All Chapters of Under Cover Maid and the Billionaire Assassin: Chapter 51 - Chapter 60

Chapter 52Alena’s POVPagbalik namin sa Sto. Alonzo, halos patang-pata pa rin ang katawan ko mula sa mga biyahe at iba't ibang hamon na napaharap sa amin ni Boss MJ.Ilang araw na rin kaming halos walang pahinga. Kung minsan, pakiramdam ko ay gumagalaw lamang ang katawan ko dahil kailangan.Sinabihan ako ni Boss MJ na magpahinga muna.Pero siya, nagpatuloy pa rin siya sa pagtatrabaho.Nakonsensiya naman ako.Hindi siya halos nagpapahinga sa pagpapayaman.Sa wari ko, parang gusto na niyang bilhin ang mundo.Hindi ba talaga magpapahinga ang lalaking ito?Parang hindi ko na kayang makita siyang nahihirapan kahit hindi naman siya nagrereklamo.Napakasipag niyang tao.May gusto ba siyang patunayan?O may addiction siya sa pagtatrabaho?Palihim ko siyang napagmamasdan.Nakikita ko ang malalalim niyang paghinga sa tuwing hindi na niya kinakaya ang mga problema.Minsan ay tahimik lamang siyang nakatitig sa mga dokumentong nasa harapan niya.Minsan naman ay matagal niyang hinahawakan ang sent

Chapter 54Mark Jacobs’s POV“Si, Alena?”“Nasa kuwarto po niya, Boss.”Sagot ng mga tao sa mansiyon.Hindi na ako nagtanong pa.Nagmamadali akong tumungo sa kanyang silid.Habang naglalakad ako sa hallway, parang bawat hakbang ko ay lalong nagpapabigat sa dibdib ko.Hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko.Hindi pa ako natakot kailanman.Hindi noong nasa panganib ako.Hindi noong may mga taong gustong pumatay sa akin.Hindi noong nakikipaglaban ako sa mga taong mas marami at mas armado kaysa sa akin.Pero ngayon...Ngayon pa lang ako nakaramdam ng totoong takot.Dahil hindi na ang sarili ko ang iniisip ko.Si Alena.Pagkakita ko sa kanya, hindi ko na napigilan ang sarili ko.Niyakap ko siya.Mahigpit na mahigpit.Parang kailangan kong maramdaman na totoong nasa harapan ko siya.Na ligtas siya.Na hindi siya mawawala sa akin.“Boss, anong nangyayari sa iyo?”Hindi ako agad nakasagot.Pumikit ako habang mahigpit ko siyang yakap.Hindi ko alam kung papaano sasabihing dahil s

Chapter 56Alena’s POVSinamahan ako ni Mark Jacob sa isang malaking store ng mga supplies.Hindi niya iyon karaniwang ginagawa, dahil marami naman siyang tauhan na puwedeng gumawa noon para sa kanya. Pero ako, gustong-gusto ko talagang gumagala o nagwi-window shopping kahit wala naman talagang binibili.Marami kasi akong natutuhan. Hindi kasi ako palakaibigan. Kaya may mga libangan akong kinagigiliwan na gaya noon. Mas gusto kong mag-isa, tahimik, at abala sa sarili kong mundo.Pero mula nang dumating si Mark Jacob sa buhay ko, parang unti-unting nagbabago ang lahat.Minsan, hindi ko na alam kung saan ako lulugar sa sobrang pagiging clingy niya.“Seryoso? Iyan ang susuot mo?” tanong ko sa kanya habang tinitingnan ang suot niya.“Huwag ka na kayang sumama.”Sabi ko sa kanya dahil nakasuot siya ng isang black coordinates and suit. Para siyang pupunta sa isang importanteng meeting at hindi sa isang malaking hardware store.“Bakit, anong problema sa suot ko?”“Hardware ang pupuntahan nat

TestChapter 58Alena’s POV“Sumama ka sa akin Helena.”Hindi ito kahilingan, utos ito.Utos ng kanyang Tiya Martha.Hindi na ako nagtanong pa. Alam kong may dahilan kung bakit niya ako pinasasama. Kaya tahimik lamang akong sumunod sa kanya.Pumunta kami sa isang lugar na ngayon ko lang napuntahan. Isang maliit na bayan na parang pinagkaitan ng pag-asa.Ang bayan ng Tawid Sapa.Sa unang tingin pa lamang, parang may mabigat ang humahawak sa dibdib ko.Marami na akong nakitang ganito.Sa dami ng lugar na napuntahan ko dahil sa mga misyon, marami na akong nasaksihang kahirapan. Mga lugar na kulang sa pagkain, walang maayos na tirahan at halos walang pagkakataon ang mga tao para umunlad.Pero ito?Isa ito sa pinaka grabe.Parang nakalimutan ng mundo ang lugar na ito.Sira-sirang at barong-barong bahay na halos babagsak na. May mga bubong na puro yero at may mga dingding na pinagtagpi-tagping kahoy, karton at lumang tarpaulin. Sa ilang bahay, makikita ang malalaking butas sa dingding kung

Chapter 60Alena’s POVPapaalis na sana kami sa bayan ng Tawid Sapa.At papasakay na ako sa sasakyan ni Mark Jacob nang sinabihan ako ni Tiya Martha na sa kanya ako sumakay.“Kung saan ka sumakay papunta, doon ka rin sasakay pauwi.”Magrereklamo pa sana si MJ sa kanya pero pumikit-pikit na lang ako bilang senyas sa kanya na hayaan na lang niya ang kanyang Tiya.Para kasing pinagdidistansya kami ni MJ sa tuwina.Naasiwa ang matanda kapag nakapulupot ang nobyo ko sa akin.Masisisi ko ba siya?Eh, gandang-ganda siya sa akin.“Opo, Tiya,” sagot ko na lang kahit hindi pa niya ako hinahayaang tawagin siya nang ganoon dahil hindi pa kami close.Medyo nanghinayang pa si Mark Jacob dahil hindi niya ako makakasama sa sasakyan.“Ako na lang ang sasabay kay MJ, Tiya.”“Sige.”Pero bakit kay Vivien pumayag siya?Ay, iba rin ang pagkabiased ni Tiya Martha.Nakakasura.Hindi ko na lang pinahalatang naiibyerna ako.“Tayo na!”Para akong patong sumusunod sa kanya.Kumaway na lang ako kay Mark Jacob ba