All Chapters of Secretary of Mr. Caleb: Chapter 621 - Chapter 630

Hindi siya agad nakapagsalita. Wala siyang ibinigay na pang-aasar, walang biro, at walang anumang dula-dulaan. Napatitig lamang siya sa akin na para bang kinikilatis niya kung ako ba talaga ang taong nakaupo sa harap niya ngayong gabi.“Victor’s missing sister?” mahina niyang tanong, tila hindi rin makapaniwala sa sarili niyang boses.Tumango ako nang bahagya. Hindi ko alam kung dapat ba akong magdiwang sa kaisipang may pamilya ako, o matakot sa katotohanang magbabago ang buo kong buhay. Parehong emosyon ang lumalamon sa akin.“Hindi pa naman nakukumpirma nang buo,” mabilis kong idinagdag para sa sarili ko. “Sabi niya… kailangan pa ng opisyal na DNA verification. Aabutin pa ng ilang araw.”Tumango si Kianna habang dahan-dahang nagre-reset ang kanyang isip sa balita. Bigla siyang tumayo mula sa kama, naglakad patungo sa malaking bintana, sumilip sa labas ng gubat, at dahan-dahang nagkross ng mga braso.“Okay,” sabi niya, may panibagong determinasyon sa kanyang tono. “So this is definit

Umiling ang analyst habang nakatitig sa monitor. “Burner SIM. The signal is location bouncing around the perimeter. But we identified a clear digital pattern—the exact same network routing used by two previous threat attempts.”Napakunot ang noo ko. “Previous attempts?”Tumango ang analyst. “There were two recorded signal pings months ago. We didn’t escalate it back then because there was no explicit physical threat—it looked more like passive harassment.”Months ago?Awtomatikong naalaala ko ang nangyari sa pool area noon. Ang mga pabulong na tsismis. Ang mga natatanggap niyang kakaibang titig mula sa lupon nina Diamond.Tangina.“Send the full technical report to Victor immediately,” utos ko.“Already in progress,” sagot ng analyst.Lumabas ako ng security room at nagpakawala ng isang mahabang hininga. Saka ko mabilis na tinawagan si Kianna sa telepono.“Gavin?” sagot niya sa kabilang linya, halatang antok pa ang boses.“Keep Ysa strictly within your villa today,” pormal kong bilin

“Time,” makahulugang paalala ni Liane habang itinuturo ang digital calendar sa screen, “is also a non-negotiable boundary.”Napatitig ako sa linya sa screen.Napakasimpleng sabihin, pero ang bigat sa pakiramdam. Dahil sa buong buhay ko sa Maynila, laging ibang tao ang nagmamay-ari ng oras ko. Laging may ibang taong kailangang unahin, at laging may ibang taong mas mahalaga ang pangangailangan. Ngayon, itinuturo sa akin na may karapatan akong sabihing: Akin ang oras na ito.Habang nasa gitna ako ng paglalagay ng aking schedule sa laptop, napansin ko ang presensya ni Victor sa pintuan ng study room.Hindi siya agad pumasok. Nakatayo lamang siya roon habang sinusuri ang ayos ko at ang ginagawa namin. Nang magtama ang mga mata namin, dahan-dahan siyang humakbang pumasok sa loob.Malamig. Tuwid ang tindig. Ang kanyang buong aura ay may dalang pormal na awtoridad at matinding kapangyarihan. Subalit sa kabila niyon, kailanman ay hindi niya ginamit ang kanyang presensya upang sakalin o takutin

Ysabelle Cuevas (Ysa)Hindi na ako muling pinayagang mag-isip nang mag-isa ngayong gabi.Kahit tahimik ang loob ng guest wing, kahit ang tanging naririnig ko ay ang mabagal at pamilyar na lagaslas ng tubig mula sa talon sa labas, at kahit nakabalot na sa akin ang makapal na comforter—may isang pangalan pa ring paulit-ulit na tumatatak sa aking isip, parang isang sirang plakang ayaw tumigil sa pag-ikot.Vivian.Hindi ko maipaliwanag kung bakit hanggang ngayon ay nanginginig pa rin ang mga daliri ko kahit wala naman akong hinahawakan. Parang biglang hindi na kasya ang buong katawan ko sa sarili kong balat.“Ate…” mahinang tawag ni Kianna. Nakaupo siya sa gilid ng higaan, parang isang pormang bantay na walang balak umalis o matulog hangga’t hindi ako humihinga nang maayos.Hindi na niya ako tinanong kung okay lang ba ako. Marahil ay alam niyang napakawalang-kwenta at napakaimposibleng sagutin ang tanong na iyon sa mga sandaling ito.“Kaya mo ’to,” dagdag niya, mas mababa ang boses, mas s

Parang may tumusok sa aking dibdib. Buong buhay ko sa Maynila, kailanman ay wala akong tinatawag na karapatang tumanggi. Palaging ang tanging utos sa akin ay sumunod ka, tiisin mo, wala kang pagpipilian. Subalit narito ang isang taong may kapangyarihan, inaalok ako ng pormal na desisyon bago pa man niya ilatag ang katotohanan.“Victor…” nanginginig kong bulong. “Sabihin mo na po.”Umigting ang kanyang panga bago dahan-dahang binuksan ang itim na folder.Inilabas niya ang mga opisyal na dokumento.Mga opisyal na test results.At isang lumang litrato—isang pormal at malinaw na larawan ng isang batang babae na nakasuot ng maayos na damit, hawak ang kamay ng isang lalaki.Hindi ko kilala ang batang nasa litrato.Subalit ang ngiti… ang porma ng mga labi… may isang bahagi ng aking katawan ang nakakilala rito kahit wala ito sa aking malay-tao.“Ang pangalan niya,” pormal na panimula ni Victor habang bumababa ang kanyang boses, “ay Vivian Thor Vanderbilt.”Nanlamig ang buong mundo. Para bang