جميع فصول : الفصل -الفصل 400

“Dr. Generoso,” pormal at relax kong sabi, “kung ayaw ng anak ninyong marinig ng ibang tao ang mga kahibangan at kabastusan niya, sana hindi niya iyon sinabi sa harap ko. Simple as that. No one forced him to speak.”Natameme si German. Hindi siya nakaimik. Napatingin siya sa sahig habang ang kaniyang asawa ay nangangalit ang ngipin sa galit.Muling nagsalita si Gilda, pilit na kumakapit sa huling piraso ng kaniyang mataas na lipad. “Kahit may recording ka pa, hindi pa rin nagbabago ang katotohanan na hindi bagay ang anak mo sa anak namin! We are from a family of renowned doctors and medical directors!”Napatingin si Mommy sa kaniya, napaiwas ng ulo sa katangahan ng kaniyang argumento. “Ano kamo?”“Let's be realistic here, Andrea!” Umayos ng upo si Gilda, pinalalabas ang kaniyang mamahaling alahas. “Doctor ang anak namin. Cum Laude. Successful. Highly respected sa medical community. At higit sa lahat, gwapo at maraming gustong makatuluyan!”Tumango si Mommy nang nakangisi. “Alam namin.

Pagkatapos ng matinding komprontasyon sa executive conference room ng ospital, akala ko ay doon na matatapos ang buong kwento.Pero habang pauwi kami sa aming residence, hindi ko maiwasang mapangiti habang nakatitig sa mga ilaw ng kalsada. Hindi dahil sa natutuwa ako sa pambabastos ng pamilya Generoso, kundi dahil napagtanto ko na may kakaibang pahiwatig pala ng saya sa pumasok kong mundo: ang mundo ng blind dating.Doon ko na-realize na hindi ko kailangang pilitin ang sarili ko para sa kahit kanino. Hindi ko kailangang magpanggap na interesado sa isang lalaking walang respeto, at higit sa lahat, hindi ko kailangang tanggapin ang kahit sinong irinerekomenda ng lipunan dahil lang sa tingin nila ay 'bagay' kami.Kapag mayabang? Next. Kapag walang respeto? Next. Kapag mas interested sa ari-arian namin kaysa sa akin? Definitely next.Habang nakaupo ako sa likod ng aming SUV, tahimik at relax na nagmamaneho si Daddy. Si Mommy naman ay busy sa kaniyang iPad sa passenger seat.Ilang minutong

Namutla nang husto si Gilda, parang mawawalan ng hininga sa matinding pagkakapahiya. “A-Amalia... stop it! Enough!”“Bakit po?” ngumiti ako nang mas lalong matalim. “Di ba gustong-gusto niyong pag-usapan ang anak niyo? I can send the file via Bluetooth right now if you want a complete listening party.”“No! Don't you dare!” mabilis at pasigaw na sagot ni Gilda, halatang takot na takot na mawasak ang reputasyon ng kaniyang pamilya sa harap ng high society.Bahagya akong lumapit sa kaniya—apat na pulgada na lang ang layo ng aking mukha sa kaniya. Ang aking boses ay bumaba sa isang nakatatakot na whispered threat.“Then shut your mouth and learn your place, Mrs. Generoso.”Napahigpit ang hawak ni Gilda sa kaniyang mamahaling designer clutch bag hanggang sa mamuti ang kaniyang mga kuko. “Y-You're threatening me?”“No,” umiling ako nang may malamig na dignidad. “I am giving you a very generous warning. May respeto ako sa mga taong marunong rumespeto sa akin. I can be exceptionally polite w

Umupo kami sa tapat ng isa't isa. Sa unang limang minuto ng aming usapan, napatunayan kong mabait siya at malayo sa kayabangan ni Gabriel. Hindi siya nagmamalaki ng mga sasakyan, hindi niya ipinangalandakan ang ari-arian ng pamilya niya, at higit sa lahat, maayos siyang makinig.“So, you're a contractor?” tanong ko habang binubuklat ang menu.“Yes,” sagot niya nang may pilit na pinalalalim na boses. “Mostly residential and medium-rise commercial buildings ang hawak ng firm ko.”“That's impressive. How do you find the transition from site works to project management?”Ngumiti siya—isang napakalinis at napakagandang ngiti. “It's tough, but manageable. Actually, nakita ko rin 'yung ilang commercial interiors na ginawa ng studio ninyo online. Very sleek and minimalist. I really admire your eye for spatial balance.”Napatingin ako sa kaniya, bahagyang nagulat. “Talaga? Na-check mo ang portfolio namin?”“Oo naman,” tumawa siya nang mahina, at sa kaniyang pagtawa ay muling lumabas ang natural

Tatlong araw pagkatapos ng blind date ko kay Norman, muli na naman akong napadpad sa isang tahimik na restaurant sa Bonifacio Global City.Kung tutuusin, parang unti-unti na akong nasasanay sa rutang ito. Isang pormal ngunit relaxed na restaurant, isang bagong lalaking galing sa pinalawig na listahan ni Daddy, isang mesa, at isang masarap na tanghalian. At siyempre, ang paulit-ulit na tanong sa aking isip—makaka-survive kaya ang isang 'to sa akin, o ako ang hindi makaka-survive sa kaniya?Pagkapasok ko sa glass doors ng restaurant, inilibot ko agad ang aking paningin. Madali kong nakilala ang lalaking hinihintay ko base sa deskripsyon ni Daddy. Nasa isang tahimik na booth sa gilid ang lalaki. Matangkad, malinis ang gupit, nakasuot ng maayos at refined na navy blue button-up shirt—pero may ginagawa siyang kakaiba.Habang nakaupo siya nang tuwid, hawak-hawak niya ang isang maliit na spray bottle ng alcohol.Napataas ang aking kilay. Hindi pa man ako nakakalapit nang husto sa kaniyang me