Home / Romance / From Maid to Billionaire's Wife / Chapter 651 - Chapter 660

All Chapters of From Maid to Billionaire's Wife: Chapter 651 - Chapter 660

734 Chapters

Amiel Robles 112

Natahimik sila sa buong palapag.Napabuntong-hininga ako nang malalim, habang ang aking mga mata ay nakatitig sa pintuan ng kaniyang opisina."Walang puso..."Hindi ko iyon isinigaw. Hindi ko rin kailangang magwala para iparinig. Sapat na ang lalim at pait sa aking boses upang malaman ng lahat na hindi iyon isang simpleng biro lamang. At sa mga sandaling iyon, wala na akong kahit katiting na pakialam kung marinig man iyon ni Amiel mula sa kaniyang kinalalagyan.Ilang minuto pa akong nanatili sa labas ng kaniyang opisina, kinakausap ang mga empleyado at tinatanggap ang kani-kanilang tapat na pagpapakumbaba at pagpaalam.May ilan sa kanila na humingi ng aking business card upang makapagpadala ng kanilang mga résumé sa aming pamilya sa tamang panahon. May iba namang nangakong pag-iisipan muna nilang mabuti ang kani-kanilang susunod na hakbang bago magdesisyon.Ibinigay ko ang aking contact details sa mga talagang gustong lumipat at humingi ng tulong sa kumpanya namin. Hindi ko sila pinil

Amiel Robles 113

Napakagat ako sa aking labi, pinipigilan ang panginginig ng boses. "Pinagbintangan niya akong binubully ko daw si Audrey. Hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataong magpaliwanag... Sinabi niya ang mga bagay na hindi ko kailanman inakalang maririnig ko mula sa kaniya."Tahimik na nakinig si Daddy sa kabilang linya. At nang matapos ako sa pagsasalita, ilang sandali siyang hindi nakaimik. Pagkatapos ay narinig ko ang malalim niyang buntong-hininga."Nasaan ka ngayon, anak?""Nasa labas na po ako ng building nila.""Hintayin mo ako diyan. Papunta na ako."Napakurap ako sa gulat. "Daddy, hindi na po kailangang pumunta rito—""Micah," isang mariing salita lamang mula sa kaniya, ngunit alam kong hindi niya ako hahayaang mag-isa at sugatan sa sandaling ito. "Hintayin mo ako diyan."Napangiti ako nang bahagya sa gitna ng lungkot. "Okay po, Dad."Ibinaba ko ang tawag at nanatiling nakatayo sa may entrada ng building habang hinihintay ang kaniyang pagdating.Akala ko, kahit hindi niya ako

Amiel Robles 114

POV: AmielAkala ko, papasok na ulit si Micah kinabukasan.Kahit nagbitiw siya sa trabaho kahapon nang may pagmamalaki at galit, hindi ko iyon gaanong pinag-isipan nang malalim. Sa totoo lang, inakala ko na dala lamang iyon ng bugso ng kaniyang damdamin at emosyon. Baka pagkatapos niyang makapagpahinga sa kanilang bahay ay mare-realize niya rin na hindi ganoon kadaling talikuran ang isang responsibilidad at trabahong ipinagkatiwala sa kaniya. Baka sakaling bumalik siya kinabukasan, humingi ng dispensa sa ginawa niya, at magpapatuloy sa kaniyang mga gawain na para bang walang nangyaring komprontasyon.Kilala ko siya. O iyon ang akala ko.Matigas ang ulo ni Micah, oo. Palaban, mapang-asar, at kung minsan ay talagang sumusobra ang pagiging madaldal. Ngunit hindi ko pa siya nakitang basta na lamang tumatalikod o sumusuko sa isang bagay na kaniyang sinimulan. Lalo na kung ang kumpanyang ito ay may malalim na kinalaman sa pangalan at pamilya niya.Kaya nang dumating ako sa gusali ng kumpany

Amiel Robles 115

Inasahan ko pa naman na isa sa mga karaniwang empleyado o junior staff ang magdadala ng mga dokumento para sa araw na ito.Ngunit nang bumukas ang pinto ng opisina, ang pumasok ay isang executive mula mismo sa opisina ng aking ina—at kasama nito si Audrey.Agad akong napangiti nang makita ang kaniyang mukha."Audrey?" tawag ko.Nagliwanag ang mukha niya nang makita ako. "Amiel!"Mabilis siyang lumapit sa aking mesa, at bago pa man ako makapagsalita o makatayo ay niyakap na niya ako nang mahigpit.Mainit at mahigpit ang naging pagkakayakap niya, parang matagal kaming hindi nagkita kahit pa magkasama kami sa iisang building. Sa totoo lang, ilang araw na rin kaming hindi nakakapag-usap nang maayos o nagkakasama sa loob ng opisina. Mula nang ilipat siya ni Mommy sa chairman's floor para sa kaniyang probationary period, palagi na lamang siyang pagod, puyat, at abala sa tambak na mga dokumentong ipinapagawa sa kaniya.Alam ko kung gaano siya nahirapan roon.Alam ko ring hindi naging madali

Amiel Robles 116

Nagpaalam ang executive at tahimik na lumabas ng silid.Naiwan kaming dalawa ni Audrey sa loob ng malawak na opisina. Agad siyang lumapit sa akin at masayang hinawakan ang aking braso."Amiel, finally! Magkasama na ulit tayo rito," masiglang sambit niya.Napangiti ako nang tipid at hinawakan ang kaniyang kamay. "Yes. Finally, Audrey.""At hinding-hindi na rin ako pahihirapan sa chairman's office," dagdag niya. May bahagyang panginginig at pait sa kaniyang boses habang sinasabi iyon. "Alam mo ba kung gaano kahirap ang mga ipinagagawa nila sa akin doon? Pakiramdam ko, lahat ng tambak na trabaho sa buong kumpanya ay sa akin ipinapasa."Napakunot ang noo ko. "Talaga bang ganoon kalala?"Tumango siya nang may kasamang pag-irap. "Oo. Minsan, hindi ko na alam kung alin ang dapat kong unahin. Kapag may natapos akong isa, may bago na namang ibinibigay si Tita Rendy. Tapos kapag may nakita silang munting mali, kailangan ko na namang ulitin ang buong dokumento."Napahinga ako nang malalim. Hindi

Amiel Robles 117

Hinintay ko pa nang ilang segundo bago tuluyang maputol ang linya ng tawag.Napakunot ang noo ko. Muli ko siyang tinawagan.Sa pagkakataong ito, mas matagal bago tuluyang naputol ang tawag sa kabilang linya. Ngunit wala pa rin.Napabuntong-hininga ako nang may bahid ng inis. "Come on, Mommy..."Hindi naman karaniwang hindi sumasagot si Mommy tuwing ako ang tumatawag sa kaniya. Kahit pa madalas kaming mag-away o magkasalungat ang mga pananaw sa buhay, kadalasan ay sasagutin niya ang telepono upang sermonan ako o kaya ay tanungin kung ano na naman ang kailangan ko sa kaniya.Ngunit ngayong araw na ito, hindi man lamang niya binigyang-pansin o sinagot ang tawag ko.Dahil sa pagtataka, kinuha ko ang linya ng telepono ng kaniyang sekretarya sa labas."Good morning, Chairman's office," bati nito nang mabilis na masagot ang tawag."This is Amiel," malamig kong panimula. "Is my mother available right now?""Good morning po, Sir Amiel. Kasalukuyan pong nasa isang mahalagang meeting si Madam."

Amiel Robles 118

Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko.Sa unang pagkakataon, malinaw kong napagtanto na hindi naman talaga gustong pag-usapan ni Daddy ang anuman sa mga problema ko.Hindi niya ako tinanong kung ano ba ang totoong nangyari sa opisina. Hindi niya tinanong kung bakit gustong-gusto ko sanang makausap si Mommy. At lalong hindi niya tinanong kung bakit napakahalaga sa akin ng pagbabalik ni Audrey. Ang tanging nasa isip niya ay ang mga dokumentong kailangan niyang paghandaan at ayusin para sa pagpasok ni Akiro sa kumpanya.At marahil, iyon naman ang dapat kong asahan mula sa simula pa lang.Dahil sa aming pamilya, si Daddy ang siyang direktang namamahala sa isa pa naming sister company. Siya ang may hawak ng mga pangunahing desisyon tungkol sa negosyo, sa mga bagong opisyal, at sa paghahanda sa mga anak niyang gustong sumali sa pamamahala.Si Akiro ay bata pa, ngunit unti-unti na siyang hinuhubog at inihahanda ni Daddy para sa mga susunod na responsibilidad.Si Amara naman ay ibang usapan.

Amiel Robles 119

Kinuha ko ang telepono ng opisina at direktang tinawagan ang reception desk."Good morning, sir," magalang na sagot ng receptionist sa kabilang linya."May mga naipadala bang dokumento mula sa finance at operations department ngayong umaga?" tanong ko."Sandali lang po, sir. Titingnan ko sa logbook."May ilang segundong namayani ang katahimikan bago siya muling nagsalita. "Sir, may mga naisubmit na pong dokumento mula sa finance, ngunit nasa proseso pa raw po ng final review ang ilan sa kanila.""At ang operations?""May mga nakatakda pa rin pong pirmahan doon, sir. Ipapadala na raw po nila rito mamaya pagkatapos i-finalize."Napakunot ang noo ko nang husto. "Why wasn't I informed?""Pasensiya na po, sir. Ipapasabi ko na po agad sa kanila.""Please do."Ibinaba ko ang telepono nang may kaunting pagkayamot.Hindi naman ito isang malaking krisis o problema. May mga pagkakataong talagang naaantala ang pagpapasa ng mga dokumento, lalo na kung may mga kailangang baguhin o rebisahin ang mg

Amiel Robles 120

Napakunot ang noo ko. "Okay. Thank you."Nagpatuloy sa paglakad ang empleyado palayo. Ako naman ay nanatili roon sa labas ng opisina, mahigpit na hawak ang folder na kailangan ko sanang suriin at pirmahan.'Ilang minuto na siya sa pantry? At bakit hanggang ngayon ay hindi pa siya bumalik?'Hindi naman sa kailangan kong malaman ang bawat galaw at kilos niya, ngunit hindi ko rin maikakailang may mga mabibigat siyang responsibilidad na kailangang gampanan bilang sekretarya ko. At ngayong araw na ito, napakaraming dokumento ang nag-aabang sa mesa ko.Napatingin ako sa orasan sa aking pulsuhan. Malapit nang magtanghali.Huminga ako nang malalim, pinakalma ang sarili, at naglakad patungo sa pantry. Sa bawat hakbang ko palapit doon, unti-unting tumitindi ang inis sa aking dibdib.Hindi ko gustong maging isang mahigpit at abusadong amo. Hindi ko rin gustong bantayan ang bawat galaw ng sarili kong sekretarya. Ngunit kung hindi niya magagawa ang mga pangunahing responsibilidad na ipinagkatiwala

Amiel Robles 121

Pumasok si Audrey na may hawak na dalawang manipis na folder. "Here, love. Ito muna ang mga dokumentong nakuha ko mula sa finance."Kinuha ko ang mga ito at binuksan ang una. May ilang ulat nga mula sa finance department at isang pangkalahatang ulat mula sa operations.Nagtataka akong tumingin sa kaniya. "Ito lang ba ang nakuha mo?"Tumango siya nang may kasamang ngiti. "Ito pa lang po muna ang naihanda nila. Yung iba, hinihintay ko pa."Napabuntong-hininga ako. "Okay. Pakisundan na lang agad ang iba pang kailangan.""Yes, love."Naupo siya sa upuan sa harap ng mesa ko at bahagyang ngumiti. "By the way, Amiel, may gusto sana akong sabihin sa iyo tungkol kay Micah."Napatigil ako sa pagbabasa ng dokumento. "Ano naman ang tungkol sa kaniya?""Nag-resign na ba talaga siya nang tuluyan?"Tumango ako. "Yes. Natanggap ko na ang pormal na memorandum kanina.""Ah..." Sandali siyang natahimik bago marahang ngumiti. "Siguro, napagod na rin talaga siya sa dami ng trabaho."Napakunot ang noo ko.

...

64 65 66 67 68

...

SCAN CODE TO READ ON APP