เมื่อกลับมาถึงห้องทำงานส่วนตัวในโรงงาน ต้าเหล่ยไม่รอช้าสั่งการตรวจสอบสินค้าพร้อมขายที่ยังคงค้างอยู่ในสต๊อกทันที ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจจนลอบยิ้มออกมาธนู มี 20,000 ชิ้นหน้าไม้ มี 10,000 ชิ้นเสื้อเกราะ มี 50,000 ชิ้นลูกดอกหัวเหล็ก มี 1,000,000 ชิ้นอาวุธยุทโธปกรณ์มหาศาลเหล่านี้ เพียงพอที่จะจัดส่งให้ผู้ตรวจการแผ่นดินนำไปใช้ก่อน"ลุงครับ ผมอยากยกหุ้นให้ลุงกับพี่หลินเฟิงคนละ 15 เปอร์เซ็นต์ ยกให้พี่ฉิน 20 เปอร์เซ็นต์ วันข้างหน้าคงต้องรบกวนทุกคนช่วยกันดูแลโรงงานนี้แล้ว ผมอยากให้สายการผลิตของเรา ผลิตของที่ได้มาตรฐานออกมาให้เต็มกำลัง ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีตลาด ผมมีที่ขาย กลัวแต่จะไม่มีของขาย"สิ้นเสียงของต้าเหล่ย ลุงหลี่เป็นคนแรกที่สะดุ้งโหยง ชายชรารีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธด้วยสีหน้าตื่นตระหนกทันที"ไม่ได้ ๆ! จะทำแบบนั้นได้ยังไงกันเสี่ยวเหล่ย ทองคำกับเครื่องหยกในหีบเล็กที่ให้มา มูลค่ามันก็มหาศาลมากพอจนพวกเราใช้ทั้งชาติก็ไม่หมดแล้ว ลุงเป็นแค่คนแก่คนหนึ่งจะเอาหุ้นโรงงานพวกนี้ไปทำอะไร ไม่เอาหรอก หลานเก็บไว้เถอะ""ใช่เสี่ยวเหล่ย พี่ก็คิดเหมือนพ่อ" หลินเฟิงรีบเอ่ยสมทบด้วยน้ำเสียงจริงจั
Terakhir Diperbarui : 2026-07-24 Baca selengkapnya