Alle Kapitel von The Billionaire's Runaway Maid: Kapitel 81 – Kapitel 90

Ashton De VeraIsang ordinaryong Miyerkules, pero ramdam ko na may kakaiba—hindi dahil may bagong project o crisis, kundi dahil parang may bago na sa paligid, kahit hindi binabanggit ng kahit sino. Sa De Vera Holdings, parang isang buhay na organismo ang kumpanya. Sa bawat sulok, may kanya-kanyang ritmo: receptionist na nagtatawanan, finance na parang laging may mini-debate, marketing na sumisigaw ng color palettes, legal na nag-uusap ng mga kontratang parang teleserye, interns na nagmamadali sa pag-deliver ng folders, maintenance na nililinis ang hallway na parang pista.Habang naglalakad ako papuntang pantry, napansin kong may dalawang tasa ng kape sa gilid ng counter. Parehong blend, parehong may tatak ng initials. Isa lang naman ang mahilig sa ganitong timpla—at isa lang dapat ang gumagamit tuwing ganitong oras."Hmm... Andrea..." tawag ko, hawak ang dalawang mug na parang ebidensya.Hindi man lang siya lumingon, busy sa pag-scroll ng schedule sa tablet. "Yes, Sir?"Iniangat ko a

Rafael "Raf" CastilloIsang tahimik na Sabado, at hindi opisina, hindi mansion—basta, gising ang mundo pero walang pressure. Ako ang unang ginising, gaya ng nakasanayan, ni Letty. Malamig pa ang hangin, tahimik ang paligid.“Kuya Raf!” bulong niya, yakap-yakap si Bunny, yung stuffed rabbit na halos kapantay na ng halagang deposito ng ATM card ng mommy niya.“Alarm clock ka ba?” kunwari seryoso ang boses ko, kahit ramdam kong puyat pa ako sa shift kagabi.Letty, proud na proud, “Better.”Wala na akong nagawa kundi matawa. Seryoso, ‘pag ganito ang umaga mo, kahit anong hirap ng trabaho, parang worth it lahat.Farmers’ market ang next scene—walang mall, walang SUV convoy, walang bodyguards na nakatakip ng earpiece. Ordinaryong pamamalengke: Kiarra, Letty, Yaya Alma, Eduardo, at ako. Amoy prutas, amoy bagong hiwa na gulay, amoy mantika mula sa karinderya sa gilid.Habang namimili kami ng kamatis, biglang may familiar na boses sa kabilang stall.“Wow, small world pala talaga,” sabi ni Lark

Larkin Del FuegoMaaga akong pumasok sa Del Fuego Corporation. Tahimik ang buong building at parang mas magaan ang hangin kahit wala namang espesyal na okasyon. Habang nagbabasa ako ng report, ilang beses akong tumingin sa relo. Hindi ko matukoy, pero parang may kulang.Maya-maya, dumating si Marcus na may dalang tablet. Napansin niya agad ang kilos ko."Nakaapat ka nang tingin sa relo, Boss," biro niya, sabay abot ng tablet.Hindi ako agad tumingin sa kanya. "May meeting ako," sagot ko, pero alam kong hindi iyon ang rason.Tahimik lang siya nang sandali, tapos inilapag niya ang tablet at ngumiti. "Mamayang alas-tres pa ‘yon. Baka may hinihintay ka?"Tumawa siya ng mahina at naglakad palayo. Naiwan akong nag-iisip. Totoo nga ba? May hinihintay ba talaga ako?Sa kabilang banda, abala si Kiarra sa De Vera Holdings. Habang nag-aayos siya ng schedule, pumasok si Andrea na may hawak na tablet."Ma’am, approved na po ang leave ninyo sa Friday," sabi ni Andrea, kita ang excitement sa mukha n

Larkin Del FuegoIsang ordinaryong Martes sa Del Fuego Corporation ang bumungad sa akin. Hindi na seryoso at malamig ang atmosphere ng opisina. Sa halip, naririnig ko ang tawanan ng mga receptionist at HR sa lobby. May interns na nagkukulitan habang nagkakape at may programmer na nakatulog sa bean bag sa pantry. Puno ang pantry dahil may birthday celebration si Angela mula HR. Habang naglalakad ako papunta sa elevator, bawat empleyado ay bumabati, hindi dahil natatakot kundi dahil gusto talaga nila.“Good morning, Sir!” bati ni Claire habang busy siya sa visitor log.Ngumiti ako at tumango, “Morning, Claire.”Nagulat ang bagong intern na si Paolo at nagtanong kay Isabella, “Kilala niya pangalan ng receptionist?”Ngumiti si Isabella at sagot niya, “Lahat.”Napansin kong mas magaan ang lahat. Hindi lang ako ang nagbago—pati ang lugar na ito ay naging tahanan na rin para sa iba.Habang nasa meeting, tumunog ang notification ko mula sa parent group chat ng school ni Letty. "Family Day, F

Larkin Del FuegoMartes ng umaga sa Del Fuego Corporation, at parang wala namang kakaiba sa araw. Maaga akong dumating. Ang mga empleyado ay abala sa kani-kaniyang trabaho. May mga investors na nasa reception, may mga presentations na kailangang tapusin, at may mga kontrata ring dapat lagdaan. Sa surface, lahat ay katulad ng dati.Habang sinusuri ko ang mga papeles, hindi ko maiwasang mapansin na tatlong beses ko nang tiningnan ang cellphone ko kahit wala namang importanteng notification. Minsan, napansin ko na rin si Marcus na parang may alam sa mga kilos ko. Nilapitan niya ako habang nagpe-prepare siya para sa kanyang sariling meeting."Boss..." sabi niya, nakatawang pinanood ako habang nililipat ko ang phone mula mesa papuntang bulsa at pabalik."Hmm?" sagot ko, hindi inaalis ang mata sa report."Tatlong beses mo nang chineck ang phone mo," sabi niya, halata sa tinig na may halong biro pero seryoso ang obserbasyon.Bahagya akong natigilan pero nagkibit-balikat ako. "Work."Umiling