All Chapters of From Maid to Billionaire's Wife: Chapter 371 - Chapter 380

POV: AmaliaPAGKALIPAS NG TATLONG BUWAN…Umuwi ako sa Maynila upang makasama ang Mommy ko na bagong dating mula sa kaniyang tatlong linggong bakasyon sa Paris.Matagal-tagal din bago kami muling nagkasama nang ganoon katagal sa iisang bubong. Kahit halos gabi-gabi kaming magkausap sa telepono habang nasa probinsya ako, iba pa rin talaga kapag naririto ako sa bahay—kapag naririnig ko ang mga yapak niya sa hallway, kapag naaamoy ko ang paborito niyang pabango sa salas, at kapag magkasama kaming kumakain sa hapag-kainan.Mas magaan.Mas masaya.At higit sa lahat, ramdam na ramdam ko na malaki na talaga ang ipinagbago ng aming relasyon matapos ang lahat ng mga unos na pinagdaanan ng aming pamilya.Hindi na siya katulad ng dati. Hindi na siya iyong ina na kailangan ko pang magmakaawa o habulin para lang mabigyan ako ng kaunting pansin at oras.Ngayon, siya na mismo ang kusang naghahanap at lumalapit sa akin.“Anak, kumain ka na ba?”“Anak, huwag ka nang magpuyat sa panonood, ha?”“Anak, ma

“Of course! Anong tingin mo sa akin, hindi nag-iingat kapag ikaw ang nakasalalay?”“Bakit ba alam niyo ang halos lahat ng detalye tungkol sa kaniya?”“Kaibigan ko nga kasi ang tatay niya at madalas kaming magkasama sa mga meeting.”Napailing na lang ako sa kaniyang dedikasyon. “Grabe talaga kayo...”“May picture ako rito kung gusto mong makita,” biglang dagdag ni Daddy habang kinukuha ang kaniyang cellphone mula sa bulsa ng kaniyang polo.Agad kong tiningnan si Daddy, nanlalaki ang mga mata. “May picture ka agad nung tao?!”“Oo naman! Hiningi ko kanina bago ako umuwi!”“Dad!”Kinuha niya ang kaniyang eyeglasses sa mesa at inayos ang screen ng kaniyang phone. “Sandali lang, itinabi ko sa gallery ko 'to.”“Bakit ka may picture ng ibang lalaki sa phone mo, Daddy?! Baka magalit si Mommy sa 'yo!”Tumawa muli si Mommy. “Anak, tingnan mo na lang para matapos na ang usapan ng Daddy mo.”“Hindi ko kailangang tingnan ang mukha niya, Mommy...”“Isang tingin lang, darling. Para alam mo kung sino

“YES, Cum Laude ako noong nag-aaral pa ako,” nakangiting sabi ni Dr. Gabriel Generoso habang pormal na nakasandal sa kaniyang upuan. Inayos niya ang kaniyang mamahaling polo shirt at ibinaba ang mga braso sa mesa. “Nakilala ko na rin si Dr. Regalado, your dad, noong nag-OJT pa lang ako sa Makati Med... I mean, residential trainee.”Napangiti siya nang napakalapad, na para bang napakalaking achievement ng kaniyang sinabi na dapat kong palakpakan.“Kapag mababang uri kasi ng course at vocational programs, OJT ang tawag, 'di ba?” dagdag pa niya na may bahagyang tawa. “Sa aming mga nasa medisina kasi, residential trainee ang pormal na tawag.”Napatitig ako sa kaniya. Hindi ko alam kung matatawa ba ako, mauubo, o direktang maiinis sa kaniyang harap-harapang kawalan ng preno. Sampung minuto pa lang kaming nakaupo sa sikat na fine dining restaurant na ito sa BGC—na sagot daw ng Daddy ko—pero pakiramdam ko ay nasa gitna ako ng isang corporate presentation kung saan siya ang nag-iisang aplikan

Hindi na ako nagsalita. Wala talaga akong mapapala sa taong ito.. Talagang siya na ang bagyo na signal number 10.Kung tutuusin, wala naman akong anumang balak o dahilan para putulin ang kaniyang walang katapusang monologue. Mukhang labis na nag-e-enjoy si Dr. Gabriel Generoso sa kaniyang sariling boses. Habang tumatagal ang aming usapan dito sa mamahaling restaurant, lalo lamang humahaba at lumalalim ang listahan ng mga bagay na gusto niyang ipagmayabang.At ako?Nakatitig lang ako sa kaniya. Tahimik. Walang imik.Paminsan-minsan ay tumatango ako nang bahagya—isang kaswal na kilos para lamang hindi niya isiping ganap na akong nawalan ng interes sa kaniyang mga pinagsasabi, kahit na sa totoo lang ay unti-unti nang nauubos ang pasensya ko.“Actually,” pagpapatuloy niya habang maingat at pormal na inaayos ang mamahaling gold cufflink sa manggas ng kaniyang coat, “hindi naman talaga ako sanay makipag-date sa mga ordinary girls.”Napatitig ako sa kaniya, nakataas ang isang kilay. “Ordinar

“Because I fully understand hospital management and operations.”“Doctor ka naman po, natural lang 'yun.”“I am more than just a doctor, Amalia,” bahagya siyang yumuko palapit sa mesa. “I deeply understand the business and financial side of medicine. Your family owns a major hospital, right?”“Yes.”“Then your family definitely needs someone like me.”“Bakit po?”“Because frankly, you don't have the knowledge or the background to run it.”Napatitig ako sa kaniya, nanlalamig ang aking mga kamay sa ilalim ng mesa. “Anong knowledge?”“Hospital operations, medical administration, expansion strategies, investments, and long-term planning,” isa-isa niyang itinuro ang kaniyang mga daliri habang nakangisi. “I know all of those things inside out.”“Okay.”“Your father may know medicine and basic management, but I am much younger, more updated with modern hospital technology, and more aggressive in business.”Hindi ako nagsalita. Pinakikinggan ko ang bawat salitang lumalabas sa kaniyang bibig.