All Chapters of Secretary of Mr. Caleb: Chapter 631 - Chapter 640

Ysabelle Cuevas (Ysa)Hindi ko alam kung bakit ang bilis kong sumunod nang hawakan at hilahin ako ni Kianna palabas ng study room.Siguro dahil pagod na pagod na ang utak ko. Siguro dahil kahit anong kapal ng tapang ang pilit kong isuot sa harap nila, may isang pamilyar at basag na parte pa rin sa akin ang gustong magtago sa isang sulok.Naramdaman ko pa rin ang lamig ng papel mula sa mesa kahit wala na ito sa aking mga daliri. Iyong pormal na ink ng salitang VIVIAN—parang dumaan at kumapit na sa mismong balat ko, ayaw nang mabura.“Dito muna tayo,” pabulong na paalala ni Kianna habang mabilis naming binabagtas ang mahabang hallway.Hindi siya nagmamadali dahil gusto niya akong itakbo. Nagmamabilis siya dahil ayaw niyang may makita o marinig pa akong bagay na hindi ko pa handang harapin ngayong araw.Sumunod si Steven sa aming likuran—tahimik, kalmado, pero damang-dama ko ang matinding bigat ng kanyang presensya. Para siyang isang pormal na pader na nakahandang tumanggap ng unang pata

“After leaving her,” malinaw at basag na sagot ni Lucien, “after making her feel… replaceable.”Bumagsak ang salitang iyon nang napakabigat sa hangin. Replaceable.Humakbang muli si Lucien patungo sa gate, pero mabilis na pumagitan ang dalawang opisyal ng seguridad ng Floresta. Itinaas ni Victor ang kanyang kamay upang patigilin ang kanyang mga tauhan.“Hindi paumanhin ang kailangan niya sa iyo ngayon,” malamig na pahayag ni Victor. “Kailangan niya ng distansya at kapayapaan.”Umiling si Lucien. “I don’t want distance,” sagot niya, ang boses ay may pambihirang basag na kailanman ay hindi pa narinig mula sa kanya. “I want her back.”Lalong tumalas ang tingin ni Victor sa kanya. “And that exact selfishness,” sagot niya, “is the reason why you will not be granted access to her today.”Mabilis at mabigat ang pagtaas-baba ng dibdib ni Lucien. “Victor… don’t do this.”“Ginagawa ko ito para siguraduhing hindi mo na siya muling masasaktan,” matatag na pahayag ni Victor.Bumaba ang tono ng bos

Biglang naging salat sa hangin ang silid. Hindi dahil sa hindi ko ito narinig kanina, kundi dahil kapag binigkas niya ito nang ganito kapormal, nagiging solidong katotohanan ang lahat.“Vivian…” halos hindi lumabas sa lalamunan ko ang pangalang iyon.Hindi siya nagulat na binitiwan ko ang pangalang iyon. Tumango lamang siya nang matatag.“Vivian Thor Vanderbilt is my missing sister,” pormal niyang pahayag.Napatigil ako. Hindi ko alam kung anong reaksyon ang dapat lumabas sa mukha ko. Gusto kong tumawa sa sobrang absurd ng sitwasyon, gusto kong umiyak, at gusto kong sabihing hindi maaari—dahil kung totoo man ito, bakit ngayon lang?“Pero… kung kapatid ninyo po siya… bakit—”“She was taken,” mabilis niyang putol sa mababang boses. “Years ago. Completely erased from our grid.”Hinigpitan ko ang hawak sa sarili kong damit. “Bakit ngayon niyo lang po nahanap?” tanong ko, mas matapang kaysa sa tunay kong nararamdaman.“Because for years, I had no direct biological sample to run against our

Ysabelle Cuevas (Ysa)Nagising akong parang hindi talaga nakatulog.Ang mga mata ko, parang ipinikit ko lang nang saglit—tapos pagbukas, naroon pa rin ang pamilyar at mabigat na pasanin.Hindi na ako nag-abala pang tingnan ang oras, dahil ramdam ko sa lamig ng hangin na madaling-araw pa lamang. Iyong uri ng lamig sa Floresta na tahimik, hindi nananakot, pero hindi rin nagpapalimot sa mga nangyayari.Huminga ako nang malalim, tapos napatingin sa aking telepono na nakapatong sa bedside table.Hindi ko ito hinawakan.Parang takot akong malaman kung may bago na namang natanggap na mensahe. Parang takot akong makita muli ang pangalang hindi ko pa rin lubos na kayang isipin bilang akin: Vivian.Napa-upo ako sa kama, dahan-dahang hinila ang comforter, at naglakad patungo sa bintana.Naka-lock na ang terrace door. Hindi ko maalalang nilock ko iyon kagabi, pero hindi na rin ako nagulat.Lockdown, sabi ni Victor.At sa kauna-unahang pagkakataon sa buhay ko, ang salitang iyon ay hindi nagdulot n

“Reiterate the instruction,” pormal na utos ni Victor.Hindi ako nag-atubili. “Hindi ako magreresponde sa anumang hindi pormal na mensahe.”Tumango siya. Saka niya idinagdag sa mas mababang boses: “Furthermore, the terrace restriction remains in full effect. No unescorted access.”“Nakalock na po,” sagot ko.“Good,” pormal niyang pagtatapos.Bumuntong-hininga si Gavin habang isinasara ang kanyang laptop. “The tracing protocol is ongoing. I will identify the primary source.”Napaangat ang tingin ko sa kanya. “P-promise po?”Tinitigan ako ni Gavin, at sa kauna-unahang pagkakataon, nakita ko ang pormal at matatag na katapatan sa kanyang mga mata—hindi bilang isang pangakong ginawa para magpalubag-loob, kundi bilang isang pormal na tungkuling kailangan niyang matupad.“I will deliver the source report,” sagot niya.Tumayo si Victor mula sa kanyang pwesto. “Ysa, we will adjust your daily routine starting today.”“Ang alin po?”“Formal tutoring will be paired with fundamental physical defen