All Chapters of วิศวะเมียเด็ก (SM20+): Chapter 11 - Chapter 20

รถสีดำขลิบแดงพุ่งทะลุผ่านเส้นชัยไปเป็นคันแรก!!"เฮียโรมแม่ง! เก่งฉิบหาย!"เสียงเฮลั่นสนามดังกระหึ่มราวกับแผ่นดินไหว เซลีนเบิกตากว้าง ความรู้สึกโล่งอกโถมเข้ามาจนเธอเผลอกระโดดดีใจ ยิ้มกว้างออกมาทั้งน้ำตาเขายังไม่ตาย! เขาชนะแล้ว! เธอรอดแล้ว!ทว่า... ท่ามกลางความยินดีและโล่งใจของเซลีน..."ฮ่าๆๆ!"จู่ๆ เพื่อนของโรมันที่ยืนอยู่ข้างๆ กลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง! เขายกมือขึ้นกุมท้อง หัวเราะจนตัวงอ สายตาที่มองตรงไปยังรถของโรมันที่เพิ่งจอดสนิทนั้น... เต็มไปด้วยความสะใจและแผนการบางอย่างที่เซลีนไม่เข้าใจฟึ่บ!ประตูฝั่งคนขับของซูเปอร์คาร์สีดำด้านถูกเปิดออก ร่างสูงของ โรมัน ก้าวขาลงมาจากรถ เขายกมือขึ้นถอดหมวกกันน็อกออก เผยให้เห็นเรือนผมที่ชื้นเหงื่อเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติสะบัดผมเบาๆ ท่ามกลางเสียงปรบมือและเสียงเป่าปากกึกก้องทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้หายใจ ชายหนุ่มลูกครึ่งร่างยักษ์คู่แข่งหัวร้อนอย่าง 'มาร์คัส' ก็เดินกระแทกส้นเท้าเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าเดือดดาล"ไอ้เชี่ยโรม! มึงเล่นตุกติกนี่หว่า โค้งสุดท้ายมึงตั้งใจเบียดกูใช่ไหมวะ!" มาร์คัสตะคอกด่าเสียงกร้าว ชี้หน้าเขาอย่างเอาเรื่อ

"คนบ้า! นิสัยเสีย หน้าด้านที่สุด!"เซลีนก้นด่า ใบหน้าแดงก่ำไปจนถึงใบหูด้วยความขัดเขินกับคำพูดของเขาทว่าโรมันกลับยอมรับคำด่านั้นด้วยรอยยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน ดวงตาสีเทาจางทอดมองคนใต้ร่างที่เปี่ยมเสน่ห์ร้ายกาจ"ปากเก่งแบบนี้แหละ... พี่ชอบ แต่อย่าเผลอร้องครางเรียกชื่อพี่ก็แล้วกัน"พูดจบไม่ทันให้เธอได้โต้เถียง โรมันก็โน้มใบหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากอิ่มอีกครั้งอย่างหนักหน่วงและดุดันจุมพิตครานี้รุนแรงและดูดดื่ม จนเซลีนหายใจไม่ทัน ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกผ่านกลีบปากเข้าไปกวาดชิมความหวานล้ำอย่างหิวกระหาย ตวัดเกี่ยวแลกเปลี่ยนสัมผัสจนเกิดเสียงเฉอะแฉะอันวาบหวามเขาใช้ลิ้นสอนให้เธอขยับตอบรับอย่างช่ำชอง เซลีนที่ไร้ประสบการณ์ใจเต้นรัวจนแทบระเบิด ความรู้สึกตื่นเต้นและซ่านสยิวแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กายในขณะที่ริมฝีปากยังคงแนบสนิทไม่ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ มือหนาก็เริ่มปลดเปลื้องพันธนาการเสื้อยืดและบราลูกไม้สีดำของเซลีนถูกถอดออกไปอย่างรวดเร็ว ตามด้วยกางเกงยีน และชั้นในตัวจิ๋ว ที่ถูกดึงรั้งผ่านเรียวขาเนียน จนหลุดพ้นจากเรือนร่างอย่างง่ายดายโรมันขยับกายเพียงเล็กน้อย เพื่อปลดกางเกงของตนเองออก เผยให้เห็นแก่นก

ทันทีที่ถึงบ้าน เซลีนก็รีบขึ้นห้องนอนของตัวเองทันที เธอตรงเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อชำระล้างคราบเหงื่อไคลและความเหนื่อยล้าตลอดทั้งคืน สายน้ำอุ่นที่ไหลผ่านเรือนร่าง ไม่อาจชะล้างสัมผัสอันเร่าร้อนของโรมันออกไปจากสมองได้เลยแม้แต่น้อย ยามที่ฝ่ามือลูบผ่านยอดอกหรือรอยแยกตรงกึ่งกลางกาย ความรู้สึกวาบหวามและซาบซ่านจากบทเรียน ก็ยังคงตราตรึง จนทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ สุดท้ายแล้ว... เธอก็ยอมใจอ่อนตกลงที่จะ 'ลองเปิดใจคุย' กับเขาดู ทว่านั่นเป็นเพียงแค่การคุยเพื่อดูท่าทีเท่านั้น เธอยังไม่ได้ตกลงปลงใจคบหาอย่างเป็นทางการ เพราะคนอย่างเธอ... ต้องมั่นใจในความรู้สึกและความจริงใจของเขาให้มากกว่านี้เสียก่อน เมื่อสวมใส่ชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีครีมตัวโปรดแต่งลูกไม้บางเบาเสร็จเรียบร้อย เซลีนก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มเตรียมจะพักผ่อน ทว่ายังไม่ทันจะได้ปิดเปลือกตา... ตื๊อดื่อ... ตื๊อดื่อ... ตื๊อดื่อ... หน้าจอสมาร์ตโฟนก็สว่างพร้อมเสียงแจ้งเตือนวิดีโอคอลผ่านแอปพลิเคชันไลน์ ชื่อที่โชว์อยู่คือ 'พี่โรม' ชายหนุ่มจอมเผด็จการ ที่ทั้งขู่ทั้งบังคับให้เธอยอมแลกเบอร์และไอดีไลน์ก่อนแยกย้ายกัน เซลีนกดรับสา

หลังจากชั่วโมงเรียนอันยาวนานสิ้นสุดลง เสียงประกาศจากรุ่นพี่ก็ดังก้องไปทั่วตึก แจ้งเรียกรวมตัวน้องใหม่ปีหนึ่งทุกคนให้รีบไปเข้าเชียร์และทำกิจกรรมรับน้องที่ลานของคณะเซลีนกับมีนาเดินไปตามทางเดินเชื่อมอาคาร ท่ามกลางแถวนักศึกษาที่กำลังทยอยเดินไปรวมตัวกัน"มีน แกไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวฉันเข้าห้องน้ำตรงนี้แป๊บหนึ่ง" เซลีนหันไปบอกเพื่อนสนิท"รีบๆ ตามมานะแก เดี๋ยวพี่ว้ากสวดเอา" มีนาพยักหน้าแล้วเดินล่วงหน้าไปก่อนเซลีนเดินเลี้ยวเข้าห้องน้ำหญิงเพื่อจัดการธุระส่วนตัวและจัดแต่งทรงผมให้เรียบร้อย ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังก้าวเท้าเดินพ้นประตูห้องน้ำออกมาตรงทางเดินเปลี่ยวข้างอาคาร...หมับ! ฟึ่บ!มือหนาปริศนาของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาคว้าข้อมือเล็ก แล้วออกแรงดึงร่างบางเข้าไปในซอกหลืบแคบๆ หลังตึกอย่างรวดเร็ว!"ว้าย! ช่วยดะ...""ชู่ว... เงียบก่อนครับคนดี"เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังชิดใบหู พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่เอื้อมมาปิดปากอิ่มของเธอไว้แน่น เซลีนเบิ่งตากว้างด้วยความตกใจ หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับดวงตาสีเทาจางที่กำลังทอประกายขบขัน เธอก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกปนโมโหปัก!กำปั้นน้อยๆ

โรมันเงยหน้าขึ้นจากหว่างขาของหญิงสาว ริมฝีปากหยักเปรอะเปื้อนหยาดน้ำหวานใสจนฉ่ำวาว ดวงตาฉ่ำปรือไปด้วยไฟปรารถนา เขาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์พราวระยับ พลางเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เซลีนหน้าร้อนผ่าว"รูหนูโคตรหวานเลยรู้ไหม พี่เลียเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ..."โรมันก้มลงดูดกลืนน้ำหวานจากร่องรักของเธออีกครั้งอย่างหิวกระหาย ไล่เลียกลีบกุหลาบงามที่เริ่มบวมช้ำจากการปรนเปรออันหนักหน่วง และด้วยความหมั่นเขี้ยวระคนเสียวซ่าน เขาจึงอ้าปากงับเบาๆ ลงบนกลีบเนื้อนุ่มทันที"อ๊ะ! เจ็บนะพี่โรม!"เซลีนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ เธอดันศีรษะเขาออกเบาๆ ก่อนจะผงกศีรษะขึ้นมาค้อนใส่ด้วยความหมั่นไส้โรมันหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายืดตัวขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง แล้วดึงร่างนุ่มนิ่มของเธอให้ขึ้นมานั่งคร่อมอยู่กลางหว่างขาของเขาพอดี"หึๆ เจ็บเหรอครับ... งั้นอยากทำคืนพี่บ้างไหมล่ะ?" โรมันเลิกคิ้วถาม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏชัดบนมุมปาก"ทะ ทำคืนอะไรคะ?" เซลีนขมวดคิ้วถามอย่างไม่รู้ทัน"ก็..." โรมันเอื้อมมือไปจับข้อมือเล็กให้มาสัมผัสกับแก่นกายใหญ่โตที่กำลังตั้งตระหง่านและแข็งขึงเต็มที่"...""พี่อยากให้หนู 'อม' ให้พี่บ้าง... โอเคไหมครับค