilim na daan ng Subic. "Huwag ninyong hahayaang makalabas ang kriminal na iyan kahit magkano pa ang piyansa, dahil kung hindi, ako mismo ang magpapabagsak sa istasyon ninyo!"Hindi na ako nag-