All Chapters of ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters: Chapter 211 - Chapter 220

คฤหาสน์ริมน้ำ ทางเดินไปห้องน้ำ | เวลา 23:15 น.ท่ามกลางเสียงดนตรีที่ยังคงบรรเลงอย่างรื่นเริงอยู่ในโถงจัดงาน ชิงหลีที่เริ่มรู้สึกว่าภาพตรงหน้าหมุนคว้างด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ พยายามพยุงร่างกายออกมาเพื่อจัดการตัวเองในห้องน้ำ ทว่ายังไม่ทันจะถึงจุดหมาย มือหนาของใครบางคนก็กระชากแขนเธออย่างแรงจนร่างบางถลาไปปะทะกับกำแพงหินอ่อนในมุมมืดอย่างไม่ทันตั้งตัว“อ๊ะ!...”ชิงหลีอุทานด้วยความตกใจ กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งคละที่ปะทะจมูกทำให้เธอรับรู้ถึงอันตราย และเมื่อเงยหน้าขึ้นเธอก็พบกับดวงตาแดงก่ำที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นของหยางต้านลูกพี่ลูกน้องของสามีเธอเอง ในตอนแรกหญิงสาวนึกว่าเขาคงอยู่ที่โรงพยาบาลเพื่อเฝ้าหยางกวนผู้เป็นพ่อ เธอจึงไม่ได้ระวังตัวและกล้าเดินออกมาเพียงลำพัง“หึ... อาสะใภ้เล็กเหรอ? เรียกตัวเองได้เต็มปากเลยนะคุณชิงหลี” น้ำเสียงพร่าเลอะเลือนของหยางต้านเอ่ยขึ้น พร้อมกับฝ่ามือหนาที่บีบเค้นลงบนต้นแขนบางจนขึ้นรอยนิ้วชัดเจน “ผลตรวจดีเอ็นเอนั่น แกกับไอ้เป่ยคงปลอมมันขึ้นมาล่ะสิ คิดว่าฉันจะโง่เชื่อเหรอ? แผนสกปรกของพวกแกทำพ่อฉันต้องเข้าโรงพยาบาล!”“ปล่อยนะหยางต้าน! อย่ามายุ่งกับฉัน!” ชิงหลีพยายามดิ้นรนขัดขืน แต

ห้องทำงานหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 00:20 น.ต่อ..หยางเป่ยเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ หลับตาลงเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์พลุ่งพล่าน “เออ... มึงไปสั่งแม่บ้านจัดการหาห้องว่างสักห้องให้มันไป จะเอาห้องไหนก็เลือกเอา แล้วขนไอ้ของพวกนั้นเข้าไปกองไว้รวมกันให้หมด อย่าให้กูเห็นมันวางเกะกะสายตาในเขตของกูเด็ดขาด!”พยัคฆ์ร้ายถอนหายใจยาวอย่างอ่อนใจ ความโกรธแค้นอันรุนแรงที่มีต่อชิงหลีในตอนแรก เริ่มถูกแปรเปลี่ยนเป็นความปวดเศียรเวียนเกล้ากับพฤติกรรมเอาแต่ใจราวกับเด็กน้อยของเธอ*+*+*+*+*ห้องนอนหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 02:45 น.คลิก!เสียงปลดล็อกประตูหน้าห้องดังขึ้นทำลายความเงียบสงัดในยามวิกาล หยางเป่ยเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่เหนื่อยล้าหลังจากเคลียร์งานและสั่งการเรื่องหยางต้านเสร็จสิ้น ในใจเขาจินตนาการไว้ว่า ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป แม่โสเภณีตัวดีคงจะกระโดดพรวดขึ้นมาจากเตียงหรือไม่ก็โซฟา แล้วสะบัดหน้าแง่งอนใส่เขาที่บังอาจกักขังเธอไว้ในห้องนานนับชั่วโมงทว่าภาพที่คิดกับสิ่งที่เห็นช่างต่างกันอย่างสิ้นเชิง... เมื่อภายในห้องกว้างเงียบสนิท มีเพียงแสงไฟจากห้องน้ำที่ส่องลอดออกมาให้เห็นเพียงเล็กน้อย หยางเป่ยข

ห้องนอนชิงหลี คฤหาสน์ตระกูลหยางต่อ...พั่บ!เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นไปทั่วห้องนอนที่เคยว่างเปล่า“อ๊ะส์...! ลึกจัง จุกไปหมดแล้ว” ชิงหลีหวีดร้องลั่น ใบหน้างามเหยเกเต็มไปด้วยความจุกเสียดปนซาบซ่าน ยามแก่นกายขนาดเขื่องกระแทกกระทั้นเข้าหาจุดลึกสุดของร่างกาย ตัวตนอุ่นร้อนที่อวบอัดขยายตัวอยู่ภายใน คับแน่นจนทำให้ร่างอรชรแทบสิ้นใจ มือบางเกาะเกร็งที่อกแกร่งของสามี ผนังเนื้อของเธอตอดรัดขมิบเกร็งอย่างรุนแรงจากความวาบหวาม“ในเมื่อติดใจลำเนื้อของผัวมึงแล้ว... ก็ขยับสิ! ปรนเปรอผัวคนนี้หน่อย” หยางเป่ยเอ่ยเสียงพร่า เขาขบกรามแน่นจนใบหน้าคมเข้มขึ้นเป็นสันนูน ความนุ่มอุ่นชุ่มฉ่ำที่กำลังโอบอุ้มตัวตนของเขาสร้างความรัญจวนใจให้เขาจนร่างกายแข็งเกร็งไปทั้งตัว มือหนาขยุ้มสะโพกหญิงสาวแน่น ระบายความซ่านสยิวที่แล่นผ่านไปทั่วร่างกาย“อึก... มะ... มัน ตึงไปหมดแล้วค่ะ” ชิงหลีพยายามโยกขยับกายขึ้นลงอย่างเนิบนาบ เพราะความตระหง่านง้ำล้ำมาตรฐานของสามีที่บดเบียดอยู่ภายในมันทั้งอึดอัดและตึงแน่นไปหมด ร่างบางจึงไม่กล้ากดตัวลงไปจนสุดโคน ทำเพียงขยับขึ้นลงแค่ครึ่งทางของกายแกร่งที่ร้อนระอุ ทว่าความใหญ่โตนั้นก็ยังสร้างความวาบหว

คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 06:02 น.ทันทีที่หยางเป่ยผลักประตูเข้าสู่ห้องนอนของตนเอง กลิ่นอ้วกที่เข้มข้นอันเป็นผลงานของชิงหลีเมื่อคืนก็ลอยมาปะทะจมูกเข้าอย่างแรง จนเขาต้องรีบยกมือหนาขึ้นมาปิดจมูกทันควัน“แม่งเอ๊ย!!”เขาด่าสบถออกมาอย่างสุดจะหงุดหงิด ก่อนจะก้าวถอยหลังกลับออกไปกระชากเสียงเรียกลูกน้องที่ยืนเฝ้าเวรอยู่ด้านนอก “มึงไปตามแม่บ้านมาล้างห้องให้กูเดี๋ยวนี้! ทำความสะอาดชุดใหญ่เลยนะมึง อย่าให้เหลือกลิ่น!”พยัคฆ์ร้ายต้องตื่นมาอารมณ์บูดตั้งแต่อรุณรุ่งเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง เขาคว้าชุดคลุมมาสวมทับร่างกายที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียว แล้วตั้งใจจะเดินไปใช้ห้องน้ำในห้องทำงานแทน เพราะช่วงสายวันนี้เขามีนัดสำคัญกับพี่ชายอีกสามคนเพื่อแบ่งสรรปันส่วนทรัพย์สมบัติมหาศาลที่ยึดมาจากเรือของหยางกวง แค่คิดถึงเรื่องตัวเลขและบัญชีเขาก็เริ่มปวดขมับขึ้นมาทันที เพราะมูลค่าของมันมหาศาลพอตัวทว่า... ความหงุดหงิดในเช้านี้ยังไม่หมดลงเพียงเท่านั้น เมื่อเดินมาได้เพียงครึ่งทาง สายตาคมกริบของเขาก็เหลือบไปเห็นฟิกเกอร์การ์ตูนหน้าตาประหลาด วางตั้งซ้อนทับอยู่บนแจกันโบราณราคาแพงลิ่วของคฤหาสน์ คิ้วหนาขมวดมุ่นเข้าหากันจนแทบเป

ห้องทำงานหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 10:00 น.ต่อ...ทว่าพอได้ยินพี่ชายพูดพาดพิงถึงชิงหลี หยางเป่ยก็หน้าตึงขึ้นมาทันควันนึกอยากจะพลิกโต๊ะทำงานทิ้งขึ้นมาทันที ยามในหัวหวนคิดถึงภาพหุ่นพลาสติกราคาแพงระยับที่เธอแอบสั่งเข้ามา จนตอนนี้พวกมันคงลงไปตั้งเรียงรายอยู่ในห้องเก็บของชั้นล่างเรียบร้อยแล้ว“เป่ยตี้... พวกเฮียมีครอบครัว มีลูกมีเมียกันหมดแล้ว ความคิดความอ่านมันอาจจะไม่เด็ดขาดโผงผางเท่าเอ็งเหมือนเมื่อก่อน” หยางซีเอ่ยสอนน้องชายคนเล็กด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ทุกวันนี้สิ่งที่เราลงมือทำ ต้องคิดถึงความปลอดภัยของครอบครัวเป็นหลัก ไม่ใช่เอาแต่คิดถึงความสะใจของตัวเอง แกลองพิจารณาดูให้ดีเถอะ... เอ็งจะขังเมียมึงไว้ในคฤหาสน์ไปตลอดชีวิตได้จริงหรือ? เมื่อถึงเวลา... อะไรที่ควรปล่อย มึงก็ควรปล่อย”“พอ ๆ! เมียฉัน... ฉันดูแลของฉันเองได้!” หยางเป่ยยกมือนวดขมับตัวเองเพื่อตัดบทสนทนา เขาไม่ชอบใจอย่างยิ่งเวลาโดนพวกพี่ชาย รุมเทศนาเรื่องชีวิตครอบครัว “รีบจัดการแบ่งกองสมบัติพวกนี้ให้จบๆ ไปเถอะ จะจัดสรรยังไงก็ว่ามา”เมื่อน้องชายคนเล็กตัดบทด้วยความรำคาญ สามเฮียจึงหันกลับมาให้ความสนใจกับกองสมบัติมหาศาลตรงหน้าอีกค