Todos los capítulos de สถานะให้แค่เพื่อน: Capítulo 211 - Capítulo 220

ให้ตายเถอะ ความคิดถึง ความโหยหา มันน่ากลัวเสียจริง แค่เขายืนตรงหน้าเธอก็ละลายแล้ว ใจหนอใจเวลาจะอ่อนขึ้นมาก็ยอมง่าย ๆ จนน่าหมั่นไส้ไม่ต้องถามว่ายังรักเขาอยู่ไหม ไม่เลย...ไม่เคยเลิกรัก ที่บอกเขาว่าไม่รักเพียงเพื่อให้เขาปล่อยเธอ เพียงแค่ต้องการหยุดความสัมพันธ์สี่ปีที่เรียนแพทย์ หลายต่อหลายครั้งที่เหนื่อยที่ท้ออยากจะเลิกเรียน อยากจะกลับไปหาเขา กลับไปหาอ้อมกอดอบอุ่นที่พร้อมจะดูแลเธอแต่เวลานั้น อีโก้ของเธอยังสูงเกินกว่าจะถอยหลังเวลาสี่ปีเราทั้งสองผ่านหลายเรื่องราว ผ่านการใช้ชีวิต ผ่านการตรึกตรอง ผ่านความคิด ผ่านความโหยหา พบเจอผู้คนมากมาย หากไม่มีใครแม้เพียงสักคนที่จะเข้ามานั่งในใจแทนคนของใจความรู้สึกเจ็บปวดเพราะการกระทำของอารีนั้นเลือนรางและจางหายไปกับกาลเวลา เมื่อมองย้อนกลับ เรื่องราวที่ผ่านมาในอดีตก็เป็นดั่งบทเรียนให้เราในอนาคตได้ก้าวต่อไปแม่ ลุงกรณ์ ปู่กานต์และคุณหญิงอารีล้วนไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว เธอจะจมปลักกับการเกลียดชังคนที่ไม่มีตัวตนไปทำไมกันสำหรับเขาที่โดนกระทำเช่นกัน เธอเสียแม่ เขาเสียพ่อ เสียปู่ เสียย่า ความเจ็บช้ำของเขาอาจมากกว่าเธอเสียอีก หากแต่เขาก็ไม่เลือกที่จะปล่อยมือจ

“เอย…ไม่หลอกกันใช่ไหม” กายเนื้อเต้นอย่างเห็นได้ชัด กลัวว่าคุณหมอจะเปลี่ยนใจ “เปลี่ยนบรรยากาศไง” เธอกระซิบกระซาบระหว่างรอเช็กว่ามีห้องว่างไหม “คุณผู้หญิงคะ ตอนนี้มีแค่ห้องสวีตที่ว่างค่ะ” เพราะไม่ได้จองล่วงหน้า ห้องว่างที่มีจึงเหลือแค่ห้องสวีตซึ่งเป็นห้องที่มีราคาสูง หนึ่งคืนต่อหลักหมื่น “เอาครับ” คุณผู้หญิงไม่ทันตอบเพราะคุณผู้ชายรีบยื่นบัตรเครดิตสีดำพร้อมบัตรประชาชนให้เจ้าหน้าที่ทันที “เชิญคุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายนั่งรอสักครู่นะคะ” พนักงานต้อนรับรีบพาลูกค้าผู้เข้าพักห้องสวีตในเวลาหนึ่งทุ่มอย่างนอบน้อม “พี่ไปเซเว่นแป๊บได้ไหม” กายบอกคนข้าง ๆ เขาไม่ได้เตรียมเครื่องป้องกันมาด้วย เธอเล่นชวนเขาเข้าโรงแรม “ไม่ต้อง” คุณหมอเอยบอกไม่รู้หมายความว่ายังไง ‘ไม่ต้อง’ ใช้สดได้หรือว่าไม่ต้องมีอะไรกัน “เอย…เธอไม่ได้แกล้งพี่ใช่ไหม ไม่ต้องคือสดได้ใช่ไหม” เขากระซิบเสียงเบา คุยเรื่องลามกในที่แบบนี้มันไม่สะดวกปากเลยสักนิด “คุณผู้ชาย คุณผู้หญิงเชิญค่ะ” อริ‍ยายังไม่ทันตอบ พนักงานต้อนรับก็เชิญทั้งสองไปยังห้องสวีตซึ่งอยู่ชั้นเกือบบนสุดของตัวอ

“แค่คู่ซ้อม” “อยากจะแหมไปถึงดาวอังคาร” ปลายสายหัวเราะคิกคักกับคำตอบของเพื่อน “แล้วเมื่อคืนหมอซ้อมกันไปถึงไหนจ๊ะ” พร‍ชิ‍ตายังจีบปากจีบคอถามต่อ “น่วมไปทั้งตัวเลยมึง..อ๊ะ อิ๊ เสียงแหบมากเลย” คนเสียงแหบมากทำเสียงสยิวให้ปลายสายได้ร้องกรี๊ดกร๊าด “โอ๊ย!!! หมั่นไส้ เท่านี้นะ เหม็นคนมีคู่” “จ้า ขอให้ได้ขอให้โดนนะพรีน” “ทอแลมาก” พร‍ชิ‍ตาไม่ลืมที่จะด่าเพื่อนก่อนวางสาย “รักมึง” อริ‍ยาเอ่ยก่อนที่เพื่อนจะกดวาง อีกฟากของปลายสายตอบกลับด้วยประโยคเดียวกัน “เออ รักเหมือนกัน” ได้นอนพักผ่อนเรี่ยวแรงเริ่มกลับมา อริ‍ยาลุกมาอาบน้ำทำให้ตัวเองสดชื่นกว่านี้ มองดูนาฬิกา นี่ได้เวลาอาหารเย็นแล้ว คนที่บอกว่าจะไปทำกับข้าวให้เธอกินหายไปไหนแล้ว มองดูโทรศัพท์มือถือเห็นข้อความจากชายหนุ่มข้างห้อง “ดินเนอร์ห้องพี่” โอเค ถ้าคำว่าดินเนอร์ คืนนี้เธอคงแต่งตัวสวย ๆ สินะ คุณหมอใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวเกือบหนึ่งชั่วโมง แต่งหน้าบาง ๆ แบบง่าย ๆ เพราะไม่มีเวลา ชุดที่เลือกใส่วันนี้เป็นเดรสสายเดี่ยวระยิบระยับสีชมพูที่มีกริตเตอร์ทั่วท

“คนมีผัวแล้วจะสนใจคนอื่นได้ไงจริงไหม” คนของใจอย่างกายรีบขยายความ คนมีผัวได้แต่หัวเราะคิกคักกับคำพูดของเขา“ว่าแต่ตัวเองเถอะมีคนมาชอบไหม” อริ‍ยาเปลี่ยนเรื่องของตัวเองเป็นเรื่องของเขาบ้าง“พี่เป็นคนมีเมียจะให้ใครมาจีบ ดูนี่” เขายกมือขึ้น เธอเห็นแหวนสีเงินบนนิ้วนางข้างซ้าย“นี่ไม่ใช่แหวนแต่งงานเรานี่”“ใครว่าใช่ล่ะครับ มันคือแหวนวัดอัตราการเต้นของหัวใจ จับการเดิน บันทึกคุณภาพการนอน แต่รูปร่างเหมือนแหวนแต่งงานไง คนก็เลยคิดว่าพี่ยังไม่ได้หย่า”เขาอธิบายยืดยาว อยากให้เธอเข้าใจ เดี๋ยวงอนอีกว่าเขาเอาแหวนใครมาใส่ ผู้หญิงเป็นประเภทมโนเก่งเดี๋ยวคิดไปทั่วอีก“น่ารักที่สุด” คนโดนชมหัวใจพองฟู โดยเฉพาะเวลาที่เธอใช้ริมฝีปากจูบใต้คาง แสดงออกถึงความรักใคร่และหลงใหลที่มีให้กัน“เออ พี่มีอะไรให้เราดู” เขาเดินไปหยิบกางเกงขาสั้นจากตู้มาสวมให้ตัวเอง และหยิบเสื้อสายเดี่ยวตัวเก่งที่เธอชอบใส่เมื่อครั้งเคยอยู่กับเขาก่อนเรียนจบที่เขายังเก็บไว้เป็นที่ระลึกเสมอ ส่วนล่างของเธอก็ให้ใส่เพียงขาสั้นเสมอแก้มก้น“ดูอะไรคะ” อริ‍ยาถามเมื่อเขาแต่งตัวเธอเสร็จก็พาขี่หลังเพื่อมาห้องทำงานของเขาเมื่อเข้ามาอยู่ในห้องอริ‍ยาก็รู้ท

“เอยก็ตั้งใจจะพาพี่ไปกราบย่าอยู่แล้วค่ะ ตอนแรกตั้งใจจะเซอร์ไพรส์แต่วันนี้พี่ดันเจอหมอเอินเสียก่อน ความแตกเลย” เธอหัวเราะเบา ๆ กับความคิดของตัวเอง“พี่เห็นหมอเอินนึกว่าเป็นเอย กำลังจะเข้าไปตั๊นหน้าไอ้คนนั้นแล้ว มองข้างหลังรูปร่างหมอเอินเหมือนเอยมาก หันหน้ามาก็คล้ายนะ”เหมือนทีเดียวแหละ เขาเกือบสร้างเรื่องแล้วไหมละ ถ้าต่อยแฟนน้องสาวเธอมีหวังคนในอ้อมกอดเวลานี้จะงอนเอาได้“ย่าเอยใจดีมาก ย่าทำให้เอยคิดได้เรื่องของเรา”“หืม…ยังไงครับ” กายถามอย่างสนใจ มิน่าเล่ากลับมาคราวนี้เธอเปลี่ยนไปมาก ยิ้มเก่งขึ้น เอาใจเขามากขึ้นและที่สำคัญเธอดูมีความสุขมากขึ้น“เอยรักพี่ รักมาตลอด แต่เพราะสิ่งที่ย่าอารีทำ เวลาเอยมองหน้าพี่แล้วเอยก็คิดถึงแต่อดีต มันเจ็บในอก ในหัวมีแต่คิดว่าครอบครัวเขา ย่าเขาพรากแม่เราไป ทำให้แม่ตาย”กายลูบหลังคนเล่าอย่างอ่อนโยน เขารู้ว่าเธอคิดอย่างไร รู้สึกอย่างไรและยินดีเดินออกจากชีวิตเธอเพราะรู้ว่าเธอเจ็บปวดที่มีเขาในเวลานั้น“แต่ย่าทำให้เอยรู้ว่าเราควรปล่อยวาง อย่าให้อดีตมาทำร้ายเราในปัจจุบันและอนาคต ทำให้เอยได้มีเวลาคิดไตร่ตรอง”เธอผละออกจากอกเขา ใช้มือบางประคองสองข้างแก้มของกายไว้ ก