บุปผายั่วรักแม่ทัพ บำเรอแค้น

บุปผายั่วรักแม่ทัพ บำเรอแค้น

last updateÚltima actualización : 2026-06-27
Por:  จิรัฐติกาลActualizado ahora
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
13Capítulos
28vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

"นางใช้เรือนร่างเป็นเดิมพันเพื่อแลกหนี้เลือด... เขาใช้หัวใจแลกมาซึ่งความรักจอมปลอม" เฟิงชุ่ยหลาน ยอมพลีกายถวายตัวเป็นนางบำเรอให้ แม่ทัพหยางเจี้ยน ศัตรูผู้ฆ่าล้างตระกูล เพื่อหวังบดขยี้หัวใจเขาให้แหลกสลาย แต่เมื่อความจริงถูกเปิดเผยว่าเขาเป็นเพียง 'ดาบ' ที่ถูกหลอกใช้... นางจะเลือกสิ่งใด? ระหว่างความแค้นที่สุมอก หรือความรักที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางรอยน้ำตา? บทสรุปของความรักที่เริ่มต้นด้วย 'แผนการ' จะลงเอยเช่นไร? เมื่อหนี้แค้นต้องชำระด้วย 'ชีวิต' และการให้อภัยต้องแลกมาด้วย 'ลมหายใจ' ของใครบางคน!

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่ 1 กลิ่นหอมในเรือนซักล้าง

「ママ、まだここにいちゃだめ?」

娘は雨宮星羅(あまみや せいら)の首に抱きつき、涙ながらに訴えた。「今日、パパがレインボーのオルゴールをくれたの。パパって呼んでも怒らなかった。パパ、私のこと好きになったみたい。

パパのこと、大好き。パパと離れたくない」

星羅は娘のもちこの期待に満ちた瞳を見つめ、真実を告げることができなかった。

榊柊也(さかき しゅうや)は娘を愛していない。ましてや妻である自分も、この家庭も愛していない。

あの時、柊也は初恋の人との結婚を控えていた。

しかし、結婚式当日、彼の恋人は他の男と姿を消した。

柊也がどんなに引き留めようと、彼女は振り返らなかった。

自暴自棄になった柊也は、参列者の中から星羅を選び、その場で彼女と結婚したのだ。

しかし、結婚して5年、二人はずっと別々の部屋で寝ていた。

ある日、柊也は酒に酔った勢いで、星羅と一夜を共にした。

その後、星羅は妊娠した。

柊也の母は星羅に中絶手術をやめさせ、子供を産ませた。

この一件で、柊也は星羅をひどく憎み、生まれた娘にも冷たく当たった。

娘は生まれてから半月間、集中治療室に入院していたが、彼は一度も見舞いに訪れることはなかった。

娘を抱き上げることもなく、ミルクを吐いて窒息しかけた時でさえ、見て見ぬふりをした。

実の父親でありながら、赤の他人よりも冷たかった。

今夜、柊也の元カノが離婚して帰国した。

普段はもちこに無関心な柊也だったが、娘を抱くと何度も頬にキスをし、娘にはレインボーのオルゴールをプレゼントした。

「ママ、聞いて!パパがくれたオルゴール、流れてるのは『愛しき我が子』の曲なんだよ!」

もちこは音楽に合わせて踊り、嬉しそうに笑った。

「パパがくれた曲、私の一番好きな曲!パパはきっと私のこと、好きになったんだよね?」

星羅が答える間もなく、もちこは家族写真を持って駆け寄り、訴えかけてきた。

「ママ、見て!パパが私を抱っこして、1歳の誕生日写真撮ったんだよ!パパは私のこと、愛しているんだよね?

見て!パパ、すごく嬉しそうに笑っている!」

星羅が黙っていると、もちこの瞳の輝きが消え、涙が頬を伝った。

「ママ、パパは毎日たくさん手術をして疲れているから、私に笑いかけてくれないし、抱っこもしてくれないんだよね?私のこと嫌いなわけじゃないんだよね?

お願いだから、ここにいさせて!パパに会えないと、寂しくて眠れないの……」

星羅は唇を震わせたが、何も言えなかった。

オルゴールは、柊也が元カノの離婚と帰国を祝って買ったものだと言えるだろうか?

1歳の誕生日の家族写真は、自分が合成したものだと言えるだろうか?

家族を円満に見せるために、娘のために作った偽りの写真だと言えるだろうか?

娘が生死の境を彷徨っていた時、柊也が治療の中止同意書にサインしたことを伝えられるだろうか?

あまりにも残酷な真実を、星羅は娘に伝えることができなかった。胸の痛みをこらえながら、彼女は言った。「もちこ、ママと二人で、おじさんの家から出て、もっといい場所へ行くのよ」

「パパを『おじさん』って呼ぶの、嫌」

もちこは小さな手で涙を拭きながら、声を詰まらせた。「クラスでパパを『おじさん』って呼んでるの、私だけ……」

星羅の表情が曇った。

結婚して5年、どんなに尽くしても、柊也の心は動かなかった。

彼は彼女に、結婚を秘密にするように求めた。

娘にも「パパ」と呼ばせず、他人のように「おじさん」と呼ばせていた。

娘が2歳の時、小児保健科で検診を受けていたところ、エレベーターの中で医師団と回診に向かう柊也に偶然出会った。

娘がうっかり「パパ」と呼んでしまった。

その日の夜、柊也は娘を暗い部屋に閉じ込めた。娘が夜盲症で暗闇を怖がることなど、お構いなしだった。

娘は高熱を出して意識を失い、3日後にようやく目を覚ました。

娘が3歳の誕生日、星羅は何度も頼み込み、ようやく柊也を誕生日パーティーに来させることができた。

しかし、娘がまたもや「パパ」と言ってしまったばかりに、

柊也は娘を公園に置き去りにして帰ってしまった。

彼女がやっとの思いで娘を見つけた時、

娘は人攫いに無理やり車に乗せられ、髪を剃られ、薄着のジャージ姿に着替えさせられていた。

あと5分でも遅れていたら、娘は連れ去られていたかもしれない。

娘は泣きじゃくりながら、柊也の袖を掴んで呟いた。「ごめんなさい、おじさん。私が悪かったの」

それ以来、娘は彼を「おじさん」と呼ぶようになり、笑顔を失った。

その光景を思い出し、星羅の胸が痛んだ。彼女は娘を抱きしめた。

「もちこ、おじさんは私たちがここにいるのを嫌がっているの。いい子だから、言うことを聞いて」

娘は悲しそうに涙をこぼしながら、オルゴールを手に取って、不思議そうに言った。「でもママ、おじさんは私にオルゴールをくれたのよ。私のこと嫌いなら、どうしてプレゼントしてくれるの?」

「もちこ、いい子にして。もうすぐ、ここに別のおばさんが来るのよ……」

娘は星羅の首に抱きつき、大粒の涙を流しながら、しくしくと泣いた。「でも……パパに愛されたいの……」

「もう三回だけ、パパにチャンスをあげたい。もし……それでも私たちのこと嫌いだったら、もうパパのことは諦める」

「わかったわ……」星羅は涙をこらえて頷いた。

柊也、あなたにあと三回だけチャンスをあげるわ。

三度、チャンスをあげる。

それでもまた失望させるなら、あなたを捨てて、あなたの世界から完全に消えるから!

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
13 Capítulos
ตอนที่ 1 กลิ่นหอมในเรือนซักล้าง
หิมะแรกของปีโปรยปรายลงมาดั่งกระดาษเงินกระดาษทองที่เผาส่งวิญญาณคนตาย ทว่าสีขาวบริสุทธิ์ของเกล็ดหิมะไม่อาจกลบฝังสีแดงฉานของโลหิตที่นองทั่วลานหินของคฤหาสน์สกุลเฟิงได้เสียงกรีดร้องโหยหวนเงียบหายไปนานแล้ว เหลือเพียงเสียงปะทุของเปลวเพลิงที่กำลังมอดไหม้ซากปรักหักพัง และกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียนท่ามกลางกองซากศพของบิดามารดาและพี่น้องร่วมสายเลือด 'เฟิงชุ่ยหลาน' ในวัยสิบห้าปีซ่อนตัวอยู่ในช่องลับใต้ตู้ไม้เก่าคร่ำครึ นางกัดผ้าเช็ดหน้าในปากแน่นจนรสฝาดเฝื่อนของเลือดซึมออกมา เพื่อกลั้นเสียงสะอื้นที่อาจพรากเอาลมหายใจสุดท้ายของสกุลเฟิงไปผ่านช่องไม้แตก นางมองเห็นรองเท้าหนังหุ้มเกราะเหล็กสีดำสนิทคู่หนึ่งย่ำลงบนกองเลือดอย่างไม่ยี่หระ ปลายดาบในมือของบุรุษผู้นั้นหยดหยาดโลหิตลงสู่พื้น ติ๋ง... ติ๋ง... เป็นจังหวะเดียวกับหัวใจที่แหลกสลายของนาง'แม่ทัพหยางเจี้ยน'ชื่อนี้สลักลึกลงในกระดูกดำของนางราวกับถูกตีตราด้วยเหล็กเผาไฟ แผ่นหลังกว้างขวางดุจขุนเขาและกลิ่นอายสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่นั้น คือภาพจำสุดท้ายที่นางมีต่อผู้สังหารล้างตระกูล‘ข้าจะฆ่าเจ้า... หยางเจี้ยน ข้าจะใช้เลือดของเจ้าเซ่นไห
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่2 ฮูหยินเอกคู่ทุกข์คู่ยากของเขา
นางคือ 'หลินหว่านเอ๋อร์' ฮูหยินเอกคู่ทุกข์คู่ยากของเขา สตรีผู้แสนดีที่ร่างกายอ่อนแอจากเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนที่สร้างความหวาดระแวงในใจนางจนถึงทุกวันนี้แววตาอำมหิตของหยางเจี้ยนอ่อนแสงลงวูบหนึ่ง เขาเดินเข้าไปประคองภรรยาอย่างเบามือ ราวกับกลัวว่าแรงบีบเพียงนิดเดียวจะทำให้นางบุบสลาย"หว่านเอ๋อร์ ลมข้างนอกแรงนัก เหตุใดเจ้าจึงออกมารอข้า" น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและนุ่มนวล แต่ก็แฝงความเหินห่างอยู่ในที"ข้าให้คนเตรียมน้ำแกงไก่ตุ๋นยาจีนไว้ให้ท่านพี่เจ้าค่ะ" หว่านเอ๋อร์ยิ้มแย้ม พยายามจะช่วยถอดเสื้อคลุมของเขา แต่ หยางเจี้ยนกลับเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อยอย่างเป็นธรรมชาติ"ไม่ต้องลำบากเจ้า ข้าจะไปจัดการตัวเอง เจ้าพักผ่อนเถิด"เขาตัดบทอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินแยกไปยังเรือนพักของตนเอง ทิ้งให้ฮูหยินเอกมองตามแผ่นหลังกว้างด้วยแววตาหม่นหมอง นางรู้ดีว่าสามีรักและให้เกียรตินางยิ่งกว่าสิ่งใด และต้องอดทนกับสิ่งที่อยู่ในใจเพียงใด หากแต่นางเอกต่างหากที่ไม่อาจรับมันแรงปรารถนานั้นได้หยางเจี้ยนเดินเข้าห้องนอนส่วนตัว ปลดชุดเกราะหนักอึ้งวางลงบนแท่น เขาถอนหายใจยาว พยายามข่มความร้อนรุ่มในกายที่มักเกิดขึ้นทุกครั้งหลังกลับจากก
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่3 ความต้องการของเขา
มือหนาหยาบกร้านเอื้อมมาบีบคางนางแน่น นิ้วหัวแม่มือบดขยี้ริมฝีปากล่างของนางจนเจ็บแปลบ เขาไม่ได้สัมผัสด้วยความรักใคร่ แต่สัมผัสเหมือนกำลังตรวจสอบสินค้า หรือกำลังเล็งเป้าหมายที่อยากทำลายชุ่ยหลานไม่หลบตา แม้ความเจ็บจะแล่นริ้วขึ้นมา แต่นางกลับรู้สึกพอใจ ใช่... แบบนี้แหละ หยางเจี้ยน จงเผยธาตุแท้ของเจ้าออกมา"กลิ่นกายเจ้า..." หยางเจี้ยนก้มลงสูดดมที่ซอกคอขาวเนียนของนางโดยไม่สนมารยาท กลิ่นหอมจางๆ แบบเดียวกับที่ติดบนเสื้อผ้าของเขา ลอยออกมาจากตัวนางสติของแม่ทัพหนุ่มเกือบจะขาดผึง เขาอยากจะกระชากนางขึ้นมาโยนลงบนโต๊ะ แล้วระบายความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมานานปีลงบนร่างนี้ ร่างที่ดูแข็งแรงกว่าฮูหยิน ร่างที่ดูเหมือนจะรองรับความรุนแรงของเขาได้แต่ภาพใบหน้าเปื้อนยิ้มของฮูหยินผุดขึ้นมาในหัวดึงสติเขาไว้หยางเจี้ยนผลักหน้าชุ่ยหลานออกอย่างแรงจนนางเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้น เขาหันหลังกลับไปยืนหันหลังให้ หายใจหอบถี่เพื่อระงับอารมณ์"ไสหัวไปซะ" เขาออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด "แล้วอย่าให้ข้าได้กลิ่นนี้อีก... ไม่เช่นนั้น ข้าจะไม่รับรองชีวิตของเจ้า"ชุ่ยหลานรีบกุลีกุจอคลานถอยหลังออกมา "เจ้าค่ะ... บ่าวทราบแล้วเจ้าค่ะ"น
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่4 เรือนอาบน้ำส่วนตัวของแม่ทัพ
แท้จริงแล้ว... นางรอคอยโอกาสนี้มาตลอดทั้งคืนนางรู้ดีว่าการบุกรุกเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของหยางเจี้ยนคือการเอาคอไปพาดบนคมดาบ แต่บุรุษอย่างหยางเจี้ยน หากจะทลายกำแพงของเขา ต้องใช้ยาแรง การหลบๆ ซ่อนๆ มีแต่จะทำให้เขาเมินเฉย"ดี... งั้นเจ้าไป" ป้าหวังพยักหน้าอย่างโล่งอก "จำไว้ ห้ามมอง ห้ามพูด ห้ามทำเสียงดัง เทน้ำเสร็จแล้วรีบไสหัวออกมา""เจ้าค่ะ"ชุ่ยหลานรับคำ นางเดินไปยกถังน้ำร้อนใบใหญ่ แม้ร่างกายจะดูบอบบางแต่ด้วยพื้นฐานวรยุทธ์ที่เคยฝึกฝนในตระกูลขุนนางบู๊ทำให้นางยกมันได้ไม่ยากเย็นนักทว่าก่อนจะเดินออกจากโรงครัว นางจงใจดึงเชือกผูกเอวให้คลายออกเล็กน้อย และขยับคอเสื้อตัวในให้กว้างขึ้นอีกนิด ชุดสาวใช้ผ้าฝ้ายเนื้อหยาบที่นางสวมใส่นั้นเก่าและบาง หากโดนน้ำเพียงนิดเดียว... มันจะแนบเนื้อจนเห็นไปถึงไหนต่อไหนเรือนอาบน้ำส่วนตัวของแม่ทัพไอร้อนลอยอบอวลไปทั่วห้องที่กรุด้วยหินอ่อนสีดำสนิท ตรงกลางห้องมีสระน้ำขนาดใหญ่ที่ผันน้ำแร่ร้อนเข้ามา กลิ่นกำยานไม้จันทน์หอมตลบอบอวลผสมกับกลิ่นไอดินและหินผาหยางเจี้ยนแช่กายอยู่ในสระ น้ำร้อนจัดช่วยคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดจากการฝึกหนัก เขาหลับตาลง พิงศีรษะกับขอบสระ พยายา
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่ 5 กรงขังทองคำและรอยตีตรา
ภาพนี้มันช่างงดงาม... งดงามในแบบที่บิดเบี้ยว"เจ้าเจ็บหรือ?" เขาถาม ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกโด่งแตะแก้มนาง "แต่ร่างกายของเจ้าดูเหมือนจะไม่กลัวความเจ็บปวดเลยนะ เสี่ยวหลาน"เขาจงใจเพิ่มแรงบีบที่คอขึ้นอีกนิด ชุ่ยหลานเชิดหน้าขึ้น หอบหายใจแรง ใบหน้าแดงก่ำจากการขาดอากาศชั่วขณะ นางไม่ได้ร้องขอชีวิต แต่กลับจ้องตาเขากลับด้วยแววตาที่ตัดพ้อและ... ท้าทาย"ท่านแม่ทัพ... หากท่านจะฆ่าบ่าว ก็ทำเสียเถิด... แต่อย่าทรมานบ่าวเช่นนี้" นางกระซิบเสียงขาดห้วงคำพูดของนางเหมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟ คำว่า 'ทรมาน' ในความหมายของนางอาจคือความตาย แต่สำหรับ หยางเจี้ยน มันกระตุ้นต่อมความปรารถนาที่กันเอาไว้ในตัวเขาออกมาเขาแสยะยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายชุ่ยหลานเย็นเฉียบ"ฆ่าเจ้าหรือ? มันง่ายเกินไป..."หยางเจี้ยนปล่อยมือจากคอของนาง แต่เปลี่ยนมาเป็นกระชากสาบเสื้อที่เปียกชื้นของนางจนฉีกขาดเล็กน้อย เผยให้เห็นเนินไหล่ขาวเนียนที่มีรอยน้ำร้อนลวกจางๆ"ผิวของเจ้า... มันขึ้นรอยง่ายดีจริงๆ" เขาใช้นิ้วโป้งหยาบกร้านลูบไล้รอยแดงนั้นแรงๆ จงใจซ้ำเติมแผลที่เพิ่งโดนน้ำร้อน"อ๊ะ!..." ชุ่ยหลานสะดุ้งเฮือก กัดริมฝีปากแน่นเพื่อก
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่6 ธรรมเนียมปฏิบัติ
ยามซื่อ ณ เรือนหลักก่อนจะไปรายงานตัวที่ห้องของแม่ทัพ ธรรมเนียมปฏิบัติคือต้องไปคารวะฮูหยินเอกผู้เป็นนายหญิงของบ้านห้องโถงรับรองของ 'หลินหว่านเอ๋อร์' ตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่ประณีต กลิ่นสมุนไพรต้มลอยอบอวลจางๆ ผสมกับกลิ่นดอกกล้วยไม้ ฮูหยินเอกนั่งอยู่บนตั่งไม้บุผ้าไหม หน้าตักมีงานปักผ้าที่ยังค้างคา ใบหน้าของนางซีดเซียวทว่าดวงตากลับเปี่ยมไปด้วยความอารี"คารวะฮูหยินเจ้าค่ะ" ชุ่ยหลานคุกเข่าลงโขกศีรษะ รักษากิริยาสาวใช้ผู้เจียมตนได้อย่างไร้ที่ติ"ลุกขึ้นเถิดเสี่ยวหลาน" เสียงของหว่านเอ๋อร์หวานใสราวกับระฆังแก้ว นางกวักมือเรียก "เข้ามาใกล้ๆ ข้าซิ ได้ยินว่าเมื่อวานเจ้าลื่นล้มในห้องน้ำจนเจ็บตัวหรือ?"ชุ่ยหลานขยับเข่าเข้าไปใกล้ หว่านเอ๋อร์ยื่นมือผอมบางมาจับมือนาง สายตาของนายหญิงเหลือบไปเห็นรอยช้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อของชุ่ยหลานโดยบังเอิญ"ตายจริง..." หว่านเอ๋อร์อุทานเบาๆ ยกมือทาบอก "รอยที่คอเจ้านั่น... น่ากลัวเหลือเกิน ล้มท่าไหนกันจึงได้ช้ำขนาดนี้"ชุ่ยหลานชะงักไปครู่หนึ่ง ความรู้สึกผิดสายหนึ่งแล่นผ่านหัวใจที่ด้านชา ฮูหยินผู้นี้ช่างบริสุทธิ์ผุดผ่อง นางไม่รู้เลยว่ารอยนี้ไม่ได้เกิดจากการล้ม แต่เกิดจากเงื
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่ 7 รอยประทับตราเจ้าของ
"เจ้าคิดว่าข้าต้องการมือของเจ้าในการปรนนิบัติอย่างเดียวรึ?"เสียงทุ้มต่ำพร่ากระซิบข้างหู มือหนาหยาบกร้านสอดเข้าไปใต้สาบเสื้อชุดใหม่ ลูบไล้แผ่นหลังเนียนลื่นอย่างหยาบคาย ไม่ใช่สัมผัสของคนรัก แต่เป็นสัมผัสของเจ้าของที่กำลังตรวจสอบสินค้า"ท่านแม่ทัพ... อย่า..." ชุ่ยหลานแสร้งขัดขืนเบาๆ พยายามดันอกเขาออก"อย่า?" หยางเจี้ยนหัวเราะในลำคอ เขาจับข้อมือทั้งสองข้างของนางไพล่หลัง ล็อคไว้ด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ทำให้หน้าอกอวบอิ่มของนางแอ่นขึ้นปะทะสายตาเขา "ร่างกายของเจ้าสั่นระริกขนาดนี้ ยังจะบอกให้ข้าหยุดอีกหรือ?"เขาไม่ได้รีบร้อนจะล่วงล้ำในส่วนลึกซึ้ง แต่อยากเล่นสนุกกับปฏิกิริยาของนางก่อนหยางเจี้ยนก้มลง ฝังจมูกโด่งลงบนซอกคอขาว จุดเดียวกับที่มีรอยช้ำจากเมื่อวาน เขาจงใจขบกัดลงไปบนรอยเดิมอย่างแรง"อ๊าา!"ชุ่ยหลานหวีดร้องเสียงหลง ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง เลือดสีสดซึมออกมาจากรอยฟัน ผสมปนเปกับรอยช้ำสีม่วง"กลิ่นเลือดของเจ้า..." หยางเจี้ยนไล้ลิ้นเลียหยดเลือดที่ซึมออกมา รสเค็มปร่าคาวคลุ้งในปากกระตุ้นสัญชาตญาณดิบให้ตื่นเพริด "มันหอมหวานกว่าสุราชั้นดีเสียอีก"เขาเงยหน้าขึ้นมองนาง ดวงตาแดงก่ำราวกับสั
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่8 ไม่ต้องยั้งแรง
หยางเจี้ยนจับขาเรียวขาวของชุ่ยหลานแยกออกกว้าง พาดบ่าแกร่งของเขาไว้ เขาไม่เสียเวลาเล้าโลมให้มากความ เขาจ่อส่วนปลายที่ฉ่ำเยิ้มเข้าที่ปากทางรักที่บวมช้ำจากการร่วมรักก่อนหน้า แล้วกระแทกกายเข้าไปในคราวเดียวจนสุดโคน!"อ๊าาาาา!"ชุ่ยหลานหวีดร้องเสียงหลง ร่างกายแอ่นโค้งขึ้นจากที่นอนด้วยความจุกเสียดและความคับแน่นที่แทรกเข้ามาอย่างป่าเถื่อน มันใหญ่โตและรุนแรงจนนางรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกจากกัน"แน่น... แน่นเหลือเกิน..." หยางเจี้ยนคำรามต่ำ ซบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของนาง ขบกัดลงบนผิวเนื้อนุ่มจนจมเขี้ยว ลิ้มรสคาวเลือดจางๆ ที่ยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณนักล่าเขาเริ่มขยับสะโพกโหมกระหน่ำใส่ร่างนางดุจพายุ ที่บ้าคลั่ง จังหวะรักในครานี้ไร้ซึ่งความปรานี มีแต่ความดุดัน ดิบเถื่อน และรุนแรงในแบบที่เขาไม่เคยทำกับใครมาก่อนตับ! ตับ! ตับ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นก้องกังวานไปทั่วห้องหอ ผสานกับเสียงเตียงไม้ที่โยกไหวเอี๊ยดอ๊าดราวกับจะพังทลายลงมา"อื้อ... ท่านแม่ทัพ... ขะ... บ่าวเจ็บ... อ๊า! ตรงนั้น...อื้อ"ชุ่ยหลานจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของเขา กรีดเป็นทางยาวจนเลือดซิบ แต่นั่นกลับยิ่งทำให้หยางเจี้ยนคลั่งไ
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่ 9 จนกว่าข้าจะพอใจ
"จนกว่าเจ้าจะร้องขอชีวิต... หรือจนกว่าข้าจะพอใจ"พูดจบ เขาก็ก้มลงมอบจูบที่ดูดดื่ม เริ่มต้นบทรักบทต่อไปทันทีโดยไม่ให้นางได้พักหายใจค่ำคืนนี้... แสงเทียนในห้องหอจะไม่มีวันมอดดับ เช่นเดียวกับไฟราคะของแม่ทัพหยางเจี้ยน ที่ถูกปลุกให้ลุกโชนขึ้นมา และมีเพียงเฟิงชุ่ยหลานเท่านั้นที่จะเป็นเชื้อเพลิงให้เขาแผดเผาได้ตลอดไปคำเตือนของหยางเจี้ยนไม่ใช่คำขู่เลื่อนลอยหลังจากพักหายใจได้เพียงไม่กี่อึดใจ ร่างสูงใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามก็เริ่มขยับไหวอีกครั้ง เขาไม่ยอมถอนกายออก แต่กลับแช่ค้างไว้เพื่อให้ตัวตนของเขาขยายตัวจนคับแน่นโพรงนุ่มนิ่มของนางอีกครา ความรู้สึกอึดอัดและจุกเสียดแล่นพล่านจนชุ่ยหลานต้องนิ่วหน้า แต่ดวงตายังคงฉ่ำเยิ้มท้าทาย"พักพอหรือยัง... นางบำเรอคนเก่ง?"หยางเจี้ยนแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม เขาจับข้อมือบางทั้งสองข้างของนางรวบขึ้นไปตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างช้อนใต้สะโพกนาง แล้วกระชากร่างบางให้ลอยหวือขึ้นจนแผ่นหลังลอยพ้นฟูก"อ๊ะ! ท่านแม่ทัพ... ท่านี้มัน...""ลึกดีใช่ไหมล่ะ?"เขาไม่รอให้นางตอบ สวนเอวสอบกระแทกขึ้นไปอย่างรุนแรงในท่วงท่าที่นางไร้ทางหนี การจับยึดเช่นนี้ทำให
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
ตอนที่ 10 อ่างอาบน้ำราคะ
ไอร้อนจากถังไม้หอมขนาดใหญ่ลอยกรุ่นขึ้นมาปะทะใบหน้า หยางเจี้ยนอุ้มร่างที่อ่อนระทวยของเฟิงชุ่ยหลานก้าวลงไปในน้ำอุ่นจัดที่โรยกลีบกุหลาบไว้จนทั่ว น้ำที่ล้นทะลักซู่ลงสู่พื้นหินส่งเสียงดังซ่า บ่งบอกถึงการมาเยือนของสองร่างที่กำลังร้อนรุ่มดุจไฟบรรลัยกัลป์ความร้อนของสายน้ำช่วยชำระล้างคราบเหงื่อไคลและคาวโลกีย์จากบทรักบนเตียงเมื่อครู่ และยังช่วยบรรเทาความเจ็บแสบจากบาดแผลเล็กน้อยตามผิวตึงกระชับของแม่ทัพหนุ่ม ทว่า... สำหรับผิวขาวเนียนละเอียดดุจหยกมันแพะของชุ่ยหลาน น้ำอุ่นกลับยิ่งขับเน้นรอยแดงช้ำที่เขาฝากรอยไว้ให้เด่นชัดขึ้น ราวกับดอกเหมยที่บานสะพรั่งบนหิมะขาวหยางเจี้ยนนั่งลงบนม้านั่งไม้ภายในถัง ดึงร่างบางให้มานั่งซ้อนตัก หันหน้าเข้าหากัน เขาใช้ฝ่ามือใหญ่กวักน้ำขึ้นมาลูบไล้แผ่นหลังเนียนนุ่มของนางอย่างแผ่วเบา ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้างามที่เปียกชื้นและแดงระเรื่อด้วยไอร้อนและฤทธิ์เสน่หา"ยังเจ็บอยู่หรือไม่?" เขาถามเสียงทุ้มต่ำ นิ้วมือเกลี่ยไล้ไปตามร่องรอยที่ต้นแขนของนางชุ่ยหลานส่ายหน้าเบาๆ ริมฝีปากอิ่มบวมเจ่อเผยอรอยยิ้มลึกลับ นางรู้ดีว่าเวลาของนางมาถึงแล้ว... เวลาที่จะใช้ 'วิชา' ที่นางเพียรฝึกฝนมาแ
last updateÚltima actualización : 2026-06-24
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status