جميع فصول : الفصل -الفصل 203

203 فصول

บทที่ 16.2 จัดการกบฏ

“เจ้าค่ะท่านอ๋อง” เหอฮวนรับปากน้ำเสียงหวานนางรักเขาหมดหัวใจ แน่นอนว่าเซียวอ๋องกล่าวสิ่งใด ตนจะทำทั้งหมด ช่วงเวลาที่พระชายาตั้งครรภ์ ท่านอ๋องแห่งดินแดนเหนือย่อมหันมาสนใจแม่ครัวสาวผู้นี้มากกว่าคิดแผนการออก ในใจเหอฮวนก็ลิงโลด รอทุกอย่างแล้วเสร็จ นางก็จะมีความสุขกับบุรุษอันเป็นที่รักแล้วตกเย็นหลังเลิกงาน เซียวอ๋องพาเหอฮวนไปเดินตลาด เพราะมีสายของกบฏเฝ้ามองอยู่ เพื่อความแนบเนียน เขาต้องเล่นละครว่ากำลังหลงใหลแม่ครัวผู้นี้ท่านอ๋องหนุ่มพาเหอฮวนเข้าร้านอาภรณ์ ซื้อชุดให้นางสองสามชุด โดยที่เขาเห็นว่ามีสายของกบฏลอบมองอยู่ หนึ่งวันต่อจากนั้น หญิงสาวใช้วันหยุดของตนเองไปหาชนเผ่า บอกแผนการของเซียวอ๋องทั้งหมดด่านโจวหลินคือด่านที่อยู่ติดกับดินแดนของชนเผ่าเร่ร่อน คนเหล่านั้นไม่มีดินแดนของตนเอง อาศัยยึดส่วนเล็ก ๆ น้อย ๆ ของแคว้นอื่นมาเป็นของตน แม้อดีตแม่ทัพหลายคนเก่งกาจเพียงใด ก็ต้องยอมเสียสละดินแดนบางส่วนเพื่อรักษาดินแดนส่วนใหญ่บริเวณด่านโจวหลิน เซียวอ๋องมีคำสั่งเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาเตรียมพร้อม เพราะศึกใหญ่ใกล้จะมาถึงแล้วชาติก่อนกินเวลายาวนานถึงสามปี ทว่าชาติใหม่ เขาขอจัดการให้เสร็จ จะได้เอาเวลาท
last updateآخر تحديث : 2026-08-25
اقرأ المزيد

บทที่ 17.1 ก้าวผ่านไปด้วยกัน

ปินปินกลับมาหาผู้เป็นนายที่มีสีหน้าเคร่งเครียดตลอดเวลา สาวรับใช้เข้าใจความรู้สึกพระชายา เซียวอ๋องมีศึกครั้งใหญ่ เสบียงยังถูกปล้น เสบียงใหม่ยังมาไม่ถึงดินแดนเหนือ ต่อให้ความสามารถเก่งกาจเพียงใด อาจพ่ายแพ้ เพราะหัวใจหลักของการศึกคือเสบียง หลี่ซูเม่ยนั่งบริเวณตั่งนิ่ม ลูบท้องตนเอง พร้อมเอ่ยกับลูกในครรภ์ “เจ้าก้อนแป้ง อดทนไปกับแม่นะ อนาคตเมื่อดินแดนเหนือกลับมาสงบสุข พวกเราพ่อแม่ลูกจะได้อยู่ด้วยกันแล้ว” ชาติก่อนนางดื่มน้ำแกงเลี่ยงบุตร เพราะตนคิดว่าหากสามีไม่รัก อย่าได้คิดมีบุตรจะดีกว่า อย่างน้อยลูกควรเกิดจากความรักของบิดาและมารดา พอมาชาตินี้ก็คิดจะดื่มอีก ทว่าเซียวอ๋องไม่อนุญาต “พระชายา ด่านโจวหลินวุ่นวายหนัก กบฏฮึกเหิม เฝ้าโจมตีกองกำลังของเซียวอ๋องทุกวัน หากเป็นเช่นนี้ ถ้าเสบียงไม่พอ อาจเกิดเรื่องขึ้น...” เมื่อฟังสิ่งที่สาวรับใช้พูด ใบหน้าหลี่ซูเม่ยเคร่งเครียด ดวงตาอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด แม้เชื่อความสามารถของสามี ทว่าลึก ๆ นางก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะปัจจัยหลาย ๆ อย่างที่เป็นอุปสรรคต่อชัยชนะ“ข้าอยากไปช่วยเขา” น้ำเสียงหลี่ซูเม่ยอ่อนแรง นางมีค
last updateآخر تحديث : 2026-08-25
اقرأ المزيد

บทที่ 17.2 ก้าวผ่านไปด้วยกัน

ท้องฟ้าวันนี้แจ่มใส ไร้หยาดฝน แสงแดดอาบย้อมทั่วทุ่งหญ้าจนกลายเป็นสีทอง มองแล้วดูสวยงามยิ่งนัก หากแต่ไอสังหารในใจกลับพุ่งทะยานถึงขีดสุดกำแพงด่านโจวหลินเป็นที่ปกปักรักษาคุ้มครองดินแดนเหนือมาอย่างยาวนาน แม้บางครั้งพ่ายแพ้ แต่ก็ช่วยมิให้ข้าศึกเข้าไปในเมืองแม่ทัพที่เก่งกาจ นอกจากวางแผนกลยุทธ์สู้รบ จัดวางกองกำลัง เก่งด้านบู๊ ยังต้องเอาตัวรอดได้ด้วย หากสุดท้ายพ่ายแพ้แล้ว ก็ต้องรักษาดินแดนไว้ก่อนเป็นสิ่งสำคัญ เพราะราษฎรต้องมีที่อยู่อาศัยเซียวอ๋องสวมชุดเกราะสีทอง ขับเน้นความหล่อเหลาคมคาย ชายหนุ่มยืนอยู่บนกำแพงเมือง ทอดมองกองกำลังของอีกฝ่ายด้วยแววตาเฉยเมย“ผู้ใต้บังคับบัญชารับคำสั่ง! ตั้งรับ!” เซียวหยางออกคำสั่งเสียงดังกึกก้อง สร้างความฮึกเหิมให้เหล่าทหารที่เลือดร้อน ยินดีสู้เพื่อบ้านเมือง“ตั้งรับ” ทหารมือซ้ายและมือขวาของเซียวอ๋องประสานเสียงพร้อมเพรียง ออกคำสั่งไปยังเหล่าทหารที่อยู่เบื้องล่าง“ทหารรับคำสั่ง!” เหล่าทหารตอบรับพร้อมเพรียงทุกคนต่างถือเกราะในมือแน่น กลยุทธ์ครานี้คือตั้งรับ ไม่เน้นโจมตี เพราะเสบียงเหลือน้อยเต็มทีแล้ว หลายวันที่ผ่านมาถูกชนเผ่าเร่ร่อนรุกราน พวกเขาสูญเสียกำลังไปมาก
last updateآخر تحديث : 2026-08-25
اقرأ المزيد
السابق
1
...
161718192021
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status