All Chapters of นางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว: Chapter 81 - Chapter 90

ใบหน้างามผสานความน่ารักเชิดขึ้น กู้อี้ฟานเผลอหยุดมองก่อนจะระบายยิ้มออกมา เมื่อก่อนมองว่าหวงตานตานยังเด็กจริง ๆ พอได้เห็นสิ่งที่ซ่อนภายใต้อาภรณ์จึงตระหนักว่าร่างกายตรงหน้าซ่อนรูปมาก เต้าหู้นุ่มเต่งตึงอวบอิ่มเต็มมือ เอวคอดกิ่ว สะโพกกลมกลึงนุ่มนิ่มน่าบีบเล่น“ไม่เด็กก็ไม่เด็ก” อ๋องหนุ่มยิ้มมุมปาก ส่วนหวงตานตานถลึงตาใส่เขา หลังจากประโยคนี้ก็ไม่มีใครเอ่ยสิ่งใดอีก แต่เดินเคียงข้างกันเพื่อตรงไปยังจุดหมายปลายทาง ไม่นานทั้งสองก็เดินถึงกระโจมนอน เมื่อเข้าไปด้านใน กู้อี้ฟานดึงคนตัวเล็กมาชิดแผงอกแกร่งกำยำ นัยน์ตาสดใสไหววูบเล็กน้อย มือใหญ่ถอดสายรัดเอวภรรยาอย่างง่ายดายพร้อมกับดึงอาภรณ์ตัวนอกของนางทิ้งไป ก่อนจะอุ้มขึ้นเตียงแล้วนอนกอดคนตัวเล็กเอาไว้ “ท่านอ๋อง...” ดวงหน้างามผสมผสานความน่ารักแดงก่ำ จู่ ๆ เขาก็อุ้มขึ้นเตียง กอดนางจนแทบหายใจไม่ออก จะตั้งตัวทันได้อย่างไร “องค์หญิงประทับในด่านซีเฉวียน ย่อมมีคนของราชสำนักคอยสอดแนม เรามิอาจประมาท” กู้อี้ฟานเอ่ยพลางปิดเปลือกตาลง พยายามไม่สูดดมความหอมจากกลิ่นกายสาว เขามีความรู้สึก โลหิตยังไหลเวียนตามร่างกาย การใกล้ชิดสตรี

“อืม ข้าต้องการจริง ๆ” องค์หญิงสามตั้งใจย้ำประโยคหลังพลางช้อนตามองอ๋องหนุ่ม ไม่รู้เหตุใดค่ำคืนนี้เขาหล่อเหลานัก มีพระชายาแล้วอย่างไร นางยศตำแหน่งสูงกว่าดรุณีผู้นั้น เทียบกันแล้วตนอยู่เหนือกว่าอีกฝ่าย “กระหม่อมจะไปส่งองค์หญิง” หวงตานตานมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกจุกอก ยอบรับว่าตนกำลัง หึงหวงพระสวามี ไม่อยากให้เขาแตะต้องถูกตัวสตรีอื่นแม้แต่น้อย หนำซ้ำกู้อี้ฟานยังไปส่งสตรีอื่นถึงที่พัก หลังจากนั้นจะเป็นแบบใด นางหวาดกลัว กลัวว่าเจี้ยนตงอ๋องไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจจนเผลอมีความสัมพันธ์กับองค์หญิง ภาพยามที่เขาปรนเปรอและมอบความสุขอันหอมหวานบนเตียง เรื่องแบบนั้น...กำลังจะเกิดกับองค์หญิงสามใช่หรือไม่นางไม่ต้องการเลย ไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้นเลยจริง ๆหวงตานตานเดินคอตกกลับมาถึงกระโจม แม่นมเซี่ยงและซูเหลียนปรี่เข้ามาดูผู้เป็นนาย เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ไฉนพระชายาจึงกลับมาเพียงคนเดียว ไร้เงาของเจี้ยนตงอ๋อง ซ้ำบนดวงหน้างามยังคลอหยาดน้ำตา“ข้าอยากดื่มสุรา ได้โปรดนั่งดื่มเป็นเพื่อนข้าได้หรือไม่” หวงตานตานเอ่ยน้ำเสียงแผ่วเบาทราบว่าการดื่มสุราจะทำให้หลงลืมความเจ็บปวดชั่วขณ

ถ้อยคำน่าละอายที่ออกมาจากริมฝีปากหยักทำให้ใบหน้าหวงตานตานแดงระเรื่อ หัวใจเต้นกระหน่ำยิ่งกว่ากลองศึกยามสู้รบ ทั้งสิ่งที่เขาปรนเปรอให้นางบนเตียงค่ำคืนนี้ช่างเร่าร้อนและรุนแรง เขาไปเอาพละกำลังมหาศาลมาจากที่ใด หรือแท้จริงแล้วความปรารถนาของเขามันมากกว่าที่นางคิดจินตนาการเอาไว้ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นต่อเนื่อง ร่างหวงตานตานโคลงเคลง นางเปล่งเสียงครางกระเส่า เริ่มเกร็งกระตุกติดกันหลายครั้ง แต่คนตัวโตไม่ยอมหยุดเสียที เขาถาโถมความเป็นบุรุษเพศเข้าหานางอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าพายุ กระแทกแรงขึ้น ถี่รัวขึ้น ก่อนจะขบสันกรามแน่น สุดท้ายทั้งคู่ก็หยุดนิ่งพร้อมกันเมื่อถึงฝั่งฝัน เสียงกรีดร้องเล็กแหลมผสานกับเสียงครางแหบต่ำพลันดังออกมาพร้อมกับธารน้ำเหนียวขุ่นที่ปลดปล่อยในกายสาวทุกหยาดหยด แพขนตาสวยขยับขึ้นอย่างช้า ๆ เมื่อรับรู้ถึงแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในกระโจม ข้างกายไม่มีบุรุษนอนเคียงข้าง หากแต่สภาพบนเตียงนอนและร่างกายเปล่าเปลือยใต้ผ้าห่มเป็นสิ่งยืนยันว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนคือความจริง หวงตานตานขยับกายลุกนั่ง หมายจะก้าวออกจากเตียงเพื่อไปชำระร่างกาย แต่เมื่อหย่อนเท

หวงตานตานตอบเสียงเบา ในเมื่อเขาคิดเช่นนั้นนางก็ไม่อยากอธิบายยืดยาวอีกแล้ว เห็นทีหลังจากปราบโจรสำเร็จ กลับจวนเจี้ยนตงอ๋องคราวนี้ต้องเรียกสาวรับใช้ผู้นั้นมาพูดคุยให้รู้ความเสียแล้ว อันที่จริงแม้ว่ามีกฎเกณฑ์ห้ามกลับไปยังบริเวณใจกลางเมืองเจี้ยนตง อาจใช้ให้คนสนิทไปพูดแทนตนได้ ทว่านางอยากพูดคุยกับสาวรับใช้ผู้นั้นเองมากกว่าเพื่อไม่ให้เรื่องราวยุ่งวุ่นวาย มิหนำซ้ำหากใช้ผู้อื่นไปทำงานแทนอาจจะเกิดข้อผิดพลาด กู้อี้ฟานมองตาภรรยาก่อนจะพูดเรื่องอื่นบ้าง “องค์หญิงสามยังทรงประทับในด่านซีเฉวียน เจ้าดูแลองค์หญิงต่อด้วย” “องค์หญิงมีคนของท่านอ๋องช่วยดูแลอยู่แล้ว คงไม่จำเป็นต้องให้ข้าดูแลกระมัง” หวงตานตานเอ่ยประชดประชัน เห็นอย่างชัดเจนว่าองค์หญิงสามคิดจะแย่งเจี้ยนตงอ๋องไปเป็นของตน เรื่องนี้สอนว่าถึงตำแหน่งสูงก็ไม่ช่วยให้จิตใจสูงตาม บุรุษมีภรรยาแล้วยังคิดแย่ง ไม่ละอายบ้างหรืออย่างไร “ไม่ใช่ดูแลเรื่องความปลอดภัย แต่คอยอำนวยความสะดวก หากคนขององค์หญิงขาดเหลือสิ่งใดเจ้าต้องสนับสนุนเป็นอย่างดี” กู้อี้ฟานกล่าวเพียงเท่านี้ ทว่าในใจยังมีคำพูดอื่น เขาอยากบอกนางว่าองค์หญิงสามเป็นเ

“ถวายพระพรองค์หญิงเพคะ” หวงตานตานยอบกายคารวะด้วยความนอบน้อม ท่าทางและคำพูดของอีกฝ่ายไม่น่านับถือสักนิด ทว่าผู้มีอำนาจน้อยไม่ควรท้าทายผู้มีอำนาจมากกว่า ต้องตอบโต้คล้ายกับสายน้ำนิ่งแต่ไหลลึก “เจ้าไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือไร ข้าบอกว่า เจี้ยนตงอ๋องไม่ได้รักเจ้าสินะ” องค์หญิงสามทำท่าทางฟึดฟัดพลางพ่นลมหายใจเมื่อเห็นว่าหวงตานตานยังคงนิ่งราวกับไม่มีใครพูดทำร้ายจิตใจ นางกำนัลเห็นเช่นนั้นก็รีบพากันมาประคองร่างสตรีสูงศักดิ์เพราะกลัวว่าจะเกิดโทสะจนปรี่เข้าไปตบดรุณีน้อย “ขอบพระทัยองค์หญิงเพคะ หม่อมฉันได้ยินแล้ว” หวงตานตานยังคงนิ่ง หากแต่องค์หญิงสามเห็นเช่นนี้ก็ยิ่งโกรธเกรี้ยวหนัก สตรีผู้นี้เป็นรูปปั้นหรืออย่างไร นางมีชีวิตจิตใจบ้างหรือไม่ “เหตุใดเจ้ายังนิ่งได้อีก” ดวงหน้าหวงตานตานราบเรียบ แต่ภายในกำลังแอบยิ้ม “หม่อมฉันมิอาจห้ามหรือบีบบังคับความรู้สึกคนอื่นเพคะ ตอนนี้หม่อมฉันเป็นพระชายาเจี้ยนตงอ๋อง เขาเลือกหม่อมฉันเอง แน่นอนว่าหลังจากนี้หม่อมฉันจะทำหน้าที่ภรรยาให้ดีเพคะ” นางมิได้โป้ปดสักประโยค เจี้ยนตงอ๋องเลือกตนเป็นพระชายาเพราะคว