All Chapters of จุมพิตเจ้าสาวมาเฟีย : Chapter 11 - Chapter 20

กลับมาถึงที่บริษัทอีกครั้งหนึ่งแฟ้มเอกสารถูกวางไว้บนโต๊ะมากมาย มาเฟียหนุ่มนั่งเปิดอ่านถึงรายละเอียดงานประมูลที่ จะจัดขึ้นในเดือนหน้าทุกอย่างเป็นไปตามกำหนดการที่ได้วางเอาไว้และจะต้องไม่มีการผิดพลาดเกิดขึ้น รวมถึงงานอื่น ๆ ที่แต่ละฝ่ายต่างส่งกันเข้ามาไม่นานนักก็เกือบเย็นเป็นเวลาที่เขาต้องเข้าไปยังกาสิโนเพื่อตรวจดูความเรียบร้อยอีกครั้งหนึ่งแต่ทว่าเขายังไม่รีบไป อันโตนีโอตัดสินใจที่จะกลับมายังคฤหาสน์ก่อน ใช่แล้ว ! อันที่จริงเขาไม่เคยคิดที่จะกลับมาคฤหาสน์ในตอนเย็น เพราะไม่มีอะไรที่น่าดูแต่บางทีหลังจากนี้อาจจะไม่เหมือนเดิมมาเฟียหนุ่มก้าวเท้ายาวมายังอีกฝากของตัวคฤหาสน์ทั้ง ๆ ที่ผ่านมาแทบไม่อยากเข้ามาสักนิด สายตาคมมองหาหญิงสาวแต่ไม่พบ คงไม่ต้องเดาว่าเธออยู่บนห้อง เขาเดินขึ้นบันไดเพื่อไปหาจนกระทั่งหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้อง มือยกขึ้นพร้อมที่จะเคาะทว่าใจนั้นกลับลังเลว่า ควรหรือไม่ควรดี...“เจ้านาย” มาร์ธาเรียก สีหน้าดูตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นเจ้านายเดินมายังคฤหาสน์ฝั่งนี้“เธออยู่ในห้องไหม ?”“อยู่ค่ะ”“วันนี้จัดโต๊ะอาหารสองที่นะ” มาเฟียหนุ่มสั่งก่อนที่จะหันไปมองยังบานประตูอีกครั้ง “ส่วนเธอ ผมจะเรี

สตูดิโอ…ตามกำหนดการนัดถ่ายแบบหญิงสาวลงนิตยสารในวันนี้ตอนบ่ายสองโมง หลังจากที่อันโตนีโอเสร็จงานจากบริษัทก็มาที่สตูดิโอทันที มาเฟียหนุ่มเดินเข้ามาในห้อง สายตาเขากวาดมองหาหญิงสาวแต่ทว่ายังไม่พบ“คุณซอฟฟ์”“อาเซีย”“คุณทำร้ายฉันรู้ไหมคะ ทำไมอยู่ ๆ ให้ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาเป็นนางแบบในงานประมูลแทนฉัน” อาเซียกล่าวด้วยน้ำเสียงตัดพ้อเพื่อแสดงให้ชายหนุ่มเห็นใจ“งั้นหรือ” เขาตอบสั้น ๆ ซึ่งน้ำเสียงนั้นไม่ได้แสดงถึงความใส่ใจไปมากกว่าความรำคาญเลยแม้แต่น้อย อาเซียมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่พอใจแต่เธอก็ยังแสร้งที่จะยิ้มหวานให้เขา“โรสอยู่ไหน?” มาเฟียหนุ่มถามขึ้น โดยไม่สนใจสีหน้าและแววตาของอาเซียแสดงออกถึงความไม่พอใจ“ไม่ทราบค่ะ” เธอตอบเขาทั้งที่ก็รู้ว่าอยู่ไหน “คุณจะสนใจทำไมคะ?”มาเฟียหนุ่มมองโดยไม่ตอบอะไรและเดินจากไปทันที สร้างความไม่พอใจให้กับนางแบบสาวเป็นอย่างมาก เธอปรายตามองด้วยความน้อยใจอยู่ลึกๆ ก่อนที่จะหมุนตัวกระแทกส้นเท้าเดินออกไปจากห้องถ่ายแบบอันโตนีโอเดินเข้ามาให้ห้องแต่งตัว เขามองหญิงสาวที่ยืนหันหลังให้ก่อนที่จะยกมือปัด มือบอกช่างแต่งหน้าและช่างทำผมให้ออกไป“เป็นไงบ้าง” เสียงนุ่มทุ้มของอ

หลังจากที่บริการชายรับออเดอร์และเดินไปแล้ว ก็หันมาสบตามองเธออีกครั้ง โรสทำให้เขาลืมเรื่องของเวก้าโดยไม่รู้ตัว จนบางครั้ง...เขาเคยคิดจะตัดสินใจที่ไม่ตามหาเธออีกต่อไป “ผมพูดจริงเรื่องที่บอกคุณตอนอยู่ในห้องแต่งตัว” เขาสบตามองอย่างมีความหมาย “คุณคิดว่าผมพูดเล่นอย่างงั้นเหรอ” “ไม่รู้สิคะ” “งั้นคิดว่าผมไม่ได้พูดเล่นได้ไหม?” น้ำเสียงดูจริงจังผิดปกติ ทั้งยังสายตาที่มองเธออย่างเฝ้ารอคำตอบ ใจเขากำลังหวังให้ตอบรับความรู้สึก มันอาจจะดูเห็นแก่ตัวสำหรับเขาที่ยังรอเวก้ากลับมาและต้องการที่จะอยู่กับโรส...เขาไม่เคยรู้สึกสับสนแบบนี้มาก่อนเลยจริง ๆ “หมายความว่ายังไงคะ” เธอถามราวกับไม่เข้าใจที่อีกฝ่ายพูดทั้งที่ก็รู้อยู่แก่ใจดี “คบกับผมได้ไหม ?” หญิงสาวมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างลังเล เขาทำให้เธอสับสนกับความรู้สึกของตัวเองทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย “ฉันไม่รู้ค่ะ” มาเฟียหนุ่มยิ้มให้อย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไร ผมรู้” อันโตนีโอตอบอย่างเข้าใจพร้อมกับมองอาหารที่ทยอยเสิร์ฟลงบนโต๊ะจนครบ พลางส่งสายตามองหญิงสาวที่ยังก้มหน้านิ่งไม่สบตาเขา บางทีความรู้สึกวันวานที่มีต่อเวก้าอาจจะแค่เพื่อนแล้วก็ได้ เขาเอง

รถยนต์คันหรูถูกจอดอยู่ที่ซอยแห่งหนึ่งในที่ค่อนไม่ค่อยพลุกพล่านมากเท่าไหร่ อันโตนีโอพาหญิงสาวเดินมาอีกซอยหนึ่งซึ่งไม่ไกลมากนัก ผู้คนเดินไปมาสัญจรไปมาแน่ขึ้น เขาเอื้อมมือไปกุมมือของเธอเอาไว้ก่อนที่จะพาเดินไปเรื่อย โรสมองฝ่ามือใหญ่ที่กุมมือแล้วยิ้มเขินๆ ออกมากโดยที่ไม่พูดอะไร จนกระทั่งเดินออกมาจากซอยถึงเห็นคนมากมายทั้งนักท่องเที่ยวต่างถือกล้องในมือ เมื่อมองออกตามข้างทางมีร้านขายของที่ระลึกเรียงรายอยู่ เสียงของผู้คนคุยหลายภาษามากมายหลายเชื้อชาติปะปนจนฟังกันไม่ออก“มีคนบอกว่าถ้ามาที่อิตาลี หนึ่งในที่นี้ต้องมา” อันโตนีโอพูดขึ้นในขณะที่สายตาของเขามองไปยังข้างล่าง น้ำพุเทรวีที่สวยที่สุดในกรุงโรม สร้างขึ้นในปีคริสต์ศักราชที่ 17 จากหินอ่อนด้วยศิลปะแบบบารอก กลางน้ำพุจะมีรูปสลักหินอ่อนเป็นรูปเทพเจ้าเนปจูน ซึ่งเทพเจ้าเนปจูนนี้จะทรงประทับมาบนรถม้ามีปีก ซึ่งซ่อนความหมายเอาไว้ว่าจะนำพามาซึ่งความเจริญมั่งคั่งแก่กรุงโรม“สวยมากค่ะ ฉันเคยเห็นจริง ๆ ก็วันนี้ ปกติแต่ในภาพถ่ายตามนิตยสารหรืออินเทอร์เน็ต” แววตาสดใสมองอย่างเปล่งประกาย เธอหันมายิ้มหวานให้กับเขา “ขอบคุณนะคะ”“เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้ไหม?

โรเรนโซเล็งปืนยิงเข้าที่ต้นแขนของอันโตนีโออย่างเร็วสองนัด แต่กลับพลาดไม่โดนเข้าเพียงแค่เฉี่ยวเท่านั้น อันโตนีโอจึงหัน ไปเหี่ยวไกลที่โรเรนโซอย่างพอดี ปืนเข้าทะลุที่หน้าท้องอย่างรวดเร็ว มาเฟียหนุ่มเตรียมที่จะยิ่งนัดที่สองแต่อีกฝ่ายยิ่งเล็งไปที่กระจกรถสองนัดทำให้มาเฟียหนุ่มหันไปมองโรเรนโซรู้ว่าถ้าขืนอยู่ต่ออาจจะไม่รอ เขาพยุงร่างกายตัวเองวิ่งหนีให้เร็วในขณะที่อีกฝ่ายนั้นหันไปมองรถ อันโตนีโอหันกลับมาเขาเห็นรถของโรเรนโซขับออกไปแล้วรอสซีเดินมาในสภาพที่ดูไม่ค่อยได้พร้อมกับคนของโรเรนโซอีกคนหนึ่งที่สะบัดสะบอมเช่นเดียวกัน อันโตนีโอใช้มือกุมแขนที่เริ่มมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย“ผมขอโทษครับนาย ที่มาช้า...”“ไม่เป็นไร แล้วคนของเราไปไหนหมด” อันโตนีโอถามขึ้น“ผมให้ไปตามจับคนพวกริวาให้หมดครับ เพราะดูเหมือนว่าพวกมันจะส่งสายสอดแนมไปทุกจุดเลยครับ”“นายครับ รถมาแล้วครับ” รอสซีเอ่ยขึ้น ในขณะที่รถยนต์คันหรูสีดำหยุดจอดลงใกล้ๆกับคันที่เขายืนอยู่“นายจัดการคนของเราที่บาดเจ็บดูแลให้หมด” อันโตนีโอพูดก่อนที่จะเดินมาขึ้นรถพร้อมเปิดประตูออกโรสมองชายหนุ่มด้วยสายตาที่หวาดกลัว เกิดมาเพิ่งจะเคยเจอยิ่งกันต่อหน้าก็คราว