All Chapters of ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด: Chapter 291 - Chapter 300

ไป๋เสวี่ยได้เห็นความเด็ดเดี่ยวของหูอี้เทียนก็รู้สึกยอมรับในตัวของเด็กคนนี้ไม่น้อย การพานางเข้าไปในเกาะ เห็นทีว่าคงจะเป็นการฝ่าฝืนกฎข้อสำคัญของเกาะสายลม แต่ดูเหมือนว่าหูอี้เทียนจะไม่กลัวไม่สิ ต้องกล่าวว่าเขากลัว แต่ไม่อาจแสดงความกลัวออกมาได้ต่างหากที่หูอี้เทียนทำทั้งหมดไม่ใช่เพื่อนาง แต่เพื่อมารดาและน้องสาวของเขาที่ยามนี้กำลังรอคอยการรักษาอยู่ที่จวนเด็กคนนี้หากน้องสาวและมารดาเป็นอันใดไป ก็คงจะไม่มีทางยอมรับได้อย่างแน่นอนเมื่อได้เห็นหูอี้เทียน ไป๋เสวี่ยก็นึกย้อนไปถึงตนในสมัยที่ยังเป็นเด็ก ตอนนั้นที่ไป๋เสวี่ยอายุเท่าหูอี้เทียน นางยังไม่ถูกสถาบันวิจัยรับตัวไป ไป๋เสวี่ยยังคงมีอิสระ ยังเป็นเพียงแค่เด็กคนหนึ่งที่รอคอยให้มีผู้ใหญ่ใจดีมารับนางไปเลี้ยง นางยังคงมีจิตใจที่บริสุทธิ์คนตัวเล็กยืนนิ่ง เหลือบมองแผ่นหลังของหูอี้เทียน ก่อนจะตัดสินใจว่าจะไม่ใช้ความเดือดร้อนของเด็กคนนี้มาเป็นสะพานให้ตนได้เข้าไปภายในเกาะสายลมโดยเด็ดขาด“เจ้ารีบกลับจวนไปเถิด” สุดท้ายก็เอ่ยแทรก นี่ทำให้หูอี้เทียนรีบหันหน้ากลับมามองนางด้วยความไม่เข้าใจ“ท่านไป๋เสวี่ย...”

“อี้เทียน!”หูลี่ซง มองหน้าบุตรชายคนรองด้วยความรู้สึกที่ทั้งโมโหและโล่งใจ โมโหที่หูอี้เทียนแอบออกไปจากเกาะสายลมและโล่งใจที่เขากลับมาได้อย่างปลอดภัยยามที่รู้ว่าบุตรชายคนรองแอบพาองครักษ์ออกไปจากเกาะ เขานั้นกังวลใจเป็นอย่างมาก ยังไม่ทันสั่งให้คนออกไปตามหาหูอี้เทียน ลูกสาวคนเดียวของตนกลับอาการแย่ลงอย่างกะทันหัน ภรรยาก็ตกใจจนหมดสติยังไม่ฟื้นคืน ที่จวนหูยามนี้กำลังวุ่นวายเป็นอย่างมากบุตรชายคนโตอย่าง หูเจียน ที่นำคนไปฝึกฝนในพื้นที่ลับก็รีบเร่งกลับมาที่จวนเมื่อได้ยินข่าวของน้องสาวและน้องชาย หูลี่ซงกำลังสั่งให้หูเจียนไปตามหาหูอี้เทียน ไม่คิดว่าหูอี้เทียนจะกลับมาได้ทันเวลาพอดี“อี้เทียนเจ้าหายไปไหนมา!”“พี่ใหญ่ ข้าไปตามหาผลทับทิมน้ำนมมา...นี่อย่างไร ข้าได้มันมาแล้ว ท่านหมอซ่งอยู่ที่ใด ข้าจะนำไปให้ท่านหมอใช้รักษาอิงเอ๋อร์” หูอี้เทียนรีบพูดก่อนที่พี่ใหญ่และบิดาจะมีโทสะไปมากกว่านี้ จากนั้นเขาก็นำผลทับทิมน้ำนมที่แอบซ่อนเอาไว้ออกมา“นี่เจ้ารู้เรื่องผลทับทิมน้ำนมได้อย่างไร” หูเจียนรีบถามน้องชาย

“แต่ข้าเคยได้ยินท่านพูดกับพี่ใหญ่ว่าผลทับทิมน้ำนมอาจจะช่วยอิงเอ๋อร์ได้!” หูอี้เทียนที่ได้ยินผู้ใหญ่พูดคุยกัน ก็ร้องขึ้นมาอย่างไม่ยินยอม ไหนบอกว่าผลทับทิมน้ำนมสามารถรักษาน้องสาวเขาได้อย่างไร!“ตอนนั้นข้าเพียงแค่คาดหวังว่ามันจะเป็นไปได้ ลำพังผู้ที่ไร้พลังไม่อาจจะกินผลไม้ที่มีพลังวิญญาณได้อยู่แล้วขอรับ ยิ่งตอนนี้ร่างกายของคุณหนูก็ย่ำแย่ถึงขีดสุด ยิ่งไม่อาจจะกินผลทับทิมน้ำนมเข้าไปได้แม้แต่หยดเดียว” “ท่าน! ไม่จริง...” หูอี้เทียนปิดหน้าไม่อยากยอมรับ แต่ท่านหมอซ่งก็ไม่คิดจะปิดบังและกล่าวออกมาตามความเป็นจริงเช่นกันในคราวนั้นที่พูดถึงผลทับทิมน้ำนม ท่านหมอซ่งก็ไม่ได้กล่าวว่ามันจะช่วยรักษาหูเจียอิงได้ เพียงแต่ว่าผลทับทิมน้ำนมเป็นผลไม้ที่ให้ประโยชน์แก่เด็ก ๆ ที่ร่างกายอ่อนแอเป็นอย่างมาก ท่านหมอซ่งไม่คิดว่าคำพูดไร้สาระของตนจะไปเข้าหูคุณชายรอง ทำให้อีกฝ่ายเข้าใจผิดถึงขั้นแอบหนีออกไปจากจวน เพื่อตามหาผลทับทิมน้ำนมกลับมาเช่นนี้ตอนที่บ่าวนำผลทับทิมน้ำนมมามอบให้เขา เขาก็รู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก เมื่อได้เห็นอาการที่หูอี้เทียนแสดงออกมา เขาก็ได้รู้ทันทีว่าผู

เสียงรถม้าที่วิ่งออกจากจวนตระกูลหูด้วยความรีบเร่งทำให้เหล่าชาวบ้านในเกาะต่างก็มองตามอย่างสนใจ ตระกูลหูในใจของเหล่าชาวบ้านถือว่าเป็นผู้มีพระคุณที่พวกเขายกเอาไว้เหนือหัว เพราะหากไม่ได้คนตระกูลหู ยามนี้ชีวิตตนจะเป็นเช่นไรก็ไม่อาจจะรู้ได้อยู่ภายในเกาะสายลมมีชีวิตที่สงบสุข สามารถใช้ชีวิตธรรมดาสามัญได้โดยไร้ซึ่งคนรังเกียจเดียดฉันท์ ไม่ว่าจะเป็นที่หลับนอน อาภรณ์ และเสบียงอาหารก็ล้วนแล้วแต่เป็นตระกูลหูที่จัดหามาให้จนสามารถตั้งตัวได้และเมื่อตั้งตนได้เมื่อใด คนทุกคนก็จะได้ทำงานตามความถนัด เกษตรกร ประมง ล่าสัตว์ป่า แต่ทั้งหมดที่ได้มาจะไม่ขายไปที่ใด เพราะทุกคนต่างก็นำมาใช้ภายในเกาะทั้งสิ้น ไม่เคยส่งออกหรือทำการค้าด้วยรู้ดีว่าคนภายนอกต่างดูถูกพวกตนที่เป็นเพียงคนชนชั้นต่ำ บ้างก็ไร้ซึ่งพลัง เพราะเหตุนี้การที่พวกเขาจะอยู่กันอย่างสงบจึงจะเป็นการดีกว่า เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ใดมาทำอันตรายตนได้อีก เพราะเหตุนี้เหล่าชาวบ้านในเกาะสายลมจึงเชื่อในตระกูลหูเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะนายท่านหูและคุณชายใหญ่หูเจียน ที่เป็นผู้นำคนปัจจุบันของเกาะสายลมแห่งนี้ข่าวที่ฮูหยินหูล้ม

ไป๋เสวี่ยในสายตาของหูเจียนนั้น คือสตรีตัวน้อยอายุไม่น่าจะเกินสิบปี ใบหน้าเรียวเล็กและน่าจะเล็กกว่าฝ่ามือของเขาเสียด้วยซ้ำ ผิวขาวดุจหยกชั้นเลิศ ดวงตากลมโตสว่างไสวสดใสดูไร้พิษสงคนผู้นี้หรือผู้ใช้โอสถ คนผู้นี้หรือผู้มีพระคุณของหูอี้เทียนหูเจียนครั้งแรกที่ได้เห็นจื่อซู่ ก็คิดว่าคนผู้นั้นเป็นผู้ใช้โอสถ แต่กลับไม่ใช่ ผู้ที่ยืนเฝ้าหน้ากระโจมและมีทีท่าคล้ายกับกำลังปกป้องอยู่เช่นนั้น ไม่ใช่ผู้ใช้โอสถอย่างแน่นอนส่วนเฟิ่งจิ่ว สตรีผู้นั้นงดงามเย้ายวนคล้ายจิ้งจอกจำแลง แต่กลับมีกลิ่นอายแห่งการฆ่าฟันที่รุนแรงยิ่งกว่าเขามากนัก ดูอย่างไรก็คงจะไม่ใช่ผู้ใช้โอสถ แต่เมื่อเขาได้เข้ามาในกระโจมที่น้องชายของตนได้จัดเตรียมเอาไว้ กลิ่นสมุนไพรจาง ๆ ที่ช่วยให้ร่างกายสบายขึ้นก็ลอยมาให้เขาได้รับรู้ แม้ว่าภายในกระโจมจะมีสตรีอยู่สองคนคือไป๋เสวี่ยกับจื่อถิง แต่หูเจียนก็รู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าผู้ใดน่าจะเป็นผู้ใช้โอสถที่หูอี้เทียนพูดถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะยังดูเด็ก แต่เขาก็ไม่ลืมว่าผู้ใช้โอสถมีวิชาปรุงยาที่ล้ำลึกมาก ไม่แน่ว่าคนตรงหน้าอาจจะมีอายุเป็นร้อย ๆ ปีแล้วก็ได้“เจ้าค