All Chapters of เด็กเลี้ยงคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 2/4]: Chapter 151 - Chapter 154

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้วิลาสินีอุ้มท้องลูกน้อยของเธอและสามีได้จนถึงเดือนสุดท้ายของการตั้งครรภ์แล้ว อาการอาเจียนเนื่องจากแพ้ท้องของเธอหายไปในตอนที่อายุครรภ์ได้สี่เดือนแล้ว แต่หากอาการน้อยใจสามีกลับไม่หายไปด้วย เธอพยายามจะหักห้ามใจแล้วที่จะไม่ทำตัวไร้เหตุผล แต่ก็ไม่อาจควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้เลย จนฝ่ายรับบทหนักอย่างสามีตัวโตต้องคอยเอาใจซึ่งไม่เรื่องที่ยากลำบากกับผู้บริหารหนุ่มมากนัก เพราะที่ผ่านมาเขาก็ชอบตามใจเธออยู่แล้ว ช่วงที่ภรรยาท้องแก่ใกล้คลอดนี้ เควินได้ย้ายออฟฟิศมาอยู่ที่บ้านชั่วคราวเพื่อที่จะอยู่เป็นเพื่อนเมียรักและดูแลเธอไปด้วย แม้จะมีแม่บ้านอยู่เป็นเพื่อนแล้วแต่เขาก็เป็นห่วงสุดที่รักของเขาอยู่ดี หลังอาหารมื้อเช้า วิลาสินีพาร่างกายอุ้ยอ้ายของตนเดินไปหาสามีที่นั่งดูข่าวในห้องนั่งเล่น ในมือของเธอมีไอศกรีมรสช็อกโกแลตชิพขนาดกล่องสามร้อยกรัมจากร้านไอศครีมชื่อดังติดมือไปด้วย ถึงตอนนี้จะยังเป็นช่วงเช้าแต่เธอก็สามารถรับประทานของเย็นได้โดยไร้ความหนาวเย็น คุณแม่ร่างอวบค่อย ๆ หย่อนกายนั่งข้าง ๆ สามีโดยมีหนาคอยประคองเอวระวังไม่ให้เธอทิ้งตัวลงนั่งแรงเกินไปเดี๋ยวลูกสาวที่อยู่ในท้อ

ณ ห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลในห้าชั่วโมงต่อมา คุณแม่ป้ายแดงที่ยังคงหลงเหลือร่องรอยความอ่อนเพลือนอนพักอยู่บนเตียงพักฟื้นในห้องวีไอพี เธอนอนตะแคงหันหน้าไปหาลูกสาวตัวน้อยที่นอนอยู่บนเตียงทารก รอคอยให้เด็กหญิงวรัญญา หรือ เคร่า ตื่นมาร้องขอกินนม แววตาที่มองไปยังลูกสาวเต็มไปด้วยความรักเต็มเปี่ยม เข้าใจคำว่ารักสุดหัวใจก็ตอนนี้นี่เอง "หนูหิวไหม?" เควินเดินมาหยุดข้างเตียงแล้วถามเมียรักด้วยความเป็นห่วง เพราะตั้งแต่ที่เธอเจ็บท้องตอนมื้อกลางวันทำให้พลาดอาหารมื้อนั้นไป จนตอนนี้ล่วงเลยมาเป็นเวลาเย็นแล้วเธอก็ยังไม่รับประทานอะไรเลย มีแต่เพียงน้ำร้อนที่หมอบอกให้ดื่มเพื่อน้ำนมจะได้มาเร็ว "ไม่หิวเลยค่ะ แค่กินน้ำร้อนหนูอิ่มแล้ว" วิลาสินีตอบสามีพลางยิ้มเนือย ๆ ไปให้อย่างขอบคุณในความเป็นห่วงของเขา การที่เจ็บแผลคลอดและเสียเลือดไปเป็นจำนวนมากขณะที่คลอดทำเอาเธอไร้สิ้นความสดใส แต่กระนั้นความอิ่มเอมก็มีเต็มหัวใจเมื่อหันไปมองใบหน้ากลมแก้มป่องสีชมพู ที่กำลังหลับตาพริ้มในเปลนอนทารก ทุกครั้งที่มองหน้าลูกสาวความเจ็บแทบจะหายไปทั้งหมด "ไม่หิวก็ต้องกินหน่อย อีกเดี๋ยวเขาก็น่าจะเอาข้าวมาให้ เดี๋ยวหนูไม่แรงอุ้มลูกตอนให้น