Semua Bab ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต: Bab 11 - Bab 20

“แย่แล้วทางลาดด้านล่างพังไปส่วนหนึ่งแล้ว!” ทาวินตะโกน ผู้คนด้านในเริ่มแตกตื่น ไนร่าหันมาทางกลุ่มคนด้านหลังที่กำลังตื่นกลัวแล้วเอ่ยบอกเสียงหนักแน่น“ไม่ต้องกังวล แผ่นหินด้านในแข็งแรงมาก ทุกคนขยับเกาะกลุ่มกันไว้ก็พอ”จบคำของไนร่า ทุกคนก็ขยับขดตัวเกาะกลุ่มกัน มารากอดทารกนูน่าแน่นจนเด็กเริ่มเบะปาก ลูเวนดึงเด็กหญิงชายสองคนขยับเข้ามาแนบชิดปลอบโยน แม้ขาจะเจ็บจนเหงื่อซึมชุ่มกรอบหน้าก็ตาม ดวงตาสีชมพูมองไปที่ทารกน้อยนูน่าที่ตอนนี้เริ่มส่งเสียงร้องไห ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนโยน“ส่งเธอมาให้ฉันสักครู่ได้ไหม”มาราลังเล แม้รู้ว่าอสูรกระต่ายมีพลังจิตปลอบโยน และอาจทำให้ลูกของเธอสงบใจลงได้ แต่เพราะก่อนหน้านี้ลูเวนเป็นสามีอสูรที่ไนร่ารังเกียจและดูแคลนที่สุด หากเธอมอบลูกน้อยในอ้อมแขนให้อีกฝ่ายอุ้มจะทำให้ไนร่าขุ่นเคืองใจ โวยวายผลักเธอกับลูกไปให้ช้างป่ากินหรือไม่ แต่เมื่อหันไปทางไนร่าแล้วเห็นอีกฝ่ายมองมาทางอสูรกระต่ายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน มาราก็วางใจยอมส่งทารกให้ลูเวนอุ้มทันทีที่รับทารกน้อยมาแนบอก ลูเวนก็ใช้ปลายนิ้วแตะที่หว่างคิ้วเล็กเบาๆ แสงสีชมพูอ่อนผ่านปลายนิ้วเล็กก่อนจะซึมกระจายไปในกายของเด็กน้อย อาการตื่นกล

“เซย์รันขอบคุณนะ” เซย์รันกลับร่างเป็นมนุษย์ส่งยิ้มบางเจ้าเล่ห์ตอบกลับ“ได้รับใช้นายหญิง ฉันภูมิใจมาก” คำพูดที่ยังคงน้ำเสียงอ่อนโยนแต่กลับไร้ซึ่งความจริงใจของเขาทำให้ไนร่าถอนหายใจยาว แต่ถึงอย่างไรที่เธอรอดมาได้อย่างปลอดภัยก็เพราะความช่วยเหลือของเขา ดังนั้นท่าทียียวนของชายหนุ่มในตอนนี้เธอก็จะปล่อยผ่านไปก็แล้วกัน“ทุกคนถอยเข้ามาด้านในให้หมด ไม่ต้องสังเกตการณ์แล้ว!” จากเหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้ไนร่าตระหนักได้ถึงอันตรายของการยืนอยู่ริมแผ่นหิน ดังนั้นจึงเอ่ยปากบอกให้ทุกคนเข้ามาด้านในเพื่อความปลอดภัยของพวกเขาโบรินกับบารัคลากผู้เฒ่าถอยเข้าไป โรกันกับมูร็อกประคองคนเจ็บ ลูเวนกอดเด็กสองคนไว้ ทารกทั้งสองถูกมาราและเยรากอดแน่น อาเคลมองดูทุกคนที่ขยับตัวเข้ามาด้านในกันหมดแล้วแต่ไนร่ายังยืนอยู่ที่ด้านนอกกับเซย์รันก็รีบคว้าแขนของเธอดึงถอยหลังเข้ามาโดยไม่เอ่ยถามความสมัครใจของหญิงสาว“อาเคลฉันไม่เป็นไร นายบาดเจ็บอยู่ ระวังบาดแผลด้วย” น้ำเสียงอ่อนโยนของไนร่าทำให้หัวใจของอาเคลสั่นเทาอย่างไร้เหตุผล แต่เมื่อคิดถึงภาพความโหดร้ายของหญิงสาวในวันวาน ความรู้สึกอบอุ่นชั่วครู่ก็จางหายไปในทันที“ชีวิตของพวกเราผูกอยู่ก

“แน่นอนว่าต้องให้นายช่วย... เซย์รัน”ร่างของเซย์รันชะงักไปเพียงเสี้ยวลมหายใจ ดวงตาสีฟ้าอ่อนหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มบางยังคงประดับอยู่บนใบหน้า ทว่าความหมายในแววตากลับลึกลงกว่าเดิมหญิงร้ายกาจผู้นี้กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่“ตอนนี้เพศผู้ที่ไม่บาดเจ็บหนักมีเพียงนาย” ไนร่าพูดเสียงจริงจัง “อีกอย่างฉันต้องการน้ำ อาหารที่กินได้ และพืชสำหรับรักษาบาดแผล นายรู้เรื่องพิษมากที่สุด เพราะฉะนั้นนายต้องไปกับฉัน”คำพูดนั้นทำให้คนทั้งลานหินเงียบลงทันที เพศเมียออกไปหาอาหาร เรื่องเช่นนี้แทบไม่เคยเกิดขึ้นในเผ่า“เธอจะไปหาอาหารเองหรือ”คารันถามด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อถือ พลางขมวดคิ้วแน่น“ใช่” ไนร่าตอบสั้น ๆ “แต่คงไปไม่ไกลนัก” ตอนนี้ดวงตะวันใกล้ตกแล้ว อีกทั้งรอบตัวก็เป็นป่าดิบชื้น ยามนี้ฟ้ายังสว่างอาจจะยังพอหลบเลี่ยงอันตรายได้ แต่หากรอบตัวมืดลงเกรงว่าไม่ทันพบอาหารเธอก็คงถูกจับเป็นอาหารเองเสียก่อน“อันตรายเกินไป” อาเคลเอ่ยเสียงเย็น “เจ้าไม่มีทั้งกรงเล็บและเขี้ยว หากพบสัตว์ป่าย่อมไม่มีทางหนีได้ทัน”“เพราะอย่างนั้นฉันถึงต้องให้เซย์รันไปด้วย” ไนร่าหันไปสบตาอสูรงูขาว “อีกอย่างฉันไม่ได้จะไปล่าสัตว์ป่า แค่หาอาหารที่พอกินได้

“มอบลูกงูน้อยให้ฉันสักครอก เป็นอย่างไร” ไนร่านิ่งค้างไปชั่วอึดใจ ก่อนใบหน้าจะร้อนวูบขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ มือที่กำมีดกระดูกอยู่กระชับแน่นขึ้นแทบจะทันที“เซย์รัน!” เธอกัดฟันเรียกชื่อเขาเสียงต่ำ ดวงตากลมตวัดมองใบหน้าหวานละมุนของอสูรงูขาวที่ยังโอบรัดอยู่ด้านหลังอย่างดุดัน ไนร่ารู้ดีว่าคำพูดของเซย์รันไม่ได้เกิดจากความเสน่หา หากเป็นเพียงนิสัยยียวนชวนโมโหของอีกฝ่ายมากกว่า เพียงแต่เวลานี้ไม่ใช่จังหวะเหมาะจะต่อล้อต่อเถียงกับเขาหญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นบางอย่างใต้พงหญ้า ริมฝีปากบางก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นทันที“ได้สิ” เสียงหวานตอบรับอย่างว่าง่าย ทว่าคำตอบนั้นกลับทำให้เซย์รันหรี่ตาลงเล็กน้อย สายตาชัดเจนถึงความหวาดระแวง หลายปีมานี้เพศเมียผู้นี้รังเกียจเขายิ่งกว่าอะไรดี อย่าว่าแต่ยอมมีลูกให้เขาเลย แม้เพียงปลายนิ้วของเขาแตะต้องร่างกาย นางยังขยะแขยงจนแทบคลุ้มคลั่ง แล้วครั้งนี้จะตอบตกลงมีลูกให้เขาง่าย ๆ ได้อย่างไร แน่นอนว่าต้องมีแผนการบางอย่างเพียงแต่เซย์รันคาดเดาแผนร้ายของนางไว้มากมาย กลับคาดไม่ถึงว่าสิ่งที่ไนร่าเอ่ยต่อมาจะเป็น...“ใต้พงหญ้านั่นมีไข่งูอยู่

ในตอนที่ไนร่ากำลังขมวดคิ้ว คิดหาทางจัดการเรื่องน้ำและสมุนไพร เสียงราบเรียบสายหนึ่งก็พลันดังขึ้นในหัว[ตรวจพบความก้าวหน้าในการปฏิบัติภารกิจ][มอบรางวัลความก้าวหน้า: แผนที่อัจฉริยะระดับหนึ่ง][คำอธิบาย: แสดงแหล่งทรัพยากรในระยะห้าร้อยเมตรรอบตัวเจ้าของระบบ ได้แก่ แหล่งอาหาร น้ำ สมุนไพร พื้นที่ปลอดภัย ถ้ำ และทรัพยากรพื้นฐานอื่น ๆ][ต้องการเปิดรับรางวัลหรือไม่]ดวงตาของไนร่าพลันเบิกกว้างแผนที่อัจฉริยะ! ที่สามารถตรวจหาแหล่งทรัพยากรรอบตัวเธอได้อย่างนั้นหรือทันทีที่ประมวลผลความหมายของข้อความตรงหน้าได้ ไนร่าเกือบหลุดเสียงร้องออกมาด้วยความดีใจ แต่เมื่อเห็นเซย์รันที่ยืนอยู่ไม่ไกลกำลังมองมาอย่างจับผิด หญิงสาวก็รีบกดความตื่นเต้นทั้งหมดลงไปในทันทีรับรางวัล! สิ้นความคิด หน้าจอโปร่งแสงสีเขียวอ่อนก็แผ่ออกกลางอากาศตรงหน้า บนหน้าจอมีรูปสัญลักษณ์คล้ายคนปักอยู่ตรงกลาง ก่อนที่รอบ ๆ จะปรากฏเส้นทางและสัญลักษณ์ต่าง ๆ ขึ้นมา บางจุดเป็นรูปใบไม้ บางจุดเป็นรูปหยดน้ำ บางจุดเป็นรูปก้อนหิน และมีสัญลักษณ์หยดน้ำขนาดเล็กจุดหนึ่งกะพริบอยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งที่ไนร่ายืนอยู่ระบบ นั่นคืออะไร ไนร่าเอ่ยถามในความคิด เสียงของร