All Chapters of บุปผายั่วรักแม่ทัพ บำเรอแค้น: Chapter 11 - Chapter 13

13 Chapters

ตอนที่11 พอใจเจ้าหรือยัง

กับดักที่ไม่ได้สร้างจากเหล็กกล้า แต่สร้างจากเรือนร่างที่งดงาม และวิชาปรนนิบัติที่ทำให้บุรุษอกสามศอกต้องสยบแทบเท้า"พอใจเจ้าหรือยัง..." หยางเจี้ยนถามเสียงแหบแห้ง จูบที่ขมับชื้นเหงื่อของนางชุ่ยหลานเงยหน้าขึ้น ยิ้มหวานหยดย้อยดุจน้ำผึ้งอาบยาพิษ"คืนนี้... เพิ่งจะผ่านไปสองชั่วยามเองนะเจ้าคะ ท่านแม่ทัพ"นางขยับตัวลุกขึ้นจากตักเขาอย่างอ้อยอิ่ง จงใจให้ส่วนที่เชื่อมต่อกันหลุดออกจากกันช้าๆ สร้างความเสียวซ่านทิ้งท้าย"น้ำเริ่มเย็นแล้ว... เราไปต่อกันที่เตียงเถิดเจ้าค่ะ บ่าวยังมีอีกหลายวิชาที่อยากให้นายท่านได้ลิ้มลอง"นางก้าวออกจากถังน้ำ หยิบผ้าแพรมาพันกายอย่างลวกๆ เผยให้เห็นเรือนร่างวับๆ แวมๆ แล้วเดินนำไปที่เตียงโดยไม่หันมามอง ทิ้งให้แม่ทัพหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่นั่งแช่อยู่ในน้ำ มองตามนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและความหลงใหลที่ไม่อาจถอนตัวเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่า การมีนางบำเรอที่รู้ใจและเจนจัดในเรื่องบนเตียง จะทำให้ชีวิตของเขามีสีสันและเร่าร้อนได้ถึงเพียงนี้และเขาก็รู้ตัวดีว่า... นับจากคืนนี้ไป เขาคงไม่อาจมองสตรีอื่นใดได้อีก นอกจากแม่นางจิ้งจอกยั่วสวาทผู้นี้ผู้เดียว.ร่างระหงที่ห่อหุ้มด้วยผ้าแพ
last updateLast Updated : 2026-06-27
Read more

ตอนที่ 12 : บุปผาเปื้อนหมึกและรอยราคี

ยามเหม่า[1] แสงแรกแห่งอรุณรุ่งสาดส่องลอดหน้าต่างบานเกล็ดไม้ฉลุลาย เข้ามากระทบกับร่างที่นอนคุดคู้จมกองพรมขนสัตว์หนานุ่มเฟิงชุ่ยหลาน รู้สึกตัวตื่นขึ้นด้วยความปวดร้าวที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย ราวกับกระดูกทุกชิ้นถูกถอดออกแล้วประกอบใหม่ผิดตำแหน่ง โดยเฉพาะแผ่นหลังเนียนละเอียดที่บัดนี้แสบร้อนยิบๆ จากรอยแส้ที่ฟาดลงมาเมื่อคืนนางพยายามยันกายลุกขึ้น แต่ความระบมที่ช่วงล่างทำให้นางต้องสูดปากเบาๆ"ตื่นแล้วรึ?"เสียงทุ้มต่ำเย็นชาดังขึ้นจากอีกฝั่งของห้องแม่ทัพหยางเจี้ยน แต่งกายเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาสวมชุดลำลองสีน้ำเงินเข้มปักลายเมฆา ดูสูงส่งและสง่างามดั่งเทพเซียน ต่างจากอสูรร้ายที่กระโจนเข้าขย้ำนางเมื่อคืนราวฟ้ากับเหวเขานั่งจิบชาเช้าอย่างสบายอารมณ์ สายตาคมกริบเหลือบมองนางที่สภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าขาดวิ่นกองอยู่ข้างตัว"รีบจัดการตัวเองแล้วไสหัวกลับไปที่ห้องเจ้า อย่าให้ใครเห็นสภาพเจ้าเดินออกมาจากห้องข้าในเวลานี้"คำสั่งนั้นไร้เยื่อใยดุจการไล่หมูหมา ชุ่ยหลานกัดริมฝีปากแน่น นางค่อยๆ พยุงร่างลุกขึ้น มือสั่นเทาคว้าเศษผ้าที่พอจะปกปิดร่างกายขึ้นมาคลุมกาย"รับทราบเจ้าค่ะ... ท่านแม่ทัพ"นางก้มศีรษะให
last updateLast Updated : 2026-06-27
Read more

ตอนที่ 13 ณ ห้องหนังสือ

ยามจื่อ[1] ณ ห้องหนังสือบรรยากาศในห้องหนังสือเงียบสงัด มีเพียงเสียงพู่กันตวัดลงบนหน้ากระดาษ กลิ่นหมึกจีนหอมฉุนผสมกับกลิ่นกำยานไม้กฤษณาหยางเจี้ยนนั่งอยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่ เขากำลังวาดภาพทิวทัศน์ภูเขา ทว่าพู่กันในมือกลับจุ่มหมึกจนชุ่มโชกเกินความจำเป็นชุ่ยหลานคุกเข่าอยู่ข้างกายเขา ทำหน้าที่ฝนแท่งหมึกในจานหิน นางสวมเพียงชุดคลุมผ้าแพรสีขาวบางเบาที่หยางเจี้ยนสั่งให้เตรียมไว้ ไม่มีชุดชั้นใน ไม่มีเอี๊ยมบังทรง เนื้อผ้าบางใสแนบไปกับเรือนร่างยามต้องแสงเทียน เผยให้เห็นรอยแดงเป็นปื้นยาวกลางหลังและรอยจ้ำตามตัวอย่างชัดเจน"มานี่"หยางเจี้ยนวางพู่กันลง เขาตบหน้าตักตัวเองเบาๆชุ่ยหลานวางแท่งหมึก นางรู้หน้าที่ดี จึงลุกขึ้นแล้วค่อยๆ หย่อนกายลงนั่งบนตักแกร่งของเขา หันหน้าเข้าหาโต๊ะทำงาน หันแผ่นหลังให้เขาทันทีที่สะโพกมนสัมผัสกับหน้าตัก หยางเจี้ยนก็สอดแขนแกร่งโอบรัดเอวบางไว้แน่น ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินต้นคอขาว"ตัวเจ้าสั่น..."เขากระซิบ ริมฝีปากขบเม้มใบหูนางเบาๆ "กลัวรึ? หรือตื่นเต้น?""บ่าว... หนาวเจ้าค่ะ" ชุ่ยหลานตอบเสียงสั่น พยายามควบคุมลมหายใจ"หนาวรึ? งั้นข้าจะมอบความอบอุ่นให้"มือหนาเลื่อนสาบเสื้อคลุมข
last updateLast Updated : 2026-06-27
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status