Semua Bab ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต: Bab 41 - Bab 50

“นายหญิงในคืนนี้ ช่างทำให้ฉันประหลาดใจได้จริง ๆ”ไนร่าขมวดคิ้วเรียว มองเซย์รันด้วยสายตาระแวดระวัง ทว่าพริบตาต่อมา เธอก็สบตาเขากลับด้วยแววตานิ่งสงบ“เซย์รัน เรื่องบางเรื่อง ถ้านายไม่รู้ ย่อมปลอดภัยกว่า”ดวงตาสีฟ้าอ่อนของอสูรงูขาวไหววูบ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอใช้ท่าทางและน้ำเสียงที่จริงจังเช่นนี้กับเขาไม่มีการบังคับให้จำยอมด้วยพันธะ ไม่มีอารมณ์เกรี้ยวกราด ไม่มีถ้อยคำโวยวาย มีเพียงสายตาที่จริงจัง มั่นคง และหนักแน่นริมฝีปากบางของเซย์รันยกยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาเต็มไปด้วยความต้องการจับผิด ทว่าในจังหวะที่เขาคิดจะไล่ต้อนอีกฝ่ายให้จนมุม สายตากลับสังเกตเห็นใบหน้าอ่อนล้าของหญิงสาวเสียก่อนแม้ไม่อยากยอมรับ แต่หากถามว่าวันนี้ใครเหนื่อยที่สุด คนผู้นั้นก็คงเป็นไนร่าเซย์รันถอนหายใจยาว เห็นแก่ที่วันนี้เธอทุ่มแรงช่วยเหลือทุกคน เรื่องตรงหน้า เขาจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นก็แล้วกัน“นายหญิงก็แค่มาตรวจสอบเสบียง ฉันจำเป็นต้องรู้อะไรมากกว่านี้ด้วยหรือ”ไนร่ามองเขาอย่างไม่ค่อยเชื่อถือ อสูรงูขาวจอมเจ้าเล่ห์ที่คอยหาโอกาสจับผิดเธออยู่เสมอ จะยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ แบบนี้จริงหรือเซย์รันเห็นสายตาของเธอก็ยกยิ้มบาง ก่อนเอ่ยเส

“ขอร้อง... อย่าทอดทิ้งฉันเลยนะ นายหญิง” หัวใจของไนร่าสั่นไหว เธอยกมือขึ้นโอบกอดอสูรกระต่ายกลับอย่างอ่อนโยน“ได้ หากนายยินดีอยู่กับฉัน เราก็จะไม่พูดเรื่องนี้กันอีก” ลูเวนชะงัก เงยหน้าที่ซบอยู่กับอกของเธอขึ้น สบดวงตาอ่อนโยนคู่นั้นทั้งน้ำตา“นายหญิง เธอพูดจริงใช่ไหม เธอจะ... ไม่ทอดทิ้งฉันใช่ไหม”“อืม ฉันจะไม่ทอดทิ้งนาย และจะไม่ทำร้ายนายอีกแล้ว” ไนร่าขยับมือลูบเส้นผมนุ่มของเขา “ต่อไปเรามาใช้ชีวิตดี ๆ ด้วยกันนะ”ใช้ชีวิตดี ๆ คำนี้ของไนร่าไม่เพียงทำให้หัวใจของลูเวนกระตุก แม้แต่อาเคล คารัน และเซย์รัน ก็เผลอกำมือแน่น ลอบมองเธอด้วยสายตาที่แปลกไปสำหรับไนร่า นี่อาจเป็นเพียงคำปลอบโยนธรรมดา แต่สำหรับพวกเขา มันคือคำสัญญาที่เพศผู้ทุกคนล้วนปรารถนา คำสัญญาว่าจะไม่ทำร้าย คำสัญญาว่าจะไม่ทอดทิ้ง“นายหญิง เธอพูดจริงหรือ” ท่าทีของลูเวนยังคงไม่เชื่อมั่น ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะการกระทำของร่างเดิม ที่ทิ้งรอยแผลลึกไว้ในใจของคนตรงหน้า“จริงสิ” ไนร่าก้มมองเขา ก่อนขยับวางฝ่ามือลงบนสองแก้มขาวซีด “ตราบใดที่นายยินดีอยู่ข้างกายฉัน ฉันจะดูแลนายเอง ฉันสัญญา”ลูเวนสะอื้นหนักกว่าเดิม แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะความกลัว หากเป็

“อืม... ฉันเชื่อ” เสียงตอบรับของอาเคลแผ่วเบามาก ทว่ากลับหนักแน่นพอจะทำให้หัวใจของไนร่าสั่นไหว เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย ขอบตายิ่งร้อนผ่าว สิ่งที่ร่างเดิมทำไว้ เธอไม่อาจลบล้างได้ภายในวันเดียว แต่เธอจะค่อยๆ ชดใช้ ค่อยๆ ทำให้พวกเขาเห็นว่า นับจากนี้เธอจะไม่ทำร้ายพวกเขาอีกแล้ว“ขอบใจนะ” ไนร่าเอ่ยเสียงเบา อาเคลไม่ได้ตอบ เพียงหลุบตาลงมองมือเล็กที่กุมมือของเขาไว้แน่นมือของเธอเล็กเพียงครึ่งหนึ่งของมือเขา แต่กลับทำให้มือหนาของเขาอบอุ่นลามมาจนถึงกลางอก ยิ่งสัมผัสได้ถึงอาการสั่นเล็กน้อย ราวกับเธอกำลังหวาดกลัวว่าเขาจะไม่เชื่อถือ หัวใจของอสูรอินทรีก็พลันอ่อนลงอย่างไม่อาจห้ามคารันมองภาพนั้นอยู่ไม่ไกล ก่อนขบกรามแน่น เขาไม่ได้รู้สึกอิจฉา ไม่รู้สึกเลยสักนิด แต่สายตาที่ไนร่าใช้มองอาเคลเมื่อครู่นี้ เหตุใดจึงทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดในอกเช่นนี้เซย์รันยกยิ้มบาง มองภาพตรงหน้าด้วยแววตาลุ่มลึก เริ่มต้นด้วยคำขอโทษ สานต่อด้วยคำสัญญา ทิ้งท้ายด้วยแววตาที่จริงใจและเว้าวอน ดูเหมือนการเสแสร้งของหญิงสาวผู้นี้จะเก่งกาจกว่าเขาเสียอีกลูเวนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ไนร่าเอื้อมมือมาจับชายเสื้อหนังสัตว์ของเธอเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงนุ่ม“นาย

“ไม่ใช่นะ!” อีลารีบปฏิเสธอย่างร้อนรน แม้ว่าก่อนหน้านี้ไนร่าจะเป็นที่รังเกียจของคนในเผ่าเพียงใด แต่ในตอนนี้ ไนร่าคือที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียวของทุกคน การมีปัญหากับไนร่า ก็ไม่ต่างจากการผลักตนเองเข้าสู่ทางตาย เมื่อครู่นี้ เธอไม่น่าคิดน้อยไปเลย“ไนร่า ฉันแค่ไม่อยากเป็นภาระของกลุ่ม ฉันบาดเจ็บ... ฉันกังวลว่าจะเป็นตัวถ่วงของทุกคน จึงได้ร้องขออาเคลแบบนั้น”“โอ้ อย่างนั้นการที่เธอมาหาอาเคลเมื่อคืน ก็เพราะไม่อยากเป็นภาระของกลุ่มเช่นนั้นหรือ” เซย์รันโน้มตัวลงเอ่ยถามเสียงเบา ทว่ากลับดังมากพอให้หญิงสาวทั้งสองได้ยินอย่างชัดเจน ไนร่าขมวดคิ้ว ตวัดสายตาดุไปมองหญิงสาวตรงหน้าในทันทีแม้เธอจะรู้ว่าสามีทั้งสี่ของร่างเดิมมีเสน่ห์มาก แต่ตราบใดที่พวกเขายังไม่ได้ยกเลิกพันธะสัญญา และเธอยังมีลมหายใจอยู่ การที่มีเพศเมียคนอื่นมายั่วยวนพวกเขาถึงที่ ก็เท่ากับเอาเท้ามาเหยียบหน้าเธอ“ไนร่า... ฉันไม่ได้...”“ตอนนี้เรื่องสำคัญคือการหาจุดพักพิงที่ปลอดภัย” ไนร่าตัดบทสนทนาของอีลา “เรื่องก่อนหน้านี้ฉันสามารถปล่อยผ่านไปได้ แต่หวังว่าต่อจากนี้เธอจะรู้จักวางตัวให้ดี”พูดจบ ไนร่าก็เดินไปตามช่องหินเพื่อไต่ลงไปด้านล่าง ทว่าก้าวเท้าไ

“เช่นนั้นพวกเราก็ออกเดินทางกันเถอะ” สิ้นเสียงของไนร่า ทุกคนก็เริ่มออกเดินทางไปยังทิศที่หญิงสาวชี้บอกอาเคลบินอยู่บนท้องฟ้า คอยมองเส้นทางและสังเกตอันตรายจากเบื้องบน คารันเดินอยู่ด้านหลังขบวนในร่างเสือดำ ดวงตาสีอำพันกวาดมองรอบตัวอย่างระแวดระวัง เซย์รันเลื้อยอยู่ด้านหน้า คอยนำทางไปตามเส้นทางที่ไนร่าบอก ส่วนลูเวนอยู่ใกล้กลุ่มเด็ก คนเจ็บ และผู้เฒ่าทั้งสอง เพื่อช่วยดูแลคนในขบวนไนร่านั่งอยู่บนลำตัวกว้างของเซย์รัน ทำหน้าที่เป็นผู้นำทาง ดวงตาจับจ้องเส้นทางเบื้องหน้าเป็นระยะ ขณะเดียวกันก็เหลือบมองแผนที่ระบบซึ่งปรากฏอยู่ในม่านสายตาเงียบ ๆเส้นทางที่ระบบบอกไม่ใช่ทางราบที่เดินผ่านไปได้ง่ายๆ บางช่วงเป็นป่ารก บางช่วงเต็มไปด้วยหินแหลม ในบางครั้งเธอจึงต้องพาทุกคนอ้อมพื้นที่สีแดงซึ่งระบบแจ้งเตือนว่ามีอันตราย โดยระหว่างทาง ไนร่าเองก็คอยสังเกตต้นไม้รอบตัวอยู่เสมอทันใดนั้น แสงสีเขียวอ่อนรูปใบไม้ก็ปรากฏบนแผนที่ระบบ ในตำแหน่งบริเวณพุ่มไม้ด้านหน้า แสงสีเขียวอ่อนรูปใบไม้ นี่คือสัญลักษณ์ของพืชกินได้ ไนร่าเบิกตากว้างด้วยความยินดี แม้พื้นที่ในระบบของเธอจะยังมีรากหินหวานเหลืออยู่ แต่การสะสมเสบียงเพิ่มได้ย่อมนับ